په هر کلام کښې خوشحالى

په بائبل کې تر ټولو اوږد فصل، د الفبې دوه ویشت بندونه په یوه موضوع: زموږ د پلار کلام چې هره ورځ ورسره ژوند کېږي. لیکوال ملنډې وهل کېږي، ښکار کېږي، ځورول کېږي او نږدې له منځه تللی دی، او بیا هم هغه لارښوونه خپله سندره، خپله آزادي، خپل څراغ او خپل مشاوران بولي.

څپرکی 119.

مبارک دى هغه کسان چې د هغوئ لار بې عيبه ده، څوک چې د زمونږ پلار په تعليم باندې ګرځى. مبارک دى هغه کسان چې د هغۀ شهادتونه ساتى، څوک چې په خپل ټول زړۀ سره هغه لټوى. هغوئ هيڅ غلط کار نۀ کوى؛ هغوئ د هغۀ په لارو ګرځى. تا حُکم کړے دے چې ستا هدايات په پوره احتياط سره وساتلے شى. کاش چې زما لارې ستا د قانونونو په ساتلو کښې ثابتې وى! بيا به زۀ شرمنده نۀ شم کله چې زۀ ستا ټولو احکامو ته وګورم. زۀ به په صادق زړۀ سره ستا ثنا وايم کله چې زۀ ستا د صداقت فېصلې زده کړم. زۀ به ستا قانونونه وساتم؛ ما له بالکل مۀ پرېږده.

يو ځوان سړے څنګه خپله لار پاکه وساتلے شى؟ ستا د کلام مطابق د هغې په ساتلو سره. په خپل ټول زړۀ سره زۀ تا لټوم؛ ما له ستا د احکامو نه بې لارې کېدو ته مۀ پرېږده. ما ستا کلام په خپل زړۀ کښې ساتلے دے، دې دپاره چې زۀ ستا خلاف ګناه ونۀ کړم. مبارک يې تۀ، اے زما پلاره؛ ما ته خپل قانونونه وښايه. زۀ په خپلو شونډو سره ستا د خولې ټولې فېصلې بيانوم. زۀ ستا د شهادتونو په لار کښې دومره خوشحاليږم لکه څومره چې په ټولو دولتونو کښې. زۀ به ستا په هداياتو غور وکړم او خپلې سترګې به ستا په لارو ولګوم. زۀ ستا په قانونونو خوشحاليږم؛ زۀ به ستا کلام هېر نۀ کړم.

په خپل خادم سخاوت وکړه، دې دپاره چې زۀ ژوندے پاتې شم او ستا کلام وساتم. زما سترګې خلاصې کړه، چې زۀ ستا د تعليم نه عجيبه شيان وګورم. زۀ په زمکه باندې مسافر يم؛ خپل احکام له ما نه مۀ پټوه. زما روح هر وخت ستا د فېصلو په ارمان کښې ويلے کيږى. تۀ مغرور، ملعون کسان رټې، هغه چې ستا د احکامو نه بې لارې کيږى. ملنډې او سپکاوے له ما نه لرې کړه، ځکه چې زۀ ستا شهادتونه ساتم. کۀ څۀ هم اميران کښېنى او زما خلاف خبرې وکړى، نو ستا خادم ستا په قانونونو غور کوى. ستا شهادتونه زما خوشحالى دى؛ هم دغه زما مشوره ورکوونکى دى.

زما روح په خاورو پورې نښتے دے؛ ستا د کلام مطابق ما له نوے ژوند راکړه. ما تا ته خپلې لارې بيان کړې، او تا ما له جواب راکړو؛ ستا قانونونه ما ته وښايه. ستا د هداياتو لار ما ته پوه کړه، او زۀ به ستا په عجيبه کارونو غور وکړم. زما روح د غم نه ويلے کيږى؛ ستا د کلام مطابق ما له طاقت راکړه. ما د دروغو د لارې نه وساته، او په فضل سره ما ته خپل تعليم راکړه. ما د وفادارۍ لار غوره کړې ده؛ ما ستا فېصلې د خپلې مخې ته ايښى دى. زۀ ستا شهادتونو پورې نښتے يم، اے زما پلاره؛ ما مۀ شرموه. زۀ به ستا د احکامو په لار منډې کړم، ځکه چې تۀ زما زړۀ پراخوې.

اے زما پلاره، ستا د قانونونو لار ما ته وښايه، او زۀ به هغه تر آخره وساتم. ما ته پوهه راکړه، چې زۀ ستا تعليم وساتم او په خپل ټول زړۀ سره پرې عمل وکړم. ستا د احکامو په لار کښې ما ته لارښوونه وکړه، ځکه چې زۀ په هغې خوشحاليږم. زما زړۀ خپلو شهادتونو ته ور ماذے کړه، نۀ د خپل غرض ګټې ته. زما سترګې د بېکاره څيزونو د کتو نه وګرځوه؛ په خپلو لارو کښې ما له ژوندون راکړه. خپل وعده د خپل نوکر دپاره پوخ کړه، هغه چې د دې دپاره ده چې ستا نه يرېږى. هغه بدنامى لرې کړه چې زۀ ترې وېرېږم، ځکه چې ستا اِنصافونه ښۀ دى. زۀ ستا د حُکمونو شوقين يم؛ په خپل صداقت کښې ما له ژوندون راکړه.

ستا مينه دې ما ته راشى، اے زما پلاره، ستا خلاصون ستا د وعدې مطابق. نو بيا به زۀ هغه ته جواب لرم چې ما ملنډې وهى، ځکه چې زۀ ستا په کلام بروسه کوم. او د حق کلام زما د خولې نه پوره مۀ اخله، ځکه چې زما اُميد ستا په اِنصافونو دے. زۀ به ستا شريعت تل ساتم، د تل نه تر تله. او زۀ به په آزادۍ کښې ګرځم، ځکه چې ما ستا حُکمونه لټول. زۀ به ستا د شهادتونو خبره د بادشاهانو مخکښې کوم او شرمنده به نۀ کيږم. زۀ ستا په حُکمونو خوشحاليږم، چې زۀ ورسره مينه لرم. زۀ خپل لاسونه ستا حُکمونو ته پورته کوم، چې زۀ ورسره مينه لرم، او زۀ ستا په قانونونو غور کوم.

خپل کلام خپل نوکر ته ياد کړه، چې په هغې کښې دې زما له اُميد راکړے دے. دا زما په تکليف کښې زما تسلى ده، چې ستا وعده ما له ژوندون راکوى. مغرور خلق په ما سخت ملنډې وهى، خو زۀ ستا د شريعت نه نۀ اوړم. کله چې زۀ ستا د پخوانيو زمانو اِنصافونه يادوم، اے زما پلاره، نو زۀ تسلى مومم. د بدکارانو په سبب ما سخت غصه نيسى، چې ستا شريعت پرېږدى. ستا قانونونه زما سندرې شوى دى، چرته چې زۀ اوسيدلے يم. زۀ ستا نوم يادوم، د شپې، اے زما پلاره، او ستا شريعت ساتم. دا برکت ما ته په برخه شوے دے، چې ما ستا حُکمونه ساتلى دى.

زما پلار زما برخه دے؛ زۀ وعده کوم چې ستا خبرې به ساتم. زۀ په ټول زړۀ ستا د مهربانۍ طلبګار يم؛ ستا د وعدې مطابق په ما رحم وکړه. کله چې زۀ د خپلو لارو په حقله غور کوم، نو زۀ خپل قدمونه ستا شهادتونو ته ګرځوم. زۀ تلوار کوم او د ستا د حُکمونو په ساتلو کښې ځنډ نۀ کوم. اګر چې د بدکارانو رسۍ ما نغاړى، زۀ ستا شريعت نۀ هېروم. د نيمې شپې زۀ پاڅيږم چې ستا د صداقت د اِنصافونو دپاره ستا ثنا وکړم. زۀ د هغو ټولو ملګرے يم چې ستا نه يرېږى، او چې ستا حُکمونه ساتى. زمکه ستا د مينې نه ډکه ده، اے زما پلاره؛ خپل قانونونه ما له وښايه.

تا د خپل نوکر سره ښۀ کړى دى، اے زما پلاره، ستا د کلام مطابق. ښۀ اِنصاف او پوهه ما له وښايه، ځکه چې زۀ ستا په حُکمونو ايمان لرم. مخکښې لۀ دې چې ما ته تکليف ورسيږى زۀ بې لارې شوے وم، خو اوس زۀ ستا کلام ساتم. تۀ ښۀ يې او ښېګړه کوې؛ خپل قانونونه ما له وښايه. مغرور خلق په ما باندې دروغ لګوى، خو زۀ په ټول زړۀ ستا حُکمونه ساتم. د هغوئ زړۀ د وازګو په شان بې حسه دے، خو زۀ ستا په شريعت خوشحاليږم. زما دپاره دا ښۀ وُو چې زۀ په تکليف کښې واقع شوم، ترڅو چې ستا قانون زده کړم. ستا د خولې تعليم زما دپاره د زرهاوو د سرو او سپينو زرو ټوټو نه غوره دے.

ستا لاسونو زۀ پېدا کړم او جوړ يې کړم؛ ما ته پوهه راکړه ترڅو چې ستا احکام زده کړم. څوک چې له تا نه ويريږى هغوئ به ما وګورى او خوشحاله به شى، ځکه چې ما ستا په کلام اُميد لرلے دے. اے پلاره، زۀ پوهيږم چې ستا فيصلې صادقانه دى، او دا چې تا په وفادارۍ سره زۀ په تکليف کښې اچولے يم. ستا دې مينه ما تسلى راکړى لکه څنګه چې تا خپل نوکر ته وعده کړې ده. ستا نرم رحم دې ما ته راشى، ترڅو چې زۀ ژوندے پاتې شم؛ ځکه چې ستا تعليم زما خوشحالى دے. مغرور دې شرمنده شى، ځکه چې هغوئ په دروغو سره په ما ظلم کړے دے؛ خو زۀ به ستا په هدايتونو غور کوم. څوک چې له تا نه ويريږى هغوئ دې ما ته راوګرځى، هغوئ چې ستا شهادتونه پېژنى. زما زړۀ دې ستا په قانون کښې بې عيبه وى، ترڅو چې زۀ شرمنده نۀ شم.

زما روح ستا د خلاصون دپاره بې تابه دے؛ زۀ ستا په کلام اُميد لرم. زما سترګې ستا د وعدې په انتظار کښې ستړې شوې؛ زۀ پوښتنه کوم، ”تۀ به ما کله تسلى راکړې؟“ ځکه چې زۀ د لوګى په مينځ کښې د شرابو د څرمنې مشک په شان شوے يم، خو بيا هم زۀ ستا قانون نۀ هېروم. ^a ستا د نوکر څو ورځې پاتې دى؟ تۀ به په هغه کسانو باندې کله فيصله راولې چې ما تنګوى؟ مغرورو زما دپاره کندې کيندلى دى؛ هغوئ ستا د تعليم مطابق نۀ ژوند کوى. ستا ټول احکام وفادار دى؛ هغوئ په دروغو سره ما تنګوى؛ زما مدد وکړه! نژدې وه چې هغوئ ما د زمکې نه ختم کړى، خو ما ستا هدايتونه نۀ دى پرېښى. ستا د مينې په سبب ما ته ژوند راکړه، ترڅو چې زۀ ستا د خولې شهادتونه وساتم.

اے پلاره، ستا کلام د تل دپاره په آسمانونو کښې ټينګ ولاړ دے. ستا وفادارى تر ټولو پښتونو پورې پاتې کيږى؛ تا زمکه قائمه کړې ده، او هغه ولاړه ده. هغه نن ورځې پورې ولاړ دى، ستا د حُکم په وجه، ځکه چې ټول شيان ستا نوکران دى. کۀ ستا تعليم زما خوشحالى نۀ وَى، نو زۀ به په خپل تکليف کښې هلاک شوے وم. زۀ به ستا هدايتونه هيچرې هم نۀ هېروم، ځکه چې تا د هغو په وسيله ما ته ژوند راکړے دے. زۀ ستا يم؛ ما خلاص کړه، ځکه چې ما ستا هدايتونه لټولى دى. بدکاره د دې انتظار کوى چې ما هلاک کړى، خو زۀ ستا په شهادتونو غور کوم. ما د هر کمال يوه حد وليدو، خو ستا حُکم بې حده پراخ دے.

آه، زۀ ستا تعليم سره څومره مينه لرم! دا ټوله ورځ زما غور دے. ستا حُکم ما د خپلو دښمنانو نه هوښيار جوړوى، ځکه چې هغه تل زما سره وى. زۀ د خپلو ټولو اُستاذانو نه زيات پوهيږم، ځکه چې ستا شهادتونه زما غور دى. زۀ د بوډاګانو نه زيات پوهيږم، ځکه چې زۀ ستا هدايتونه ساتم. زۀ خپل قدمونه د هرې بدې لارې نه ساتم، دې دپاره چې ستا کلام وساتم. زۀ ستا د احکامو نه نۀ اوړم، ځکه چې تا په خپله ما ته ښودنه کړې ده. ستا کلام زما خوند ته څومره خوږ دے، زما خولې ته د شاتو نه هم زيات خوږ دے! ستا د هدايتونو په وسيله زۀ پوهه حاصلوم، ځکه نو زۀ د هرې دروغو لارې نه نفرت کوم.

ستا کلام زما د قدمونو دپاره څراغ دے او زما د لارې دپاره رڼا ده. ما قسم خوړلے دے او پوخ مې کړے دے، چې ستا صادق احکام به وساتم. زۀ ډېر په تکليف کښې يم؛ اے پلاره، ستا د کلام مطابق ما له ژوندون راکړه. اے پلاره، زما په خوشحالۍ وړاندې کړې ثناګانې قبولې کړه، او خپل احکام راته وښايه. زۀ خپل ژوند تل په خپل لاس کښې نيسم، خو ستا شريعت نۀ هېروم. بدکارانو زما دپاره جال خور کړے دے، خو زۀ ستا د هدايتونو نه نۀ بې لارې کېږم. ستا شهادتونه زما تلپاتې ميراث دى، ځکه چې هغه زما د زړۀ خوشحالى ده. ما خپل زړۀ په دې ولګولو چې ستا قانونونه عملي کړم، د تل دپاره، تر آخره پورې.

زۀ د دوه زړو خلقو نه نفرت کوم، خو ستا شريعت سره مينه لرم. تۀ زما پناه ځائ او زما ډال يې؛ زۀ ستا په کلام اُميد لرم. اے بدکارانو، زما نه لرې شئ، دې دپاره چې زۀ د خپل پلار حکمونه وساتم. ستا د وعدې مطابق ما ملاتړ کوه، چې زۀ ژوندے پاتې شم، او ما په خپل اُميد شرمنده مۀ کوه. ما ونيسه، چې زۀ خوندى شم او تل ستا قانونونو ته پام وکړم. تۀ هغه ټول رد کوې چې ستا د قانونونو نه بې لارې کېږى، ځکه چې د هغوئ مکارى بې کاره ده. تۀ د زمکې ټول بدکاران د ميل په شان لرې کوې؛ ځکه نو زۀ ستا شهادتونو سره مينه لرم. زما بدن ستا د وېرې نه رپيږى، او زۀ ستا د احکامو نه يرېږم.

ما هغه څۀ کړى دى چې انصاف او صداقت دے؛ ما خپلو ظالمانو ته مۀ پرېږده. خپل بنده ته د خير ضمانت ورکړه؛ مغرورو خلقو ته اجازت مۀ ورکوه چې ما باندې ظلم وکړى. زما سترګې ستا د خلاصون په انتظار ستړې شوې، او ستا د صادقې وعدې د پوره کېدو په انتظار. خپل بنده سره د خپلې مينې مطابق سلوک وکړه، او خپل قانونونه راته وښايه. زۀ ستا بنده يم؛ ما له پوهه راکړه، دې دپاره چې زۀ ستا شهادتونه وپېژنم. دا د زمونږ پلار د عمل کولو وخت دے، ځکه چې ستا شريعت مات کړے شوے دے. ځکه نو زۀ ستا حکمونو سره د سرو زرو نه زياته مينه لرم، د صافو سرو زرو نه هم زياته. ځکه نو زۀ ستا ټول هدايتونه صحيح ګڼم؛ زۀ د هرې دروغو لارې نه نفرت کوم.

ستا شهادتونه عجيب دى؛ ځکه نو زما روح هغه ساتى. ستا د کلام څرګندېدل رڼا ورکوى؛ دا ساده خلقو ته پوهه ورکوى. زۀ خپله خوله خلاصوم او ساه مې بندېږى، ځکه چې زۀ ستا د حکمونو ارمان لرم. ما ته مخ راواړوه او په ما مهربانى وکړه، لکه څنګه چې ستا دستور دے د هغه چا سره چې ستا نوم سره مينه لرى. ستا د وعدې مطابق زما قدمونه ثابت وساته، او هيڅ ګناه دې زما باندې غالبه نۀ شى. ما د اِنسان د ظلم نه خلاص کړه، ترڅو چې زۀ ستا هدايتونه وساتم. خپل مخ په خپل خادم باندې روښان کړه، او خپل اصول راته ښوونه کړه. زما سترګو د اوښکو ويالې تويولې، ځکه چې خلق ستا تعليم نۀ ساتى.

اے زما پلاره، تۀ صادق يې، او ستا فيصلې برحقه دى. تا خپلې ګواهۍ په صداقت او په پوره وفادارۍ کښې مقرر کړې دى. زما غيرت زۀ خوړلے يم، ځکه چې زما دښمنان ستا خبرې هېروى. ستا وعده ښۀ ازمائيلے شوې ده، او ستا خادم په هغې مينه کوى. زۀ وړوکے او ذليل يم، خو بيا هم زۀ ستا قانون نۀ هېروم. ستا صداقت د تل دپاره صادق دے، او ستا تعليم حق دے. تکليف او غم زۀ نيولے يم، خو ستا حُکمونه زما خوشحالى دى. ستا شاهدۍ د تل دپاره صادقې دى؛ ما ته سمجه راکړه ترڅو چې زۀ ژوندے پاتې شم.

په خپل ټول زړۀ سره زۀ فرياد کوم؛ اے زما پلاره، زما جواب راکړه! زۀ به ستا اصول وساتم. زۀ تا ته آواز کوم؛ ما خلاص کړه، ترڅو چې زۀ ستا شاهدۍ وساتم. زۀ د سحر نه مخکښې پاڅېږم او د مدد دپاره فرياد کوم؛ زما سترګې د شپې د څوکيدارۍ نه مخکښې ويښې وى، ترڅو چې زۀ ستا په وعده غور وکړم. ^b ستا د مينې مطابق زما آواز واوره؛ اے زما پلاره، ستا د فيصلو مطابق ما ته ژوند راکړه. هغه کسان نزدے راځى چې په بد نيت راباندې ظُلم کوى؛ هغوئ ستا د تعليم نه ليرې دى. خو اے زما پلاره، تۀ نزدے يې، او ستا ټول حُکمونه حق دى. ما له ډېره مخکښې ستا د شاهدۍ نه معلوم شوى دى چې تا هغه د تل دپاره قائم کړى دى.

زما په مصيبت نظر وکړه او زۀ خلاص کړه، ځکه چې زۀ ستا تعليم نۀ هېروم. زما دعوىٰ وکړه او ما خلاص کړه؛ ستا د وعدې مطابق ما ته ژوند راکړه. خلاصون د بدکارانو نه لرې دے، ځکه چې هغوئ ستا اصول نۀ لټوى. اے زما پلاره، ستا نرم رحم لوئ دے؛ ستا د فيصلو مطابق ما ته ژوند راکړه. ډېر دى زما تعقيبوونکى او زما دښمنان، خو زۀ ستا د ګواهيو نه نۀ اوړم. زۀ په بې‌وفا کسانو په کرکه سره ګورم، ځکه چې هغوئ ستا کلام نۀ ساتى. وګوره چې زۀ ستا هدايتونو سره څومره مينه کوم! اے زما پلاره، ما ته ژوند راکړه، ستا د کلام مجموعه حق ده، او ستا د هر صادق فيصلې د تل دپاره قائمه وى.

سردارانو بې سببه زۀ ځورولے يم، خو زما زړۀ ستا د کلام نه ويريږى. زۀ ستا په کلام داسې خوشحاليږم لکه څوک چې لوئ خزانه مومى. زۀ د دروغو نه کرکه کوم او هغه بد ګڼم، په ورځ کښې اوۀ ځله زۀ ستا د صادقو فيصلو دپاره ستا ثناء وايم. څوک چې ستا تعليم سره مينه کوى هغوئ لره لويه سلامتى ده؛ هيڅ شے هغوئ نۀ شى ښوېولے. اے زما پلاره، زۀ ستا د خلاصون اُميد لرم، او ستا په حُکمونو عمل کوم. زما روح ستا شهادتونه ساتى؛ زۀ د هغوئ سره ډېره زياته مينه لرم. زۀ ستا هدايتونه او شهادتونه ساتم، ځکه چې زما ټولې لارې ستا په مخکښې دى.

اے زما پلاره، زما فرياد دې ستا په مخکښې راشى؛ ستا د کلام مطابق ما له سوچ راکړه. زما عرض دې ستا په مخکښې راشى؛ ستا د کلام مطابق ما خلاص کړه. زما شونډې به ثنا بهوى، ځکه چې تۀ ما له خپل قانون ښايې. زما ژبه به ستا د کلام سندره وائى، ځکه چې ستا ټول حُکمونه برحق دى. ستا لاس دې زما مدد ته تيار وى، ځکه چې ما ستا هدايتونه غوره کړى دى. اے زما پلاره، زۀ ستا د خلاصون ارمان لرم، او ستا تعليم زما خوشحالى ده. زما روح دې ژوندے وى او ستا ثنا دې وائى، او ستا فيصلې دې زما مدد وکړى. زۀ د ورکې ګډې په شان بې لارې شوے يم؛ خپل نوکر ولټوه، ځکه چې زۀ ستا حُکمونه نۀ هېروم. ^c

لمن‌لیکونه

^aزبور 119:83 — د شرابو مشک چې په لوګى ډکه کوټه کښې وځړولے شى هغه ګونځې او تک تور شى — دا د شاعر انځور دے د خپل ستړى حال.
^bزبور 119:148 — شپه په مقرره پهرو کښې وېشلے وه (عام طور درے يا څلور پاليانې)؛ شاعر د هر پهر نه مخکښې دُعا دپاره ويښيږى.
^cزبور 119:176 — تر ټولو اوږد زبور د بې لارې کېدو په اقرار او د دې فرياد سره ختميږى چې پلار راشى او هغه ومومى — دغه هم هغه د شپون زړۀ دے چې عيسىٰ يې څرګندوى کله چې هغه نوي نوي پرېږدى او هغه يوه ګډه لټوى چې بې لارې شوې وه (لوقا ۱۵:۴-۶).