Urushalima ta Zama Kango

Zabura ta Asaf.

Urushalima ta zama kufai, gawawwaki ba a binne su ba, an ba tsuntsaye su ci, maƙwabta kuma suna jin daɗin haka. Addu'ar tana roƙon Ubanmu gafara da ramako a numfashi ɗaya, hujjarta kuma a fili take: al'ummai suna tambaya, ina Allahnsu ya tafi?

Babi na 79.

Ya Ubanmu, al'ummai sun mamaye gādonka; sun ƙazantar da haikalinka mai tsarki; sun mai da Urushalima kango.

Sun ba da gāwāwakin bayinka abinci ga tsuntsayen sama, naman amintattunka kuma ga dabbobin ƙasa. Sun zubar da jininsu kamar ruwa a kewayen Urushalima duka, kuma babu mai binne su. Mun zama abin reni ga maƙwabtanmu, abin ba'a da dariya ga waɗanda suke kewaye da mu.

Har yaushe, Ya Ubanmu? Za ka yi fushi har abada? Kishinka zai ci kamar wuta? Ka zubar da hasalarka a kan al'umman da ba su san ka ba, da kuma a kan mulkokin da ba sa kiran sunanka. Gama sun cinye Yakubu, sun kuma mayar da ƙasarsa kango. Kada ka riƙe mana zunuban kakanninmu; bari jinƙanka mai taushi yă zo da sauri yă tarye mu, gama an ƙasƙantar da mu ƙwarai.

Ka taimake mu, Ya Ubanmu mai cetonmu, saboda ɗaukakar sunanka; Ka kuɓutar da mu, ka kuma rufe zunubanmu saboda sunanka. Me ya sa al'ummai za su ce, “Ina Allahnsu?” A gaban idanunmu, bari a bayyana a cikin al'ummai cewa kana yin sakayyar jinin bayinka da aka zubar. Bari nishin ɗan kurkuku yă kai gabanka; da girman ƙarfin hannunka, ka tsare waɗanda aka yanke wa hukuncin mutuwa.

Ka sāka wa maƙwabtanmu har sau bakwai a cikin ƙirjinsu saboda rainin da suka yi maka, Ya Uba Mai Iko Dukka. Sa'an nan mu, mutanenka, tumakin makiyayarka, za mu gode maka har abada; daga tsara zuwa tsara za mu yi shelar yabonka.