زمونږ پلار د اِنصاف کولو دپاره پاڅيږى
د آسف زبور.
زموږ پلار په الهي غونډه کې ودرېږي او هغه قدرتونه تورنوي چې په ناسمو محکمو قضاوت کوي. د هغوی دنده هېڅکله پېچلې نه وه: د کمزورو، يتيم او بې وزله دفاع. هغوی به د عادي انسانانو په څېر مړه شي، او ځمکه بېرته خپل رښتيني قاضي ته سپارل کېږي.
82 1زمونږ پلار په خُدائى مجلس کښې ولاړ دے؛ د دېوتو په مينځ کښې اِنصاف کوى. a a v1 د خُدائى مجلس ”دېوتې“ هغه حاکمان او قوتونه دى چې زمونږ پلار په قومونو باندې مقرر کړى دى — هغۀ ته جوابده دى، هيڅکله د هغۀ سيالان نۀ دى. کلام يو خُدائ پاک پېژنى؛ دا د هغۀ د اِنصاف لاندې ولاړ دى.
2”تر کومه به تاسو په ناانصافۍ سره فيصله کوئ او د بدکارانو طرفدارى کوئ؟
3د کمزورو او يتيمانو حمايت وکړئ؛ د مظلومانو او بېوسو د حق طرفدارى وکړئ. 4کمزورى او محتاج خلاص کړئ؛ د بدکارانو له منګولو نه يې وژغورئ. 5دوئ نۀ پوهيږى او نۀ درک لرى؛ په تيارۀ کښې ګرځى؛ د زمکې ټول بنيادونه لړزيږى. 6ما وفرمايل، ’تاسو دېوتې ياست؛ تاسو ټول د خُدائ تعالىٰ زامن ياست.‘ 7خو تاسو به د عام انسانانو په شان مړۀ شئ؛ تاسو به د هر بل حاکم په شان راپرزئ.“
8پاڅه، اے پلاره، د زمکې اِنصاف وکړه، ځکه چې ټول قومونه ستا ميراث دى.
