Jerusalem in puin
’n Psalm van Asaf.
Jerusalem lê in puin, die liggame onbegrawe en aan voëls gevoer, en die bure geniet dit. Die gebed vra ons Vader in dieselfde asem om vergifnis en om wraak, en sy argument is openbaar: die nasies vra waar hulle God heen is.
79 1Ons Vader, die nasies het u erfdeel binnegeval; hulle het u heilige tempel verontreinig; hulle het Jerusalem in puin gelê.
2Hulle het die lyke van u dienaars as voedsel vir die voëls van die hemel gegee, die vlees van u getroues vir die diere van die aarde. 3Hulle het hulle bloed soos water uitgegiet rondom Jerusalem, en daar was niemand om hulle te begrawe nie. 4Ons het ’n voorwerp van minagting vir ons bure geword, bespot en beskimp deur dié rondom ons.
5Hoe lank nog, ons Vader? Sal u vir ewig toornig wees? Sal u naywer soos vuur brand? 6Giet u toorn uit oor die nasies wat u nie ken nie, en oor die koninkryke wat u naam nie aanroep nie. 7Want hulle het Jakob verslind en sy tuisland verwoes. 8Moenie die sondes van ons voorvaders teen ons hou nie; laat u tere medelye gou kom om ons te ontmoet, want ons is baie diep verneder.
9Help ons, ons Vader wat ons red, ter wille van die eer van u naam; red ons en bedek ons sondes ter wille van u naam. 10Waarom moet die nasies sê: “Waar is hulle God?” Laat dit voor ons oë onder die nasies bekend word dat u geregtigheid bring vir die vergote bloed van u dienaars. 11Laat die gekerm van die gevangene voor u kom; deur die grootheid van u arm, bewaar dié wat tot die dood veroordeel is.
12Vergeld ons bure sewevoudig in hulle skoot vir die minagting waarmee hulle u geminag het, o Soewereine Vader. 13Dan sal ons, u volk, die skape van u weiveld, u vir ewig dank; van geslag tot geslag sal ons u lof verkondig.
