Asaf Sesambat ing Pepeteng
Kanggo pemimpin kidung; manut Yedutun. Masmur anggitane Asaf.
Asaf ora bisa turu lan ora bisa guneman, lan takon apa kang lumrahé diwedèni wong ditakokaké: apa katresnané Ramané wis entèk, apa Panjenengané wis lali carané paring sih-rahmat? Ora ana kang owah kejaba pangéling-éling. Dhèwèké kanthi sengaja ngélingi segara, ing kana dalané nyata lan tapak-tapaké ora katon.
77 1Kula sesambat sora dhateng Rama kita; swanten kula sumundhul dhateng Rama, supados Panjenenganipun miyarsakaken kula. 2Ing dinten karibedan kula, kula ngupadosi Rama ingkang Mahakwaos; ing wanci dalu tangan kula kula ulungaken tanpa kendhat, lan boten kemba; nyawa kula boten purun kalipur. 3Kula ngengeti Rama kita, mila kula sesambat; kula ngraos-ngraos, lajeng roh kula lesah.
4Paduka njagi tlapukaning mripat kula tetep melek; kula bingung ngantos boten saged wicanten. 5Kula ngengeti dinten-dinten jaman kina, warsa-warsa ingkang sampun lami kepengker. 6Kula engeti kidung kula ing wanci dalu; kula ngraos-ngraos wonten ing manah, lan roh kula mados: 7“Punapa Rama ingkang Mahakwaos badhe nampik ing salami-laminipun, lan boten badhe paring sih malih? 8Punapa sih-kadarmanipun sampun telas ing salami-laminipun? Punapa prasetyanipun sampun wekasan tumrap sadaya turun? 9Punapa Rama kita sampun kesupen anggenipun paring sih-rahmat? Punapa Panjenenganipun ing bebendu nahan welas asihipun?”
10Lajeng kula matur: “Inggih punika ingkang kula sesambat: warsa-warsaning asta tengenipun Ingkang Mahaluhur.” a a v10 Panyuwunipun tumuju dhateng warsa-warsa kepengker, nalika asta ingkang kwaos saking Ingkang Mahaluhur makarya kanthi prakosa kangge umatipun. 11Kula badhe ngengeti pakaryanipun Rama kita; inggih, kula badhe ngengeti kaelokan Paduka ing jaman kina. 12Kula badhe ngraos-ngraosaken sadaya pakaryan Paduka, lan ngraosaken sadaya tumindak Paduka ingkang kwaos. 13Margi Paduka, dhuh Rama kita, punika suci. Allah pundi ingkang agengipun kados Rama kita? 14Paduka punika Rama kita ingkang nindakaken kaelokan; Paduka sampun nedahaken kakiyatan Paduka wonten ing antawisipun para bangsa. 15Kanthi asta Paduka, Paduka sampun nebus umat Paduka, inggih para turunipun Yakub lan Yusuf.
16Toya-toya sami ningali Paduka, dhuh Rama kita; toya-toya sami ningali Paduka lajeng sami horeg; malah telenging samodra sami gumeter. 17Mega-mega sami ngesokaken toya; langit sami ngumandhangaken gludhug; jemparing Paduka sami gumebyar ing saindenging panggenan. 18Suwantening gludhug Paduka gumaludhug ing salebeting lesus; kilat Paduka sami madhangi jagad; bumi gonjang-ganjing lan horeg. 19Margi Paduka nratas saganten, lelampahan Paduka nglangkungi toya ingkang ageng; ewasemanten tapaking samparan Paduka boten katingal. 20Paduka nuntun umat Paduka kados pepanthan menda, lumantar tanganipun Nabi Musa lan Harun.