Lafa hin qotamne cabsaa
Sagaleen yaaddessaa ni dhaga'ama: loltoonni kaabaa gad dhufu, Yihudaan magaalota dallaa qaban irraan baqachuuf ni himamti. Yerermiyaas lafti gara onaa bifa hin qabneetti deebi'e ni arga, hollachuu dhaabuu hin danda'u. Murtiin dhugaa dha, Abbaan garuu badiisni guutuu hin ta'u jedha.
Abbaan keenya lakkoofsota keessatti dubbata 1–6, 9–12, 16–18, 22, 27–28
4 1«Yoo deebitte, yaa Israa'el,» jedha Abbaan keenya, «yoos gara kootti deebi. Yoo wantoota jibbisiisoo kee fuula koo duraa baastee hin raafamne, 2fi yoo ‹Akkuma Abbaan keenya jiruun› jedhee, dhugaadhaan, murtiidhaan fi qajeelummaadhaan kakatte, saboonni isa keessatti of in eebbisiisu, isa keessattis in boonu.»
3Abbaan keenya namoota Yihudaa fi Yerusaalemiif akkana jedha: Lafa hin qotamne kee cabsi, qoraattii gidduutti hin facaasin. 4Abbaa keenyaaf of kitaanaa; gogaa fuula garaa keessanii baasaa, yaa namoota Yihudaa fi jiraattota Yerusaalem—yoo hin taane dheekkamsi koo akka ibiddaatti in bahee, hammeenya hojii keessaniitiin nama isa dhaamsu malee in gubata.
Badiisni Kaaba Irraa Dhufa
5«Yihudaa keessatti labsaa, Yerusaalem keessatti ba'aa, akkana jedhaas: ‹Lafa guutuu keessatti malakata afuufaa!› Iyyaa, akkana jedhaa: ‹Walitti qabamaa, gara magaalaawwan dhaabbataniitti baqannaa!› 6Mallattoo gara Xiyoonitti ol kaasaa! Nageenyaaf baqadhaa, hin turinaa! Waan ani kaaba irraa balaa, badiisa guddaa fidaa jiruuf.»
7Leenci bosona isaa keessaa ba'ee dhufeera; balleessaan saboota deemaa jira. Lafa kee onnachiisuuf iddoo isaa irraa ba'eera; magaalaawwan kee diigamanii, nama isaan keessa jiraatu tokko illee hin hafu. 8Kanaaf uffata gadda uffadhaa, boo'aa, iyyaa, waan dheekkamsi hamaan Abbaa keenyaa nu irraa hin deebiniif.
9«Guyyaa sana,» jedha Abbaan keenya, «mootichi fi bulchitoonni isaa onnee isaanii in dhabu; luboonni in raafamu, raajonnis in dinqisiifatu.»
10Yommus ani akkana jedhe, «Ah, yaa Abbaa Gooftaa! Ati saba kana fi Yerusaalemin guutumaan guutuutti gowwoomsiteerta: ‹Nageenyi kan keessan in ta'a› jedhitee—goggoloon garuu qoonqoo keenyatti ga'aa jira.»
11«Yeroo sanatti saba kanaa fi Yerusaalemiif akkana jedhama: Qilleensi gubu gaarreen gammoojjii qullaa irraa gara intala saba kootii in fufa—bututuuf miti, qulqulleessuufis miti. 12Qilleensi kanaaf caalaa cimaan ajaja kootiin in dhufa. Amma ani murtii koo isaan irratti in labsa.»
13Kunoo! Diinni akka duumessaatti in ba'a, gaariin isaa akka bubbee qilleensaatti; fardeen isaa risaa caalaa in saffisu. Nuuf wayyoo—nuti badneerra! 14Yerusaalem, akka fayyuuf hammeenya garaa kee irraa dhiqadhu. Yaadni kee hamaan yeroo hammamiif si keessa in jiraata? 15Sababii sagaleen tokko Daan irraa in labsa, gaarreen Efraayim irraa balaa labsaa.
16Saboota akeekkachiisaa, Yerusaalemiif odeessaa: «Warri marsan biyya fagoo irraa dhufaa jiru; magaalaawwan Yihudaa irratti iyya waraanaa isaanii in ol kaasu. 17Isaan akka eegdota lafa qonnaa eeganiitti ishee marsu, sababii isheen na irratti fincileef,» jedha Abbaan keenya. 18Karaan kee fi hojiin kee kana sitti fideera. Kun badiisa kee ti, akkam hadhaa'aa dha, waan hamma garaa keetii ga'uuf.
Raajichi Saba Isaatiif Boo'a
19Dhukkubbiin koo, dhukkubbiin koo! Ani ittiin in dhukkuba. Yaa dallaa garaa koo! Onneen koo na keessatti in rukuta; ani callisuu hin danda'u, waan ani sagalee malakataa fi iyya waraanaa dhageesseef. 20Badiisni badiisa irratti labsama, waan biyyi guutuun onnachiifameef. Battalumatti dunkaanonni koo, haguuggiin dunkaana kootiis daqiiqaa tokko keessatti diigamaniiru. 21Hanga yoomiitti ani folaa waraanaa arguu fi sagalee malakataa dhaga'uu qaba?
22«Saba koo gowwaa dha; na hin beekan. Isaan ijoollee sammuu hin qabne dha, hubannoo hin qaban. Hammeenya hojjechuuf ogeeyyii dha, gaarii hojjechuu garuu hin beekan.»
23Lafa ilaale, ishee bifa malee duwwaa turte; waaqa ilaale, ifni isaa hin turre. 24Gaarreen ilaale, isaan raafamaa turan; tulluuwwan hundinuu sochoo'aa turan. 25Ilaale, nama tokko illee hin turre; simbirroon waaqaa hundinuu baqatteera. 26Ilaale, lafti firii qabdu gammoojjii ta'eera; magaalaawwan ishee hundinuu fuula Abbaa keenyaa duratti, dheekkamsa isaa isa hamaa duratti diigamanii turan.
27Abbaan keenya akkana jedha: Biyyi guutuun onnachiifama, ani garuu guutumaan guutuutti isa hin balleessu. 28Kanaaf lafti in gadda, waaqni olii immoo in dukkanaa'a, waan ani dubbadhee murteesseef; ani hin gaabbu, isa irraas hin deebi'u.
29Sagalee warra fardaan deemanii fi xiyyaa darbattootaatiin magaalaan hundinuu in baqata. Bosona keessa in baqatu, dhagaa gidduutti ol in ba'u; magaalaan hundinuu in dhiifama, nama isaan keessa jiraatu malee. 30Ati immoo, yaa onnachiifamtuu, maal gochaa jirta, uffata diimaa of uffisuu, miidhaga warqee of miidhagsuu, ija kee dibuu? Of miidhagsuun gatii hin qabu. Jaallatoonni kee si tuffatu; si ajjeesuu in barbaadu. 31Sababii ani iyya akka dubartii da'umsa irra jirtuu dhaga'eera, dhukkubbii akka isheen ijoollee ishee duraa da'uuti—iyya intala Xiyoon, hafuura baafachuuf wal'aansoo qabdu, harka ishee diriirsitee: «Ani wayyoo! Ani ajjeesitoota duratti du'aa jira.» a a v31 ‹Intala Xiyoon› maqaa walaloo Yerusaalem ti.