Efa vita pirinty
Boky

I Jerosalema tonga simba

Salamo an’i Asafa.

Rava i Jerosalema, tsy nalevina ny faty ary natao sakafon'ny vorona, ary mifaly ny mpiara-monina aminy. Mangataka amin'i Rayntsika ny vavaka ho famelan-keloka sy ho famaliana indray mifoha, ary ny fanaovany adihevitra dia an'ny besinimaro: manontany ny firenena hoe aiza ny Andriamanitr'izy ireo.

Toko 79.

Rainay ô, nanafika ny lovanao ny firenena; nandoto ny tempolinao masina izy ireo; nataony simba i Jerosalema.

Ny fatin’ny mpanomponao no nomeny ho sakafon’ny vorona any an-danitra, ary ny nofon’ny olonao mahatoky ho an’ny biby any an-tany. Nalatsany tahaka ny rano ny ran’izy ireo manodidina an’i Jerosalema, ary tsy nisy nandevina azy ireo. Efa tonga zavatra nihomehezana ho an’ny mpifanolo-bodirindrina aminay izahay, ary nanesoeso sy nanevateva anay ireo manodidina anay.

Mandra-pahoviana, Rainay ô? Hososotra mandrakizay va Ianao? Handoro tahaka ny afo va ny fahasaro-piaronao? Alatsaho amin’ny firenena izay tsy mahalala Anao ny fahatezeranao, sy amin’ireo fanjakana izay tsy miantso ny anaranao. Fa nihinana an’i Jakoba izy ireo ary nanimba ny fonenany. Aza ataonao fiampangana anay ny heloky ny razambenay; aoka ny famindram-ponao malefaka haingana hitsena anay, fa nietry indrindra izahay.

Vonjeo izahay, Rainay ô, Mpamonjy anay, ho voninahitry ny anaranao; afaho izahay ary asaovy ho voasarona ny fahotanay noho ny anaranao. Nahoana no holazain’ny firenena hoe: « Aiza ny Andriamanitr’izy ireo? » Aoka ho fantatra eo imasonay eo amin’ny firenena fa Ianao no mamaly ny ran’ny mpanomponao nalatsaka. Aoka ho tonga eo anatrehanao ny fisentoky ny mpanagadra; noho ny haben’ny sandrinao, arovy ireo voaheloka ho faty.

Valio ny mpifanolo-bodirindrina aminay impito eo an-tratrany ny fanaratsiana izay nanaratsiany Anao, Ray Tompo ô. Dia izahay, olonao sy ondry fiandrasanao, no hidera Anao mandrakizay; hatramin’ny taranaka ka hatramin’ny taranaka no hitory ny fiderana Anao.