وران شوے يروشلم
د آسف يو زبور.
يروشلم په کنډوالو بدل شوی، مړي ښخ شوي نه دي او مرغانو ته خوراک شوي، او ګاونډيان ترې خوند اخلي. دعا له زموږ پلار څخه په يوه ساه کې بخښنه او انتقام غواړي، او دليل يې عام دی: قومونه پوښتي چې د دوی خدای چېرته لاړ.
79 1زمونږ پلاره، قومونه ستا په ميراث کښې راننوتل؛ ستا پاک هيکل يې ناپاک کړو؛ يروشلم يې وران کړو.
2هغوئ د ستا د نوکرانو مړى د آسمان مرغانو ته د خوراک دپاره ورکړل، او ستا د وفادارانو غوښه د زمکې ځناورو ته. 3هغوئ د دوئ وينه د اوبو په شان د يروشلم په چاپېره توئ کړه، او هيڅوک نۀ وو چې هغوئ ښخ کړى. 4مونږ د خپلو ګاونډيانو دپاره د ملنډو نخښه شو، او زمونږ چاپېره خلقو مونږ باندې ملنډې او ټوقې ووهلې.
5زمونږ پلاره، تر کومه وخته؟ آيا به تۀ د تل دپاره په غصه يې؟ آيا به ستا غيرت د اور په شان سوزيږى؟ 6خپل غضب هغو قومونو باندې توئ کړه چې تا نۀ پېژنى، او هغو بادشاهيو باندې چې ستا نوم نۀ اخلى. 7ځکه چې هغوئ يعقوب تېر کړو، او د هغۀ وطن يې ويجاړ کړو. 8زمونږ د پلرونو ګناهونه زمونږ خلاف مۀ نيسه؛ ستا نرم رحم دې زر زمونږ سره مخامخ شى، ځکه چې مونږ ډېر ذليل کړے شوى يُو.
9اے زمونږ پلاره، زمونږ خلاصونکيه، د خپل نوم د لوئۍ دپاره زمونږ مدد وکړه؛ مونږ وژغوره او زمونږ ګناهونه پټ کړه ستا د نوم په خاطر. 10قومونه ولې داسې ووائى چې، ”د دوئ خُدائ پاک چرته دے؟“ زمونږ د سترګو په وړاندې دې په قومونو کښې معلومه شى چې تۀ د خپلو نوکرانو د تويې شوې وينې بدله اخلې. 11د قيدي فرياد دې ستا په وړاندې راشى؛ د خپل بازو په لويوالي سره هغه کسان وساته چې د مرګ سزا يې ورکړے شوې ده.
12زمونږ ګاونډيانو ته د هغه ملنډو بدله د اوۀ ګونا په دوئ لمنو کښې ورکړه چې هغوئ تا پورې لګولې، اے حاکمه پلاره. 13بيا به مونږ، ستا قوم، ستا د څرځائ ګډې، د تل دپاره ستا شکر وباسو؛ د پښت نه تر پښته به ستا صفت بيانوو.
