ମୁଦ୍ରଣରେ ଉପଲବ୍ଧ
ପୁସ୍ତକ

ଅନ୍ଧକାରରେ ଆସଫଙ୍କ କ୍ରନ୍ଦନ

ପ୍ରଧାନ ବାଦ୍ୟକର ନିମନ୍ତେ; ଯିଦୂଥୂନଙ୍କ ରୀତି ଅନୁସାରେ। ଆସଫଙ୍କ ଗୀତ।

ଆସଫ ଶୋଇପାରନ୍ତି ନାହିଁ କି କହିପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ଏବଂ ଲୋକେ ସାଧାରଣତଃ ଯାହା ପଚାରିବାକୁ ଭୟ କରନ୍ତି ତାହା ପଚାରନ୍ତି: ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପ୍ରେମ କʼଣ ଶେଷ ହୋଇଗଲା, ସେ କʼଣ ଦୟାଳୁ ହେବା ଭୁଲିଗଲେ? ତାଙ୍କ ସ୍ମୃତି ଛଡ଼ା ଆଉ କିଛି ବଦଳେ ନାହିଁ। ସେ ଜାଣିଶୁଣି ସମୁଦ୍ରକୁ ମନେ ପକାନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ ପଥ ପ୍ରକୃତ ଥିଲା ଓ ପାଦଚିହ୍ନ ଅଦୃଶ୍ୟ ଥିଲା।

ଅଧ୍ୟାୟ 77।

ମୁଁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନିକଟରେ ଉଚ୍ଚସ୍ଵରରେ କ୍ରନ୍ଦନ କରେ; ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ମୋହର ସ୍ଵର ଉଠେ, ଯେପରି ସେ ମୋତେ ଶୁଣନ୍ତି। ମୋହର ସଙ୍କଟ ଦିନରେ ମୁଁ ପ୍ରଭୁ ପିତାଙ୍କୁ ଅନ୍ଵେଷଣ କଲି; ରାତ୍ରିରେ ମୋହର ହସ୍ତ ବିସ୍ତାରିତ ରହିଲା ଓ କ୍ଲାନ୍ତ ହେଲା ନାହିଁ; ମୋହର ପ୍ରାଣ ସାନ୍ତ୍ଵନା ପାଇବାକୁ ଅସ୍ଵୀକାର କଲା। ମୁଁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରେ, ଆଉ ଆର୍ତ୍ତସ୍ଵର କରେ; ମୁଁ ଧ୍ୟାନ କରେ, ଆଉ ମୋହର ଆତ୍ମା ମୂର୍ଚ୍ଛିତ ହୁଏ।

ତୁମ୍ଭେ ମୋହର ଚକ୍ଷୁପତା ମେଲା କରି ରଖିଲ; ମୁଁ ଉଦ୍‌ବିଗ୍ନ ହେଲି ଓ କଥା କହି ପାରିଲି ନାହିଁ। ମୁଁ ପୂର୍ବକାଳର ଦିନସମୂହ, ବହୁ ପୂର୍ବର ବର୍ଷସମୂହ ବିଷୟ ଚିନ୍ତା କଲି। ମୁଁ ରାତ୍ରିରେ ମୋହର ଗୀତ ସ୍ମରଣ କଲି; ମୁଁ ଆପଣା ଅନ୍ତଃକରଣରେ ଧ୍ୟାନ କଲି, ଆଉ ମୋହର ଆତ୍ମା ଅନୁସନ୍ଧାନ କଲା: “ପ୍ରଭୁ ପିତା କʼଣ ସଦାକାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପରିତ୍ୟାଗ କରିବେ, ଓ ଆଉ କେବେ ଅନୁଗ୍ରହ ଦେଖାଇବେ ନାହିଁ? ତାହାଙ୍କ ଦୟା କʼଣ ସଦାକାଳ ନିମନ୍ତେ ଲୁପ୍ତ ହୋଇଅଛି? ତାହାଙ୍କ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କʼଣ ପୁରୁଷାନୁକ୍ରମେ ଶେଷ ହୋଇଅଛି? ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା କʼଣ ଅନୁଗ୍ରହ କରିବାକୁ ପାସୋରିଅଛନ୍ତି? ସେ କʼଣ କ୍ରୋଧରେ ଆପଣା କୃପା ରୋକି ରଖିଅଛନ୍ତି?”

ସେତେବେଳେ ମୁଁ କହିଲି, “ଏହା ମୋହର ନିବେଦନ: ସର୍ବୋପରିସ୍ଥଙ୍କ ଦକ୍ଷିଣ ହସ୍ତର ବର୍ଷସମୂହ।” a a v10 ଏହି ନିବେଦନ ସେହି ଅତୀତ ବର୍ଷସମୂହ ପ୍ରତି, ଯେତେବେଳେ ସର୍ବୋପରିସ୍ଥଙ୍କ ବଳବାନ ହସ୍ତ ଆପଣା ଲୋକଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ପରାକ୍ରମରେ କାର୍ଯ୍ୟ କଲା। ମୁଁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ କର୍ମସମୂହ ସ୍ମରଣ କରିବି; ହଁ, ମୁଁ ପୂର୍ବକାଳର ତୁମ୍ଭ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କର୍ମସମୂହ ସ୍ମରଣ କରିବି। ମୁଁ ତୁମ୍ଭର ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ଧ୍ୟାନ କରିବି, ଓ ତୁମ୍ଭ ପରାକ୍ରମର କର୍ମସମୂହ ବିଷୟ ଚିନ୍ତା କରିବି। ହେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା, ତୁମ୍ଭର ପଥ ପବିତ୍ର। ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପରି ମହାନ ଦେବତା କିଏ? ତୁମ୍ଭେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କର୍ମ କରିବା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା; ତୁମ୍ଭେ ଗୋଷ୍ଠୀସମୂହ ମଧ୍ୟରେ ଆପଣା ବଳ ଜ୍ଞାତ କରାଇଅଛ। ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ବାହୁ ଦ୍ଵାରା ଆପଣା ଲୋକଙ୍କୁ, ଯାକୁବ ଓ ଯୋଷେଫଙ୍କ ସନ୍ତାନଗଣଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରିଅଛ।

ହେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା, ଜଳରାଶି ତୁମ୍ଭଙ୍କୁ ଦେଖିଲା; ଜଳରାଶି ତୁମ୍ଭଙ୍କୁ ଦେଖି ବ୍ୟାକୁଳ ହେଲା; ହଁ, ଅଗାଧ ଜଳସମୂହ କମ୍ପିତ ହେଲା। ମେଘମାଳା ଜଳ ବୃଷ୍ଟି କଲା; ଆକାଶମଣ୍ଡଳ ବଜ୍ରନାଦ କଲା; ତୁମ୍ଭର ତୀରସମୂହ ଚାରିଆଡ଼େ ଚମକିଲା। ତୁମ୍ଭ ବଜ୍ରର ଶବ୍ଦ ଘୂର୍ଣ୍ଣିବାୟୁ ମଧ୍ୟରେ ଗର୍ଜିଲା; ତୁମ୍ଭର ବିଜୁଳିସମୂହ ଜଗତକୁ ଆଲୋକିତ କଲା; ପୃଥିବୀ କମ୍ପିତ ଓ ବିଚଳିତ ହେଲା। ତୁମ୍ଭର ପଥ ସମୁଦ୍ର ମଧ୍ୟ ଦେଇ ଥିଲା, ତୁମ୍ଭର ମାର୍ଗ ମହାଜଳରାଶି ମଧ୍ୟ ଦେଇ ଥିଲା; ତଥାପି ତୁମ୍ଭର ପଦଚିହ୍ନ ଅଦୃଶ୍ୟ ରହିଲା। ତୁମ୍ଭେ ମୋଶା ଓ ହାରୋଣଙ୍କ ହସ୍ତ ଦ୍ଵାରା ଆପଣା ଲୋକଙ୍କୁ ପଲ ପରି କଢ଼ାଇ ନେଲ।