يروشلم جو ويران ٿيڻ
آسف جو زبور.
يروشلم کنڊر ٿيل آهي، لاش بنا دفن جي ۽ پکين لاءِ کاڌو، ۽ پاڙيسري ان مان مزو وٺي رهيا آهن. دعا هڪ ئي ساهه ۾ اسان جي پيءُ کان معافي ۽ بدلو ٻئي گهري ٿي، ۽ ان جو دليل ظاهري آهي: قومون پڇي رهيون آهن ته سندن خدا ڪيڏانهن ويو.
79 1اي اسان جا بابا، قومن تنهنجي ميراث تي چڙهائي ڪئي آهي؛ تنهنجي پاڪ هيڪل کي ناپاڪ ڪيو اٿن؛ يروشلم کي کنڊر بڻائي ڇڏيو اٿن.
2هنن تنهنجن ٻانهن جون لاشون آسمان جي پکين کي کاڌو ڪري ڏنيون آهن، تنهنجن وفادارن جو گوشت زمين جي جانورن کي ڏنو اٿن. 3پاڻيءَ وانگر سندن رت يروشلم جي چوڌاري وهايو اٿن، ۽ دفنائڻ وارو ڪوبہ نہ هو. 4اسين پنهنجن پاڙيسرين لاءِ ٺٺولي جو نشانو بڻجي ويا آهيون، اسان جي چوڌاري رهندڙن جي ٺٺولي ۽ طعنن جو نشانو بڻيا آهيون.
5ڪيستائين، اي اسان جا بابا؟ ڇا تون سدائين ناراض رهندين؟ ڇا تنهنجي غيرت باهه وانگر ٻرندي رهندي؟ 6پنهنجو غضب انهن قومن تي نازل ڪر جيڪي توکي نہ ٿيون سڃاڻن، ۽ انهن بادشاهتن تي جيڪي تنهنجو نالو نہ ٿيون پڪارين. 7ڇاڪاڻ تہ يعقوب کي ڳڙڪائي ويا آهن ۽ سندس وطن کي اجاڙي ڇڏيو اٿن. 8اسان جي وڏن جا گناهه اسان جي حساب ۾ نہ آڻ؛ تنهنجو نرم رحم جلدي اسان وٽ پهچي، ڇاڪاڻ تہ اسين تمام نيچ ٿي ويا آهيون.
9اي اسان جا نجات ڏيندڙ بابا، پنهنجي نالي جي جلوي لاءِ اسان جي مدد ڪر؛ اسان کي ڇڏاءِ ۽ پنهنجي نالي جي خاطر اسان جا گناهه ڍڪي ڇڏ. 10قومون ڇو چون تہ ”سندن خدا ڪٿي آهي؟“ اسان جي اکين آڏو قومن ۾ ڄاڻايو وڃي تہ تون پنهنجن ٻانهن جي وهايل رت جو بدلو وٺين ٿو. 11قيدي جا سڏڪا تنهنجي آڏو اچن؛ پنهنجي ٻانهن جي وڏي طاقت سان موت جي سزا وارن کي بچائي رک.
12اسان جي پاڙيسرين کي جنهن ٺٺولي سان هنن توکي ٺٺوليو، تنهن جو ست ڀيرا بدلو سندن جهول ۾ ڏي، اي بااختيار بابا. 13تڏهن اسين تنهنجا ماڻهو، تنهنجي چراگاهه جون رڍون، سدائين تنهنجو شڪر ادا ڪنداسين؛ نسل در نسل تنهنجي ساراهه ڪنداسين.
