Yerusalem Ruksak
Jabur ti Asap.
Yerusalem ngajugrug jadi ruruntuhan, mayit-mayit teu dikubur sarta dijieun hakaneun manuk, sarta tatanggana resep ningalina. Doa éta nyuhunkeun ka Rama urang pangampura sareng pamales dina sakali napas, sarta alesanana téh kabuka: bangsa-bangsa naranya ka mana Allah maranéhna indit.
79 1Nun Ama, bangsa-bangsa parantos ngarurug tanah pusaka Ama; Bait Ama anu suci parantos dicemarkeun; Yerusalem parantos diruksak dijadikeun ruruntuhan.
2Mayit abdi-abdi Ama ku maranehna dijadikeun kadaharan manuk-manuk di awang-awang, daging para kakasih Ama anu satia dijadikeun hakaneun sato-sato di bumi. 3Getih maranehna ku maranehna dikucurkeun kawas cai di sakurilingeun Yerusalem, sarta euweuh nu ngurebkeun. 4Kami jadi bahan hinaan ku tatangga, dipoyok jeung disamoksakeun ku sakurilingeun kami.
5Dugi ka iraha, nun Ama? Naha Ama bendu salalanggengna? Naha timburu Ama bakal hurung saperti seuneu? 6Kucurkeun bebendu Ama ka bangsa-bangsa anu henteu wanoh ka Ama, sareng ka karajaan-karajaan anu henteu nyambat jenengan Ama. 7Sabab maranehna geus ngabadud Yakub sarta geus ngaruksak tanah pamatuhanana. 8Ulah ngitungkeun ka kami dosa-dosa karuhun kami; mugi welas asih Ama anu lembut enggal-enggal
9Tulungan abdi sadaya, nun Ama anu nyalametkeun kami, demi kamulyaan jenengan Ama; luputkeun kami sarta tutupan dosa-dosa kami demi jenengan Ama. 10Naha bangsa-bangsa kudu ngomong, “Mana Allah maranehna?” Di payuneun panon kami, mugi dinyatakeun di antara bangsa-bangsa yen Ama ngabales kana getih abdi-abdi Ama anu geus dikucurkeun. 11Mugi kasambat sasambat jalma-jalma tawanan dugi ka payuneun Ama; ku kaagungan panangan Ama, piara jalma-jalma anu geus divonis pati.
12Wawales kana tatangga kami tujuh tikel kana pangkonanana karana hinaan anu ku maranehna dihinakeun ka Ama, Nun Ama anu Maha Kawasa. 13Ti dinya kami, umat Ama, domba-domba pangangonan Ama, bakal muji sukur ka Ama salalanggengna; ti turunan ka turunan kami bakal ngembarkeun pupujian ka Ama.