Saupama Kowe Gelem Ngrungokake

Kanggo pemimpin penyanyi; miturut lagu gitit. Masmur anggitane Asaf.

Musik riyaya — slompret, rebana, bulan anyar — kapotong déning swarané Rama kita dhéwé. Panjenengané ngélingi nalika ngangkat kranjang saka pundhaké, lan ngandika, mangapa cangkemmu sing amba, Aku bakal ngisèni. Banjur rasa nelangsa: upama umat-Ku gelem ngrungokaké.

Pasal 81.

Padha ngidunga kabungahan konjuk marang Rama kita, kekuwatan kita; padha surak-suraka marang Gusti Allahe Yakub! Padha ngumandhangna kidung, nabuha trebang, kecapi kang ngrangin lan clempung. Padha ngunekna kalasangka nalika rembulan anyar, nalika rembulan purnama, ing dina riyaya kita. Awit iku dadi pranatan kanggo Israel, katetepan saka Gusti Allahe Yakub.

Panjenengane netepake iku dadi paseksen tumrap Yusuf, nalika Panjenengane tindak nglawan tanah Mesir. Aku krungu basa kang ora dakngreteni:

“Aku wis ngilangi momotan saka pundhake; tangane Dakuwalake saka kranjang.

“Nalika kowe nandhang kasusahan kowe sesambat, banjur Dakluwari kowe; kowe Dakwangsuli saka pandhelikaning gludhug; kowe Dakuji ing banyu Meriba. Rungokna, he umatKu, Aku bakal paring pepeling marang kowe—he Israel, saupama kowe gelem ngrungokake Aku! Ing antaramu aja nganti ana allah manca; kowe aja sujud nyembah marang allah liya.

“Aku iki Ramamu, kang wis ngirid kowe metu saka tanah Mesir. Angapna cangkemmu amba-amba, Aku bakal ngebaki. Nanging umatKu ora gelem ngrungokake swaraKu; Israel ora gelem sumuyud marang Aku. Mulane wong-wong mau Dakulungake marang atine kang wangkot, supaya padha nuruti rancangane dhewe. Saupama umatKu gelem ngrungokake Aku, saupama Israel gelem lumaku ing dalan-dalanKu! Mesthi Aku bakal enggal nelukake mungsuh-mungsuhe lan ngagagake astaKu nglawan para satrune! Wong-wong kang sengit marang Rama kita bakal padha ndhingkluk ana ing ngarsane, lan paukumane bakal langgeng ing salawas-lawase. Nanging Panjenengane bakal paring pangan gandum kang pinunjul; kowe bakal Daktuwuki nganggo madu saka gunung watu.”