مزامیر 82

82 ¹پدر ما در مجمعِ الهی می‌ایستد؛ در میانِ خدایان داوری می‌کند. ^a a v1 «خدایانِ» مجمعِ الهی همان حاکمان و قدرت‌هایی هستند که پدر ما آنان را بر امت‌ها گمارده است — در برابرِ او پاسخگو، و هرگز رقیبانِ او نیستند. کتاب‌مقدّس تنها یک خدا را می‌شناسد؛ اینان زیرِ داوریِ او قرار دارند.

²«تا کِی به ناحق داوری می‌کنید و جانبِ شریران را می‌گیرید؟

³از ناتوان و یتیم دفاع کنید؛ حقِّ ستمدیده و بینوا را برپا دارید. ⁴ناتوان و نیازمند را برهانید؛ آنان را از چنگِ شریران رها سازید. ⁵نه می‌دانند و نه می‌فهمند؛ در تاریکی سرگردانند؛ همهٔ بنیادهای زمین متزلزل شده است. ⁶من گفتم: ‹شما خدایانید؛ همگی پسرانِ حضرت متعال هستید.› ⁷امّا شما همچون آدمیانِ فانی خواهید مُرد؛ و همچون هر حاکمِ دیگر فرو خواهید افتاد.»

⁸برخیز، ای پدر ما، و زمین را داوری کن، زیرا همهٔ امت‌ها میراثِ تو هستند.