Jeremias 5 FHB Father's Heart Bible™

5 ¹“Maglibot kamo sa mga dalan sang Jerusalem, magtan-aw kamo kag magtalupangud! Pangitaa ninyo sa iya mga plasa—kon makakita kamo sing isa ka tawo, isa nga nagahimo sing katarungan kag nagapangita sing kamatooran, nian pagapatawaron ko sia. ²Bisan kon nagasiling sila, ‘Subong nga buhi ang aton Amay,’ nagasumpa sila sing butig.”

³O Amay, wala bala nagapangita ang imo mga mata sing pagkamatutom? Ginbunal mo sila, apang wala sila mabatyagi sing kasakit; ginlaglag mo sila, apang nagdumili sila sa pagbaton sing pagsaway. Ginpatig-a nila ang ila mga nawong labi pa sa bato; nagdumili sila sa pagbalik. ⁴Nian nagsiling ako, “Ini sila mga imol lamang; mga buang-buang sila, kay wala sila makakilala sang dalanon sang aton Amay, sang matarung nga mga dalanon sang ila Amay. ⁵Makadto ako sa mga dungganon kag magpakighambal sa ila, kay sigurado nga nakakilala sila sang dalanon sang aton Amay, sang matarung nga mga dalanon sang ila Amay.” Apang sila man, sila tanan, nagbali sang gota; ginpamugto nila ang mga gapos. ⁶Busa ang leon gikan sa kagulangan magapatay sa ila, ang lobo sang desierto magalaglag sa ila. Ang leopardo nagahulat nga nagabantay sa ila mga siudad; ang tagsatagsa nga magagwa gikan sa ila pagakuniskunison—kay madamo ang ila mga pagsupak, walay isip ang ila mga pagtalikod.

⁷“Ngaa patawaron ko ikaw? Ginbayaan ako sang imo mga anak kag nagsumpa sa ila nga indi mga dios. Ginbusog ko sila, apang nagpanglahi sila kag nagdinaguso sa mga balay sang mga makihilawason. ⁸Kaangay sila sang mga kabayo nga bustog kag maibugon, ang tagsa ka isa nagahiringhing sa asawa sang iya isigkatawo. ⁹Indi ko bala sila pagsilutan tungud sini nga mga butang? siling sang aton Amay. Indi ko bala paghukman ang pungsod nga subong sini? ¹⁰Magtaklad kamo sa iya mga talongon sang ubas kag maglaglag, apang dili paghimua nga lubos ang paglaglag; utda ninyo ang iya mga sanga, kay indi ini iya sang aton Amay. ¹¹Kay ang panimalay sang Israel kag ang panimalay sang Juda nagluib gid sa akon, siling sang aton Amay.”

¹²Nagsiling sila sing butig tuhoy sa aton Amay; nagsiling sila, ‘Wala sia sing himuon! Walay kalalat-an nga magaabut sa aton; indi kita makakita sing espada ukon gutom.’ ¹³Ang mga manalagna hangin lamang; ang pulong wala sa ila. Gani matabo sa ila ang subong sini!

¹⁴Busa amo ini ang ginasiling sang Amay sang mga kasoldadosan sang langit: Tungud kay naghambal kamo sini nga pulong, himuon ko ang akon mga pulong sa imo baba nga kalayo, kag ini nga katawohan ang kahoy, kag lamunon sila sini. ¹⁵Yari karon, magadala ako batok sa imo sing isa ka pungsod gikan sa malayo, O panimalay sang Israel, siling sang aton Amay—isa ka pungsod nga malig-on, isa ka dumaan nga pungsod, isa ka pungsod nga ang hambal wala mo makilala, nga ang pulong indi mo masarangan hangpon. ¹⁶“Ang ila baslayan kaangay sang nagaba-ab nga lulobngan; mga maisug nga hangaway sila tanan. ¹⁷Lamunon nila ang imo alanihon kag ang imo tinapay; lamunon nila ang imo mga anak nga lalaki kag ang imo mga anak nga babayi; lamunon nila ang imo mga panong kag ang imo mga baka; lamunon nila ang imo mga ubas kag ang imo mga kahoy nga higuera. Sa espada gub-on nila ang imo napaderan nga mga siudad nga imo ginasaligan.”

¹⁸Apang bisan sa sadto nga mga adlaw, siling sang aton Amay, indi ko kamo paghimuon nga lubos nga laglag. ¹⁹Kon mamangkot sila, “Ngaa ginhimo sang aton Amay ini tanan sa amon?” isiling mo sa ila: “Subong nga ginbayaan ninyo ako kag nag-alagad sa dumuluong nga mga dios sa inyo duta, subong man magaalagad kamo sa mga dumuluong sa duta nga indi inyo.”

²⁰“Ibantala ninyo ini sa panimalay ni Jacob; ipahibalo ninyo ini sa Juda: ²¹Pamatii ninyo ini, O buang-buang kag walay buot nga katawohan, nga may mga mata apang indi makakita, nga may mga dulunggan apang indi makabati:” ²²Indi bala kamo mahadluk sa akon? siling sang aton Amay. Indi bala kamo magkurog sa akon atubangan? Ginbutang ko ang balas nga dulunan sa dagat, isa ka dayon nga sugo nga indi ini malabwan. Bisan magbukdo ang mga balud, indi ini makalupig; bisan magngurob ini, indi ini makatabok. ²³Apang ini nga katawohan may matig-a kag masinupakon nga tagiposoon; nagtalikod sila kag naglakat sa ila kaugalingon nga dalanon. ²⁴Wala sila nagasiling sa ila mga tagiposoon, “Kahadlukan ta ang aton Amay, nga nagahatag sang ulan—ang ulan sa tiglalgas kag ang ulan sa tigpamulak sa iya tion—nga nagatipig para sa aton sang gintalana nga mga semana sang pag-ani.” ²⁵“Ang imo mga paglapas nagtalikod sini nga mga pagpakamaayo, kag ang imo mga sala naglikaw sang kaayuhan gikan sa imo. ²⁶Kay sa tunga sang akon katawohan may nakita nga malaut nga mga tawo; nagahupot sila kaangay sang mga mangangayam sang pispis nga nagapamugon; nagabutang sila sing siod, kag mga tawo ang ila madakup. ²⁷Kaangay sang hawla nga puno sang mga pispis, ang ila mga balay puno sang limbong; busa nangin dungganon sila kag manggaranon. ²⁸Nagtambok sila kag naghapaw; nagaawas sila sang malaut nga mga buhat. Wala nila ginaapinan ang kaso sang ilo, agud nga mag-uswag sila, kag ang kinamatarung sang mga kabos wala nila ginabulig.” ²⁹Indi ko bala sila pagsilutan tungud sini nga mga butang? siling sang aton Amay. Indi ko bala paghukman ang pungsod nga subong sini? ³⁰“Isa ka makahaladluk kag makangilildad nga butang ang natabo sa duta: ³¹nagapanagna sing butig ang mga manalagna, kag nagagahum ang mga saserdote paagi sa ila kaugalingon nga awtoridad; kag naluyag sini ang akon katawohan. Apang ano ang inyo himuon kon mag-abut ang katapusan?”