اي منهنجا ماڻهو، ٻڌو
آصف جو هڪ حڪمت وارو زبور.
هڪ ڊگهو سيکاريندڙ نظم، ان لاءِ ٻڌايل ته ٻار اسان جي پيءُ جا ڪم سکن: مصر، چيريل سمنڊ، من، ٻٽيرا، بغاوت ۽ وسارڻ، بار بار — ۽ هر ڀيري اهڙي رحم سان ملي ٿي جيڪو ڪاوڙ کي روڪي ٿو. اها اتي ختم ٿئي ٿي جتي ڳالهه وڃي رهي هئي، يعني صيون ۽ دائود تي.
78 1اي منهنجا ماڻهو، منهنجي تعليم ٻڌو؛ منهنجي وات جي ڳالهين ڏانهن ڪن ڏيو.
2مان پنهنجو وات مثال ۾ کوليندس؛ قديم ڏينهن جون ڳجهارتون ڳالهائيندس، a a v2 متي ٻڌائي ٿو تہ اها ڳالهه تڏهن پوري ٿي جڏهن يسوع مثالن ۾ تعليم ڏني، ۽ اهي ڳالهيون ظاهر ڪيائين جيڪي دنيا جي شروعات کان لڪل هيون. 3اهي ڳالهيون جيڪي اسان ٻڌيون ۽ ڄاتيون، جيڪي اسان جي ابن ڏاڏن اسان کي ٻڌايون. 4اسين اهي سندن ٻارن کان نہ لڪائينداسين، پر ايندڙ نسل کي اسان جي پيءُ جون ساراهون، سندس قدرت ۽ سندس ڪيل عجيب ڪم ٻڌائينداسين. 5يعقوب ۾ شاهدي قائم ڪيائين ۽ اسرائيل ۾ شريعت مقرر ڪيائين، جنهن بابت اسان جي ابن ڏاڏن کي حڪم ڏنائين تہ اهي پنهنجن ٻارن کي سيکارين، 6تہ ايندڙ نسل انهن کي ڄاڻي، يعني اهي ٻار جيڪي اڃا پيدا ٿيڻا آهن، ۽ اُٿي انهن کي پنهنجن ٻارن کي ٻڌائين، 7تہ جيئن اهي اسان جي پيءُ تي پنهنجي اميد رکن ۽ سندس ڪمن کي نہ وسارين، بلڪه سندس حڪم مڃين، 8۽ پنهنجن ابن ڏاڏن جهڙا نہ ٿين، جيڪي ضدي ۽ باغي نسل هئا، اهڙو نسل جنهن جي دل سچي نہ هئي، جنهن جو روح اسان جي پيءُ سان وفادار نہ هو.
9افرائيم جا ماڻهو، هٿياربند ۽ ڪمان کڻي، جنگ جي ڏينهن پوئتي موٽي ويا. 10هنن اسان جي پيءُ جو عهد نہ پاليو ۽ سندس شريعت تي هلڻ کان انڪار ڪيائون. 11جيڪي هن ڪيو هو، ۽ جيڪي عجيب ڪم کين ڏيکاريا هئائين، سي وساري ڇڏيائون. 12سندن ابن ڏاڏن جي اکين اڳيان مصر جي ملڪ ۾، ضعن جي علائقي ۾ عجيب ڪم ڪيائين. b b v12 ضعن مصر جي نيل ڊيلٽا ۾ هڪ قديم شاهي شهر هو، جنهن کي تانس بہ سڏيو ويندو هو. 13سمنڊ کي ٻہ اڌ ڪري کين انهيءَ مان لنگهايائين؛ پاڻيءَ کي ڀت وانگر بيهاريائين. 14ڏينهن جو بادل سان ۽ سڄي رات باهه جهڙي روشنيءَ سان کين اڳواڻي ڏنائين. 15بيابان ۾ پٿر ڦاڙيائين ۽ کين سمنڊ جيترو گهڻو پيئڻ لاءِ ڏنائين. 16پٿر مان وهڪرا ڪڍيائين ۽ پاڻيءَ کي نديون وانگر وهايائين.
17پر اهي سندس خلاف گناهه ڪندا رهيا، خشڪ زمين ۾ سڀ کان مٿانهين، اسان جي پيءُ خلاف بغاوت ڪندا رهيا. 18پنهنجي دل ۾ اسان جي پيءُ کي آزمايائون، جنهن کاڌي جي کين خواهش هئي سو گهري. 19اسان جي پيءُ جي خلاف ڳالهائيندي چيائون تہ ”ڇا خدا بيابان ۾ دسترخوان وڇائي سگھي ٿو؟ 20سچ آهي تہ پٿر کي ماريائين تہ پاڻي ڦٽي نڪتو ۽ نديون وهي نڪتيون. پر ڇا هو ماني بہ ڏئي سگھي ٿو يا پنهنجي قوم لاءِ گوشت مهيا ڪري سگھي ٿو؟“ 21تنهنڪري جڏهن اسان جي پيءُ اهو ٻڌو، تڏهن ڪاوڙجي پيو؛ يعقوب خلاف باهه ڀڙڪي اُٿي، ۽ اسرائيل خلاف سندس غضب ڀڙڪيو، 22ڇاڪاڻ تہ اسان جي پيءُ تي ايمان نہ آندائون ۽ سندس نجات تي ڀروسو نہ ڪيائون. 23تڏهن بہ مٿي ڪڪرن کي حڪم ڏنائين ۽ آسمان جا دروازا کوليائين؛ 24کين کائڻ لاءِ منّ وسايائين ۽ آسمان جو اناج ڏنائين. 25انسانن ملائڪن جي ماني کاڌي؛ کين گهڻو کاڌو موڪليائين. 26آسمانن ۾ اوڀر جي واءُ کي آزاد ڪيائين ۽ پنهنجي قدرت سان ڏکڻ جي واءُ کي هلايائين. 27مٿن گوشت مٽيءَ وانگر وسايائين، سمنڊن جي واريءَ جيترا پرن وارا پکي؛ 28انهن کي سندن ڇانوڻيءَ جي وچ ۾، سندن خيمن جي چوڌاري ڪيرايائين. 29ڍءُ ڪري کاڌائون، ڇاڪاڻ تہ جنهن جي کين خواهش هئي سو کين ڏنائين. 30پر اڃا اهي پنهنجي خواهش کان نہ موٽيا هئا، جو کاڌو اڃا سندن وات ۾ ئي هو، 31اسان جي پيءُ جو غضب مٿن ڀڙڪيو؛ سندن ڏاڍن مان ڪيترن کي ماري ڇڏيائين ۽ اسرائيل جي جوانن کي ڪيرائي ڇڏيائين.
32انهيءَ سڀ جي باوجود اهي گناهه ڪندا رهيا؛ سندس عجيب ڪمن جي باوجود ايمان نہ آندائون. 33تنهنڪري سندن ڏينهن بيڪاريءَ ۾ ۽ سندن سال اوچتي خوف ۾ پورا ڪيائين. 34جڏهن کين ماريائين، تڏهن اهي کيس ڳولڻ لڳا؛ توبه ڪري اسان جي پيءُ کي دل سان ڳوليائون. 35کين ياد آيو تہ اسان جو پيءُ سندن پٿر هو، ۽ سڀ کان مٿانهون سندن ڇوٽڪارو ڏيندڙ هو. 36پر وات سان کيس خوشامد ڪيائون، ۽ زبان سان کانئس ڪوڙ ڳالهايائون؛ 37سندن دليون کيس سچيون نہ هيون، ۽ نہ وري اهي سندس عهد سان وفادار رهيا. 38پر هو، رحم سان ڀرپور، سندن گناهه جو ڪفارو ڏنائين ۽ کين برباد نہ ڪيائين. وري وري پنهنجي غضب کي روڪيائين ۽ پنهنجو سڄو قهر نہ ڀڙڪايائين. 39کيس ياد آيو تہ اهي رڳو جسم هئا، هڪ لنگهندڙ ساهه جيڪو موٽي نہ ٿو اچي.
40ڪيترا ڀيرا بيابان ۾ سندس خلاف بغاوت ڪيائون ۽ ويران ميدان ۾ کيس ڏک ڏنائون! 41وري وري اسان جي پيءُ کي آزمايائون ۽ اسرائيل جي پاڪ ذات کي ڪاوڙايائون. 42سندس قدرت ياد نہ ڪيائون، اهو ڏينهن جڏهن کين ظالم کان ڇڏايائين، 43جڏهن مصر ۾ پنهنجا نشان ۽ ضعن جي علائقي ۾ پنهنجا عجيب ڪم ڏيکاريائين. 44سندن نديون رت ۾ بدلائي ڇڏيائين، ۽ اهي پنهنجي وهڪرن مان پيئي نہ سگھيا. 45مکين جا ڌاڙا موڪليائين جن کين کائي ڇڏيو، ۽ ڏيڏر جن کين تباه ڪري ڇڏيو. 46سندن پيداوار ڪيڙي کي، سندن لابارو ٽڙيءَ کي ڏنائين. 47سندن انگور ڳڙن سان ۽ سندن جميز ٿڌ سان برباد ڪيائين. 48سندن ڍور ڳڙن جي حوالي ڪيائين، سندن مال بجليءَ جي چمڪن جي حوالي. 49مٿن پنهنجو ڀڙڪندڙ غضب ڇڏيائين—قهر، ڪاوڙ ۽ مصيبت—تباهي آڻيندڙ ملائڪن جو هڪ ٽولو. 50پنهنجي غضب لاءِ واٽ سڌي ڪيائين؛ کين موت کان نہ بچايائين، پر سندن جانيون وبا جي حوالي ڪيائين. 51مصر جي سڀني پهرين ڄاول کي ماري ڇڏيائين، حام جي خيمن ۾ سندن طاقت جي پهرين ميوي کي. c c v51 حام جا خيما: مصر جو شاعراڻو نالو؛ حام نوح جو پٽ ۽ مصرين جو ابن ڏاڏو هو. 52پر پنهنجي قوم کي رڍن وانگر ٻاهر ڪڍي آندائين ۽ بيابان ۾ ڌڻ وانگر اڳواڻي ڏنائين. 53کين سلامتيءَ سان هلايائين، تنهنڪري اهي بي خوف رهيا، پر سندن دشمنن کي سمنڊ ڍڪي ڇڏيو. 54کين پنهنجي پاڪ سرحد تائين آندائين، انهيءَ جبل تائين جيڪو سندس ساڄي هٿ حاصل ڪيو هو. 55سندن اڳيان قومن کي ڪڍي ڇڏيائين، ماپي ڪري سندن ورثو ورهائي ڏنائين ۽ اسرائيل جي قبيلن کي سندن گهرن ۾ آباد ڪيائين.
56تڏهن بہ اسان جي پيءُ، سڀ کان مٿانهين کي آزمايائون ۽ سندس خلاف بغاوت ڪيائون، ۽ سندس حڪم نہ مڃيائون. 57پوئتي موٽيا ۽ پنهنجن ابن ڏاڏن وانگر بي وفا ٿيا؛ ڌوڪي واري ڪمان وانگر ڇڙي ويا. 58پنهنجن اوچن هنڌن سان کيس ڪاوڙايائون ۽ پنهنجن بتن سان سندس غيرت کي ڀڙڪايائون. d d v58 اوچا هنڌ: ٽڪرين تي ٺهيل عبادتگاهون جتي اسرائيل ٻين معبودن جي پوڄا ڪندو هو، جيڪا خدا جي شريعت ۾ منع ٿيل هئي. 59جڏهن اسان جي پيءُ اهو ٻڌو، تڏهن ڪاوڙجي پيو ۽ اسرائيل کي بلڪل رد ڪري ڇڏيائين. 60شيلوه وارو مقدس خيمو ڇڏي ڏنائين، اهو خيمو جتي ماڻهن ۾ رهندو هو. 61پنهنجي طاقت قيد جي حوالي ڪيائين، پنهنجو شان دشمنن جي هٿن ۾ ڏنائين. 62پنهنجي قوم کي تلوار جي حوالي ڪيائين ۽ پنهنجي ورثي تي ڪاوڙجي پيو. 63باهه سندن جوانن کي کائي ويئي، ۽ سندن ڪنوارين لاءِ شاديءَ جو گيت نہ رهيو. 64سندن ڪاهن تلوار سان ڪري پيا، ۽ سندن بيوه عورتون روئي نہ سگھيون.
65پوءِ مالڪ پيءُ ننڊ مان جاڳڻ وانگر جاڳيو، ان سورمي وانگر جيڪو شراب مان جاڳي پوي. 66پنهنجن دشمنن کي پوئتي ڌڪيائين ۽ کين هميشه جي شرمندگيءَ ۾ وجهي ڇڏيائين. 67يوسف جي خيمي کي رد ڪيائين ۽ افرائيم جي قبيلي کي نہ چونڊيائين؛ 68پر يهوداه جي قبيلي کي چونڊيائين، صيون جبل کي جنهن سان پيار ڪيائين. 69پنهنجو مقدس هنڌ بلندين وانگر ٺاهيائين، زمين وانگر جيڪا هميشه لاءِ قائم ڪيائين. 70پنهنجي ٻانهي دائود کي چونڊيائين ۽ کيس رڍن جي واڙن مان ڪڍيائين؛ 71ٻچا ڏيندڙ رڍن جي سنڀال مان کيس آندائين تہ پنهنجي قوم يعقوب ۽ پنهنجي ورثي اسرائيل جي ريڍاري ڪري. 72پوءِ هن دل جي سچائيءَ سان انهن جي ريڍاري ڪئي ۽ مهارت وارن هٿن سان کين هلايائين. e e v72 دائود ريڍار بادشاهه يسوع ڏانهن اشارو ڪري ٿو، جيڪو دائود جو پٽ ۽ سٺو ريڍار آهي، جيڪو پنهنجي قوم کي وفادار دل سان هلائي ٿو.
