യിരെമ്യാ 5 FHB Father's Heart Bible™

5 ¹“യെരൂശലേമിന്റെ തെരുവുകളിലൂടെ ചുറ്റിനടന്ന്, ഇപ്പോൾ നോക്കി ശ്രദ്ധിക്കുവിൻ! അതിന്റെ ചത്വരങ്ങളിൽ തിരയുവിൻ— നീതി പ്രവർത്തിക്കുകയും സത്യം അന്വേഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരാളെ, ഒരു വ്യക്തിയെയെങ്കിലും നിങ്ങൾക്കു കണ്ടെത്താൻ കഴിഞ്ഞാൽ, അപ്പോൾ ഞാൻ അതിനോടു ക്ഷമിക്കും. ²‘നമ്മുടെ പിതാവ് ജീവിച്ചിരിക്കുന്നതിനാണ,’ എന്ന് അവർ പറയുമ്പോൾപ്പോലും, അവർ കള്ളസ്സത്യം ചെയ്യുന്നു.”

³നമ്മുടെ പിതാവേ, അങ്ങയുടെ കണ്ണുകൾ വിശ്വസ്തത തേടുന്നില്ലയോ? അങ്ങ് അവരെ അടിച്ചു, എന്നാൽ അവർക്കു വേദന തോന്നിയില്ല; അങ്ങ് അവരെ ദഹിപ്പിച്ചു, എന്നാൽ അവർ ശിക്ഷണം സ്വീകരിക്കാൻ വിസമ്മതിച്ചു. അവർ തങ്ങളുടെ മുഖം പാറയെക്കാൾ കഠിനമാക്കി; അവർ മടങ്ങിവരാൻ വിസമ്മതിച്ചു. ⁴അപ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞു: ‘ഇവർ ദരിദ്രർ മാത്രമാണ്; ഇവർ ഭോഷന്മാരാണ്, കാരണം നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ വഴി, അവരുടെ പിതാവിന്റെ നീതിയുള്ള വഴികൾ, ഇവർ അറിയുന്നില്ല.’ ⁵ഞാൻ മഹാന്മാരുടെ അടുക്കൽ ചെന്ന് അവരോടു സംസാരിക്കും, കാരണം അവർ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ വഴി, അവരുടെ പിതാവിന്റെ നീതിയുള്ള വഴികൾ, നിശ്ചയമായും അറിയുന്നു.’ എന്നാൽ അവരും, അവരെല്ലാവരും, നുകം ഒടിച്ചുകളഞ്ഞിരുന്നു; അവർ ബന്ധനങ്ങൾ പൊട്ടിച്ചുകളഞ്ഞിരുന്നു. ⁶അതുകൊണ്ട് കാട്ടിൽനിന്നുള്ള ഒരു സിംഹം അവരെ അടിക്കും, മരുഭൂമിയിലെ ഒരു ചെന്നായ് അവരെ കടിച്ചുകീറും. ഒരു പുള്ളിപ്പുലി അവരുടെ നഗരങ്ങളെ നോക്കിക്കൊണ്ടു പതിയിരിക്കുന്നു; അവയിൽനിന്നു പുറത്തുപോകുന്ന ഏവനും കഷണംകഷണമായി കീറപ്പെടും—കാരണം അവരുടെ മത്സരങ്ങൾ അനേകമാണ്, അവരുടെ പിന്മാറ്റങ്ങൾ എണ്ണമില്ലാത്തവയാണ്.

⁷“ഞാൻ നിന്നോട് എന്തിനു ക്ഷമിക്കണം? നിന്റെ മക്കൾ എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു, ദൈവങ്ങളല്ലാത്തവയെക്കൊണ്ടു സത്യം ചെയ്തുമിരിക്കുന്നു. ഞാൻ അവർക്കു വേണ്ടുവോളം നല്കി, എന്നിട്ടും അവർ വ്യഭിചാരം ചെയ്തു, വേശ്യകളുടെ വീടുകളിലേക്കു കൂട്ടമായി ചെന്നു. ⁸അവർ നന്നായി തീറ്റിപ്പോറ്റപ്പെട്ട, കാമാസക്തരായ കുതിരകളെപ്പോലെ ആയിരുന്നു, ഓരോരുത്തനും തന്റെ അയൽക്കാരന്റെ ഭാര്യയ്ക്കായി ചിനയ്ക്കുന്നു.’ ⁹ഈ കാര്യങ്ങൾക്കായി ഞാൻ അവരെ ശിക്ഷിക്കേണ്ടയോ? എന്നു നമ്മുടെ പിതാവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു. ഇതുപോലുള്ള ഒരു ജനതയോട് ഞാൻ പ്രതികാരം ചെയ്യേണ്ടയോ? ¹⁰അതിന്റെ മുന്തിരിവരികളിലൂടെ കയറിച്ചെന്നു നശിപ്പിക്കുവിൻ, എന്നാൽ പൂർണമായി മുടിച്ചുകളയരുത്; അതിന്റെ കൊമ്പുകൾ നീക്കിക്കളയുവിൻ, കാരണം അവ നമ്മുടെ പിതാവിന്റേതല്ല. ¹¹കാരണം യിസ്രായേൽഗൃഹവും യെഹൂദാഗൃഹവും എന്നോട് അത്യന്തം അവിശ്വസ്തരായിരിക്കുന്നു എന്നു നമ്മുടെ പിതാവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു.”

¹²അവർ നമ്മുടെ പിതാവിനെക്കുറിച്ചു കള്ളം പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; അവർ പറഞ്ഞു: ‘അവിടുന്ന് ഒന്നും ചെയ്യുകയില്ല! യാതൊരു അനർഥവും നമ്മുടെമേൽ വരികയില്ല; നാം വാളോ ക്ഷാമമോ കാണുകയില്ല.’ ¹³പ്രവാചകന്മാർ കേവലം കാറ്റുമാത്രം; വചനം അവരിൽ ഇല്ല. അതിനാൽ അവർക്ക് അങ്ങനെ ഭവിക്കട്ടെ!

¹⁴അതുകൊണ്ട് സ്വർഗീയ സൈന്യങ്ങളുടെ പിതാവ് ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: നിങ്ങൾ ഈ വാക്കു പറഞ്ഞിരിക്കുകകൊണ്ട്, നിന്റെ വായിലെ എന്റെ വചനങ്ങളെ ഞാൻ തീയാക്കുന്നു, ഈ ജനത്തെ വിറകും; അതു അവരെ ദഹിപ്പിക്കും. ¹⁵ഇതാ, ഞാൻ നിങ്ങൾക്കെതിരായി ഒരു ജനതയെ ദൂരത്തുനിന്നു വരുത്തുന്നു, യിസ്രായേൽഗൃഹമേ, എന്നു നമ്മുടെ പിതാവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു—നിലനില്ക്കുന്ന ഒരു ജനത, പുരാതനമായ ഒരു ജനത, നിനക്കു ഭാഷ അറിഞ്ഞുകൂടാത്ത ഒരു ജനത, അവരുടെ സംസാരം നിനക്കു മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയാത്ത ഒരു ജനത. ¹⁶“അവരുടെ ആവനാഴി തുറന്ന ഒരു ശവക്കുഴിപോലെയാണ്; അവരെല്ലാവരും വീരന്മാരായ യോദ്ധാക്കളാണ്. ¹⁷അവർ നിന്റെ വിളവും നിന്റെ അപ്പവും വിഴുങ്ങിക്കളയും; അവർ നിന്റെ പുത്രന്മാരെയും നിന്റെ പുത്രിമാരെയും വിഴുങ്ങിക്കളയും; അവർ നിന്റെ ആട്ടിൻകൂട്ടങ്ങളെയും നിന്റെ കന്നുകാലിക്കൂട്ടങ്ങളെയും വിഴുങ്ങിക്കളയും; അവർ നിന്റെ മുന്തിരിവള്ളികളെയും നിന്റെ അത്തിവൃക്ഷങ്ങളെയും വിഴുങ്ങിക്കളയും. നീ ആശ്രയിക്കുന്ന നിന്റെ ഉറപ്പുള്ള നഗരങ്ങളെ അവർ വാൾകൊണ്ടു തകർത്തുകളയും.”

¹⁸എന്നാൽ ആ നാളുകളിൽപ്പോലും, എന്നു നമ്മുടെ പിതാവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു, ഞാൻ നിന്നെ പൂർണമായി മുടിച്ചുകളയുകയില്ല. ¹⁹‘നമ്മുടെ പിതാവ് ഇതെല്ലാം ഞങ്ങളോടു ചെയ്തതെന്തുകൊണ്ട്?’ എന്ന് അവർ ചോദിക്കുമ്പോൾ, അവരോടു പറയുക: ‘നിങ്ങൾ എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ച് നിങ്ങളുടെ ദേശത്ത് അന്യദൈവങ്ങളെ സേവിച്ചതുപോലെ, നിങ്ങളുടേതല്ലാത്ത ഒരു ദേശത്ത് നിങ്ങൾ അന്യരെ സേവിക്കും.’

²⁰“ഇത് യാക്കോബ്ഗൃഹത്തിൽ അറിയിക്കുവിൻ; യെഹൂദയിൽ ഇതു പ്രസിദ്ധമാക്കുവിൻ: ²¹ഭോഷന്മാരും ബുദ്ധിയില്ലാത്തവരുമായ ജനമേ, കണ്ണുകളുണ്ടായിട്ടും കാണാത്തവരേ, ചെവികളുണ്ടായിട്ടും കേൾക്കാത്തവരേ, ഇതു കേൾക്കുവിൻ:” ²²നിങ്ങൾ എന്നെ ഭയപ്പെടുന്നില്ലയോ? എന്നു നമ്മുടെ പിതാവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു. എന്റെ മുമ്പിൽ നിങ്ങൾ വിറയ്ക്കുന്നില്ലയോ? ഞാൻ കടലിന് അതിരായി മണൽ വെച്ചു, അതിനു കടക്കാനാവാത്ത ഒരു ശാശ്വതനിയമമായി. തിരമാലകൾ അലയടിച്ചാലും, അവയ്ക്കു ജയിക്കാനാവില്ല; അവ ഗർജിച്ചാലും, അവയ്ക്ക് അതിനെ കടക്കാനാവില്ല. ²³എന്നാൽ ഈ ജനത്തിന് ദുശ്ശാഠ്യവും മത്സരവുമുള്ള ഹൃദയമുണ്ട്; അവർ വഴിമാറി തങ്ങളുടെ സ്വന്തം വഴിയേ പോയിരിക്കുന്നു. ²⁴അവർ തങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിൽ പറയുന്നില്ല: ‘മഴ—മുൻമഴയും പിൻമഴയും അതതു കാലത്തു—നല്കുന്ന, വിളവെടുപ്പിന്റെ നിയമിതവാരങ്ങൾ നമുക്കായി കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്ന നമ്മുടെ പിതാവിനെ നാം ഭയപ്പെടുക.’ ²⁵“നിങ്ങളുടെ അകൃത്യങ്ങൾ ഈ അനുഗ്രഹങ്ങളെ തിരിച്ചുവിട്ടിരിക്കുന്നു, നിങ്ങളുടെ പാപങ്ങൾ നന്മയെ നിങ്ങളിൽനിന്നു തടഞ്ഞുവെച്ചിരിക്കുന്നു. ²⁶കാരണം എന്റെ ജനത്തിന്റെ ഇടയിൽ ദുഷ്ടന്മാരെ കണ്ടെത്തുന്നു; പതിയിരിക്കുന്ന വേട്ടക്കാരെപ്പോലെ അവർ പതുങ്ങിയിരിക്കുന്നു; അവർ കെണി വെക്കുന്നു, അവർ പിടിക്കുന്നതോ മനുഷ്യരെയാണ്. ²⁷പക്ഷികൾ നിറഞ്ഞ ഒരു കൂടുപോലെ, അവരുടെ വീടുകൾ വഞ്ചനകൊണ്ടു നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ട് അവർ വലിയവരും സമ്പന്നരുമായിത്തീർന്നിരിക്കുന്നു. ²⁸അവർ തടിച്ചുകൊഴുത്തു മിനുത്തിരിക്കുന്നു; ദുഷ്‌പ്രവൃത്തികളാൽ അവർ കവിഞ്ഞൊഴുകുന്നു. അനാഥരുടെ വ്യവഹാരം അവർ പിന്തുണയ്ക്കുന്നില്ല, അവർ അഭിവൃദ്ധിപ്പെടേണ്ടതിന്, ദരിദ്രരുടെ അവകാശങ്ങൾ അവർ ഉയർത്തിപ്പിടിക്കുന്നില്ല.” ²⁹ഈ കാര്യങ്ങൾക്കായി ഞാൻ അവരെ ശിക്ഷിക്കേണ്ടയോ? എന്നു നമ്മുടെ പിതാവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു. ഇതുപോലുള്ള ഒരു ജനതയോട് ഞാൻ പ്രതികാരം ചെയ്യേണ്ടയോ? ³⁰“ഭയാനകവും ഭീകരവുമായ ഒരു കാര്യം ദേശത്തു സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നു: ³¹പ്രവാചകന്മാർ കള്ളം പ്രവചിക്കുന്നു, പുരോഹിതന്മാർ തങ്ങളുടെ സ്വന്തം അധികാരത്താൽ ഭരിക്കുന്നു; എന്റെ ജനം അത് അങ്ങനെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ അവസാനം വരുമ്പോൾ നിങ്ങൾ എന്തു ചെയ്യും?”