چاپ شوی
کتاب

اے زما قومه، واورئ

د آسف يو حِکمتى زبور.

يو اوږد تعليمي شعر، چې ويل کېږي څو ماشومان زموږ د پلار کارونه زده کړي: مصر، چاودلی سمندر، من، بټېرې، سرکشي او هېرول، بيا او بيا — او هر ځل د داسې رحم سره مخ کېږي چې غوسه يې منعه کړه. پای يې هلته دی چې بيان ورته روان و، په صيون او داؤد.

څپرکی 78.

اے زما قومه، زما تعليم ته غوږ ونيسئ؛ زما د خولې خبرو ته خپل غوږونه راواړوئ.

زۀ به په مِثالونو کښې خپله خوله پرانيزم؛ زۀ به د پخوانيو زمانو معمے بيان کړم، a a v2 متى مونږ ته وائى چې دا هغه وخت پوره شو کله چې عيسىٰ په مِثالونو کښې تعليم ورکولو، او هغه څۀ يې څرګند کړل چې د دُنيا د پېدايښت نه پټ وو. هغه څۀ چې مونږ اورېدلى او پوهېدلى يُو، چې زمونږ پلارونو مونږ ته بيان کړى دى. مونږ به دا د هغوئ د بچو نه پټ نۀ کړو، بلکې راتلونکى نسل ته به د زمونږ پلار ثناء، د هغۀ قدرت، او هغه معجزې چې هغۀ کړې دى، ووايو. هغۀ په يعقوب کښې يوه ګواهى قائمه کړه او په اِسرائيل کښې يو شريعت مقرر کړو، چې هغۀ زمونږ پلارونو ته حُکم وکړو چې دا دې خپلو بچو ته ښايى، دې دپاره چې راتلونکے نسل پرې پوهه شى، هغه بچى چې لا پېدا شوى نۀ وى، او هغوئ پاڅى او خپلو بچو ته يې ووايى، دې دپاره چې هغوئ خپل اُميد په زمونږ پلار باندې کېږدى او د هغۀ کارونه هېر نۀ کړى، او د خپلو پلارونو په شان نۀ شى، يو ضدى او باغى نسل، هغه نسل چې زړۀ يې وفادار نۀ وو، چې روح يې زمونږ پلار ته وفادار نۀ وو.

د اِفرائيم اولاد، چې وسلې يې اخيستې او لېندۍ يې لرله، د جنګ په ورځ بېرته وګرځېدل. هغوئ هغه لوظ ونۀ ساتلو د زمونږ پلار، او د هغۀ په شريعت باندې د عمل کولو نه يې اِنکار وکړو. هغوئ هغه کارونه هېر کړل چې هغۀ کړى وو، هغه معجزې چې هغۀ ورته ښودلې وې. د هغوئ د پلارونو د سترګو په وړاندې هغۀ معجزې وکړې، د مصر په مُلک کښې، د ضوعن په علاقه کښې. b b v12 ضوعن د مصر د نيل سيند په ډېلټا کښې يو پخوانے شاهى ښار وو، چې تانيس هم ورته وئيلے شى. هغۀ سمندر وچاؤلو او هغوئ يې ترې تېر کړل؛ اوبۀ يې د دېوال په شان ودرولې. د ورځې يې د ورېځ په ذريعه لارښوونه وکړه او ټوله شپه يې د اور په رڼا سره. هغۀ په بيابان کښې ګټې وچاؤلې او د ژورو اوبو په شان يې هغوئ ته د څښلو دپاره ډېرې اوبۀ ورکړې. هغۀ د ګټې نه ويالې راوويستلې او اوبۀ يې د سيندونو په شان روانې کړې.

خو هغوئ د هغۀ خلاف ګناه کول پرې نۀ ښودل، او په وچه زمکه کښې د تر ټولو اوچت، زمونږ پلار، په خلاف باغى شول. هغوئ په خپل زړۀ کښې زمونږ پلار وآزمائيلو، په دې چې خپل د زړۀ خوښې خوراک يې وغوښتلو. هغوئ د زمونږ پلار خلاف خبرې وکړې، چې، ”آيا خُدائ پاک په بيابان کښې دسترخوان غوړولے شى؟ رښتيا ده، هغۀ ګټه وواهله او اوبۀ راوخوټېدې، او ويالې ډکې شوې. خو آيا هغه ډوډۍ هم ورکولے شى اَؤ خپل قوم ته غوښه برابرولے شى؟“ نو کله چې زمونږ پلار واورېدل، هغه ډېر غضبناک شو؛ اور د يعقوب خلاف بل شو، او د هغۀ غضب د اِسرائيل خلاف پورته شو، ځکه چې هغوئ په زمونږ پلار ايمان رانۀ وړلو او د هغۀ په خلاصون يې بروسه ونۀ کړه. خو بيا هم هغۀ پورتنيو اسمانونو ته حُکم وکړو او د آسمان دروازې يې پرانيستې؛ د هغوئ د خوراک دپاره يې مَن وورولو او د آسمان غنم يې هغوئ ته ورکړل. اِنسانانو د فرښتو ډوډۍ وخوړله؛ هغۀ هغوئ ته په کثرت سره خوراک ولېږلو. هغۀ په آسمانونو کښې د ختيځ باد خوشې کړو او د خپل قدرت په زور يې د جنوب باد روان کړو. هغۀ د دوړو په شان پرې غوښه وورولې، د سمندرونو د شګو په شان وزرلرونکى مرغان؛ هغۀ دا د هغوئ د پړاؤ په مينځ کښې راوغورزول، د هغوئ د خيمو چاپېره. هغوئ مړه خوراک وخوړلو، ځکه چې هغۀ هغوئ ته هغه څۀ ورکړل چې هغوئ غوښتل. خو مخکښې تر دې چې هغوئ د خپلې خواهش نه واوړى، کله چې خوراک لا د هغوئ په خولو کښې وو، د زمونږ پلار غضب د هغوئ خلاف پورته شو؛ هغۀ د هغوئ تر ټولو زورور کسان ووژل او د اِسرائيل ځوانان يې مات کړل.

د دې ټولو باوجود، هغوئ ګناه کول جارى وساتل؛ د هغۀ د معجزو باوجود، هغوئ ايمان رانۀ وړلو. نو هغۀ د هغوئ ورځې په بې‌فائدګۍ کښې ختمې کړې او د هغوئ کالونه په ناڅاپى وېره کښې. کله چې هغۀ هغوئ وژل، نو هغوئ به هغه لټولو؛ هغوئ به توبه ويستله او زمونږ پلار يې په زړۀ سوى سره لټولو. هغوئ ته ياد شول چې زمونږ پلار د هغوئ ګټه وه، تر ټولو اوچت د هغوئ خلاصونکے وو. خو هغوئ په خپلو خولو سره د هغۀ خوشامد وکړو، او په خپلو ژبو سره ورته دروغ وئيل؛ د هغوئ زړونه هغۀ ته وفادار نۀ وو، او نۀ د هغۀ لوظ ته باوفا وو. خو هغه، چې د رحم نه ډک وو، د هغوئ ګناه يې وبخښله او هغوئ يې ونۀ ويجاړول. هغۀ بار بار خپل غضب بند کړو او خپل ټول قهر يې خوشې نۀ کړو. هغۀ ته ياد شول چې هغوئ خو يواځې غوښه وو، يو تېرېدونکے ساه چې بيا نۀ راګرځى.

هغوئ څومره ځله په بيابان کښې د هغۀ خلاف باغى شول او په اُجاړ مُلک کښې يې هغه خفه کړو! هغوئ بار بار زمونږ پلار وآزمائيلو او د اِسرائيل پاک ذات يې غصه کړو. هغوئ د هغۀ قدرت ياد نۀ کړو، هغه ورځ چې هغۀ دوئ د ظالم نه خلاص کړل، کله چې هغۀ خپلې نښانې په مصر کښې ښودلې، او خپلې معجزې د ضوعن په علاقه کښې. هغۀ د هغوئ سيندونه په وينو بدل کړل، او هغوئ د خپلو ويالو نه اوبۀ نۀ شوے څښلے. هغۀ د مچانو غوله ولېږله چې هغوئ يې وخوړل، او چيندخې چې هغوئ يې برباد کړل. هغۀ د هغوئ فصلونه چينجو ته ورکړل، او د هغوئ حاصل ملخانو ته. هغۀ د هغوئ انګور د ږلۍ په ذريعه برباد کړل او د هغوئ د انځر ونې د کنګل په ذريعه. هغۀ د هغوئ څاروى ږلۍ ته وسپارل، او د هغوئ مال د برېښنا تندرو ته. هغۀ پرې خپل سوزونکے غضب خوشې کړو—قهر، غصه، او مصيبت—د ويجاړونکو فرښتو يوه ډله. هغۀ د خپل غضب دپاره لار صفا کړه؛ هغۀ هغوئ د مرګ نه ونۀ بخښل بلکې د هغوئ ژوندونه يې وبا ته وسپارل. هغۀ د مصر ټول مشران زامن ووژل، د هغوئ د زور لومړنى حاصل د حام په خيمو کښې. c c v51 د حام خيمې: د مصر دپاره يو شاعرانه نوم؛ حام د نوح زوئ او د مصريانو مشر وو. خو هغۀ خپل قوم د ګډو په شان راووستلو او په بيابان کښې يې د رمې په شان لارښوونه وکړه. هغۀ هغوئ په سلامتۍ سره بوتلل، نو هغوئ وېرېدل نۀ، خو سمندر د هغوئ دښمنان ډوب کړل. هغۀ هغوئ خپلې مقدسې سرحد ته راوستل، هغه غرۀ ته چې د هغۀ ښى لاس ګټلے وو. هغۀ د هغوئ په وړاندې قومونه وشړل، او د هغوئ ميراث يې په کرښه سره وويشلو، او د اِسرائيل قبيلې يې په خپلو کورونو کښې اباد کړې.

خو بيا هم هغوئ زمونږ پلار، تر ټولو اوچت، وآزمائيلو او د هغۀ خلاف باغى شول، او د هغۀ قانونونه يې ونۀ ساتل. هغوئ بېرته وګرځېدل او د خپلو پلارونو په شان بې‌وفا وو؛ د يوې دوکه‌بازې لېندۍ په شان کوږ شول. هغوئ د خپلو اوچتو ځايونو په وسيله هغه غصه کړو او د خپلو بتانو په وسيله يې د هغۀ غيرت راوپاراؤلو. d d v58 اوچت ځايونه: د غرونو په سر عبادت‌ځايونه چې اِسرائيليانو به پکښې د پردو بتانو عبادت کولو، چې د خُدائ پاک د شريعت لاندې منع وو. کله چې زمونږ پلار واورېدل، هغه ډېر غضبناک شو او اِسرائيل يې بالکل رد کړو. هغۀ په سيلو کښې خيمه‌ګاه پرېښوده، هغه خيمه چې د اِنسانانو په مينځ کښې اوسېدلے وو. هغۀ خپل زور په قېد کښې ورکړو، او خپله لوئى يې د دښمن په لاس کښې. هغۀ خپل قوم تورې ته وسپارلو او په خپل ميراث يې غضب وکړو. اور د هغوئ ځوانان وخوړل، او د هغوئ پېغلو د واده سندره نۀ لرله. د هغوئ اِمامان په توره مړۀ شول، او د هغوئ کونډو نۀ شوے ژړلے.

بيا حاکم پلار د خوب نه د راويښېدو په شان راويښ شو، د هغه جنګياليو په شان چې د شرابو نه راويښ شى. هغۀ خپل دښمنان وشړل او د تل دپاره يې شرمنده کړل. هغۀ د يوسف خيمه رد کړه او د اِفرائيم قبيله يې غوره نۀ کړه؛ خو هغۀ د يهوداه قبيله غوره کړه، د صيون غرۀ، چې هغۀ سره يې مينه وه. هغۀ خپله مقدسه ځائ د اوچتو ځايونو په شان جوړ کړو، د هغې زمکې په شان چې هغۀ د تل دپاره قائمه کړه. هغۀ خپل خادم داؤد غوره کړو او د ګډو د غولونو نه يې راووستلو؛ د شيدو ورکوونکو ګډو د څرولو نه يې هغه راوستلو، چې د يعقوب، خپل قوم، او د اِسرائيل، خپل ميراث، شپون شى. او هغۀ د زړۀ په صفايۍ سره د هغوئ شپانه وکړه او په ماهرو لاسونو سره يې لارښوونه وکړه. e e v72 داؤد شپون-بادشاه عيسىٰ ته اشاره کوى، چې د داؤد زوئ او هغه ښۀ شپون دے چې د وفادار زړۀ سره د خپل قوم لارښوونه کوى.