Asaf Sasambat dina Poekna
Kanggo pamingpin paduan suara; numutkeun Yeduthun. Jabur Asaf.
Asaf teu bisa saré atawa nyarita, sarta nanyakeun naon anu biasana sieun ditanyakeun ku jalma: naha kanyaah Ramana geus béak, naha Mantenna parantos hilap kumaha mikawelas? Teu aya anu robah iwal ti ingetanana. Manéhna ngahaja ngingetkeun deui laut, tempat jalanna nyata tapi tapakna teu katingali.
77 1Abdi gogorowokan sasambat ka Rama urang; soanten abdi unggah ka Rama urang, supados kadangu ku Mantenna. 2Dina poe abdi nandangan kasusah, abdi milari Rama nu Maha Kawasa; wengi leungeun abdi nyoranjang teu kendat-kendat; jiwa abdi teu daék dililipur. 3Abdi émut ka Rama urang, tuluy humarurung; abdi ngalenyepan, dugi ka lesu sumanget abdi.
4Ama nahan kongkolak panon abdi sangkan teu peureum; abdi honcewang dugi ka teu tiasa nyarios. 5Abdi mikir-mikir kana jaman baheula, kana taun-taun anu geus kaliwat lila. 6Abdi émut kana lagu abdi dina peuting; abdi ngalenyepan jero haté, tuluy sumanget abdi naréangan: 7“Naha Rama nu Maha Kawasa bakal miceun salalanggengna, sareng moal kersa deui nembongkeun sih kurnia-Na? 8Naha asih satia-Na geus eureun salalanggengna? Naha jangji-Na geus tamat pikeun sakabeh turunan? 9Naha Rama urang parantos hilap maparin sih kurnia? Naha ku bendu-Na dugi ka nahan piwelas-Na?”
10Tuluy ceuk abdi, “Ieu panyambat abdi: taun-taun pangawasa leungeun katuhu Nu Maha Luhur.” a a v10 Panyambat teh nujul kana taun-taun katukang nalika leungeun Nu Maha Luhur anu gagah midamel kalawan pinuh ku kakawasaan pikeun umat-Na. 11Abdi bade ngemutan padamelan Rama urang; leres, abdi bade ngemutan kaahéngan Ama ti jaman baheula. 12Abdi bade ngalenyepan sakabeh padamelan Ama, sareng mikir-mikir kana pangdamel Ama anu agung. 13Jalan Ama teh suci, nun Rama. Allah mana anu sakitu agungna sapertos Rama urang? 14Ama teh Rama urang anu midamel kaahéngan; Ama parantos nembongkeun kakawasaan Ama ka sakumna bangsa. 15Ku panangan Ama, Ama parantos nebus umat Ama, nya éta turunan Yakub sareng Yusup.
16Cai ningali ka Ama, nun Rama; cai ningali ka Ama tuluy ngagalidig; leres, jero sagara oge ngadégdég. 17Mega ngecrokkeun cai; langit ngageleger ku guludug; jamparing Ama ngaburinyay ka sakuliah. 18Sora guludug Ama ngaguruh dina angin puyuh; kilat Ama nyaangan jagat; bumi ngadégdég jeung inggeung. 19Jalan Ama ngaliwatan sagara, lurung Ama ngaliwatan cai anu lega; nanging tapak sampéan Ama henteu katingali. 20Ama nungtun umat Ama lir domba sakawan ku parantaraan Musa sareng Harun.