Eshit, ey xalqim
Osafning hikmat zaburi.
Bolalar Otamizning ishlarini o'rgansin deb aytilgan uzun ta'limiy she'r: Misr, yorilgan dengiz, manna, bedanalar, isyon va unutish — qayta-qayta — va har safar g'azabni tiyib turgan rahm-shafqat. U hikoya intilgan joyda — Sion va Dovud bilan tugaydi.
78 1Ey xalqim, taʼlimimga quloq solinglar; ogʻzimdagi soʻzlarga qulogʻingizni tutinglar.
2Ogʻzimni masal bilan ochaman; qadim zamonlardan jumboqlarni toʻkib solaman, a a v2 Matto xushxabarida aytilishicha, bu Iso masallarda taʼlim berib, olam yaratilgandan beri yashirin boʻlgan narsalarni oshkor qilganda bajo boʻldi. 3Biz eshitib bilib olgan, ota-bobolarimiz bizga aytib bergan narsalarni. 4Biz ularni farzandlaridan yashirmaymiz, balki kelajak avlodga Otamizga hamdu sanolarni, Uning qudratini va U qilgan moʻjizalarni aytib beramiz. 5U Yoqubda shahodat oʻrnatdi va Isroilda qonun belgiladi, buni U ota-bobolarimizga farzandlariga oʻrgatishni amr etdi, 6Toki kelajak avlod — hali tugʻilmagan farzandlar ham buni bilsin, ular ulgʻayib, buni oʻz farzandlariga soʻzlab bersin, 7Toki ular umidini Otamizga bogʻlasin, Uning ishlarini unutmasin, balki Uning amrlariga rioya qilsin, 8va ota-bobolariga — qaysar va isyonkor avlodga, qalbi sadoqatsiz boʻlgan, ruhi Otamizga vafosiz boʻlgan avlodga oʻxshamasin.
9Efrayimliklar, qurollangan va kamon koʻtargan boʻlsalar-da, jang kuni orqaga qaytdilar. 10Ular Otamizning ahdiga rioya qilmadilar va Uning qonuniga koʻra yashashdan bosh tortdilar. 11Ular U qilgan ishlarni, U ularga koʻrsatgan moʻjizalarni unutdilar. 12Ota-bobolarining koʻzlari oldida U moʻjizalar koʻrsatdi, Misr yurtida, Zoan oʻlkasida. b b v12 Zoan — Misrning Nil deltasidagi qadimiy shohlik shahri boʻlib, Tanis deb ham atalgan. 13U dengizni boʻlib, ularni oʻtkazdi; suvlarni devor kabi tik turgʻizdi. 14Kunduzi U ularni bulut bilan boshladi va tun boʻyi olovli nur bilan yoʻlladi. 15U sahroda qoyalarni yorib, ularga tubsizlik kabi moʻl suv ichirdi. 16U qoyadan irmoqlar chiqarib, suvni daryolar kabi oqizdi.
17Lekin ular Unga qarshi gunoh qilaverdilar, qurgʻoqchil yerda Ulugʻ Zotga — Otamizga qarshi isyon qildilar. 18Ular koʻngillarida orzu qilgan taomni talab qilib, Otamizni sinab koʻrdilar. 19Ular Otamizga qarshi gapirib, dedilar: “Xudo sahroda dasturxon yoza oladimi? 20Darhaqiqat, U qoyaga urganda suv otilib chiqdi, irmoqlar toshib ketdi. Ammo U non ham bera oladimi yoki xalqiga goʻsht yetkaza oladimi?” 21Shuning uchun Otamiz buni eshitganda, gʻazabi qoʻzgʻaldi; Yoqubga qarshi olov yondi va Isroilga qarshi qahri koʻtarildi, 22chunki ular Otamizga ishonmadilar va Uning najotiga tayanmadilar. 23Shunda ham U yuqoridagi osmonga amr etdi va samo eshiklarini ochdi; 24yeyishlari uchun ularga manna yogʻdirdi va osmon donini ularga berdi. 25Odamlar farishtalar nonini yedilar; U ularga moʻl-koʻl taom yubordi. 26U osmonda sharq shamolini qoʻyib yubordi va qudrati bilan janub shamolini haydadi. 27U ularga chang kabi goʻsht, dengizlar qumi kabi qanotli qushlarni yogʻdirdi; 28Ularni qarorgohlari oʻrtasiga, chodirlari atrofiga tushirdi. 29Ular toʻyib yedilar, chunki U ularga orzu qilganlarini berdi. 30Lekin ular orzularidan qaytmasdan, taom hali ogʻizlarida ekan, 31Otamizning gʻazabi ularga qarshi koʻtarildi; U ularning eng baquvvatlarini oʻldirdi va Isroil yigitlarini qirib tashladi.
32Shularning barchasiga qaramay, ular gunoh qilaverdilar; U qilgan moʻjizalarga qaramay, ishonmadilar. 33Shuning uchun U ularning kunlarini behudalikda, yillarini toʻsatdan kelgan dahshatda tugatdi. 34U ularni oʻldirganda, ular Uni qidirdilar; tavba qilib, Otamizni chin dildan izladilar. 35Ular Otamiz oʻzlarining qoyasi, Ulugʻ Zot ularning xaloskori ekanini esladilar. 36Lekin ular ogʻizlari bilan Unga xushomad qildilar, tillari bilan Unga yolgʻon soʻzladilar; 37Qalblari Unga sadoqatli emas edi, Uning ahdiga ham vafodor boʻlmadilar. 38Shunda ham U, rahm-shafqatga toʻla boʻlib, ularning gunohini yopdi va ularni halok qilmadi. Qayta-qayta gʻazabini tiydi va butun qahrini toʻkib solmadi. 39U ularning shunchaki foniy banda ekanini, qaytib kelmaydigan oʻtkinchi nafas ekanini esladi.
40Ular sahroda Unga qarshi necha bor isyon qildilar va biyobonda Uni necha bor gʻamga botirdilar! 41Ular qayta-qayta Otamizni sinadilar va Isroilning Muqaddas Zotini gʻazablantirdilar. 42Ular Uning qudratini, U ularni zolimdan qutqargan kunni eslamadilar, 43U Misrda alomatlarini, Zoan oʻlkasida moʻjizalarini koʻrsatgan kunni. 44U ularning daryolarini qonga aylantirdi, ular irmoqlaridan icholmadilar. 45U ularni talayotgan pashsha toʻdalarini va ularni vayron qilgan baqalarni yubordi. 46U ularning ekinlarini qurtga, hosilini chigirtkaga berdi. 47U ularning tokzorlarini doʻl bilan, shikomor anjirlarini sovuq bilan nobud qildi. 48U ularning mollarini doʻlga, chorvasini chaqmoq oʻqlariga topshirdi. 49U ularga qarshi yondiruvchi gʻazabini — qahr, nafrat va baloni — halok qiluvchi farishtalar guruhini yubordi. 50U gʻazabiga yoʻl ochdi; ularni oʻlimdan ayamadi, balki jonlarini vaboga topshirdi. 51U Misrdagi barcha toʻngʻichlarni, Hom chodirlaridagi ularning kuch-quvvatining ilk mevasini qirib tashladi. c c v51 Hom chodirlari — Misrning sheʼriy nomi; Hom Nuhning oʻgʻli va misrliklarning ajdodi edi. 52Lekin U Oʻz xalqini qoʻylar kabi olib chiqdi va sahroda ularni suruv kabi boshladi. 53U ularni xavf-xatarsiz boshladi, shuning uchun ular qoʻrqmadilar, lekin dengiz ularning dushmanlarini yutib yubordi. 54U ularni Oʻzining muqaddas sarhadiga, Oʻng qoʻli qoʻlga kiritgan togʻga olib keldi. 55U ularning oldidan xalqlarni quvib chiqardi, merosini oʻlchab taqsimlab berdi va Isroil qabilalarini oʻz maskanlariga joylashtirdi.
56Shunda ham ular Otamizni, Ulugʻ Zotni sinadilar va Unga qarshi isyon qildilar, Uning qonun-qoidalariga rioya qilmadilar. 57Ular ota-bobolari kabi orqaga qaytib, vafosizlik qildilar; aldamchi kamon kabi egildilar. 58Ular sajdagohlari bilan Uni gʻazablantirdilar va butlari bilan Uning rashkini qoʻzgʻadilar. d d v58 Sajdagohlar — Isroil begona xudolarga sigʻingan tepalikdagi ibodatgohlar boʻlib, Xudoning qonuniga koʻra man etilgan edi. 59Otamiz buni eshitganda, gʻazablandi va Isroilni butunlay rad etdi. 60U Shiloda chodir-maskanini, Oʻzi odamlar orasida yashagan chodirni tark etdi. 61U qudratini asirlikka, shuhratini dushman qoʻliga berdi. 62U Oʻz xalqini qilichga topshirdi va merosiga qarshi gʻazablandi. 63Olov ularning yigitlarini yutib yubordi, qizlari esa toʻy qoʻshigʻini koʻrmadilar. 64Ularning kohinlari qilichdan halok boʻldi, bevalari esa yigʻlay olmadilar.
65Shunda Hukmron Ota uyqudan uygʻongandek uygʻondi, sharobdan hushiga kelgan jangchi kabi. 66U dushmanlarini orqaga qaytardi va ularni abadiy sharmandalikka giriftor qildi. 67U Yusuf chodirini rad etdi va Efrayim qabilasini tanlamadi; 68balki Yahudo qabilasini, Oʻzi sevgan Sion togʻini tanladi. 69U Oʻz maqdasini samoviy balandliklar kabi, abadiy barpo etgan yer kabi qurdi. 70U Oʻz quli Dovudni tanladi va uni qoʻy qoʻralaridan oldi; 71Emizikli qoʻylarni boqishdan U uni olib keldi, toki Uning xalqi Yoqubga, merosi Isroilga choʻponlik qilsin. 72U ularni sof qalb bilan boqdi va mohir qoʻllari bilan yetakladi. e e v72 Choʻpon-podshoh Dovud Isoga — Dovudning oʻgʻliga va xalqini sodiq qalb bilan boshlaydigan yaxshi choʻponga ishora qiladi.