Yanzu a bugun takarda

Zabura 78 FHB Father's Heart Bible™

UbaYesuRuhu
Rangwamen 15% a odarku ta farko →
Littafi

Ku Saurara, Mutanena

Zabura ta hikima ta Asaf.

Doguwar waƙar koyarwa, an faɗe ta domin yara su koyi ayyukan Ubanmu: Masar, teku da aka raba, manna, makwarwa, tawaye da mantuwa, sau da sau — kowane lokaci kuma jinƙai da ya hana fushi ya tarye su. Ta ƙare inda labarin yake nufa, da Sihiyona da Dawuda.

Babi na 78.

Ku saurari koyarwata, mutanena; ku kasa kunne ga kalmomin bakina.

Zan buɗe bakina da misali; zan zuba kacici-kacici na zamanin dā, a a v2 Matta ya gaya mana cewa wannan ya cika sa'ad da Yesu ya koyar da misalai, yana bayyana abin da aka ɓoye tun farkon duniya. abubuwan da muka ji muka kuma sani, waɗanda kakanninmu suka faɗa mana. Ba za mu ɓoye su ga 'ya'yansu ba, amma za mu gaya wa tsara mai zuwa yabban Ubanmu, da ikonsa, da abubuwan banmamaki da ya yi. Ya kafa shaida a cikin Yaƙubu, ya kuma kafa shari'a a cikin Isra'ila, wadda ya umarci kakanninmu su koyar wa 'ya'yansu, domin tsara mai zuwa ta san su, wato 'ya'yan da za a haifa nan gaba, su kuma tashi su faɗa wa 'ya'yansu, domin su sa begensu ga Ubanmu, kada kuma su manta da ayyukansa, sai dai su kiyaye umarnansa, kada kuma su zama kamar kakanninsu, tsara mai taurin kai da tawaye, tsara wadda zuciyarta ba ta da aminci, wadda ruhunta bai zama mai aminci ga Ubanmu ba.

Mutanen Ifraimu, da suke ɗauke da makamai da baka, suka juya baya a ranar yaƙi. Ba su kiyaye alkawarin Ubanmu ba, suka ƙi su yi rayuwa bisa ga shari'arsa. Suka manta da abin da ya yi, da abubuwan banmamaki da ya nuna musu. A gaban idanun kakanninsu ya yi abubuwan al'ajabi, a ƙasar Masar, a yankin Zowan. b b v12 Zowan birni ne na dā na sarauta a yankin bakin Kogin Nilu na Masar, wanda ake kuma kira Tanis. Ya raba teku ya ƙetarar da su; ya sa ruwaye su tsaya kamar katanga. Ya bi da su da girgije da rana, dukan dare kuma da hasken wuta. Ya tsage duwatsu a jeji, ya ba su ruwan sha a yalwace kamar zurfafa. Ya fitar da rafuffuka daga dutse, ya sa ruwa ya gudana kamar koguna.

Amma suka ci gaba da yin zunubi a kansa, suna tayar wa Maɗaukaki, Ubanmu, a busasshiyar ƙasa. Suka gwada Ubanmu a cikin zuciyarsu ta wurin neman abincin da suke marmari. Suka yi magana a kan Ubanmu, suna cewa, “Allah zai iya shimfiɗa tebur a cikin jeji? Hakika, ya bugi dutse ruwa kuma ya ɓulɓulo, rafuffuka suka cika suka yi ambaliya. Amma zai iya ba da gurasa ko ya tanada wa mutanensa nama?” Saboda haka, da Ubanmu ya ji, ya husata ƙwarai; wuta ta ƙuna a kan Yaƙubu, fushinsa kuma ya tashi a kan Isra'ila, domin ba su gaskata Ubanmu ba, ba su kuma dogara ga cetonsa ba. Duk da haka ya umarci sararin sama, ya kuma buɗe ƙofofin sama; ya zuba musu manna kamar ruwan sama domin su ci, ya kuma ba su hatsin sama. Mutane suka ci gurasar mala'iku; ya aiko musu abinci a yalwace. Ya saki iskar gabas a sammai, ya kuma kori iskar kudu da ikonsa. Ya zubo musu nama kamar ƙura, tsuntsaye masu fikafikai kamar yashin tekuna; ya sa suka fāɗo a tsakiyar sansaninsu, kewaye da tentunansu. Suka ci suka ƙoshi, gama ya ba su abin da suke marmari. Amma kafin su bar marmarinsu, tun abincin yana cikin bakunansu, fushin Ubanmu ya tashi a kansu; ya kashe mafi ƙarfi a cikinsu, ya kuma kashe matasan Isra'ila.

Duk da haka duka, suka ci gaba da yin zunubi; duk da abubuwan banmamaki, ba su gaskata ba. Saboda haka ya kawo ƙarshen kwanakinsu a banza, shekarunsu kuma cikin razana ba zato. Sa'ad da ya kashe su, sai suka neme shi; suka tuba suka nemi Ubanmu da himma. Suka tuna cewa Ubanmu shi ne dutsensu, Maɗaukaki kuma shi ne mai fansarsu. Amma suka yi masa zaƙin baki da bakunansu, suna masa ƙarya da harsunansu; zukatansu ba su yi aminci gare shi ba, ba su kuma kasance da aminci ga alkawarinsa ba. Duk da haka shi, cike da jinƙai, ya kaffara zunubinsu bai kuma hallaka su ba. Sau da yawa ya kame fushinsa, bai kuma saki dukan hasalarsa ba. Ya tuna cewa su nama ne kawai, iska mai wucewa wadda ba ta dawowa.

Sau nawa suka yi masa tawaye a jeji, suka kuma ɓata masa rai a hamada! Sau da sau suka gwada Ubanmu, suka kuma tsokani Mai Tsarki na Isra'ila. Ba su tuna da ikonsa ba, ranar da ya fanshe su daga hannun mai danniya, sa'ad da ya nuna alamunsa a Masar, abubuwan banmamakinsa a yankin Zowan. Ya mai da kogunansu jini, ba kuwa su iya sha daga rafuffukansu ba. Ya aiko tarin ƙudaje da suka cinye su, da kwaɗi da suka hallaka su. Ya ba da amfanin gonakinsu ga kwari, girbinsu kuma ga fāra. Ya hallaka inabinsu da ƙanƙara, itatuwan ɓaurensu kuma da ɗari. Ya ba da shanunsu ga ƙanƙara, dabbobinsu kuma ga walƙiya. Ya saki a kansu fushinsa mai ƙuna—hasala, da hushi, da wahala—ƙungiyar mala'iku masu hallakarwa. Ya share wa fushinsa hanya; bai tsare su daga mutuwa ba, sai dai ya ba da rayukansu ga annoba. Ya kashe dukan 'yan fari na Masar, nunan fari na ƙarfinsu a cikin tentunan Ham. c c v51 Tentunan Ham: suna na waƙa ga Masar; Ham ɗan Nuhu ne, kakan Masarawa. Amma ya fitar da mutanensa kamar tumaki, ya kuma bi da su kamar garke a jeji. Ya bi da su lafiya, saboda haka ba su ji tsoro ba, amma teku ta mamaye abokan gābansu. Ya kawo su ga iyakar ƙasarsa mai tsarki, zuwa dutsen da hannunsa na dama ya ci da yaƙi. Ya kori al'ummai a gabansu, ya raba musu gādonsu da igiyar aunawa, ya zaunar da kabilan Isra'ila a gidajensu.

Duk da haka suka gwada Ubanmu, Maɗaukaki, suka kuma yi masa tawaye, ba su kuma kiyaye ƙa'idodinsa ba. Suka juya baya suka yi rashin aminci kamar kakanninsu; suka karkata kamar baka mai yaudara. Suka ba shi haushi da masujadansu na kan tudu, suka kuma tsokani kishinsa da gumakansu. d d v58 Masujadan kan tudu: wuraren sujada a kan tuddai inda Isra'ila suka bauta wa alloli na waje, abin da aka hana a cikin shari'ar Allah. Sa'ad da Ubanmu ya ji, ya husata ƙwarai, ya kuma ƙi Isra'ila gaba ɗaya. Ya yashe tabanakul a Shilo, tentin da ya zauna a cikinsa a tsakanin mutane. Ya ba da ƙarfinsa ga bauta, darajarsa kuma ga hannun abokan gāba. Ya ba da mutanensa ga takobi, ya kuma husata da gādonsa. Wuta ta cinye samarinsu, 'yan matansu kuma ba su da waƙar aure. Firistocinsu suka mutu da takobi, gwaurayensu kuma ba su iya yin kuka ba.

Sa'an nan Uba Maɗaukaki ya farka kamar daga barci, kamar jarumi da aka tashe daga ruwan inabi. Ya kori abokan gābansa baya, ya kuma sa su cikin kunya ta har abada. Ya ƙi tentin Yusufu, bai kuwa zaɓi kabilar Ifraimu ba; sai dai ya zaɓi kabilar Yahuda, Dutsen Sihiyona, wanda yake ƙauna. Ya gina wurinsa mai tsarki kamar madaukaka, kamar duniyar da ya kafa har abada. Ya zaɓi Dawuda bawansa, ya kuma ɗauko shi daga garken tumaki; daga kiwon tumaki masu shayarwa ya kawo shi domin ya yi kiwon Yaƙubu mutanensa, Isra'ila gādonsa. Ya kuwa yi kiwonsu da zuciya ta gaskiya, ya kuma bi da su da hannuwa masu fasaha. e e v72 Dawuda makiyayin sarki yana nuni ga Yesu, ɗan Dawuda da kuma makiyayi mai kyau wanda yake bi da mutanensa da zuciya mai aminci.