Pasterzu Izraela, zajaśnij
Przewodnikowi chóru. Na melodię „Lilie”; świadectwo Asafa; psalm.
Winorośl wyniesiono z Egiptu, zasadzono i wyrosła tak, że jej cień okrył góry — a teraz jej mury są zburzone, a przechodnie obrywają owoce. Trzy razy wznosi się ten sam refren: odnów nas, nasz Ojcze, rozjaśnij swoje oblicze, abyśmy byli zbawieni.
80 1Posłuchaj, Pasterzu Izraela — nasz Ojcze — ty, który prowadzisz Józefa jak trzodę; ty, który zasiadasz na cherubach, zajaśnij. 2Przed Efraimem, Beniaminem i Manassesem wzbudź swoją moc; przyjdź, aby nas zbawić! 3Odnów nas, nasz Ojcze; niech zajaśnieje twoje oblicze, abyśmy byli zbawieni. 4O, Ojcze zastępów niebios, jak długo będziesz tlił się gniewem na modlitwy swojego ludu? 5Nakarmiłeś ich chlebem łez; napoiłeś ich łzami pełną miarą. 6Uczyniłeś nas przedmiotem sporu dla naszych sąsiadów, a nasi wrogowie szydzą z nas między sobą. 7Odnów nas, Ojcze zastępów niebios; niech zajaśnieje twoje oblicze, abyśmy byli zbawieni. 8Wyniosłeś winorośl z Egiptu; wygnałeś narody i zasadziłeś ją. a a v8 Winorośl, którą nasz Ojciec wyniósł z Egiptu, to Izrael; Jezus później nazywa siebie „prawdziwym krzewem winnym” — tym wiernym, w którym lud Ojca w końcu wydaje owoc. 9Przygotowałeś przed nią grunt; zapuściła głębokie korzenie i napełniła ziemię. 10Góry okryły się jej cieniem, a potężne cedry jej gałęziami. 11Rozpostarła swoje gałęzie aż do morza i swoje pędy aż do Rzeki. b b v11 Rzeka: Eufrat, wielka rzeka wyznaczająca północno-wschodnią granicę Izraela. 12Dlaczego zburzyłeś jej mury, tak że wszyscy, którzy przechodzą drogą, zrywają jej owoce? 13Dzik z lasu niszczy ją, a wszelkie zwierzę polne żywi się nią. 14Powróć, Ojcze zastępów niebios! Spójrz z nieba i zobacz; zatroszcz się o tę winorośl, 15szczep, który zasadziła twoja prawica, i syna, którego wzmocniłeś dla siebie. 16Spalona jest ogniem, wycięta; giną od karcenia twojego oblicza. 17Niech twoja ręka spocznie na mężu twojej prawicy, na synu człowieczym, którego wzmocniłeś dla siebie. c c v17 Izrael modlił się, aby został wywyższony „syn człowieczy” po prawicy naszego Ojca; Jezus bierze ten właśnie tytuł dla siebie i zasiada po prawicy Ojca — prawdziwy Syn, w którym modlitwa zostaje wysłuchana. 18Wtedy nie odwrócimy się od ciebie; ożyw nas, a będziemy wzywać twojego imienia. 19Odnów nas, Ojcze zastępów niebios; niech zajaśnieje twoje oblicze, abyśmy byli zbawieni.
