Pangening Israel, Mugi Madhangana
Kagem pangarsaning juru kidung. Miturut lagu “Kembang Bakung”; paseksene Asaf; masmur.
Wit anggur digawa metu saka Mesir, ditandur, lan thukul nganti ayang-ayangé nutupi gunung-gunung — lan saiki pageré jebol lan wong liwat padha methiki wohé. Kaping telu ukara kang padha kumandhang: pulihna kawula, dhuh Rama kawula, mugi wedana Paduka sumunar, supados kawula kaslametaké.
80 1Dhuh Pangening Israel — Rama kawula — mugi karsaa miyarsakaken, Paduka ingkang nuntun Yusuf kados pepanthan; Paduka ingkang lenggah ing sanginggiling para kerub, mugi madhangana. 2Wonten ing ngajenging Efraim, Benyamin, lan Manasye, mugi Paduka nangekaken kakiyatan Paduka; mugi rawuh milujengaken kawula sadaya! 3Mugi Paduka mulihaken kawula, Dhuh Rama kawula; mugi pasuryan Paduka madhangana, supados kawula sami kaslametaken. 4Dhuh Rama ingkang ngerehaken wadyabala swarga, ngantos pinten dangunipun anggen Paduka duka kumabar dhateng pandonganing umat Paduka? 5Paduka sampun maringi tetedhan roti luh dhateng tiyang-tiyang punika; Paduka damel piyambakipun sami ngombe luh ngantos tuwuk. 6Paduka damel kawula sami dados jalaraning pasulayan tumrap tangga-tangga kawula, saha mengsah-mengsah kawula sami memoyoki kawula. 7Mugi Paduka mulihaken kawula, Dhuh Rama ingkang ngerehaken wadyabala swarga; mugi pasuryan Paduka madhangana, supados kawula sami kaslametaken. 8Paduka sampun ngirid wit anggur saking tanah Mesir; Paduka nundhung para bangsa lajeng nanem wit punika. a a v8 Wit anggur kang digawa metu saka tanah Mesir dening Rama kita iku Israel; ing tembe Gusti Yesus nyebut sarirane piyambak “wit anggur kang sejati” — Panjenengane kang setya, kang sarana Panjenengane para umate Rama kita wekasane padha metokake woh. 9Paduka ngresiki siti ing ngajengipun; wit punika ngoyod jero sarta ngebaki tanah. 10Gunung-gunung sami kaayoman ing eyubipun, saha wit-wit eres ingkang gagah kalimputan ing pang-pangipun. 11Wit punika nguluraken pang-pangipun dumugi saganten saha semi-semenipun dumugi Bengawan. b b v11 Bengawan iku Kali Efrat, kali gedhe kang dadi tapel wates Israel ing sisih lor-wetan. 12Kenging punapa Paduka ngrebahaken pager-pageripun, satemah sadaya tiyang ingkang langkung ing margi sami methiki wohipun? 13Celeng saking wana ngrisak wit punika, saha sadaya kewan ing ara-ara sami mangsa wit punika. 14Mugi karsaa wangsul, Dhuh Rama ingkang ngerehaken wadyabala swarga! Mugi Paduka mirsani saking swarga sarta nguningani; mugi ngreksa wit anggur punika, 15inggih wit ingkang katanem dening asta tengen Paduka, saha putra ingkang Paduka santosakaken kagem Paduka piyambak. 16Wit punika kabesmi ing latu, kategor; tiyang-tiyang sami tiwas margi saking dukaning pasuryan Paduka. 17Mugi asta Paduka dumunung wonten ing tiyang ingkang wonten ing tengen Paduka, inggih putraning manungsa ingkang Paduka santosakaken kagem Paduka piyambak. c c v17 Israel ndedonga supaya “putraning manungsa” kang ana ing tengene Rama kita disantosakake; Gusti Yesus mundhut sesebutan iku kanggo sarirane piyambak sarta lenggah ing tengene Sang Rama — Sang Putra sejati kang sarana Panjenengane pandonga mau kaleksanan. 18Ing ngriku kawula boten badhe sami mlengos saking Paduka; mugi Paduka nggesangi kawula, satemah kawula badhe sami nyebut asma Paduka. 19Mugi Paduka mulihaken kawula, Dhuh Rama ingkang ngerehaken wadyabala swarga; mugi pasuryan Paduka madhangana, supados kawula sami kaslametaken.