Mezmurlar 77

77 ¹Yüksek sesle Babamız'a haykırıyorum; sesim Babamız'a yükseliyor, beni duysun diye. ²Sıkıntı günümde Egemen Baba'yı aradım; gece elim uzanmış durdu, yorulmadı; canım avunmayı reddetti. ³Babamız'ı anımsıyorum ve inliyorum; derin düşünüyorum ve ruhum bayılıyor.

⁴Göz kapaklarımı açık tuttun; öyle sıkıntılıydım ki konuşamadım. ⁵Eski günleri düşündüm, çok önce geçmiş yılları. ⁶Gece ezgimi anımsadım; yüreğimde derin düşündüm ve ruhum araştırdı: ⁷«Egemen Baba sonsuza dek reddedecek mi, bir daha hiç lütuf göstermeyecek mi? ⁸Antlaşma sevgisi sonsuza dek mi kesildi? Vaadi bütün kuşaklar boyunca son mu buldu? ⁹Babamız lütfetmeyi unuttu mu? Öfkeyle şefkatini mi esirgedi?»

¹⁰O zaman dedim ki: «Yakarışım şu: Yüceler Yücesi'nin sağ elinin yılları.» ^a a v10 Yakarış, Yüceler Yücesi'nin güçlü elinin halkı için kudretle iş gördüğü geçmiş yıllara yöneliktir. ¹¹Babamız'ın işlerini anımsayacağım; evet, eskiden yaptığın harikaları anımsayacağım. ¹²Bütün işlerin üzerine derin düşüneceğim, kudretli eylemlerini göz önüne getireceğim. ¹³Yolun kutsaldır, ey Babamız. Hangi ilah Babamız kadar büyüktür? ¹⁴Harikalar yaratan Babamız'sın sen; gücünü halklar arasında bildirdin. ¹⁵Kolunla halkını kurtardın, Yakup ve Yusuf oğullarını.

¹⁶Sular seni gördü, ey Babamız; sular seni görüp kıvrandı; derinlikler bile titredi. ¹⁷Bulutlar su boşalttı; gökler gök gürültüsüyle çınladı; okların her yana çaktı. ¹⁸Gök gürültünün sesi kasırgada yankılandı; şimşeklerin dünyayı aydınlattı; yer titredi ve sarsıldı. ¹⁹Yolun denizin içinden geçti, patikan büyük suların arasından; yine de ayak izlerin görünmedi. ²⁰Halkını bir sürü gibi güttün, Musa ve Harun'un eliyle.