ኤርምያስ 5

5 ¹“በኢየሩሳሌም መንገዶች ተመላለሱ፤ አሁን ተመልከቱ፤ አስተውሉም! አደባባዮቿን ፈልጉ፤ ፍትሕን የሚያደርግ እውነትንም የሚሻ አንድ ሰው ብታገኙ፣ እርሷን ይቅር እላታለሁ። ²‘አባታችን ሕያው ነው’ እያሉ እንኳ፣ በሐሰት ይምላሉ።”

³አባታችን ሆይ፣ ዐይኖችህ ታማኝነትን አይፈልጉምን? መታሃቸው፣ ነገር ግን አልታመሙም፤ ፈጀሃቸው፣ ነገር ግን ተግሣጽን ለመቀበል እምቢ አሉ። ፊታቸውን ከዐለት ይልቅ አደነደኑ፤ ለመመለስ እምቢ አሉ። ⁴በዚህ ጊዜ፣ ‘እነዚህ ድኾች ብቻ ናቸው፤ የአባታችንን መንገድ፣ የአባታቸውንም የፍትሕ መንገድ ስለማያውቁ ሞኞች ናቸው’ አልሁ። ⁵‘ወደ ታላላቆቹ ሄጄ እነግራቸዋለሁ፤ እነርሱ የአባታችንን መንገድ፣ የአባታቸውንም የፍትሕ መንገድ በእርግጥ ያውቃሉና።’ ነገር ግን እነርሱም ሁሉ ቀንበሩን ሰብረዋል፤ እስራቱንም በጥሰዋል። ⁶ስለዚህ ከዱር የሚመጣ አንበሳ ይመታቸዋል፤ የምድረ በዳ ተኵላ ያጠፋቸዋል። ነብር ከተሞቻቸውን እየተከታተለ ያደባል፤ ከእነርሱ የሚወጣ ሁሉ ይበለታል፤ ዐመፃቸው ብዙ፣ ክሕደታቸውም ቍጥር የሌለው ነውና።

⁷“ለምን ይቅር ልበልሽ? ልጆችሽ ትተውኛል፤ አማልክት ባልሆኑትም ምለዋል። አጥግቤአቸው ነበር፤ ነገር ግን አመነዘሩ፤ ወደ ጋለሞታዎችም ቤት ጐረፉ። ⁸እንደ ጠገቡ ኵራተኛ አሽዋዎች ሆነዋል፤ እያንዳንዱ ለባልንጀራው ሚስት ያናፋል። ⁹በእነዚህ ነገሮች የተነሣ አልቀጣቸውምን? ይላል አባታችን። እንደዚህ ባለ ሕዝብ ላይስ አልበቀልምን? ¹⁰በወይን ተክሎቿ ረድፎች ውስጥ ውጡና አጥፉ፤ ነገር ግን ፈጽማችሁ አታጥፉ፤ ቅርንጫፎቿን ገፈፉ፤ የአባታችን አይደሉምና። ¹¹የእስራኤል ቤትና የይሁዳ ቤት ፈጽሞ ከድተውኛልና፣ ይላል አባታችን።”

¹²ስለ አባታችን በሐሰት ተናግረዋል፤ እንዲህም አሉ፤ ‘ምንም አያደርግም! ክፉ ነገር አይመጣብንም፤ ሰይፍም ራብም አናይም።’ ¹³ነቢያቱ ነፋስ ብቻ ናቸው፤ ቃሉም በእነርሱ የለም። ስለዚህ እንደዚህ ይሁንባቸው!

¹⁴ስለዚህ የሰማይ ሠራዊት አባት እንዲህ ይላል፤ ይህን ቃል ስለ ተናገራችሁ፣ እነሆ ቃሌን በአፍህ ውስጥ እሳት፣ ይህን ሕዝብም እንጨት አደርጋለሁ፤ እርሱም ይበላቸዋል። ¹⁵እነሆ፣ የእስራኤል ቤት ሆይ፣ በእናንተ ላይ ከሩቅ ሕዝብ አመጣለሁ፣ ይላል አባታችን፤ ጽኑ ሕዝብ፣ የጥንት ሕዝብ፣ ቋንቋውን የማታውቁት፣ ንግግሩንም ልትረዱ የማትችሉት ሕዝብ። ¹⁶“ኰረጇቸው እንደ ክፍት መቃብር ነው፤ ሁሉም ኀያላን ተዋጊዎች ናቸው። ¹⁷መከርህንና እንጀራህን ይበላሉ፤ ወንዶችና ሴቶች ልጆችህን ይበላሉ፤ መንጋህንና ከብትህን ይበላሉ፤ ወይንህንና በለስህን ይበላሉ። የታመንህባቸውን የተመሸጉ ከተሞችህን በሰይፍ ያፈርሳሉ።”

¹⁸ነገር ግን በዚያም ዘመን እንኳ፣ ይላል አባታችን፣ ፈጽሜ አላጠፋችሁም። ¹⁹‘አባታችን ይህን ሁሉ ለምን አደረገብን?’ ብለው በሚጠይቁ ጊዜ፣ እንዲህ ብለህ ንገራቸው፤ ‘እኔን ትታችሁ በምድራችሁ ባዕዳን አማልክትን እንዳገለገላችሁ፣ እንዲሁ ባልሆነላችሁ ምድር ውስጥ ባዕዳንን ታገለግላላችሁ።’

²⁰“ይህን በያዕቆብ ቤት አስታውቁ፤ በይሁዳም እንዲህ ብላችሁ ዐውጁ፤ ²¹ይህን ስሙ፤ ሞኝና አእምሮ የለሽ ሕዝብ ሆይ፣ ዐይን ኖሯችሁ የማታዩ፣ ጆሮ ኖሯችሁ የማትሰሙ።” ²²እኔን አትፈሩኝምን? ይላል አባታችን። በፊቴስ አትንቀጠቀጡምን? አሸዋን ለባሕር ወሰን አድርጌ አኖርሁ፤ የማያልፈውም የዘላለም ዐዋጅ ነው። ማዕበሉ ቢናወጥም አይችልም፤ ቢያገሳም አያልፈውም። ²³ይህ ሕዝብ ግን ግትርና ዐመፀኛ ልብ አለው፤ ፈቀቅ ብለው በገዛ መንገዳቸው ሄደዋል። ²⁴‘ዝናሙን፣ ቀዳማዩንና ኋለኛውን ዝናም በየጊዜው የሚሰጠንን፣ የተወሰኑትንም የመከር ሳምንታት ለእኛ የሚጠብቅልንን አባታችንን እንፍራ’ ብለው በልባቸው አይሉም። ²⁵“በደሎቻችሁ እነዚህን በረከቶች መልሰዋል፤ ኀጢአቶቻችሁም መልካሙን ነገር ከእናንተ ከልክለዋል። ²⁶በሕዝቤ መካከል ክፉ ሰዎች ተገኝተዋልና፤ ወፍ አዳኞች እንደሚያደቡ ያደባሉ፤ ወጥመድ ይዘረጋሉ፤ የሚይዙትም ሰዎችን ነው። ²⁷ወፍ እንደ ሞላበት ጎጆ፣ ቤቶቻቸው በተንኰል ተሞልተዋል፤ ስለዚህ ታላላቅና ባለጠጎች ሆነዋል። ²⁸ወፍረዋል፤ አብረቅርቀዋልም፤ በክፉ ሥራ ተትረፍርፈዋል። የድኻ አደጎችን ጒዳይ አይሟገቱም፤ እንዲለሙም አያደርጉም፤ የችግረኞችንም መብት አያስከብሩም።” ²⁹በእነዚህ ነገሮች የተነሣ አልቀጣቸውምን? ይላል አባታችን። እንደዚህ ባለ ሕዝብ ላይስ አልበቀልምን? ³⁰“የሚያስደነግጥና የሚዘገንን ነገር በምድሪቱ ተፈጽሟል፤ ³¹ነቢያቱ በሐሰት ትንቢት ይናገራሉ፤ ካህናቱም በገዛ ሥልጣናቸው ይገዛሉ፤ ሕዝቤም እንዲሁ ይወድዳል። ዳሩ ግን ፍጻሜው ሲመጣ ምን ታደርጋላችሁ?”