Upami Gusti Kersa Ngadangu

Kanggo pamingpin paduan sora; dina gittit. Jabur ti Asap.

Musik pésta — tarompét, terbang, bulan anyar — dipegatkeun ku sora Rama urang sorangan. Mantenna ngémutan kumaha Mantenna ngangkat karanjang tina taktak maranéhna, sarta ngadawuh: bukakeun sungut maranéh lega-lega, Kami bakal ngeusianana. Tuluy kanyeri haté: duh, upama umat Kami daék ngadéngékeun.

Pasal 81.

Pujikeun kabungahan ka Rama urang, kakuatan urang; surakkeun ka Allahna Yakub! Tabeuh lagu, tepak tambur, kecapi nu halimpu jeung harpa. Tiup tarompet dina bulan anyar, dina bulan purnama, dina poe pesta urang. Sabab eta teh katangtuan pikeun Israil, aturan ti Allahna Yakub.

Eta ditetepkeun jadi saksi pikeun Yusup waktu manehna indit ngalawan tanah Mesir. Kami ngadenge basa anu tacan kaharti ku Kami:

“Kami geus ngaleupaskeun beban ti taktakna; leungeunna dibebaskeun tina karanjang.

“Dina kasusahan maneh sasambat, tuluy ku Kami disalametkeun; ku Kami dijawab tina pangbunian guludug; maneh diuji ku Kami di cai Meriba. Darengekeun, he umat Kami, Kami rek mepelingan maneh—he Israil, lamun maneh daek ngadengekeun ka Kami! Ulah aya allah deungeun di antara maraneh; maraneh ulah sujud ka allah sejen.

“Kami teh Rama maneh, anu geus ngaluarkeun maneh ti tanah Mesir. Pangangkeun sungut maneh lega-lega, tangtu ku Kami dieusian. Tapi umat Kami teu daraek ngadengekeun kana soara Kami; Israil teu daek tunduk ka Kami. Nya ku sabab eta maranehna diantep nurutkeun hate nu wangkelang, nurutkeun karep sorangan. Upama bae umat Kami daek ngadengekeun ka Kami, upama Israil daek lumampah dina jalan Kami! Tangtu moal lila musuh-musuhna ku Kami ditaklukkeun, sarta leungeun Kami bakal nindak ka nu ngamusuhan maranehna! Nu mikaceuceub ka Rama urang bakal rumingkang di payuneuna-Na, sarta cilakana bakal langgeng salalanggengna. Tapi maranehna bakal diparaban ku gandum nu pangalusna; ku madu ti gunung batu maneh ku Kami bakal disugemakeun.”