Jabur 78 FHB Father's Heart Bible™

78 ¹Darengekeun piwuruk kami, he umat kami; pasangkeun ceuli maraneh kana pokpokan tina sungut kami.

²Kami rek muka sungut ku siloka; kami rek ngucurkeun teka-teki ti jaman baheula, ^a a v2 Mateus nerangkeun yen ieu kalaksanakeun nalika Yesus ngawulang ku siloka-siloka, nembongkeun hal anu geus disumputkeun ti barang dunya dijadikeun. ³nya eta hal-hal anu geus kadenge jeung kanyaho ku urang, anu geus dicaritakeun ku karuhun urang ka urang. ⁴Urang moal nyumputkeun eta ti anak-incuna, tapi bakal nyaritakeun ka turunan anu bakal datang pamuji ka Rama urang, kakawasaan-Na, jeung kaahengan anu geus dipidamel ku Mantenna. ⁵Mantenna geus netepkeun hiji paksen di Yakub sarta nangtukeun hiji hukum di Israil, anu diparentahkeun ku Mantenna ka karuhun urang supaya diwurukkeun ka anak-anakna, ⁶supaya turunan anu bakal datang terang kana eta, nya eta anak-anak anu can lahir, sarta sina narangtung tuluy nyaritakeun ka anak-anakna, ⁷supaya maranehna muntang harepan ka Rama urang sarta teu poho kana damelan-Na, tapi nyekel parentah-Na, ⁸sarta ulah jiga karuhunna, hiji turunan anu wangkelang jeung barontak, hiji turunan anu hatena teu satia, anu jiwana teu satia ka Rama urang.

⁹Urang Epraim, sanajan nyaranjata jeung marawa gondewa, baralik mundur dina poe perang. ¹⁰Maranehna teu nyekel perjangjian Rama urang sarta embung hirup nurutkeun hukum-Na. ¹¹Maranehna poho kana sagala damelan Mantenna, kana kaahengan anu geus ditembongkeun ka maranehna. ¹²Di payuneun panon karuhunna Mantenna midamel kaahengan, di tanah Mesir, di wewengkon Soan. ^b b v12 Soan teh kota karajaan kuno di delta Walungan Nil di Mesir, disebut oge Tanis. ¹³Mantenna meulahkeun laut sarta nungtun maranehna meuntas; cai dijieun ngajeger ku Mantenna kawas tembok. ¹⁴Mantenna nungtun maranehna ku mega beurang-beurang sarta sapeuting jeput ku cahaya seuneu. ¹⁵Mantenna meulahkeun cadas di gurun keusik sarta maparin inuman anu lubak-libuk kawas sagara jero. ¹⁶Mantenna ngaluarkeun cileuncang tina gawir sarta ngalirkeun cai kawas walungan.

¹⁷Tapi maranehna terus bae nyieun dosa ka Mantenna, barontak ka Nu Maha Luhur, Rama urang, di tanah anu garing. ¹⁸Maranehna nyoba Rama urang dina hatena ku cara menta kadaharan anu dipikahayang. ¹⁹Maranehna nyarekan Rama urang, pokna, “Naha Allah bisa nyadiakeun meja di gurun keusik? ²⁰Enya, Mantenna negor cadas nepi ka cai ngaburincik, sarta cileuncang ngaluap. Tapi naha Mantenna oge bisa mere roti atawa nyadiakeun daging pikeun umat-Na?” ²¹Ku sabab eta, basa Rama urang ngadangu, Mantenna bendu kacida; seuneu hurung ngaberik Yakub, sarta bebendu-Na nerajang Israil, ²²sabab maranehna henteu percaya ka Rama urang sarta henteu ngandel kana kasalametan ti Mantenna. ²³Tapi sanajan kitu Mantenna marentah langit di luhur sarta muka panto-panto sawarga; ²⁴Mantenna nurunkeun hujan manna supaya didahar ku maranehna sarta maparin gandum ti sawarga. ²⁵Jalma-jalma ngadahar roti malaikat; Mantenna ngirim kadaharan anu lubak-libuk ka maranehna. ²⁶Mantenna ngalesotkeun angin wetan di langit sarta ngagiringkeun angin kidul ku kakawasaan-Na. ²⁷Mantenna nurunkeun hujan daging ka maranehna loba kawas kekebul, manuk-manuk jangjangan loba kawas keusik sagara; ²⁸Mantenna ngaragragkeun eta di tengah pasanggrahan maranehna, di sakuriling kemah-kemahna. ²⁹Maranehna ngadahar nepi ka sareubeuhna, sabab Mantenna maparin naon anu dipikahayang ku maranehna. ³⁰Tapi samemeh maranehna eureun tina hawa napsuna, waktu kadaharan masih keneh di sungutna, ³¹bebendu Rama urang nerajang maranehna; Mantenna maehan nu pangkuatna di antara maranehna sarta numpes para nonoman Israil.

³²Sanajan kitu, maranehna terus bae nyieun dosa; sanajan geus nenjo kaahengan-Na, maranehna tetep teu percaya. ³³Nya Mantenna mungkas poe-poena ku kasia-sia sarta taun-taunna ku kasieun anu ngadadak. ³⁴Unggal Mantenna maehan maranehna, maranehna neangan Mantenna; maranehna tarobat sarta enya-enya neangan Rama urang. ³⁵Maranehna inget yen Rama urang teh gunung batu maranehna, Nu Maha Luhur teh panebus maranehna. ³⁶Tapi maranehna ngarayu Mantenna ku sungutna, ngabohong ka Mantenna ku letahna; ³⁷hatena teu satia ka Mantenna, sarta maranehna teu satuhu kana perjangjian-Na. ³⁸Tapi Mantenna, anu pinuh ku piwelas, ngahampura dosana sarta teu numpes maranehna. Mindeng pisan Mantenna nahan bebendu-Na sarta teu ngaluarkeun sakabeh wera-Na. ³⁹Mantenna emut yen maranehna teh ngan ukur daging, hiji angin anu ngaliwat sarta teu balik deui.

⁴⁰Mindeng pisan maranehna barontak ka Mantenna di gurun keusik sarta nyedihkeun manah-Na di tanah suwung! ⁴¹Balik deui balik deui maranehna nyoba Rama urang sarta ngahudang amarah Nu Maha Suci di Israil. ⁴²Maranehna teu inget kana kakawasaan-Na, kana poe basa Mantenna nebus maranehna tina leungeun nu nindes, ⁴³basa Mantenna nembongkeun tanda-tanda-Na di Mesir, kaahengan-Na di wewengkon Soan. ⁴⁴Mantenna ngarobah walungan-walunganana jadi getih, nepi ka maranehna teu bisa nginum tina cileuncangna. ⁴⁵Mantenna ngirim ombyokan laleur anu nyarahar maranehna, sarta bangkong anu ngaruksak maranehna. ⁴⁶Mantenna masrahkeun pepelakanana ka hileud, panen-panenna ka simeut. ⁴⁷Mantenna ngaruksak tangkal anggurna ku hujan es sarta tangkal aranna ku ibun tiis. ⁴⁸Mantenna masrahkeun sapi-sapina ka hujan es, ingon-ingonna ka gelap anu nyamber. ⁴⁹Mantenna ngalesotkeun ka maranehna bebendu-Na anu hurung—wera, amarah, jeung balai—sapasukan malaikat anu numpes. ⁵⁰Mantenna nyieun jalan pikeun bebendu-Na; Mantenna teu nyalametkeun maranehna tina ajal tapi masrahkeun nyawana kana pageblug. ⁵¹Mantenna maehan sakabeh anak cikal di Mesir, buah kahiji tina kakuatanana di kemah-kemah Ham. ^c c v51 Kemah-kemah Ham: sesebutan puitis pikeun Mesir; Ham teh anak Nabi Enoh sarta karuhun urang Mesir. ⁵²Tapi Mantenna ngaluarkeun umat-Na sorangan kawas domba sarta nungtun maranehna kawas sakawan domba di gurun keusik. ⁵³Mantenna nungtun maranehna kalawan salamet, nepi ka maranehna teu sarieun, tapi laut ngelebur musuh-musuhna. ⁵⁴Mantenna nganteur maranehna ka wates-Na anu suci, ka gunung anu geus direbut ku panangan katuhu-Na. ⁵⁵Mantenna ngusir bangsa-bangsa ti hareupeun maranehna, ngabagikeun warisanana make tali ukuran, sarta matuhkeun kaom-kaom Israil di imah-imahna.

⁵⁶Tapi maranehna nyoba sarta barontak ka Rama urang, Nu Maha Luhur, sarta teu nyekel katangtuan-Na. ⁵⁷Maranehna mungkir sarta teu satia kawas karuhunna; maranehna mengkol kawas gondewa anu nipu. ⁵⁸Maranehna ngahudang bebendu-Na ku tempat-tempat luhur sarta ngahudang timburu-Na ku brahala-brahalana. ^d d v58 Tempat-tempat luhur: tempat panyembahan di luhur pasir tempat urang Israil nyembah allah-allah deungeun, anu dilarang ku hukum Allah. ⁵⁹Basa Rama urang ngadangu, Mantenna bendu kacida sarta nolak Israil pisan-pisan. ⁶⁰Mantenna ninggalkeun Kemah Suci di Silo, kemah tempat Mantenna linggih di antara manusa. ⁶¹Mantenna masrahkeun kakuatan-Na kana tawanan, kamulyaan-Na kana leungeun musuh. ⁶²Mantenna masrahkeun umat-Na kana pedang sarta bendu ka milik warisan-Na. ⁶³Seuneu ngahakan para nonomanna, sarta para mojangna teu kabagean lagu kawinan. ⁶⁴Para imamna tariwas ku pedang, sarta randa-randana teu bisa careurik.

⁶⁵Tuluy Rama Nu Maha Kawasa gugah ibarat tina sare, kawas prajurit anu nyaring tina mabok anggur. ⁶⁶Mantenna ngagempur musuh-musuh-Na mundur sarta nyieun maranehna era salalanggengna. ⁶⁷Mantenna nolak kemah Yusup sarta henteu milih kaom Epraim; ⁶⁸tapi Mantenna milih kaom Yuda, Gunung Sion, anu dipikaasih ku Mantenna. ⁶⁹Mantenna ngadegkeun tempat suci-Na kawas pasir nu luhur, kawas bumi anu didegkeun ku Mantenna salalanggengna. ⁷⁰Mantenna milih Daud abdi-Na sarta nyandak anjeunna ti kandang domba; ⁷¹tina ngangon domba anu keur nyusuan, Mantenna nyandak anjeunna pikeun ngangon Yakub umat-Na, Israil milik warisan-Na. ⁷²Tuluy anjeunna ngangon maranehna kalawan hate anu jujur sarta nungtun maranehna ku panangan anu pinter. ^e e v72 Daud raja-pangangon nunjuk ka hareup ka Yesus, Putra Daud sarta pangangon anu bumela anu nungtun umat-Na kalawan hate anu satia.