Mezmurlar 79

79 ¹ Babamız, uluslar senin mirasına saldırdı; kutsal tapınağını kirlettiler; Yeruşalim'i yıkıntıya çevirdiler.

² Kullarının cesetlerini verdiler, gökteki kuşlara yem olarak, sadık kullarının etini yerin yabanıl hayvanlarına. ³ Kanlarını su gibi akıttılar Yeruşalim'in her yanında, onları gömecek kimse yoktu. ⁴ Komşularımızın yüzkarası olduk, çevremizdekilerin alay ve eğlence konusu.

⁵ Ne zamana dek, Babamız? Sonsuza dek mi öfkeleneceksin? Kıskançlığın ateş gibi mi yanacak? ⁶ Öfkeni ulusların üzerine dök, seni tanımayanların, krallıkların üzerine, adını anmayanların. ⁷ Çünkü Yakup'u yiyip bitirdiler, yurdunu viraneye çevirdiler. ⁸ Bize yükleme atalarımızın günahlarını; sevecen şefkatin çabucak erişsin bize, çünkü çok alçaldık.

⁹ Bize yardım et, bizi kurtaran Babamız, adının yüceliği için; bizi kurtar ve günahlarımızı ört adın uğruna. ¹⁰ Uluslar neden, «Nerede onların Tanrısı?» desin? Gözlerimizin önünde, uluslar arasında bilinsin ki kullarının dökülen kanının öcünü alırsın. ¹¹ Tutsağın iniltisi önüne gelsin; bileğinin gücüyle, ölüme mahkûm olanları koru.

¹² Komşularımıza geri öde, sana ettikleri aşağılamanın karşılığını, koyunlarına yedi kat, ey Egemen Baba. ¹³ O zaman biz, halkın, otlağının koyunları, sana sonsuza dek şükredeceğiz; kuşaktan kuşağa övgünü duyuracağız.