Yerusalem Dadi Jugrugan

Masmur anggitane Asaf.

Yérusalèm dadi reruntuhan, mayit-mayit ora dikubur lan dadi pangané manuk, lan para tangga padha seneng nyawang. Pandonga iki nyuwun pangapura lan piwales marang Rama kita ing ambegan kang padha, lan bantahané kanggo umum: bangsa-bangsa padha takon menyang ngendi Allahé.

Pasal 79.

Dhuh Rama, para bangsa sampun nglurug tanah pusaka Paduka; sampun najisi padaleman suci Paduka; sampun ndadosaken Yerusalem dados jugrugan.

Jisimipun para abdi Paduka sampun kaparingaken dados tedhan dhateng peksi ing awang-awang, daginging para kekasih Paduka dhateng kewan galak ing bumi. Rahipun sampun kaesokaken kados toya ing saubenging Yerusalem, lan boten wonten tiyang ingkang ngubur. Kawula sampun dados cacadan tumrap tangga tepalih kawula, dipun poyoki lan dipun gegujeng dening tiyang ing sakiwa-tengen kawula.

Ngantos pinten dangunipun, Dhuh Rama? Punapa Paduka badhe duka salami-laminipun? Punapa butajengan Paduka badhe murub kados latu? Mugi bebendu Paduka kaesokaken dhateng para bangsa ingkang boten wanuh dhateng Paduka, lan dhateng karajan-karajan ingkang boten nyebut asma Paduka. Awit sampun sami nguntal Yakub lan ngrisak papan padununganipun. Dosaning para leluhur kawula sampun ngantos Paduka etangaken dhateng kawula; mugi sih-welas Paduka ingkang lembah enggal methukaken kawula, awit kawula sampun kadadosaken asor sanget.

Mugi Paduka mitulungi kawula, Dhuh Rama ingkang nylametaken kawula, margi saking kamulyaning asma Paduka; mugi kawula kauwalaken saha dosa kawula katutup, margi saking asma Paduka. Kenging punapa para bangsa ngantos criyos: “Wonten ing pundi Allahipun?” Wonten ing ngajeng paningal kawula, mugi kasumerepana ing antawisipun para bangsa bilih Paduka males rahipun para abdi Paduka ingkang sampun kawutahaken. Mugi pasambatipun tiyang kunjara dumugi ing ngarsa Paduka; sarana agenging asta Paduka, mugi Paduka ngreksa tiyang ingkang katetepaken pejah.

Mugi tangga tepalih kawula Paduka wales tikel pitu wonten ing pangkonipun, margi saking panyenyamah ingkang sampun dipun tujokaken dhateng Paduka, Dhuh Rama ingkang Mahakwasa. Ing ngriku kawula, umat Paduka, menda ing pangenan Paduka, badhe saos sokur dhateng Paduka salami-laminipun; turun-tumurun kawula badhe martosaken pangalembana Paduka.