Jeremia 4 FHB Father's Heart Bible™

4 ¹«Raha hiverina ianao, ry Israely,» hoy Raintsika, «dia miverena amiko. Raha esorinao tsy ho eo anatrehako ny zava-betaveta aminao ary tsy miovaova, ²ary raha mianiana hoe: “Velona Raintsika,” amin’ny marina, amin’ny rariny ary amin’ny fahamarinana, dia hitahy ny tenany Aminy ny firenena, ary Izy no hiavonavonany.»

³Fa izao no lazain’i Raintsika amin’ny vahoakan’i Joda sy Jerosalema: Vaoy ny tany tsy voavoly aminareo, ary aza mamafy eo amin’ny tsilo. ⁴Mamorà ny tenanareo ho an’i Raintsika; esory ny hodi-tain’ny fonareo, ry vahoakan’i Joda sy ry mponina any Jerosalema — fandrao mipoitra toy ny afo ny fahatezerako ka mandoro ary tsy misy hamono azy, noho ny faharatsian’ny asanareo.

Ny Loza Avy any Avaratra

⁵«Ambarao any Joda, torio any Jerosalema, ka ataovy hoe: “Tsofy ny trompetra eran’ny tany!” Antsoy mafy ka ataovy hoe: “Mivoria, ka andeha isika handositra any amin’ny tanàna mimanda!” ⁶Asandrato ny sainam-pitokisana mankany Ziona! Mandosira mba hiaro tena, aza miandry! Fa mitondra loza avy any avaratra Aho, fandravana lehibe.»

⁷Nisondrotra avy tao anaty ala be ny liona; mandroso ny mpandrava ny firenena. Niala tamin’ny toerany izy mba hanao ho lao ny taninareo; ho rava ny tanànanareo ka tsy hisy mponina ao. ⁸Koa manaova lamba fisaonana, mitomàna ary mitoera, fa tsy niala tamintsika ny firehetan’ny fahatezeran’i Raintsika.

⁹«Amin’izany andro izany,» hoy Raintsika, «dia ho very fo ny mpanjaka sy ny lehibeny; ho talanjona ny mpisorona, ary ho gaga ny mpaminany.»

¹⁰Dia hoy aho: «Indrisy, Ray Tompo ô! Tena namitaka ity vahoaka ity sy Jerosalema Ianao ka nanao hoe: “Hanana fiadanana ianareo” — nefa tonga eo amin’ny vozonay ny sabatra.»

¹¹«Amin’izany andro izany dia holazaina amin’ity vahoaka ity sy Jerosalema hoe: Rivotra mmay avy amin’ny havoana kely foana any an’efitra no mifofofofo mankany amin’ny zanakavavin’ny oloko, tsy hamofoka na handio. ¹²Rivotra mahery mihoatra noho izany no tonga noho ny didiko. Ankehitriny dia Izaho no manambara ny fitsarana aminy.»

¹³Jereo! Mandroso toy ny rahona ny fahavalo, ary toy ny tadio ny kalesiny; mafy ny soavaliny noho ny voromahery. Indrisy isika, fa potika isika! ¹⁴Ry Jerosalema ô, sasao ny faharatsiana amin’ny fonao, mba hovonjena ianao. Hatramin’ny oviana no hitoetra ao anatinao ny eritreritrao ratsy? ¹⁵Fa misy feo manambara avy any Dana, mitory loza avy any amin’ny havoanan’i Efraima.

¹⁶Ampitandremo ny firenena, ambaro any Jerosalema: «Tonga avy any amin’ny tany lavitra ny mpanao fahirano; manandratra ny fiantsoany ho amin’ny ady hamely ny tanànan’i Joda. ¹⁷Manodidina azy izy toy ny mpiambina saha, satria nikomy tamiko izy,» hoy Raintsika. ¹⁸Ny lalanao sy ny asanao no nahatonga izany taminao. Izany no loza mahazo anao, ary mangidy izy, fa mahatratra ny fonao mihitsy.

Mitomany ho an’ny Vahoakany ny Mpaminany

¹⁹Ny alahelokó, ny alahelokó! Mihozohozo aho noho ny fanaintainana. Indrisy, ny rindrin’ny foko! Mitempo mafy ao anatiko ny foko; tsy mahatana ny fahanginana aho, fa efa renako ny feon’ny trompetra, ny fiantsoana hanao ady. ²⁰Loza mifandimby no ambara, fa potika ny tany rehetra. Tampoka dia rava ny tendako, ny lamba rakotry ny layko indray mipi-maso. ²¹Hatramin’ny oviana no tsy maintsy hahita ny sainam-piadiana sy handre ny feon’ny trompetra aho?

²²«Fa adala ny oloko; tsy mahalala Ahy izy. Zaza tsy ankanavaka izy, tsy misy fahalalana. Mahay manao ratsy izy, fa tsy mahay manao tsara.»

²³Nijery ny tany aho, ka indro foana sy tsy misy endrika; nijery ny lanitra aho, ka tsy nisy fahazavany. ²⁴Nijery ny tendrombohitra aho, ka nihozongozona izy; ny havoana rehetra nihetsiketsika. ²⁵Nijery aho, ka tsy nisy olona akory; ny vorona rehetra tamin’ny lanitra efa nandositra. ²⁶Nijery aho, ka lasa efitra ny tany lonaka; ny tanàna rehetra nianjera ho rava teo anatrehan’i Raintsika, teo anoloan’ny firehetan’ny fahatezerany.

²⁷Fa izao no lazain’i Raintsika: Ho lao ny tany rehetra, nefa tsy handrava azy tanteraka Aho. ²⁸Noho izany dia hisaona ny tany, ary hihaizina ny lanitra eny ambony, fa efa niteny Aho, efa nanapa-kevitra; tsy hanenena Aho, ary tsy hiala amin’izany.

²⁹Noho ny kotroky ny mpitaingin-tsoavaly sy ny mpanafika tsipìka dia mandositra ny tanàna rehetra. Miditra any anaty ala izy ary mananika any amin’ny vatolampy; foana ny tanàna rehetra, tsy misy mponina ao. ³⁰Ary ianao, ry rava, inona no ataonao, mitafy lamba mena, manao firavaka volamena, mandoko ny masonao? Very maso ny fanaovanao hatsaraina. Mankahala anao ny mpitia anao; mitady hamono anao izy. ³¹Fa nandre feo toy ny an’ny vehivavy marary miteraka aho, fahoriana toy ny an’ilay miteraka ny voalohany — ny feon’ny zanakavavin’i Ziona, miona-hanina, manatsotra ny tanany: «Indrisy aho! Faty aho eo anatrehan’ny mpamono olona.» ^a a v31 Ny «zanakavavin’i Ziona» dia anarana poetika ho an’i Jerosalema.