ପିତା କୌଣସି ବିଶ୍ଵସ୍ତତା ପାଆନ୍ତି ନାହିଁ

ଆମ ପିତା କହନ୍ତି, ଯିରୂଶାଲମରେ ଜଣେ ସଚ୍ଚୋଟ ଲୋକ ଖୋଜ, ତେବେ ନଗରଟି ରକ୍ଷା ପାଇବ। କେହି ମିଳେ ନାହିଁ — ନା ଦରିଦ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ନା ନେତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ। ଭବିଷ୍ୟଦ୍‌ବକ୍ତାମାନେ ମିଥ୍ୟା କହନ୍ତି, ଯାଜକମାନେ ନିଜ ସ୍ୱାର୍ଥରେ ଶାସନ କରନ୍ତି, ଓ ଲୋକମାନେ ତାହା ହିଁ ପସନ୍ଦ କରନ୍ତି। ଅଧ୍ୟାୟଟି ଏକ ଖୋଲା ପ୍ରଶ୍ନରେ ଶେଷ ହୁଏ।

ଅଧ୍ୟାୟ 5।

“ତୁମ୍ଭେମାନେ ଯିରୂଶାଲମର ସବୁ ପଥ ଦେଇ ଭ୍ରମଣ କର, ବର୍ତ୍ତମାନ ଦେଖ ଓ ଜ୍ଞାତ ହୁଅ! ତାହାର ଛକସ୍ଥାନସବୁରେ ଅନୁସନ୍ଧାନ କର—ଯଦି ତୁମ୍ଭେମାନେ ଜଣେ ଲୋକ, ଅର୍ଥାତ୍‌ ନ୍ୟାୟ କରୁଥିବା ଓ ସତ୍ୟ ଅନ୍ଵେଷଣ କରୁଥିବା ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ପାଇ ପାର, ତେବେ ଆମ୍ଭେ ତାହାକୁ କ୍ଷମା କରିବା। ସେମାନେ ଯେତେବେଳେ ‘ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଜୀବିତ ଥିବା ପ୍ରମାଣେ’ ବୋଲି କହନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ମିଥ୍ୟା ଶପଥ କରନ୍ତି।”

ହେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା, ତୁମ୍ଭର ଚକ୍ଷୁ କʼଣ ବିଶ୍ଵସ୍ତତା ଅନ୍ଵେଷଣ କରେ ନାହିଁ? ତୁମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରହାର କଲ, ମାତ୍ର ସେମାନେ ବେଦନା ଅନୁଭବ କଲେ ନାହିଁ; ତୁମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କୁ ସଂହାର କଲ, ମାତ୍ର ସେମାନେ ଶାସନ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ଅସ୍ଵୀକାର କଲେ। ସେମାନେ ଆପଣା ମୁଖ ଶୈଳ ଅପେକ୍ଷା କଠିନ କଲେ; ସେମାନେ ଫେରିବାକୁ ଅସ୍ଵୀକାର କଲେ। ତେବେ ମୁଁ କହିଲି, ‘ଏମାନେ କେବଳ ଦରିଦ୍ର ଲୋକ; ଏମାନେ ମୂର୍ଖ, କାରଣ ଏମାନେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପଥ, ଆପଣାମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନ୍ୟାୟପଥ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ।’ ମୁଁ ପ୍ରଧାନ ଲୋକମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ ସେମାନଙ୍କୁ କହିବି, କାରଣ ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପଥ, ଆପଣାମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନ୍ୟାୟପଥ ଜାଣନ୍ତି।’ ମାତ୍ର ସେମାନେ ମଧ୍ୟ, ସେସମସ୍ତେ, ଯୁଆଳି ଭାଙ୍ଗିଥିଲେ; ସେମାନେ ବନ୍ଧନ ଛିଣ୍ଡାଇ ଥିଲେ। ଏଥିପାଇଁ ଅରଣ୍ୟର ସିଂହ ସେମାନଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କରିବ, ପ୍ରାନ୍ତରର କେନ୍ଦୁଆ ବାଘ ସେମାନଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିବ। ଚିତାବାଘ ସେମାନଙ୍କ ନଗରସମୂହ ଉପରେ ଜଗି ରହିଅଛି; ସେଠାରୁ ବାହାରକୁ ଯିବା ପ୍ରତ୍ୟେକ ଲୋକ ଖଣ୍ଡ ଖଣ୍ଡ ହୋଇ ବିଦୀର୍ଣ୍ଣ ହେବ—କାରଣ ସେମାନଙ୍କ ବିଦ୍ରୋହ ଅନେକ, ସେମାନଙ୍କ ବିପଥଗମନ ଅସଂଖ୍ୟ।

“ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭକୁ କାହିଁକି କ୍ଷମା କରିବା? ତୁମ୍ଭ ସନ୍ତାନମାନେ ଆମ୍ଭକୁ ପରିତ୍ୟାଗ କରିଅଛନ୍ତି ଓ ଯେଉଁମାନେ ଦେବତା ନୁହଁନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ନାମରେ ଶପଥ କରିଅଛନ୍ତି। ଆମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କୁ ତୃପ୍ତ କଲୁ, ତଥାପି ସେମାନେ ବ୍ୟଭିଚାର କଲେ ଓ ବେଶ୍ୟାମାନଙ୍କ ଗୃହକୁ ଦଳ ବାନ୍ଧି ଗଲେ। ସେମାନେ ହୃଷ୍ଟପୁଷ୍ଟ, କାମୁକ ଅଶ୍ୱ ତୁଲ୍ୟ ଥିଲେ, ପ୍ରତ୍ୟେକେ ଆପଣା ପ୍ରତିବେଶୀର ଭାର୍ଯ୍ୟା ନିମନ୍ତେ ହିଁ ହିଁ ଶବ୍ଦ କରୁଥିଲେ।’ ଆମ୍ଭେ କʼଣ ଏସମସ୍ତ ବିଷୟ ନିମନ୍ତେ ସେମାନଙ୍କୁ ଦଣ୍ଡ ଦେବା ନାହିଁ? ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଏହା କହନ୍ତି। ଏପରି ଏକ ଜାତିଠାରୁ ଆମ୍ଭେ କʼଣ ପ୍ରତିଶୋଧ ନେବା ନାହିଁ? ତୁମ୍ଭେମାନେ ତାହାର ଦ୍ରାକ୍ଷାଲତା-ଶ୍ରେଣୀ ମଧ୍ୟ ଦେଇ ଉଠିଯାଇ ବିନାଶ କର, ମାତ୍ର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପେ ସଂହାର କର ନାହିଁ; ତାହାର ଶାଖାସବୁ କାଟି ପକାଅ, କାରଣ ସେସବୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କର ନୁହେଁ। କାରଣ ଇସ୍ରାଏଲ ବଂଶ ଓ ଯିହୂଦା ବଂଶ ଆମ୍ଭ ପ୍ରତି ନିତାନ୍ତ ବିଶ୍ଵାସଘାତକତା କରିଅଛନ୍ତି, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଏହା କହନ୍ତି।”

ସେମାନେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ବିଷୟରେ ମିଥ୍ୟା କହିଅଛନ୍ତି; ସେମାନେ କହିଲେ, ‘ସେ କିଛି କରିବେ ନାହିଁ! ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଉପରେ କୌଣସି ବିପଦ ଘଟିବ ନାହିଁ; ଆମ୍ଭେମାନେ ଖଡ୍ଗ କି ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ ଦେଖିବା ନାହିଁ।’ ଭାବବାଦୀମାନେ କେବଳ ବାୟୁ ମାତ୍ର; ବାକ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନାହିଁ। ଏଣୁ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଏହିପରି ଘଟୁ!

ଏଥିପାଇଁ ସ୍ଵର୍ଗୀୟ ସୈନ୍ୟବାହିନୀର ପିତା ଏହା କହନ୍ତି: ତୁମ୍ଭେମାନେ ଏହି କଥା କହିଥିବାରୁ, ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭ ମୁଖରେ ଆମ୍ଭର ବାକ୍ୟକୁ ଅଗ୍ନି ସ୍ଵରୂପ ଓ ଏହି ଲୋକମାନଙ୍କୁ କାଷ୍ଠ ସ୍ଵରୂପ କରିବା, ଆଉ ତାହା ସେମାନଙ୍କୁ ଗ୍ରାସ କରିବ। ଦେଖ, ହେ ଇସ୍ରାଏଲ ବଂଶ, ଆମ୍ଭେ ଦୂରରୁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଗୋଟିଏ ଜାତି ଆଣୁଅଛୁ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଏହା କହନ୍ତି—ସେ ଏକ ବଳବାନ ଜାତି, ଏକ ପୁରାତନ ଜାତି, ଏପରି ଏକ ଜାତି ଯାହାର ଭାଷା ତୁମ୍ଭେ ଜାଣ ନାହିଁ, ଯାହାର କଥା ତୁମ୍ଭେ ବୁଝି ପାର ନାହିଁ। “ସେମାନଙ୍କ ତୂଣ ଗୋଟିଏ ଖୋଲା କବର ତୁଲ୍ୟ; ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ବୀର ଯୋଦ୍ଧା। ସେମାନେ ତୁମ୍ଭର ଶସ୍ୟ ଓ ତୁମ୍ଭର ଖାଦ୍ୟ ଗ୍ରାସ କରିବେ; ସେମାନେ ତୁମ୍ଭର ପୁତ୍ର ଓ କନ୍ୟାମାନଙ୍କୁ ଗ୍ରାସ କରିବେ; ସେମାନେ ତୁମ୍ଭର ମେଷପଲ ଓ ଗୋପଲ ଗ୍ରାସ କରିବେ; ସେମାନେ ତୁମ୍ଭର ଦ୍ରାକ୍ଷାଲତା ଓ ଡିମ୍ବିରିବୃକ୍ଷ ଗ୍ରାସ କରିବେ। ତୁମ୍ଭେ ଯେଉଁ ପ୍ରାଚୀରବେଷ୍ଟିତ ନଗରସମୂହ ଉପରେ ବିଶ୍ଵାସ କରୁଅଛ, ସେସବୁ ସେମାନେ ଖଡ୍ଗ ଦ୍ଵାରା ଭୂମିସାତ୍‌ କରିବେ।”

ତଥାପି ସେହି ସମୟରେ ମଧ୍ୟ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଏହା କହନ୍ତି, ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପେ ସଂହାର କରିବା ନାହିଁ। ଆଉ ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ପଚାରିବେ, ‘ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା କାହିଁକି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଏସମସ୍ତ କରିଅଛନ୍ତି?’ ସେତେବେଳେ ତୁମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିବ: ‘ତୁମ୍ଭେମାନେ ଯେପରି ଆମ୍ଭକୁ ପରିତ୍ୟାଗ କରି ତୁମ୍ଭ ଦେଶରେ ବିଦେଶୀ ଦେବତାମାନଙ୍କର ସେବା କଲ, ସେପରି ତୁମ୍ଭେମାନେ ତୁମ୍ଭର ନୁହେଁ ଏପରି ଏକ ଦେଶରେ ବିଦେଶୀମାନଙ୍କର ସେବା କରିବ।’

“ତୁମ୍ଭେମାନେ ଯାକୁବ ବଂଶ ମଧ୍ୟରେ ଏହା ଘୋଷଣା କର; ଯିହୂଦା ମଧ୍ୟରେ ଏହା ପ୍ରଚାର କର: ହେ ମୂର୍ଖ ଓ ନିର୍ବୋଧ ଲୋକ, ତୁମ୍ଭେମାନେ, ଯେଉଁମାନଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ଥିଲେ ହେଁ ଦେଖନ୍ତି ନାହିଁ, ଯେଉଁମାନଙ୍କର କର୍ଣ୍ଣ ଥିଲେ ହେଁ ଶୁଣନ୍ତି ନାହିଁ, ଏହା ଶୁଣ:” ତୁମ୍ଭେମାନେ କʼଣ ଆମ୍ଭକୁ ଭୟ କର ନାହିଁ? ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଏହା କହନ୍ତି। ତୁମ୍ଭେମାନେ କʼଣ ଆମ୍ଭ ସମ୍ମୁଖରେ କମ୍ପିତ ହୁଅ ନାହିଁ? ଆମ୍ଭେ ବାଲୁକାକୁ ସମୁଦ୍ରର ସୀମା ସ୍ଵରୂପ ସ୍ଥାପନ କଲୁ, ଏହା ଏକ ଅନନ୍ତକାଳୀନ ବିଧି, ଯାହା ସେ ଅତିକ୍ରମ କରି ପାରେ ନାହିଁ। ତରଙ୍ଗମାଳା ଉଚ୍ଛ୍ୱସିତ ହେଲେ ହେଁ ଜୟଯୁକ୍ତ ହୋଇ ପାରେ ନାହିଁ; ଗର୍ଜ୍ଜନ କଲେ ହେଁ ତାହା ଅତିକ୍ରମ କରି ପାରେ ନାହିଁ। ମାତ୍ର ଏହି ଲୋକମାନଙ୍କର ଗୋଟିଏ ଅବାଧ୍ୟ ଓ ବିଦ୍ରୋହୀ ହୃଦୟ ଅଛି; ସେମାନେ ବିପଥଗାମୀ ହୋଇ ଆପଣା ଆପଣା ପଥରେ ଚାଲି ଯାଇଅଛନ୍ତି। ସେମାନେ ଆପଣା ଆପଣା ହୃଦୟରେ କୁହନ୍ତି ନାହିଁ, ‘ଆସ, ଆମ୍ଭେମାନେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ଭୟ କରୁ, ଯେ ବୃଷ୍ଟି ଦିଅନ୍ତି—ଉପଯୁକ୍ତ ସମୟରେ ଆଦ୍ୟ ଓ ଶେଷ ବୃଷ୍ଟି—ଯେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଶସ୍ୟଚ୍ଛେଦନର ନିରୂପିତ ସପ୍ତାହସବୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।’ “ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଅଧର୍ମ ଏହିସବୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦୂର କରିଅଛି, ଆଉ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପାପ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କଠାରୁ ମଙ୍ଗଳ ନିବାରଣ କରିଅଛି। କାରଣ ଆମ୍ଭ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକ ଦେଖାଯାʼନ୍ତି; ସେମାନେ ଛକି ବସିଥିବା ବ୍ୟାଧ ତୁଲ୍ୟ ଲୁଚି ରହନ୍ତି; ସେମାନେ ଫାନ୍ଦ ପାତନ୍ତି, ଆଉ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଧରନ୍ତି। ପକ୍ଷୀରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ପିଞ୍ଜର ତୁଲ୍ୟ, ସେମାନଙ୍କ ଗୃହ ଛଳନାରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ; ଏଥିପାଇଁ ସେମାନେ ବର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଣୁ ଓ ଧନୀ ହୋଇଅଛନ୍ତି। ସେମାନେ ହୃଷ୍ଟପୁଷ୍ଟ ଓ ଚିକ୍କଣ ହୋଇଅଛନ୍ତି; ସେମାନେ ମନ୍ଦ କର୍ମରେ ଉଚ୍ଛୁଳି ଉଠନ୍ତି। ସେମାନେ ଅନାଥର ପକ୍ଷ ସମର୍ଥନ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ଯେପରି ସେମାନେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇ ପାରନ୍ତି, ପୁଣି ଦୀନହୀନର ଅଧିକାର ସେମାନେ ବଜାୟ ରଖନ୍ତି ନାହିଁ।” ଆମ୍ଭେ କʼଣ ଏସମସ୍ତ ବିଷୟ ନିମନ୍ତେ ସେମାନଙ୍କୁ ଦଣ୍ଡ ଦେବା ନାହିଁ? ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଏହା କହନ୍ତି। ଏପରି ଏକ ଜାତିଠାରୁ ଆମ୍ଭେ କʼଣ ପ୍ରତିଶୋଧ ନେବା ନାହିଁ? “ଦେଶ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ବିସ୍ମୟଜନକ ଓ ଭୟଙ୍କର ବିଷୟ ଘଟିଅଛି: ଭାବବାଦୀମାନେ ମିଥ୍ୟା ଭାବବାଣୀ କହନ୍ତି, ଆଉ ଯାଜକମାନେ ଆପଣାମାନଙ୍କ କ୍ଷମତାରେ ଶାସନ କରନ୍ତି; ପୁଣି ଆମ୍ଭ ଲୋକମାନେ ତାହା ଭଲ ପାଆନ୍ତି। ମାତ୍ର ଶେଷ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ ତୁମ୍ଭେମାନେ କʼଣ କରିବ?”