Ayeuna parantos aya citakanana

Jabur 119 FHB Father's Heart Bible™

RamaYesusRoh
15% off your first order →
Kitab

Bungah kana Saban Firman

Pasal pangpanjangna dina Kitab Suci, dua puluh dua bait nurutkeun urutan aksara, ngeunaan hiji perkara: pangandika Rama urang anu dihirupan unggal poe. Nu nulis diolo-olo, diudag-udag, dikaniaya, sarta ampir binasa, tapi tetep nyebut pituduh eta kidungna, kamerdikaanana, palitana, panasehat-panasehatna.

Pasal 119.

Bagja jalma anu lempeng lakuna, anu laku-lampahna nurutkeun Toret Rama urang. Bagja jalma anu nekanan pépéling-Na, anu neangan Mantenna reujeung sapinuhing hate. Maranéhna henteu migawé kajahatan; maranéhna laku-lampah dina jalan-Na. Ama parantos maparin papakon-papakon Ama, supados diturut kalawan temen-temen. Mugi laku lampah abdi ajeg dina nedunan katetepan Ama! Ku kituna abdi moal éra nalika neuteup sakabéh parentah Ama. Abdi badé muji ka Ama kalawan hate anu jujur nalika abdi diajar hukum-hukum Ama anu adil. Abdi badé nedunan katetepan Ama; mugi ulah ngantunkeun abdi pisan.

Kumaha carana nu ngora ngajaga jalan hirupna supaya beresih? Nya ku ngajaga éta luyu sareng pangandika Ama. Ku sapinuhing hate abdi neangan Ama; mugi abdi ulah dugi ka nyimpang ti parentah Ama. Pangandika Ama ku abdi disimpen dina jero hate, supados abdi ulah dugi ka migawé dosa ka Ama. Pinuji Ama, nun Ama; mugi ajarkeun katetepan Ama ka abdi. Ku lambey abdi, abdi nyebatkeun sagala hukum ti baham Ama. Dina jalan pépéling Ama abdi bingah, sapertos ku sagala kabeungharan. Abdi badé ngalenyepan papakon Ama sareng neteup kana jalan-jalan Ama. Abdi resep kana katetepan Ama; abdi moal mopohokeun pangandika Ama.

Mugi berekah ka abdi Ama, supados abdi tiasa hirup sareng nedunan pangandika Ama. Mugi bukakeun mata abdi, supados abdi tiasa ningali perkara-perkara anu endah tina Toret Ama. Abdi téh urang asing di ieu bumi; mugi ulah nyumputkeun parentah Ama ti abdi. Jiwa abdi ngaleketey ku kasono kana hukum-hukum Ama unggal waktos. Ama nyeuseul jalma anu adigung, anu kasapa, anu nyimpang ti parentah Ama. Mugi angkat tina diri abdi hinaan sareng cawad, margi abdi nekanan pépéling Ama. Sanaos para pangagung dariuk bari ngomongkeun abdi, abdi Ama tetep ngalenyepan katetepan Ama. Pépéling Ama téh kabungahan abdi; éta anu jadi panasihat abdi.

Jiwa abdi ngarangkep kana lebu; mugi hudangkeun abdi luyu sareng pangandika Ama. Abdi parantos ngawartoskeun laku lampah abdi, sareng Ama parantos ngawaler ka abdi; mugi ajarkeun katetepan Ama ka abdi. Mugi abdi dipaparin ngarti kana jalan papakon Ama, tangtos abdi badé ngalenyepan padamelan Ama anu endah. Jiwa abdi ngelék ku kasedih; mugi kiatkeun abdi luyu sareng pangandika Ama. Mugi jauhkeun abdi tina jalan kabohongan, sareng kalawan sih kurnia paparin abdi Toret Ama. Abdi parantos milih jalan kasatiaan; hukum-hukum Ama ku abdi diteundeun di payuneun abdi. Abdi ngarangkep kana pépéling Ama, nun Ama; mugi abdi ulah dugi ka éra. Abdi badé lumpat dina jalan parentah Ama, margi Ama ngalegaan hate abdi.

Mugi ajarkeun ka abdi, nun Ama, jalan katetepan Ama, tangtos ku abdi diturut dugi ka tungtungna. Mugi abdi dipaparin pangarti, supados abdi tiasa nedunan Toret Ama sareng ngalakonan éta ku sapinuhing hate. Mugi tungtun abdi dina jalan parentah Ama, margi abdi resep kana éta. Condongkeun manah abdi kana pangandika-Na, ulah kana karesep anu mentingkeun diri. Palingkeun paningal abdi tina nenjo barang anu mubadir; hudangkeun abdi dina jalan-Na. Teguhkeun ka abdi, abdi-Na, jangji Mantenna, anu kanggo jalma anu sieun ku Mantenna. Singkahkeun cela anu dipikasieun ku abdi, reh pangadilan Mantenna sae. Abdi hoyong pisan kana pepeling Mantenna; dina kaadilan Mantenna, paparin abdi hirup.

Mugi asih satia Ama dongkap ka abdi, nun Ama, sareng kasalametan ti Ama saluyu sareng jangji Ama. Supaya abdi tiasa ngawaler ka nu nyeungseurikeun abdi, reh abdi percaya kana pangandika Mantenna. Sareng ulah dicabut pisan pangandika anu sayakti tina lisan abdi, reh harepan abdi aya dina pangadilan Mantenna. Abdi bade nyekel papatah Mantenna salalanggengna, langgeng salamina. Sareng abdi bade lumampah kalawan bebas, reh abdi parantos neangan pepeling Mantenna. Abdi bade nyarioskeun pangandika Mantenna di payuneun raja-raja, sareng moal era. Abdi mikaresep kana parentah Mantenna, anu dipikaasih ku abdi. Abdi ngangkat panangan ka parentah Mantenna, anu dipikaasih ku abdi, sareng abdi ngemutan kana katangtuan Mantenna.

Mugi emut kana pangandika Mantenna ka abdi-Na, anu ku Mantenna dijadikeun harepan abdi. Ieu panglipur abdi dina kasangsaraan, nya eta jangji Mantenna anu maparin hirup ka abdi. Jalma anu adigung nyeungseurikeun abdi kacida, tapi abdi teu nyingkah tina papatah Mantenna. Waktu abdi ngemutan pangadilan Mantenna ti jaman baheula, nun Ama, abdi kalipur. Abdi bendu pisan ku sabab jalma jahat, anu naringgalkeun papatah Mantenna. Katangtuan Mantenna parantos jadi kakawihan abdi di mana bae abdi matuh. Abdi emut kana jenengan Mantenna dina wanci peuting, nun Ama, sareng nyekel papatah Mantenna. Ieu berkah anu kapaparin ka abdi, nya eta abdi geus nyekel pepeling Mantenna.

Ama pisan bagian abdi; abdi jangji bade nyekel pangandika Mantenna. Abdi neangan kurnia Mantenna kalawan sepenuh manah; mugi welas ka abdi saluyu sareng jangji Mantenna. Waktu abdi ngemutan laku lampah abdi, abdi malikkeun suku abdi kana pangandika Mantenna. Abdi gancang-gancang, teu ngengkekeun, kana nyekel parentah Mantenna. Sanaos tali-tali jalma jahat ngajiret abdi, abdi teu poho kana papatah Mantenna. Dina tengah wengi abdi gugah seja muji ka Mantenna, reh pangadilan Mantenna adil. Abdi babaturan sakabeh jalma anu sieun ku Mantenna, nya eta anu nyekel pepeling Mantenna. Bumi pinuh ku asih satia Ama, nun Ama; wurukan abdi katangtuan Ama.

Ama parantos sae ka abdi-Na, nun Ama, saluyu sareng pangandika Ama. Wurukan abdi timbangan anu sae sareng pangaweruh, reh abdi percaya kana parentah Mantenna. Samemeh abdi disangsara, abdi sasab, tapi ayeuna abdi nyekel pangandika Mantenna. Mantenna sae sareng midamel kasaean; wurukan abdi katangtuan Mantenna. Jalma anu adigung ngagogoreng abdi ku bohong, tapi abdi kalawan sepenuh manah nyekel pepeling Mantenna. Manah maranehna teu boga rasa lir gajih, tapi abdi mikaresep kana papatah Mantenna. Sae pikeun abdi dumeh abdi kungsi disangsara, supados abdi tiasa neuleuman katangtosan-katangtosan Ama. Pangajaran anu kaluar ti lambey Ama leuwih aji pikeun abdi ti batan rebuan kaping emas sareng perak.

Panangan Ama parantos ngadamel sareng ngawangun abdi; mugi abdi dipaparin pangarti supados tiasa neuleuman parentah-parentah Ama. Jalma-jalma anu ajrih ka Ama bakal ningali abdi tur barungah, karana abdi ngaharep kana pangandika Ama. Abdi terang, nun Ama, yen putusan-putusan Ama teh adil, sareng yen ku kasatiaan Ama abdi disangsara. Mugi asih satia Ama ngalilipur abdi, numutkeun jangji Ama ka abdi Ama. Mugi kawelas-asih Ama dongkap ka abdi, supados abdi hirup; karana pangajaran Ama teh kabungah abdi. Mugi jalma-jalma anu angkuh sing diwirang, karana maranehna geus nganiaya abdi ku bohong; ari abdi mah rek ngalenyepan pepeling Ama. Mugi jalma-jalma anu ajrih ka Ama marulang ka abdi, nya eta jalma-jalma anu terang kana pangeling-eling Ama. Mugi hate abdi beresih tanpa cacad dina katangtosan Ama, supados abdi ulah kawirang.

Jiwa abdi lungse ngarep-ngarep kasalametan ti Ama; abdi ngaharep kana pangandika Ama. Panon abdi lungse nganti-nganti jangji Ama; abdi naros, “Iraha Ama baris ngalilipur abdi?” Karana abdi geus jadi lir kantong kulit anggur dina haseup, nanging abdi henteu mopohokeun katangtosan Ama. a a v83 Kantong kulit anggur anu digantungkeun di kamar anu pinuh haseup bakal kisut jeung hideung — gambaran ti pujangga ngeunaan kaayaan dirina sorangan anu geus rangsak. Sabaraha deui lilana umur abdi Ama? Iraha Ama baris ngahukum jalma-jalma anu nganiaya abdi? Jalma-jalma anu angkuh geus ngali liang keur nyilakakeun abdi; maranehna henteu hirup numutkeun pangajaran Ama. Sakabeh parentah Ama teh satia; maranehna nganiaya abdi ku bohong; mugi abdi ditulungan! Maranehna meh bae numpes abdi ti ieu bumi, nanging abdi henteu ninggalkeun pituduh Ama. Dumasar asih satia Ama, mugi abdi dipaparin hirup, supados abdi tiasa nurut kana pangeling-eling tina lambey Ama.

Salalanggengna, nun Ama, pangandika Ama tetep pengkuh di sawarga. Kasatiaan Ama langgeng ka sakabeh turunan; Ama parantos ngadegkeun bumi, sarta eta tetep pengkuh. Sadayana tetep ngadeg nepi ka kiwari numutkeun timbalan Ama, karana sagala perkara teh abdi-abdi Ama. Upami pangajaran Ama sanes kabungah abdi, tangtos abdi geus binasa dina kasangsaraan abdi. Abdi moal pisan-pisan mopohokeun pituduh Ama, karana ku eta Ama parantos ngahirupkeun abdi. Abdi teh kagungan Ama; mugi abdi disalametkeun, karana abdi neangan pituduh Ama. Jalma-jalma jahat ngadodoho hayang numpes abdi, nanging abdi malah ngalenyepan pangeling-eling Ama. Abdi geus ningali aya watesna sagala kasampurnaan, nanging parentah Ama mah jembar kacida taya watesna.

Duh, kacida nyaahna abdi kana pangajaran Ama! Eta anu dilenyepan ku abdi sapopoe. Parentah Ama ngajadikeun abdi leuwih wijaksana ti batan musuh-musuh abdi, karana eta salawasna reujeung abdi. Abdi leuwih ngartos ti batan sakabeh guru abdi, karana pangeling-eling Ama teh anu dilenyepan ku abdi. Abdi leuwih ngartos ti batan jalma-jalma anu geus karolot, karana abdi nurut kana pituduh Ama. Kuring nahan suku tina sagala jalan nu jahat, supaya bisa ngalakonan pangandika Gusti. Kuring teu nyimpang tina pangadilan Gusti, karana Gusti ku anjeun geus ngawulang ka kuring. Kacida amisna pangandika Gusti dirasakeun ku kuring, leuwih amis ti batan madu dina sungut kuring! Ku pituduh-pituduh Gusti kuring beunang pangarti; ku sabab eta kuring ijid kana sagala jalan nu palsu.

Pangandika Gusti teh lampu pikeun suku kuring jeung caang pikeun jalan kuring. Kuring geus sumpah sarta geus negeskeun, yen rek ngalakonan pangadilan Gusti nu adil. Kuring kacida sangsarana; paparin kuring hirup, nun Ama, luyu jeung pangandika Gusti. Mugi Gusti kersa nampi puji-pujian anu ku kuring dihaturkeun kalawan iklas, nun Ama, sarta wulang kuring pangadilan Gusti. Kuring teu weleh mangku nyawa dina dampal leungeun, tapi kuring teu poho kana pangajaran Gusti. Jalma-jalma jahat geus masang jiret pikeun kuring, tapi kuring teu nyimpang tina pituduh-pituduh Gusti. Panyaksen-panyaksen Gusti teh warisan kuring salalanggengna, karana eta anu matak bungah hate kuring. Kuring geus ngabulatkeun hate rek ngalakonan katangtuan-katangtuan Gusti salalanggengna, nepi ka tungtung.

Kuring ijid ka jalma nu dua hate, tapi kuring nyaah kana pangajaran Gusti. Gusti teh tempat kuring nyumput jeung kepeng kuring; kuring ngarep-ngarep kana pangandika Gusti. Nyingkah ti kuring, maraneh jalma nu daroraka, supaya kuring bisa ngalakonan parentah-parentah Ama kuring. Papende kuring luyu jeung jangji Gusti, supaya kuring hirup, sarta ulah nepi ka kuring kaerakeun ku pangharepan kuring. Cepeng kuring, supaya kuring salamet sarta teu weleh ngajenan kana katangtuan-katangtuan Gusti. Gusti nampik sakur nu sumalah tina katangtuan-katangtuan Gusti, karana pulasanana ngan sia-sia. Gusti miceun sakabeh jalma jahat di bumi lir runtah beusi; ku sabab eta kuring nyaah kana panyaksen-panyaksen Gusti. Awak kuring ngeleper ku sieun ka Gusti, sarta kuring sieun ku pangadilan Gusti.

Kuring geus ngalampahkeun nu adil jeung bener; ulah ngantep kuring ka jalma-jalma nu nindes. Mugi Gusti ngajamin kasalametan abdi Gusti; ulah ngantep nu arangkuh nindes ka kuring. Panon kuring geus lesu ku mindeng ngadago kasalametan ti Gusti jeung ngadago laksananing jangji Gusti nu adil. Perlakukeun abdi Gusti luyu jeung kaasih satia Gusti, sarta wulang kuring katangtuan-katangtuan Gusti. Kuring teh abdi Gusti; paparin kuring pangarti, supaya kuring nyaho kana panyaksen-panyaksen Gusti. Geus waktuna Rama urang ngalampahkeun pangdamel-Na, karana pangajaran Gusti geus dirempak. Ku sabab eta kuring nyaah kana parentah-parentah Gusti leuwih ti batan emas, leuwih ti batan emas nu pangalusna. Ku sabab eta kuring nganggap sakabeh pituduh Gusti bener; kuring ijid kana sagala jalan nu palsu.

Panyaksen-panyaksen Gusti teh endah pisan; ku sabab eta jiwa kuring ngagem eta. Kabukana pangandika Gusti teh maparin caang; eta maparin pangarti ka jalma nu lugu. Kuring mukakeun sungut bari rarenghap, karana kuring sono pisan kana parentah-parentah Gusti. Mugi Gusti ngalieuk ka kuring sarta welas ka kuring, sakumaha biasana Gusti ka jalma nu nyaah kana jenengan Gusti. Jagi lengkah-lengkah kuring supaya ajeg luyu jeung jangji Gusti, sarta ulah aya dosa nu ngawasaan kuring. Mugi abdi ditebus tina panganiaya jalma, supados abdi tiasa ngalampahkeun pituduh Gusti. Mugi pameunteu Gusti nyaangan ka abdi Gusti, sareng wurukkeun katangtuan Gusti ka abdi. Cipanon abdi ngagolontor, karana jalma-jalma henteu ngalampahkeun atikan Gusti.

Nun Ama, Gusti teh Mahaadil, sareng sadaya putusan Gusti teh leres. Gusti parantos netepkeun kasaksian-kasaksian Gusti kalayan adil sareng pinuh ku kasatiaan. Kasumangetan abdi ngaduruk diri abdi, karana musuh-musuh abdi paroho kana pangandika Gusti. Jangji Gusti teh parantos teruji, sareng abdi Gusti teh mikacinta kana eta. Abdi mah leutik sareng dihina, nanging abdi henteu paroho kana pituduh Gusti. Kaadilan Gusti teh adil salalanggengna, sareng atikan Gusti teh sayakti. Kasusah sareng kanalangsa parantos nerap ka abdi, nanging parentah-parentah Gusti teh kabungahan abdi. Kasaksian-kasaksian Gusti teh adil salalanggengna; mugi abdi dipaparin pangarti supados abdi hirup.

Kalayan sapinuhing manah abdi sasambat; mugi diwaler, nun Ama! Abdi bade ngalampahkeun katangtuan Gusti. Abdi sasambat ka Gusti; mugi salametkeun abdi, supados abdi tiasa nyepeng kasaksian-kasaksian Gusti. Abdi hudang samemeh balebat sareng sasambat nyuhunkeun pitulung; abdi ngarep-ngarep kana pangandika Gusti. Panon abdi melek samemeh giliran jaga ti peuting, supados abdi tiasa ngaraos-raos jangji Gusti. b b v148 Peuting teh dibagi jadi sababaraha giliran jaga anu geus ditangtukeun (ilaharna tilu atawa opat giliran); nu nyusun sajak teh hudang samemeh unggal giliran pikeun neneda. Mugi dangukeun soanten abdi luyu sareng asih satia Gusti; nun Ama, luyu sareng putusan-putusan Gusti, mugi abdi dihirupkeun. Parantos nyaketan jalma-jalma anu nganiaya abdi kalayan maksud jahat; maranehna tebih tina atikan Gusti. Nanging Gusti teh caket, nun Ama, sareng sadaya parentah Gusti teh sayakti. Parantos lami abdi terang tina kasaksian-kasaksian Gusti yen eta sadayana ditetepkeun ku Gusti salalanggengna.

Mugi tingali kasangsaraan abdi sareng luputkeun abdi, karana abdi henteu paroho kana atikan Gusti. Mugi belaan perkara abdi sareng tebus abdi; mugi abdi dihirupkeun luyu sareng jangji Gusti. Kasalametan teh tebih ti jalma jahat, karana maranehna henteu milari katangtuan Gusti. Kawelas-asih Gusti teh kacida ageungna, nun Ama; mugi abdi dihirupkeun luyu sareng putusan-putusan Gusti. Seueur jalma anu nganiaya abdi sareng musuh abdi, nanging abdi henteu nyimpang tina kasaksian-kasaksian Gusti. Abdi ningali jalma-jalma anu teu satia kalayan ijid, karana maranehna henteu ngalampahkeun pangandika Gusti. Mugi tingali kumaha abdi mikacinta pituduh Gusti! Mugi abdi dihirupkeun, nun Ama, luyu sareng asih satia Gusti. Intina pangandika Gusti teh kayaktian, sareng unggal putusan Gusti anu adil teh langgeng salalanggengna.

Para pangagung nganiaya abdi tanpa sabab, nanging manah abdi ajrih kana pangandika Gusti. Abdi bungah ku pangandika Gusti sapertos jalma anu mendakan harta anu ageung. Abdi geuleuh sareng ijid kana bohong, nanging abdi mikacinta atikan Gusti. Tujuh kali sadinten abdi muji ka Gusti karana putusan-putusan Gusti anu adil. Jalma anu mikacinta atikan Gusti bakal ngarasa tengtrem anu ageung; taya naon-naon anu bisa nyandungkeun maranehna. Abdi ngarep-ngarep kana kasalametan ti Ama, nun Ama, sarta abdi tetep nohonan timbalan Ama. Jiwa abdi nyekel papakon Ama; abdi kacida mikaasihna kana eta. Abdi nohonan pituduh sareng papakon Ama, sabab sagala lampah abdi aya di payuneun Ama.

Mugi panjerit abdi dugi ka payuneun Ama, nun Ama; mugi abdi dipaparin pangarti luyu sareng pangandika Ama. Mugi paneda abdi dugi ka payuneun Ama; mugi abdi disalametkeun luyu sareng pangandika Ama. Biwir abdi bakal ngucurkeun puji, sabab Ama ngawulang katangtuan Ama ka abdi. Letah abdi bakal ngawihkeun pangandika Ama, sabab sagala timbalan Ama teh bener. Mugi panangan Ama sayaga nulungan abdi, sabab abdi parantos milih pituduh Ama. Abdi nganti-nganti kana kasalametan ti Ama, nun Ama, sarta pangajaran Ama teh kabungah abdi. Mugi jiwa abdi hirup sareng muji ka Ama, sarta mugi hukum Ama nulungan abdi. Abdi parantos sasab siga domba nu leungit; mugi milarian abdi Ama, sabab abdi henteu lali kana timbalan Ama. c c v176 Jabur anu pangpanjangna ieu ditutup ku pangakuan geus sasab sareng paneda supados Rama sumping milarian manehna — nya eta ati pangangon anu sarua anu dinyatakeun ku Yesus nalika Anjeunna ninggalkeun domba nu salapan puluh salapan pikeun neangan hiji domba anu sasab (Lukas 15:4-6).