ኢየሩሳሌም ዑና ኾይና

መዝሙር ኣሳፍ።

ኢየሩሳሌም ዑና ኮይና፥ ሬሳታት ከይተቐብረ ንኣዕዋፍ ተመጊቡ፥ ጐረባብቲ ኸዓ ይሕጐሱሉ። እቲ ፀሎት ንኣቦና ይቕረን ሕነን ብሓደ እስትንፋስ ይልምን፥ ክርክሩ ድማ ግሁድ እዩ፦ ኣህዛብ “ኣምላኾም ኣበይ ከደ?” ይሓቱ ኣለዉ።

ምዕራፍ 79።

ኦ ኣቦና፥ ኣህዛብ ናብ ርስትኻ ኣትዮም፤ ንቅዱስ ቤተ መቕደስካ ኣርኪሶም፤ ንኢየሩሳሌም ዑና ገይሮም።

ንሬሳታት ባሮትካ ንኣዕዋፍ ሰማይ ምግቢ ጌሮም፥ ስጋ ፃድቃንካ ድማ ንኣራዊት ምድሪ ሃቡ። ንደሞም ከም ማይ ኣብ ዙርያ ኢየሩሳሌም ኣፍሰስዎ፥ ዝቐብሮም ከዓ ኣይነበረን። ንጐረባብትና መላገፂ ኮይንና፥ በቶም ኣብ ዙርያና ዘለዉ ድማ ተላጊፅናን ተነዓቕናን።

ክሳዕ መዓስ፥ ኦ ኣቦና? ንዘለኣለም ዲኻ ክትቍጣዕ? ቅንኣትካ ከም ሓዊ ድዩ ዝነድድ? ቍጥዓኻ ኣብ ልዕሊ እቶም ንዓኻ ዘይፈልጡ ኣህዛብ፥ ኣብ ልዕሊ እተን ብስምካ ዘይፅውዓ መንግስታት ድማ ኣፍስስ። ንያእቆብ በሊዖም፥ ንሃገሩ ድማ ኣባዲሞማ እዮም እሞ። ሓጢኣት ኣቦታትና ኣብ ልዕሌና ኣይትቍፀረና፤ ኣዝዩ ተዋሪድና ኣለና እሞ፥ ርህራሄኻ ቀልጢፉ ይቀበለና።

ረድኣና፥ ኦ ኣቦና ዘድሕነና፥ ምእንቲ ክብሪ ስምካ፤ ኣድሕነና፥ ሓጢኣትና ድማ ክደነልና፥ ምእንቲ ስምካ ኢልካ። ኣህዛብ ስለ ምንታይ “ኣምላኾም ኣበይ ኣሎ?” ይብሉ? ኣብ ቅድሚ ኣዒንትና፥ ንዝፈሰሰ ደም ባሮትካ ሕነ ኸም እትፈድዮ፥ ኣብ ማእኸል ኣህዛብ ይፈለጥ። ኣውያት እሱር ናብ ቅድሜኻ ይብፃሕ፤ ብዕቤት ቅልፅምካ ነቶም ንሞት ዝተፈርዱ ኣድሕኖም።

ኦ ጐይታ ኣቦ፥ ነቶም ጐረባብትና በቲ ዝፀረፉኻ ፀርፊ፥ ሸውዓተ ዕፅፊ ኣብ ሕቑፎም ፍደዮም። ሽዑ ንሕና ህዝብኻ፥ ኣባጊዕ መጓሰኻ፥ ንዘለኣለም ከነመስግነካ ኢና፤ ካብ ወለዶ ናብ ወለዶ ምስጋናኻ ክንነግር ኢና።