Endi bosma nashrda

Zabur 78 FHB Father's Heart Bible™

OtaIsoRuh
Birinchi buyurtmangizga 15% chegirma →
Kitob

Eshit, ey xalqim

Osafning hikmat zaburi.

Bolalar Otamizning ishlarini o'rgansin deb aytilgan uzun ta'limiy she'r: Misr, yorilgan dengiz, manna, bedanalar, isyon va unutish — qayta-qayta — va har safar g'azabni tiyib turgan rahm-shafqat. U hikoya intilgan joyda — Sion va Dovud bilan tugaydi.

78-bob.

Ey xalqim, taʼlimimga quloq solinglar; ogʻzimdagi soʻzlarga qulogʻingizni tutinglar.

Ogʻzimni masal bilan ochaman; qadim zamonlardan jumboqlarni toʻkib solaman, a a v2 Matto xushxabarida aytilishicha, bu Iso masallarda taʼlim berib, olam yaratilgandan beri yashirin boʻlgan narsalarni oshkor qilganda bajo boʻldi. Biz eshitib bilib olgan, ota-bobolarimiz bizga aytib bergan narsalarni. Biz ularni farzandlaridan yashirmaymiz, balki kelajak avlodga Otamizga hamdu sanolarni, Uning qudratini va U qilgan moʻjizalarni aytib beramiz. U Yoqubda shahodat oʻrnatdi va Isroilda qonun belgiladi, buni U ota-bobolarimizga farzandlariga oʻrgatishni amr etdi, Toki kelajak avlod — hali tugʻilmagan farzandlar ham buni bilsin, ular ulgʻayib, buni oʻz farzandlariga soʻzlab bersin, Toki ular umidini Otamizga bogʻlasin, Uning ishlarini unutmasin, balki Uning amrlariga rioya qilsin, va ota-bobolariga — qaysar va isyonkor avlodga, qalbi sadoqatsiz boʻlgan, ruhi Otamizga vafosiz boʻlgan avlodga oʻxshamasin.

Efrayimliklar, qurollangan va kamon koʻtargan boʻlsalar-da, jang kuni orqaga qaytdilar. Ular Otamizning ahdiga rioya qilmadilar va Uning qonuniga koʻra yashashdan bosh tortdilar. Ular U qilgan ishlarni, U ularga koʻrsatgan moʻjizalarni unutdilar. Ota-bobolarining koʻzlari oldida U moʻjizalar koʻrsatdi, Misr yurtida, Zoan oʻlkasida. b b v12 Zoan — Misrning Nil deltasidagi qadimiy shohlik shahri boʻlib, Tanis deb ham atalgan. U dengizni boʻlib, ularni oʻtkazdi; suvlarni devor kabi tik turgʻizdi. Kunduzi U ularni bulut bilan boshladi va tun boʻyi olovli nur bilan yoʻlladi. U sahroda qoyalarni yorib, ularga tubsizlik kabi moʻl suv ichirdi. U qoyadan irmoqlar chiqarib, suvni daryolar kabi oqizdi.

Lekin ular Unga qarshi gunoh qilaverdilar, qurgʻoqchil yerda Ulugʻ Zotga — Otamizga qarshi isyon qildilar. Ular koʻngillarida orzu qilgan taomni talab qilib, Otamizni sinab koʻrdilar. Ular Otamizga qarshi gapirib, dedilar: “Xudo sahroda dasturxon yoza oladimi? Darhaqiqat, U qoyaga urganda suv otilib chiqdi, irmoqlar toshib ketdi. Ammo U non ham bera oladimi yoki xalqiga goʻsht yetkaza oladimi?” Shuning uchun Otamiz buni eshitganda, gʻazabi qoʻzgʻaldi; Yoqubga qarshi olov yondi va Isroilga qarshi qahri koʻtarildi, chunki ular Otamizga ishonmadilar va Uning najotiga tayanmadilar. Shunda ham U yuqoridagi osmonga amr etdi va samo eshiklarini ochdi; yeyishlari uchun ularga manna yogʻdirdi va osmon donini ularga berdi. Odamlar farishtalar nonini yedilar; U ularga moʻl-koʻl taom yubordi. U osmonda sharq shamolini qoʻyib yubordi va qudrati bilan janub shamolini haydadi. U ularga chang kabi goʻsht, dengizlar qumi kabi qanotli qushlarni yogʻdirdi; Ularni qarorgohlari oʻrtasiga, chodirlari atrofiga tushirdi. Ular toʻyib yedilar, chunki U ularga orzu qilganlarini berdi. Lekin ular orzularidan qaytmasdan, taom hali ogʻizlarida ekan, Otamizning gʻazabi ularga qarshi koʻtarildi; U ularning eng baquvvatlarini oʻldirdi va Isroil yigitlarini qirib tashladi.

Shularning barchasiga qaramay, ular gunoh qilaverdilar; U qilgan moʻjizalarga qaramay, ishonmadilar. Shuning uchun U ularning kunlarini behudalikda, yillarini toʻsatdan kelgan dahshatda tugatdi. U ularni oʻldirganda, ular Uni qidirdilar; tavba qilib, Otamizni chin dildan izladilar. Ular Otamiz oʻzlarining qoyasi, Ulugʻ Zot ularning xaloskori ekanini esladilar. Lekin ular ogʻizlari bilan Unga xushomad qildilar, tillari bilan Unga yolgʻon soʻzladilar; Qalblari Unga sadoqatli emas edi, Uning ahdiga ham vafodor boʻlmadilar. Shunda ham U, rahm-shafqatga toʻla boʻlib, ularning gunohini yopdi va ularni halok qilmadi. Qayta-qayta gʻazabini tiydi va butun qahrini toʻkib solmadi. U ularning shunchaki foniy banda ekanini, qaytib kelmaydigan oʻtkinchi nafas ekanini esladi.

Ular sahroda Unga qarshi necha bor isyon qildilar va biyobonda Uni necha bor gʻamga botirdilar! Ular qayta-qayta Otamizni sinadilar va Isroilning Muqaddas Zotini gʻazablantirdilar. Ular Uning qudratini, U ularni zolimdan qutqargan kunni eslamadilar, U Misrda alomatlarini, Zoan oʻlkasida moʻjizalarini koʻrsatgan kunni. U ularning daryolarini qonga aylantirdi, ular irmoqlaridan icholmadilar. U ularni talayotgan pashsha toʻdalarini va ularni vayron qilgan baqalarni yubordi. U ularning ekinlarini qurtga, hosilini chigirtkaga berdi. U ularning tokzorlarini doʻl bilan, shikomor anjirlarini sovuq bilan nobud qildi. U ularning mollarini doʻlga, chorvasini chaqmoq oʻqlariga topshirdi. U ularga qarshi yondiruvchi gʻazabini — qahr, nafrat va baloni — halok qiluvchi farishtalar guruhini yubordi. U gʻazabiga yoʻl ochdi; ularni oʻlimdan ayamadi, balki jonlarini vaboga topshirdi. U Misrdagi barcha toʻngʻichlarni, Hom chodirlaridagi ularning kuch-quvvatining ilk mevasini qirib tashladi. c c v51 Hom chodirlari — Misrning sheʼriy nomi; Hom Nuhning oʻgʻli va misrliklarning ajdodi edi. Lekin U Oʻz xalqini qoʻylar kabi olib chiqdi va sahroda ularni suruv kabi boshladi. U ularni xavf-xatarsiz boshladi, shuning uchun ular qoʻrqmadilar, lekin dengiz ularning dushmanlarini yutib yubordi. U ularni Oʻzining muqaddas sarhadiga, Oʻng qoʻli qoʻlga kiritgan togʻga olib keldi. U ularning oldidan xalqlarni quvib chiqardi, merosini oʻlchab taqsimlab berdi va Isroil qabilalarini oʻz maskanlariga joylashtirdi.

Shunda ham ular Otamizni, Ulugʻ Zotni sinadilar va Unga qarshi isyon qildilar, Uning qonun-qoidalariga rioya qilmadilar. Ular ota-bobolari kabi orqaga qaytib, vafosizlik qildilar; aldamchi kamon kabi egildilar. Ular sajdagohlari bilan Uni gʻazablantirdilar va butlari bilan Uning rashkini qoʻzgʻadilar. d d v58 Sajdagohlar — Isroil begona xudolarga sigʻingan tepalikdagi ibodatgohlar boʻlib, Xudoning qonuniga koʻra man etilgan edi. Otamiz buni eshitganda, gʻazablandi va Isroilni butunlay rad etdi. U Shiloda chodir-maskanini, Oʻzi odamlar orasida yashagan chodirni tark etdi. U qudratini asirlikka, shuhratini dushman qoʻliga berdi. U Oʻz xalqini qilichga topshirdi va merosiga qarshi gʻazablandi. Olov ularning yigitlarini yutib yubordi, qizlari esa toʻy qoʻshigʻini koʻrmadilar. Ularning kohinlari qilichdan halok boʻldi, bevalari esa yigʻlay olmadilar.

Shunda Hukmron Ota uyqudan uygʻongandek uygʻondi, sharobdan hushiga kelgan jangchi kabi. U dushmanlarini orqaga qaytardi va ularni abadiy sharmandalikka giriftor qildi. U Yusuf chodirini rad etdi va Efrayim qabilasini tanlamadi; balki Yahudo qabilasini, Oʻzi sevgan Sion togʻini tanladi. U Oʻz maqdasini samoviy balandliklar kabi, abadiy barpo etgan yer kabi qurdi. U Oʻz quli Dovudni tanladi va uni qoʻy qoʻralaridan oldi; Emizikli qoʻylarni boqishdan U uni olib keldi, toki Uning xalqi Yoqubga, merosi Isroilga choʻponlik qilsin. U ularni sof qalb bilan boqdi va mohir qoʻllari bilan yetakladi. e e v72 Choʻpon-podshoh Dovud Isoga — Dovudning oʻgʻliga va xalqini sodiq qalb bilan boshlaydigan yaxshi choʻponga ishora qiladi.