Ku Saurara, Mutanena
Zabura ta hikima ta Asaf.
Doguwar waƙar koyarwa, an faɗe ta domin yara su koyi ayyukan Ubanmu: Masar, teku da aka raba, manna, makwarwa, tawaye da mantuwa, sau da sau — kowane lokaci kuma jinƙai da ya hana fushi ya tarye su. Ta ƙare inda labarin yake nufa, da Sihiyona da Dawuda.
78 1Ku saurari koyarwata, mutanena; ku kasa kunne ga kalmomin bakina.
2Zan buɗe bakina da misali; zan zuba kacici-kacici na zamanin dā, a a v2 Matta ya gaya mana cewa wannan ya cika sa'ad da Yesu ya koyar da misalai, yana bayyana abin da aka ɓoye tun farkon duniya. 3abubuwan da muka ji muka kuma sani, waɗanda kakanninmu suka faɗa mana. 4Ba za mu ɓoye su ga 'ya'yansu ba, amma za mu gaya wa tsara mai zuwa yabban Ubanmu, da ikonsa, da abubuwan banmamaki da ya yi. 5Ya kafa shaida a cikin Yaƙubu, ya kuma kafa shari'a a cikin Isra'ila, wadda ya umarci kakanninmu su koyar wa 'ya'yansu, 6domin tsara mai zuwa ta san su, wato 'ya'yan da za a haifa nan gaba, su kuma tashi su faɗa wa 'ya'yansu, 7domin su sa begensu ga Ubanmu, kada kuma su manta da ayyukansa, sai dai su kiyaye umarnansa, 8kada kuma su zama kamar kakanninsu, tsara mai taurin kai da tawaye, tsara wadda zuciyarta ba ta da aminci, wadda ruhunta bai zama mai aminci ga Ubanmu ba.
9Mutanen Ifraimu, da suke ɗauke da makamai da baka, suka juya baya a ranar yaƙi. 10Ba su kiyaye alkawarin Ubanmu ba, suka ƙi su yi rayuwa bisa ga shari'arsa. 11Suka manta da abin da ya yi, da abubuwan banmamaki da ya nuna musu. 12A gaban idanun kakanninsu ya yi abubuwan al'ajabi, a ƙasar Masar, a yankin Zowan. b b v12 Zowan birni ne na dā na sarauta a yankin bakin Kogin Nilu na Masar, wanda ake kuma kira Tanis. 13Ya raba teku ya ƙetarar da su; ya sa ruwaye su tsaya kamar katanga. 14Ya bi da su da girgije da rana, dukan dare kuma da hasken wuta. 15Ya tsage duwatsu a jeji, ya ba su ruwan sha a yalwace kamar zurfafa. 16Ya fitar da rafuffuka daga dutse, ya sa ruwa ya gudana kamar koguna.
17Amma suka ci gaba da yin zunubi a kansa, suna tayar wa Maɗaukaki, Ubanmu, a busasshiyar ƙasa. 18Suka gwada Ubanmu a cikin zuciyarsu ta wurin neman abincin da suke marmari. 19Suka yi magana a kan Ubanmu, suna cewa, “Allah zai iya shimfiɗa tebur a cikin jeji? 20Hakika, ya bugi dutse ruwa kuma ya ɓulɓulo, rafuffuka suka cika suka yi ambaliya. Amma zai iya ba da gurasa ko ya tanada wa mutanensa nama?” 21Saboda haka, da Ubanmu ya ji, ya husata ƙwarai; wuta ta ƙuna a kan Yaƙubu, fushinsa kuma ya tashi a kan Isra'ila, 22domin ba su gaskata Ubanmu ba, ba su kuma dogara ga cetonsa ba. 23Duk da haka ya umarci sararin sama, ya kuma buɗe ƙofofin sama; 24ya zuba musu manna kamar ruwan sama domin su ci, ya kuma ba su hatsin sama. 25Mutane suka ci gurasar mala'iku; ya aiko musu abinci a yalwace. 26Ya saki iskar gabas a sammai, ya kuma kori iskar kudu da ikonsa. 27Ya zubo musu nama kamar ƙura, tsuntsaye masu fikafikai kamar yashin tekuna; 28ya sa suka fāɗo a tsakiyar sansaninsu, kewaye da tentunansu. 29Suka ci suka ƙoshi, gama ya ba su abin da suke marmari. 30Amma kafin su bar marmarinsu, tun abincin yana cikin bakunansu, 31fushin Ubanmu ya tashi a kansu; ya kashe mafi ƙarfi a cikinsu, ya kuma kashe matasan Isra'ila.
32Duk da haka duka, suka ci gaba da yin zunubi; duk da abubuwan banmamaki, ba su gaskata ba. 33Saboda haka ya kawo ƙarshen kwanakinsu a banza, shekarunsu kuma cikin razana ba zato. 34Sa'ad da ya kashe su, sai suka neme shi; suka tuba suka nemi Ubanmu da himma. 35Suka tuna cewa Ubanmu shi ne dutsensu, Maɗaukaki kuma shi ne mai fansarsu. 36Amma suka yi masa zaƙin baki da bakunansu, suna masa ƙarya da harsunansu; 37zukatansu ba su yi aminci gare shi ba, ba su kuma kasance da aminci ga alkawarinsa ba. 38Duk da haka shi, cike da jinƙai, ya kaffara zunubinsu bai kuma hallaka su ba. Sau da yawa ya kame fushinsa, bai kuma saki dukan hasalarsa ba. 39Ya tuna cewa su nama ne kawai, iska mai wucewa wadda ba ta dawowa.
40Sau nawa suka yi masa tawaye a jeji, suka kuma ɓata masa rai a hamada! 41Sau da sau suka gwada Ubanmu, suka kuma tsokani Mai Tsarki na Isra'ila. 42Ba su tuna da ikonsa ba, ranar da ya fanshe su daga hannun mai danniya, 43sa'ad da ya nuna alamunsa a Masar, abubuwan banmamakinsa a yankin Zowan. 44Ya mai da kogunansu jini, ba kuwa su iya sha daga rafuffukansu ba. 45Ya aiko tarin ƙudaje da suka cinye su, da kwaɗi da suka hallaka su. 46Ya ba da amfanin gonakinsu ga kwari, girbinsu kuma ga fāra. 47Ya hallaka inabinsu da ƙanƙara, itatuwan ɓaurensu kuma da ɗari. 48Ya ba da shanunsu ga ƙanƙara, dabbobinsu kuma ga walƙiya. 49Ya saki a kansu fushinsa mai ƙuna—hasala, da hushi, da wahala—ƙungiyar mala'iku masu hallakarwa. 50Ya share wa fushinsa hanya; bai tsare su daga mutuwa ba, sai dai ya ba da rayukansu ga annoba. 51Ya kashe dukan 'yan fari na Masar, nunan fari na ƙarfinsu a cikin tentunan Ham. c c v51 Tentunan Ham: suna na waƙa ga Masar; Ham ɗan Nuhu ne, kakan Masarawa. 52Amma ya fitar da mutanensa kamar tumaki, ya kuma bi da su kamar garke a jeji. 53Ya bi da su lafiya, saboda haka ba su ji tsoro ba, amma teku ta mamaye abokan gābansu. 54Ya kawo su ga iyakar ƙasarsa mai tsarki, zuwa dutsen da hannunsa na dama ya ci da yaƙi. 55Ya kori al'ummai a gabansu, ya raba musu gādonsu da igiyar aunawa, ya zaunar da kabilan Isra'ila a gidajensu.
56Duk da haka suka gwada Ubanmu, Maɗaukaki, suka kuma yi masa tawaye, ba su kuma kiyaye ƙa'idodinsa ba. 57Suka juya baya suka yi rashin aminci kamar kakanninsu; suka karkata kamar baka mai yaudara. 58Suka ba shi haushi da masujadansu na kan tudu, suka kuma tsokani kishinsa da gumakansu. d d v58 Masujadan kan tudu: wuraren sujada a kan tuddai inda Isra'ila suka bauta wa alloli na waje, abin da aka hana a cikin shari'ar Allah. 59Sa'ad da Ubanmu ya ji, ya husata ƙwarai, ya kuma ƙi Isra'ila gaba ɗaya. 60Ya yashe tabanakul a Shilo, tentin da ya zauna a cikinsa a tsakanin mutane. 61Ya ba da ƙarfinsa ga bauta, darajarsa kuma ga hannun abokan gāba. 62Ya ba da mutanensa ga takobi, ya kuma husata da gādonsa. 63Wuta ta cinye samarinsu, 'yan matansu kuma ba su da waƙar aure. 64Firistocinsu suka mutu da takobi, gwaurayensu kuma ba su iya yin kuka ba.
65Sa'an nan Uba Maɗaukaki ya farka kamar daga barci, kamar jarumi da aka tashe daga ruwan inabi. 66Ya kori abokan gābansa baya, ya kuma sa su cikin kunya ta har abada. 67Ya ƙi tentin Yusufu, bai kuwa zaɓi kabilar Ifraimu ba; 68sai dai ya zaɓi kabilar Yahuda, Dutsen Sihiyona, wanda yake ƙauna. 69Ya gina wurinsa mai tsarki kamar madaukaka, kamar duniyar da ya kafa har abada. 70Ya zaɓi Dawuda bawansa, ya kuma ɗauko shi daga garken tumaki; 71daga kiwon tumaki masu shayarwa ya kawo shi domin ya yi kiwon Yaƙubu mutanensa, Isra'ila gādonsa. 72Ya kuwa yi kiwonsu da zuciya ta gaskiya, ya kuma bi da su da hannuwa masu fasaha. e e v72 Dawuda makiyayin sarki yana nuni ga Yesu, ɗan Dawuda da kuma makiyayi mai kyau wanda yake bi da mutanensa da zuciya mai aminci.