Rama Kita Jumeneng Ngadili
Masmur anggitane Asaf.
Rama kita jumeneng ing pasamuwan ilahi lan ndakwa para panguwasa kang ngadili nganggo pengadilan kang diakali. Jejibahané ora tau ruwet: mbélani wong ringkih, bocah lola, wong mlarat. Wong-wong mau bakal mati kaya wong lumrah, lan bumi diulihaké marang Hakimé kang sejati.
82 1Rama kita jumeneng ing patemon suci; ing satengahe para allah Panjenengane ngandikakake pangadilan. a a v1 Para "allah" ing patemon suci iku para panguwasa lan para pamarentah kang wis diadegake dening Rama kita ngereh bangsa-bangsa — kang kudu tanggung jawab marang Panjenengane, dudu tandhingane. Kitab Suci sumurup mung ana Allah siji; iki kabeh ana ing sangisore pangadilane.
2“Nganti pira lawase anggonmu padha ngadili kanthi ora adil lan mihak marang wong duraka?
3“Belanana wong ringkih lan bocah lola; luwarana prakarane wong sangsara lan wong kekurangan. 4Entasna wong ringkih lan wong mlarat; luwarana saka ing cengkeramane wong duraka. 5Wong-wong iku padha ora sumurup lan ora mangerti; padha nglembara ing pepeteng; sakehe dhasare bumi padha gonjing. 6Aku wis ngandika, ‘Kowe iku allah; kowe kabeh iku para putrane Kang Mahaluhur.’ 7Nanging kowe bakal mati kaya manungsa lumrah; kowe bakal rubuh kaya saben panguwasa liyane.”
8Dhuh Rama, Paduka mugi jumeneng, ngadili bumi, awit sakehe bangsa iku dados pusaka Paduka.