Ο Ασάφ κραυγάζει μέσα στο σκοτάδι
Για τον πρωτοψάλτη· κατά τον Ιεδουθούν. Ψαλμός του Ασάφ.
Ο Ασάφ δεν μπορεί να κοιμηθεί ούτε να μιλήσει, και ρωτά αυτό που οι άνθρωποι συνήθως φοβούνται να ρωτήσουν: τελείωσε η αγάπη του Πατέρα του, ξέχασε πώς να δείχνει χάρη; Τίποτε δεν αλλάζει εκτός από τη μνήμη του. Ανακαλεί σκόπιμα τη θάλασσα, όπου το μονοπάτι ήταν αληθινό και τα ίχνη αόρατα.
77 1Κραυγάζω δυνατά στον Πατέρα μας· η φωνή μου υψώνεται στον Πατέρα μας, για να με ακούσει. 2Την ημέρα της συμφοράς μου αναζήτησα τον κυρίαρχο Πατέρα· τη νύχτα το χέρι μου ήταν απλωμένο και δεν κουραζόταν· η ψυχή μου αρνιόταν να παρηγορηθεί. 3Θυμάμαι τον Πατέρα μας και αναστενάζω· στοχάζομαι, και το πνεύμα μου λιγοψυχά.
4Κράτησες ανοιχτά τα βλέφαρά μου· ταράχτηκα και δεν μπορούσα να μιλήσω. 5Αναλογίστηκα τις αρχαίες ημέρες, τα χρόνια των παλιών καιρών. 6Θυμήθηκα το τραγούδι μου μέσα στη νύχτα· στοχάστηκα με την καρδιά μου, και το πνεύμα μου ερευνούσε: 7«Θα απορρίπτει για πάντα ο κυρίαρχος Πατέρας, και δεν θα δείξει ποτέ ξανά εύνοια; 8Έπαψε για πάντα η πιστή αγάπη του; Τελείωσε η υπόσχεσή του για όλες τις γενιές; 9Ξέχασε ο Πατέρας μας να δείχνει τη χάρη του; Μήπως στην οργή του κράτησε πίσω την ευσπλαχνία του;»
10Τότε είπα: «Αυτή είναι η έκκλησή μου: τα χρόνια της δεξιάς του Υψίστου». a a v10 Η έκκληση αναφέρεται στα περασμένα χρόνια, όταν το κραταιό χέρι του Υψίστου ενεργούσε με δύναμη για τον λαό του. 11Θα θυμηθώ τα έργα του Πατέρα μας· ναι, θα θυμηθώ τα θαύματά σου από τα αρχαία χρόνια. 12Θα στοχαστώ όλο το έργο σου και θα αναλογιστώ τα κραταιά σου έργα. 13Ο δρόμος σου, Πατέρα μας, είναι άγιος. Ποιος θεός είναι τόσο μεγάλος όσο ο Πατέρας μας; 14Εσύ είσαι ο Πατέρας μας που κάνεις θαύματα· φανέρωσες τη δύναμή σου ανάμεσα στους λαούς. 15Με τον βραχίονά σου λύτρωσες τον λαό σου, τα παιδιά του Ιακώβ και του Ιωσήφ.
16Τα νερά σε είδαν, Πατέρα μας· τα νερά σε είδαν και αναταράχτηκαν· ναι, οι άβυσσοι τρεμούλιασαν. 17Τα σύννεφα ξέχυσαν νερό· οι ουρανοί αντήχησαν από βροντές· τα βέλη σου άστραψαν ολόγυρα. 18Ο ήχος της βροντής σου κύλησε μέσα στον ανεμοστρόβιλο· οι αστραπές σου φώτισαν τον κόσμο· η γη τρεμούλιασε και σείστηκε. 19Ο δρόμος σου περνούσε μέσα από τη θάλασσα, το μονοπάτι σου μέσα από τα μεγάλα νερά· όμως τα χνάρια σου έμειναν αόρατα. 20Οδήγησες τον λαό σου σαν κοπάδι με το χέρι του Μωυσή και του Ααρών.
