اسان جو پيءُ عدالت ڪرڻ لاءِ اُٿي ٿو
آسف جو زبور.
اسان جو پيءُ خدائي مجلس ۾ اٿي بيهي ٿو ۽ انهن طاقتن تي الزام هڻي ٿو جيڪي ٺاهيل عدالتن سان منصفي ڪن ٿيون. سندن ذميواري ڪڏهن به پيچيده نه هئي: ڪمزور، يتيم ۽ بيوس جو دفاع ڪرڻ. اهي عام ماڻهن وانگر مرندا، ۽ ڌرتي پنهنجي سچي منصف کي موٽائي ڏني وڃي ٿي.
اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 2–7
82 1اسان جو پيءُ خدائي مجلس ۾ بيٺو آهي؛ معبودن جي وچ ۾ هو فيصلو ٿو ڪري. a a v1 خدائي مجلس جا ”معبود“ اهي حاڪم ۽ طاقتون آهن جن کي اسان جي پيءُ قومن مٿان مقرر ڪيو آهي؛ اهي سندس اڳيان جوابدار آهن، سندس حريف ڪڏهن بہ نہ. پاڪ ڪلام فقط هڪڙي خدا کي ٿو ڄاڻي؛ اهي سندس فيصلي هيٺ آهن.
2”ڪيستائين اوهين ناحق فيصلا ڪندا رهندا ۽ بدڪارن جي طرفداري ڪندا رهندا؟
3”ڪمزور ۽ يتيم جي حفاظت ڪريو؛ مظلوم ۽ نادار جو حق قائم رکو. 4ڪمزور ۽ محتاج کي ڇڏايو؛ کين بدڪارن جي پڪڙ مان آزاد ڪريو. 5اهي نہ ڄاڻن ٿا نہ سمجهن ٿا؛ اونداهيءَ ۾ ڀٽڪن ٿا؛ زمين جا سڀ بنياد ڌڏجي ويا آهن. 6مون چيو تہ ’اوهين معبود آهيو؛ اوهين سڀ سڀ کان مٿانهين جا پٽ آهيو.‘ 7پر اوهين عام انسانن وانگر مرندا؛ هر ٻئي حاڪم وانگر ڪِرندا.“
8اي اسان جا بابا، اُٿ، زمين جو فيصلو ڪر، ڇاڪاڻ تہ سڀ قومون تنهنجي ميراث آهن.
