Para Bangsa Padha Sekuthon Nglawan Paduka

Kidung. Masmur anggitane Asaf.

Sawijining gegandhengan — Edom, Moab, Amon, Asyur lan liya-liyané — wis sarujuk mbusak asmané Israèl babar pisan. Asaf nyebut siji-siji, nyuwun kekalahan kaya kang nempuh Midian, banjur nyuwun wirang kang bakal nuntun wong-wong mau ngupaya asmané Rama kita.

Pasal 83.

Dhuh Rama, mugi sampun kendel; Paduka sampun ngantos boten ngandika utawi namung meneng kemawon, dhuh Rama kawula. Awit mugi Paduka mirsani, mengsah Paduka sami gumuruh; para ingkang sengit dhateng Paduka sampun sami ngangkat sirahipun. Tumrap umat Paduka sami ngrantam kanthi dhedhemitan; sami sekuthon nglawan para ingkang Paduka tresnani. Pangucape mangkene: “Ayo, kita tumpes bangsa iku, supaya jeneng Israel ora dieling-eling maneh.” Kanthi sarembug sami ngrantam; sami damel prajanjian nglawan Paduka, kemah-kemahing Edom lan bangsa Ismael, Moab lan bangsa Hagri, Gebal lan Amon lan Amalek, Filistin dalah para pedunung ing Tirus. Asyur ugi sampun tumut nggabung kaliyan tiyang-tiyang punika; sami dados lengen ingkang santosa tumrap para turunipun Lut.

Mugi Paduka tumindak dhateng tiyang-tiyang punika kados dhateng Midian, kados dhateng Sisera lan Yabin ing lepen Kison, ingkang sami tumpes ing En-dor lan sami dados rabuking siti. Mugi para panggedhenipun Paduka dadosaken kados Oreb lan Zeeb, sadaya pangagengipun kados Zebah lan Zalmuna, ingkang padha ngucap: “Ayo padha kita broki kanggo awake dhewe, pangonane Gusti Allah.” Dhuh Rama kawula, mugi tiyang-tiyang punika Paduka dadosaken kados bledug ingkang mubeng-mubeng, kados mrambut katut ing angin. Kados latu ingkang mbesmi wana, kados urub ingkang ngobar redi-redi, makaten ugi mugi tiyang-tiyang punika Paduka bujeng kaliyan prahara Paduka lan Paduka girisi kaliyan angin ribut Paduka. Mugi ulatipun Paduka kemuli ing kawirangan, supados sami ngupadosi asma Paduka, dhuh Rama kawula. Mugi sami kawirangan lan kuwur ing salami-laminipun; mugi sami tumpes kanthi kanisthan, supados sami sumerep bilih namung Paduka piyambak, ingkang asmanipun Rama, inggih Ingkang Mahaluhur ngungkuli salumahing bumi sadaya.