சங்கீதம் 119

119 ¹ பாக்கியவான்கள் தங்கள் வழியில் குற்றமற்றவர்கள், எங்கள் பிதாவின் போதனையில் நடக்கிறவர்களே.

ஆலெப்: குற்றமற்றவர்கள் பாக்கியவான்கள்

² அவருடைய சாட்சிகளைக் கைக்கொள்கிறவர்கள் பாக்கியவான்கள், முழு இருதயத்தோடு அவரைத் தேடுகிறவர்களே. ³ அவர்கள் அநியாயம் செய்யாமல், அவருடைய வழிகளில் நடக்கிறார்கள். ⁴ உம்முடைய கட்டளைகளை ஜாக்கிரதையாய்க் கைக்கொள்ளும்படி நீர் கட்டளையிட்டீர். ⁵ ஆ, உம்முடைய பிரமாணங்களைக் கைக்கொள்ளும்படி என் வழிகள் உறுதியாயிருந்தால் நலமாயிருக்கும்! ⁶ அப்பொழுது நான் வெட்கப்படமாட்டேன், உம்முடைய எல்லாக் கற்பனைகளையும் நோக்கிப்பார்க்கும்போது. ⁷ செம்மையான இருதயத்தோடு உம்மைத் துதிப்பேன், உம்முடைய நீதியுள்ள நியாயங்களைக் கற்றுக்கொள்ளும்போது. ⁸ உம்முடைய பிரமாணங்களைக் கைக்கொள்ளுவேன்; என்னை முற்றிலும் கைவிடாதேயும்.

⁹ ஒரு வாலிபன் தன் வழியை எப்படித் தூய்மையாய்க் காத்துக்கொள்ளுவான்? உம்முடைய வார்த்தையின்படி அதைக் காத்துக்கொள்வதினால்தான். ¹⁰ என் முழு இருதயத்தோடும் உம்மைத் தேடுகிறேன்; உம்முடைய கற்பனைகளைவிட்டு நான் வழிதப்பிப்போக விடாதேயும். ¹¹ உம்முடைய வார்த்தையை என் இருதயத்தில் பொக்கிஷமாய் வைத்திருக்கிறேன், நான் உமக்கு விரோதமாய்ப் பாவம் செய்யாதபடிக்கே. ¹² என் பிதாவே, நீர் ஸ்தோத்திரிக்கப்பட்டவர்; உம்முடைய பிரமாணங்களை எனக்குப் போதியும். ¹³ உம்முடைய வாயின் நியாயங்களையெல்லாம் என் உதடுகளால் விவரித்துச் சொல்லுகிறேன். ¹⁴ உம்முடைய சாட்சிகளின் வழியில் சகல ஐசுவரியத்திலும் மகிழ்வதுபோல் நான் மகிழ்கிறேன். ¹⁵ உம்முடைய கட்டளைகளைத் தியானித்து, உம்முடைய வழிகளில் என் கண்களைப் பதிப்பேன். ¹⁶ உம்முடைய பிரமாணங்களில் மகிழ்கிறேன்; உம்முடைய வார்த்தையை மறவேன்.

¹⁷ உம்முடைய அடியேனுக்குத் தாராளமாய் நன்மை செய்யும், அப்பொழுது நான் பிழைத்து உம்முடைய வார்த்தையைக் கைக்கொள்ளுவேன். ¹⁸ என் கண்களைத் திறந்தருளும், நான் காணும்படியாக உம்முடைய போதனையிலுள்ள அதிசயமான காரியங்களை. ¹⁹ நான் பூமியிலே பரதேசி; உம்முடைய கற்பனைகளை எனக்கு மறைக்காதேயும். ²⁰ என் ஆத்துமா வாஞ்சையால் சோர்ந்துபோகிறது எந்நேரமும் உம்முடைய நியாயங்களுக்காக. ²¹ உம்முடைய கற்பனைகளைவிட்டு வழிதப்புகிற அகங்காரிகளையும், சபிக்கப்பட்டவர்களையும் நீர் கடிந்துகொள்ளுகிறீர். ²² நிந்தையையும் இகழ்ச்சியையும் என்னைவிட்டு அகற்றும், ஏனெனில் உம்முடைய சாட்சிகளைக் கைக்கொள்ளுகிறேன். ²³ பிரபுக்கள் உட்கார்ந்து எனக்கு விரோதமாய்ப் பேசினாலும், உம்முடைய அடியேன் உம்முடைய பிரமாணங்களைத் தியானிக்கிறேன். ²⁴ உம்முடைய சாட்சிகள் என் மனமகிழ்ச்சி; அவைகளே என் ஆலோசகர்கள்.

²⁵ என் ஆத்துமா புழுதியில் ஒட்டிக்கொண்டிருக்கிறது; உம்முடைய வார்த்தையின்படி என்னை உயிர்ப்பியும். ²⁶ என் வழிகளை உமக்கு அறிவித்தேன், நீர் எனக்குப் பதிலளித்தீர்; உம்முடைய பிரமாணங்களை எனக்குப் போதியும். ²⁷ உம்முடைய கட்டளைகளின் வழியை எனக்கு உணர்த்தும், அப்பொழுது உம்முடைய அதிசயமான கிரியைகளைத் தியானிப்பேன். ²⁸ என் ஆத்துமா துக்கத்தால் கரைந்துருகுகிறது; உம்முடைய வார்த்தையின்படி என்னைப் பலப்படுத்தும். ²⁹ பொய்யின் வழியை என்னைவிட்டு விலக்கி, உம்முடைய போதனையைத் தயவாய் எனக்குத் தந்தருளும். ³⁰ உண்மையின் வழியை நான் தெரிந்துகொண்டேன்; உம்முடைய நியாயங்களை எனக்கு முன்பாக வைத்தேன். ³¹ என் பிதாவே, உம்முடைய சாட்சிகளைப் பற்றிக்கொண்டிருக்கிறேன்; நான் வெட்கப்பட விடாதேயும். ³² உம்முடைய கற்பனைகளின் வழியில் ஓடுவேன், ஏனெனில் நீர் என் இருதயத்தை விசாலமாக்குகிறீர்.

³³ என் பிதாவே, உம்முடைய பிரமாணங்களின் வழியை எனக்குப் போதியும், நான் அதை முடிவுபரியந்தம் கைக்கொள்ளுவேன். ³⁴ எனக்கு உணர்வைத் தந்தருளும், அப்பொழுது உம்முடைய போதனையைக் கைக்கொண்டு, என் முழு இருதயத்தோடும் அதைக் காத்துக்கொள்ளுவேன். ³⁵ உம்முடைய கற்பனைகளின் பாதையில் என்னை நடத்தும், ஏனெனில் அதில் நான் மகிழ்கிறேன். ³⁶ என் இருதயத்தை உம்முடைய சாட்சிகளுக்கு நேராய்த் திருப்பும், சுயலாபத்திற்கு அல்ல. ³⁷ வீணானவைகளைப் பார்க்காதபடி என் கண்களைத் திருப்பும்; உம்முடைய வழிகளில் என்னை உயிர்ப்பியும். ³⁸ உம்முடைய அடியேனுக்கு உறுதிப்படுத்தும் உமக்குப் பயப்படுகிறவர்களுக்குரிய உம்முடைய வாக்குத்தத்தத்தை. ³⁹ நான் அஞ்சுகிற நிந்தையை அகற்றிவிடும், ஏனெனில் உம்முடைய நியாயங்கள் நல்லவைகள். ⁴⁰ உம்முடைய கட்டளைகளுக்காக ஏங்குகிறேன்; உம்முடைய நீதியில் எனக்கு உயிரைத் தந்தருளும்.

⁴¹ என் பிதாவே, உம்முடைய உடன்படிக்கை அன்பும், உம்முடைய வாக்குத்தத்தத்தின்படி உம்முடைய இரட்சிப்பும் என்னிடத்தில் வருவதாக. ⁴² என்னை நிந்திக்கிறவனுக்கு நான் மறுஉத்தரவு சொல்லக்கூடும், ஏனெனில் உம்முடைய வார்த்தையை நம்புகிறேன். ⁴³ சத்திய வார்த்தையை என் வாயிலிருந்து முற்றிலும் எடுத்துவிடாதேயும், ஏனெனில் என் நம்பிக்கை உம்முடைய நியாயங்களில் இருக்கிறது. ⁴⁴ நான் உம்முடைய போதனையை எப்பொழுதும், சதாகாலமும் என்றென்றைக்கும் கைக்கொள்ளுவேன். ⁴⁵ நான் சுதந்திரத்தில் நடப்பேன், ஏனெனில் உம்முடைய கட்டளைகளைத் தேடினேன். ⁴⁶ ராஜாக்களுக்கு முன்பாக உம்முடைய சாட்சிகளைக் குறித்துப் பேசுவேன், வெட்கப்படமாட்டேன். ⁴⁷ உம்முடைய கற்பனைகளில் மகிழ்கிறேன், அவைகளை நான் நேசிக்கிறேன். ⁴⁸ நான் நேசிக்கிற உம்முடைய கற்பனைகளுக்கு நேராய் என் கைகளை உயர்த்துகிறேன், உம்முடைய பிரமாணங்களைத் தியானிக்கிறேன்.

⁴⁹ உம்முடைய அடியேனுக்குக் கொடுத்த வார்த்தையை நினைத்தருளும், அதின்மேல் நீர் என்னை நம்பிக்கையாய் வைத்தீரே. ⁵⁰ என் உபத்திரவத்தில் இதுவே என் ஆறுதல், உம்முடைய வாக்குத்தத்தம் என்னை உயிர்ப்பிக்கிறது. ⁵¹ அகங்காரிகள் என்னை மிகவும் இகழ்ந்து பரிகாசம் பண்ணுகிறார்கள், ஆனாலும் உம்முடைய போதனையைவிட்டு நான் விலகேன். ⁵² என் பிதாவே, பூர்வகாலம் முதற்கொண்டிருக்கிற உம்முடைய நியாயங்களை நினைக்கும்போது, நான் ஆறுதலடைகிறேன். ⁵³ உம்முடைய போதனையைவிட்டுவிடுகிற துன்மார்க்கர் நிமித்தம் உக்கிரமான கோபம் என்னைப் பிடித்துக்கொள்கிறது. ⁵⁴ உம்முடைய பிரமாணங்கள் எனக்குக் கீதங்களாயின, நான் தங்கியிருந்த எவ்விடத்திலும். ⁵⁵ உம்முடைய நாமத்தை நான் நினைக்கிறேன் இரவிலே, என் பிதாவே, உம்முடைய போதனையையும் கைக்கொள்ளுகிறேன். ⁵⁶ நான் உம்முடைய கட்டளைகளைக் கைக்கொண்டதினால், இந்த ஆசீர்வாதம் எனக்குக் கிடைத்தது.

⁵⁷ என் பிதா என் பங்கு; உம்முடைய வார்த்தைகளைக் கைக்கொள்ளுவேன் என்று வாக்குக்கொடுக்கிறேன். ⁵⁸ என் முழு இருதயத்தோடும் உம்முடைய தயவை நாடுகிறேன்; உம்முடைய வாக்குத்தத்தத்தின்படி எனக்கு இரங்கும். ⁵⁹ என் வழிகளைக் குறித்து நான் சிந்திக்கும்போது, உம்முடைய சாட்சிகளுக்கு நேராய் என் கால்களைத் திருப்புகிறேன். ⁶⁰ உம்முடைய கற்பனைகளைக் கைக்கொள்ள நான் தாமதியாமல் தீவிரிக்கிறேன். ⁶¹ துன்மார்க்கரின் கயிறுகள் என்னைச் சுற்றிக்கொண்டாலும், உம்முடைய போதனையை நான் மறவேன். ⁶² உம்முடைய நீதியுள்ள நியாயங்களுக்காக நடுஇரவில் எழுந்து உம்மைத் துதிக்கிறேன். ⁶³ உமக்குப் பயந்திருக்கிற யாவருக்கும், உம்முடைய கட்டளைகளைக் கைக்கொள்ளுகிறவர்களுக்கும் நான் தோழன். ⁶⁴ என் பிதாவே, பூமி உம்முடைய உடன்படிக்கை அன்பினால் நிறைந்திருக்கிறது; உம்முடைய பிரமாணங்களை எனக்குப் போதியும்.

⁶⁵ என் பிதாவே, உம்முடைய வார்த்தையின்படி உம்முடைய அடியேனுக்கு நன்மை செய்தீர். ⁶⁶ நல்ல விவேகத்தையும் அறிவையும் எனக்குப் போதியும், ஏனெனில் உம்முடைய கற்பனைகளை நம்புகிறேன். ⁶⁷ நான் உபத்திரவப்படுவதற்கு முன்பு வழிதப்பிப்போனேன், ஆனால் இப்பொழுது உம்முடைய வார்த்தையைக் கைக்கொள்ளுகிறேன். ⁶⁸ நீர் நல்லவர் நன்மை செய்கிறவர்; உம்முடைய பிரமாணங்களை எனக்குப் போதியும். ⁶⁹ அகங்காரிகள் பொய்களால் என்மேல் அவதூறு சுமத்துகிறார்கள், ஆனாலும் நான் என் முழு இருதயத்தோடு உம்முடைய கட்டளைகளைக் கைக்கொள்ளுகிறேன். ⁷⁰ அவர்களுடைய இருதயம் கொழுப்பைப்போல் உணர்வற்றது, ஆனால் நான் உம்முடைய போதனையில் மகிழ்கிறேன். ⁷¹ நான் உபத்திரவப்பட்டது எனக்கு நன்மையாயிற்று, அதினால் உம்முடைய பிரமாணங்களைக் கற்றுக்கொண்டேன். ⁷² உம்முடைய வாயின் போதனை, ஆயிரம் பொன் வெள்ளிக்காசுகளைப்பார்க்கிலும் எனக்கு நலமானது.

⁷³ உம்முடைய கரங்கள் என்னை உண்டாக்கி உருவாக்கின; உம்முடைய கற்பனைகளைக் கற்றுக்கொள்ளும்படி எனக்கு உணர்வைத் தந்தருளும். ⁷⁴ உமக்குப் பயப்படுகிறவர்கள் என்னைக் கண்டு மகிழுவார்கள், ஏனெனில் உம்முடைய வார்த்தையை நம்பியிருந்தேன். ⁷⁵ என் பிதாவே, உம்முடைய நியாயங்கள் நீதியுள்ளவைகள் என்று அறிவேன், நீர் உண்மையுடன் என்னை உபத்திரவப்படுத்தினீர் என்பதையும் அறிவேன். ⁷⁶ உம்முடைய அடியேனுக்கு நீர் கொடுத்த வாக்குத்தத்தத்தின்படி, உம்முடைய உடன்படிக்கை அன்பு என்னை ஆற்றுவதாக. ⁷⁷ நான் பிழைக்கும்படி உம்முடைய உருக்கமான இரக்கம் என்னிடத்தில் வருவதாக; ஏனெனில் உம்முடைய போதனை என் மனமகிழ்ச்சி. ⁷⁸ அகங்காரிகள் வெட்கப்படுவார்களாக, ஏனெனில் அவர்கள் பொய்யினால் எனக்கு அநியாயம் செய்தார்கள்; நானோ உம்முடைய கட்டளைகளைத் தியானிப்பேன். ⁷⁹ உமக்குப் பயப்படுகிறவர்கள் என்னிடம் திரும்பட்டும், உம்முடைய சாட்சிகளை அறிந்தவர்களே. ⁸⁰ என் இருதயம் உம்முடைய பிரமாணங்களில் குற்றமற்றதாயிருப்பதாக, அப்பொழுது நான் வெட்கப்படமாட்டேன்.

⁸¹ என் ஆத்துமா உம்முடைய இரட்சிப்புக்காக தவிக்கிறது; உம்முடைய வார்த்தையை நம்பியிருக்கிறேன். ⁸² உம்முடைய வாக்குத்தத்தத்திற்குக் காத்திருந்து என் கண்கள் பூத்துப்போகின்றன; “எப்பொழுது என்னை ஆற்றுவீர்?” என்று கேட்கிறேன். ⁸³ நான் புகையிலுள்ள துருத்தியைப்போல் ஆனேன், ஆயினும் உம்முடைய பிரமாணங்களை மறவேன். ^a a v83 புகைமூட்டமான அறையில் தொங்கவிடப்பட்ட தோல்பை சுருங்கி கருத்துப்போகும் — கவிஞர் தன் சோர்ந்துபோன நிலையை விவரிக்கும் சித்திரம் இதுவே. ⁸⁴ உம்முடைய அடியேனுக்கு எத்தனை நாட்கள் உண்டு? என்னைத் துன்பப்படுத்துகிறவர்களை நீர் எப்பொழுது நியாயந்தீர்ப்பீர்? ⁸⁵ அகங்காரிகள் எனக்குக் குழிகளை வெட்டியிருக்கிறார்கள்; அவர்கள் உம்முடைய போதனையின்படி வாழ்கிறதில்லை. ⁸⁶ உம்முடைய கற்பனைகளெல்லாம் உண்மையானவைகள்; பொய்யினால் என்னைத் துன்பப்படுத்துகிறார்கள்; எனக்கு உதவிசெய்யும்! ⁸⁷ அவர்கள் என்னைப் பூமியில் ஏறக்குறைய அழித்துவிட்டார்கள், ஆனாலும் நான் உம்முடைய கட்டளைகளைக் கைவிடவில்லை. ⁸⁸ உம்முடைய உடன்படிக்கை அன்பின்படி எனக்கு உயிரைத் தந்தருளும், அப்பொழுது உம்முடைய வாயின் சாட்சிகளைக் கைக்கொள்ளுவேன்.

⁸⁹ என் பிதாவே, உம்முடைய வார்த்தை என்றென்றைக்கும் வானங்களில் உறுதியாய் நிலைத்திருக்கிறது. ⁹⁰ உம்முடைய உண்மை தலைமுறை தலைமுறையாக நிலைத்திருக்கிறது; நீர் பூமியை ஸ்தாபித்தீர், அது நிலைத்து நிற்கிறது. ⁹¹ அவைகள் இந்நாள்வரைக்கும் நிற்கின்றன, உம்முடைய நியமத்தின்படியே, ஏனெனில் சகலமும் உமக்கு ஊழியக்காரர். ⁹² உம்முடைய போதனை என் மனமகிழ்ச்சியாய் இராதிருந்தால், என் உபத்திரவத்தில் நான் அழிந்துபோயிருப்பேன். ⁹³ உம்முடைய கட்டளைகளை நான் ஒருபோதும் மறவேன், ஏனெனில் அவைகளால் நீர் என்னை உயிர்ப்பித்தீர். ⁹⁴ நான் உம்முடையவன்; என்னை இரட்சியும், ஏனெனில் உம்முடைய கட்டளைகளைத் தேடினேன். ⁹⁵ துன்மார்க்கர் என்னை அழிக்கக் காத்திருக்கிறார்கள், ஆனாலும் நான் உம்முடைய சாட்சிகளைச் சிந்திக்கிறேன். ⁹⁶ எல்லாப் பரிபூரணத்திற்கும் ஒரு எல்லையைக் கண்டேன், ஆனால் உம்முடைய கற்பனை மிகவும் விசாலமானது.

⁹⁷ ஆ, உம்முடைய போதனையை நான் எவ்வளவாய் நேசிக்கிறேன்! நாள்முழுவதும் அதுவே என் தியானம். ⁹⁸ உம்முடைய கற்பனை என்னை என் சத்துருக்களைப்பார்க்கிலும் ஞானியாக்குகிறது, ஏனெனில் அது எப்போதும் என்னோடிருக்கிறது. ⁹⁹ என் ஆசிரியர்கள் அனைவரையும்விட எனக்கு அதிக அறிவு உண்டு, ஏனெனில் உம்முடைய சாட்சிகளே என் தியானம். ¹⁰⁰ முதியோரைப்பார்க்கிலும் எனக்கு அதிக உணர்வு உண்டு, ஏனெனில் உம்முடைய கட்டளைகளைக் கைக்கொள்ளுகிறேன். ¹⁰¹ உம்முடைய வார்த்தையைக் கைக்கொள்ளும்படி, எல்லாத் தீய வழியிலும் என் கால்களைத் தடுத்துக்கொள்கிறேன். ¹⁰² உம்முடைய நியாயங்களைவிட்டு நான் விலகேன், ஏனெனில் நீரே எனக்குப் போதித்தீர். ¹⁰³ உம்முடைய வார்த்தைகள் என் நாவுக்கு எவ்வளவு இனிமையானவைகள், என் வாய்க்குத் தேனிலும் மதுரமானவைகள்! ¹⁰⁴ உம்முடைய கட்டளைகளால் எனக்கு உணர்வு உண்டாகிறது; ஆகையால் எல்லாப் பொய்வழியையும் வெறுக்கிறேன்.

¹⁰⁵ உம்முடைய வார்த்தை என் கால்களுக்கு தீபமும், என் பாதைக்கு வெளிச்சமுமாயிருக்கிறது. ¹⁰⁶ நான் ஆணையிட்டு உறுதிப்படுத்தினேன், உம்முடைய நீதியுள்ள நியாயங்களைக் கைக்கொள்ளுவேன் என்று. ¹⁰⁷ நான் மிகவும் உபத்திரவப்படுகிறேன்; என் பிதாவே, உம்முடைய வார்த்தையின்படி எனக்கு உயிரைத் தந்தருளும். ¹⁰⁸ என் பிதாவே, நான் மனமுவந்து செலுத்தும் துதிகளை அங்கீகரித்து, உம்முடைய நியாயங்களை எனக்குப் போதியும். ¹⁰⁹ என் பிராணனை நான் எப்பொழுதும் என் கையில் பிடித்திருக்கிறேன், ஆனாலும் உம்முடைய போதனையை மறவேன். ¹¹⁰ துன்மார்க்கர் எனக்குக் கண்ணி வைத்தார்கள், ஆனாலும் உம்முடைய கட்டளைகளைவிட்டு நான் வழிதப்பேன். ¹¹¹ உம்முடைய சாட்சிகள் என்றென்றைக்கும் என் சுதந்தரம், ஏனெனில் அவைகளே என் இருதயத்தின் மகிழ்ச்சி. ¹¹² உம்முடைய பிரமாணங்களை நடப்பிக்க என் இருதயத்தைச் சாய்த்தேன், என்றென்றைக்கும் முடிவுபரியந்தமே.

¹¹³ இருமனமுள்ளவர்களை நான் வெறுக்கிறேன், ஆனால் உம்முடைய போதனையை நேசிக்கிறேன். ¹¹⁴ நீரே என் மறைவிடமும் என் கேடகமும்; உம்முடைய வார்த்தையை நம்பியிருக்கிறேன். ¹¹⁵ பொல்லாதவர்களே, என்னைவிட்டு அகன்றுபோங்கள், நான் என் பிதாவின் கற்பனைகளைக் கைக்கொள்ளும்படிக்கே. ¹¹⁶ நான் பிழைக்கும்படி உம்முடைய வாக்குத்தத்தத்தின்படி என்னைத் தாங்கும், என் நம்பிக்கையில் நான் வெட்கப்பட விடாதேயும். ¹¹⁷ நான் பாதுகாப்பாயிருந்து, உம்முடைய பிரமாணங்களை எப்பொழுதும் மதிக்கும்படி என்னைத் தாங்கியருளும். ¹¹⁸ உம்முடைய பிரமாணங்களைவிட்டு வழிதப்புகிற யாவரையும் தள்ளிவிடுகிறீர், ஏனெனில் அவர்களுடைய தந்திரம் வீணானது. ¹¹⁹ பூமியிலுள்ள துன்மார்க்கர் யாவரையும் களிம்பைப்போல் அகற்றிவிடுகிறீர்; ஆகையால் உம்முடைய சாட்சிகளை நேசிக்கிறேன். ¹²⁰ உமக்குப் பயந்து என் மாம்சம் நடுங்குகிறது, உம்முடைய நியாயங்களுக்கும் அஞ்சுகிறேன்.

¹²¹ நான் நியாயத்தையும் நீதியையும் செய்தேன்; என்னை ஒடுக்குகிறவர்களிடத்தில் என்னை விட்டுவிடாதேயும். ¹²² உம்முடைய அடியேனுக்கு நன்மையின் அச்சாரத்தைத் தந்தருளும்; அகங்காரிகள் என்னை ஒடுக்கவிடாதேயும். ¹²³ உம்முடைய இரட்சிப்புக்காகக் காத்திருந்து என் கண்கள் பூத்துப்போகின்றன, உம்முடைய நீதியுள்ள வாக்குத்தத்தத்தின் நிறைவேற்றத்திற்காகவும். ¹²⁴ உம்முடைய உடன்படிக்கை அன்பின்படி உம்முடைய அடியேனுக்குச் செய்து, உம்முடைய பிரமாணங்களை எனக்குப் போதியும். ¹²⁵ நான் உம்முடைய அடியேன்; எனக்கு உணர்வைத் தந்தருளும், அப்பொழுது உம்முடைய சாட்சிகளை அறிந்துகொள்ளுவேன். ¹²⁶ எங்கள் பிதா செயல்படும் வேளை இதுவே, ஏனெனில் உம்முடைய போதனை மீறப்பட்டது. ¹²⁷ ஆகையால் உம்முடைய கற்பனைகளை பொன்னிலும், பசும்பொன்னிலும் அதிகமாய் நேசிக்கிறேன். ¹²⁸ ஆகையால் உம்முடைய எல்லாக் கட்டளைகளையும் செம்மையானவை என்றெண்ணுகிறேன்; எல்லாப் பொய்வழியையும் வெறுக்கிறேன்.

¹²⁹ உம்முடைய சாட்சிகள் அதிசயமானவைகள்; ஆகையால் என் ஆத்துமா அவைகளைக் கைக்கொள்ளுகிறது. ¹³⁰ உம்முடைய வார்த்தைகளின் விளக்கம் வெளிச்சம் தருகிறது; பேதைகளுக்கு உணர்வை உண்டாக்குகிறது. ¹³¹ என் வாயைத் திறந்து ஏங்குகிறேன், ஏனெனில் உம்முடைய கற்பனைகளுக்காக வாஞ்சிக்கிறேன். ¹³² உம்முடைய நாமத்தை நேசிக்கிறவர்களுக்கு நீர் செய்வதுபோல், என்னிடம் திரும்பி எனக்கு இரங்கும். ¹³³ உம்முடைய வாக்குத்தத்தத்தின்படி என் அடிகளை உறுதிப்படுத்தும், ஒரு அக்கிரமமும் என்மேல் ஆளுகை செய்யவிடாதேயும். ¹³⁴ மனிதரின் ஒடுக்குதலினின்று என்னை மீட்டுக்கொள்ளும், அப்பொழுது உம்முடைய கட்டளைகளைக் கைக்கொள்ளுவேன். ¹³⁵ உம்முடைய முகத்தை உம்முடைய அடியேன்மேல் பிரகாசிக்கச்செய்யும், உம்முடைய பிரமாணங்களை எனக்குப் போதியும். ¹³⁶ என் கண்கள் நீரோடைகளாய்க் கண்ணீர் சொரிகின்றன, ஏனெனில் மனிதர் உம்முடைய போதனையைக் கைக்கொள்ளுகிறதில்லை.

¹³⁷ என் பிதாவே, நீர் நீதியுள்ளவர், உம்முடைய நியாயங்கள் செம்மையானவைகள். ¹³⁸ உம்முடைய சாட்சிகளை நீதியிலும் பூரண உண்மையிலும் நியமித்திருக்கிறீர். ¹³⁹ என் பக்திவைராக்கியம் என்னை எரித்துவிடுகிறது, ஏனெனில் என் சத்துருக்கள் உம்முடைய வார்த்தைகளை மறக்கிறார்கள். ¹⁴⁰ உம்முடைய வாக்குத்தத்தம் நன்கு புடமிடப்பட்டது, உம்முடைய அடியேன் அதை நேசிக்கிறேன். ¹⁴¹ நான் சிறியவனும் அவமதிக்கப்பட்டவனுமாயிருக்கிறேன், ஆயினும் உம்முடைய கட்டளைகளை மறவேன். ¹⁴² உம்முடைய நீதி என்றென்றைக்கும் நீதியுள்ளது, உம்முடைய போதனை சத்தியமானது. ¹⁴³ இடுக்கமும் வேதனையும் என்னைப் பிடித்துக்கொண்டன, ஆனாலும் உம்முடைய கற்பனைகளே என் மனமகிழ்ச்சி. ¹⁴⁴ உம்முடைய சாட்சிகள் என்றென்றைக்கும் நீதியுள்ளவைகள்; நான் பிழைக்கும்படி எனக்கு உணர்வைத் தந்தருளும்.

¹⁴⁵ என் முழு இருதயத்தோடும் கூப்பிடுகிறேன்; என் பிதாவே, எனக்கு பதிலருளும்! உம்முடைய பிரமாணங்களைக் கைக்கொள்ளுவேன். ¹⁴⁶ உம்மை நோக்கிக் கூப்பிடுகிறேன்; என்னை இரட்சியும், அப்பொழுது உம்முடைய சாட்சிகளைக் கைக்கொள்ளுவேன். ¹⁴⁷ விடியற்காலத்திற்கு முன்னே எழுந்து உதவிக்காகக் கூப்பிடுகிறேன்; உம்முடைய வார்த்தைகளை நம்பியிருக்கிறேன். ¹⁴⁸ இரவின் ஜாமங்களுக்கு முன்னே என் கண்கள் விழித்திருக்கின்றன, உம்முடைய வாக்குத்தத்தத்தைத் தியானிக்கும்படிக்கே. ^b b v148 இரவு குறிக்கப்பட்ட ஜாமங்களாகப் (பொதுவாக மூன்று அல்லது நான்கு பகுதிகள்) பிரிக்கப்பட்டிருந்தது; கவிஞர் ஒவ்வொன்றுக்கும் முன்னே எழுந்து ஜெபிக்கிறார். ¹⁴⁹ உம்முடைய உடன்படிக்கை அன்பின்படி என் சத்தத்தைக் கேளும்; என் பிதாவே, உம்முடைய நியாயங்களின்படி எனக்கு உயிரைத் தந்தருளும். ¹⁵⁰ சமீபித்திருக்கிறார்கள், தீய நோக்கத்தோடு என்னைத் துன்பப்படுத்துகிறவர்கள்; அவர்கள் உம்முடைய போதனைக்குத் தூரமானவர்கள். ¹⁵¹ என் பிதாவே, நீரோ சமீபமாயிருக்கிறீர், உம்முடைய கற்பனைகளெல்லாம் சத்தியமானவைகள். ¹⁵² உம்முடைய சாட்சிகளிலிருந்து நான் வெகுநாளாய் அறிந்திருக்கிறேன், நீர் அவைகளை என்றென்றைக்கும் ஸ்தாபித்தீர் என்பதை.

¹⁵³ என் உபத்திரவத்தைப் பார்த்து என்னை விடுவியும், ஏனெனில் உம்முடைய போதனையை நான் மறக்கிறதில்லை. ¹⁵⁴ என் வழக்கை விசாரித்து என்னை மீட்டுக்கொள்ளும்; உம்முடைய வாக்குத்தத்தத்தின்படி எனக்கு உயிரைத் தந்தருளும். ¹⁵⁵ இரட்சிப்பு துன்மார்க்கருக்குத் தூரமாயிருக்கிறது, ஏனெனில் அவர்கள் உம்முடைய பிரமாணங்களைத் தேடுகிறதில்லை. ¹⁵⁶ என் பிதாவே, உம்முடைய உருக்கமான இரக்கம் பெரிது; உம்முடைய நியாயங்களின்படி எனக்கு உயிரைத் தந்தருளும். ¹⁵⁷ அநேகர் என்னைத் துன்பப்படுத்துகிறவர்களும் என் சத்துருக்களும் அநேகர், ஆனாலும் உம்முடைய சாட்சிகளைவிட்டு நான் விலகேன். ¹⁵⁸ உண்மையற்றவர்களை நான் அருவருப்போடு பார்க்கிறேன், ஏனெனில் அவர்கள் உம்முடைய வார்த்தையைக் கைக்கொள்ளுகிறதில்லை. ¹⁵⁹ உம்முடைய கட்டளைகளை நான் எவ்வளவாய் நேசிக்கிறேன் என்று பாரும்! என் பிதாவே, எனக்கு உயிரைத் தந்தருளும், உம்முடைய உடன்படிக்கை அன்பின்படி. ¹⁶⁰ உம்முடைய வார்த்தையின் மொத்தம் சத்தியமே, உம்முடைய நீதியுள்ள நியாயங்கள் ஒவ்வொன்றும் என்றென்றைக்கும் நிலைத்திருக்கிறது.

¹⁶¹ பிரபுக்கள் முகாந்தரமில்லாமல் என்னைத் துன்பப்படுத்துகிறார்கள், ஆனாலும் என் இருதயம் உம்முடைய வார்த்தைகளுக்குப் பயந்து நடுங்குகிறது. ¹⁶² பெரிய பொக்கிஷத்தைக் கண்டெடுத்தவனைப்போல் நான் உம்முடைய வார்த்தையில் மகிழ்கிறேன். ¹⁶³ பொய்யை நான் வெறுத்து அருவருக்கிறேன், ஆனால் உம்முடைய போதனையை நேசிக்கிறேன். ¹⁶⁴ நாளொன்றுக்கு ஏழுதரம் நான் துதிக்கிறேன், உம்முடைய நீதியுள்ள நியாயங்களுக்காக உம்மை. ¹⁶⁵ உம்முடைய போதனையை நேசிக்கிறவர்களுக்கு மிகுந்த சமாதானம் உண்டு; அவர்களை இடறப்பண்ணக்கூடியது ஒன்றுமில்லை. ¹⁶⁶ என் பிதாவே, உம்முடைய இரட்சிப்பை நம்பியிருக்கிறேன், உம்முடைய கற்பனைகளையும் கைக்கொள்ளுகிறேன். ¹⁶⁷ என் ஆத்துமா உம்முடைய சாட்சிகளைக் கைக்கொள்ளுகிறது; அவைகளை மிகவும் நேசிக்கிறேன். ¹⁶⁸ உம்முடைய கட்டளைகளையும் சாட்சிகளையும் கைக்கொள்ளுகிறேன், ஏனெனில் என் வழிகளெல்லாம் உமக்கு முன்பாக இருக்கின்றன.

¹⁶⁹ என் பிதாவே, என் கூக்குரல் உமக்கு முன்பாக வருவதாக; உம்முடைய வார்த்தையின்படி எனக்கு உணர்வைத் தந்தருளும். ¹⁷⁰ என் விண்ணப்பம் உமக்கு முன்பாக வருவதாக; உம்முடைய வார்த்தையின்படி என்னை விடுவியும். ¹⁷¹ என் உதடுகள் துதியைப் பொழியும், ஏனெனில் உம்முடைய பிரமாணங்களை எனக்குப் போதிக்கிறீர். ¹⁷² என் நாக்கு உம்முடைய வார்த்தையைப் பாடும், ஏனெனில் உம்முடைய கற்பனைகளெல்லாம் செம்மையானவைகள். ¹⁷³ உம்முடைய கரம் எனக்கு உதவிசெய்ய ஆயத்தமாயிருப்பதாக, ஏனெனில் உம்முடைய கட்டளைகளைத் தெரிந்துகொண்டேன். ¹⁷⁴ என் பிதாவே, உம்முடைய இரட்சிப்புக்காக ஏங்குகிறேன், உம்முடைய போதனையே என் மனமகிழ்ச்சி. ¹⁷⁵ என் ஆத்துமா பிழைத்து உம்மைத் துதிக்கட்டும், உம்முடைய நியாயங்கள் எனக்கு உதவட்டும். ¹⁷⁶ காணாமற்போன ஆட்டைப்போல் நான் வழிதப்பிப்போனேன்; உம்முடைய அடியேனைத் தேடியருளும், ஏனெனில் உம்முடைய கற்பனைகளை மறக்கிறதில்லை. ^c c v176 மிக நீளமான இந்தச் சங்கீதம், வழிதப்பிய ஒப்புதலோடும், பிதாவானவர் வந்து தன்னைத் தேடிக்கண்டுபிடிக்கவேண்டும் என்ற வேண்டுதலோடும் முடிகிறது — வழிதப்பிப்போன ஒரே ஆட்டைத் தேடுவதற்குத் தொண்ணூற்றொன்பது ஆடுகளை விட்டுச்செல்லும் இயேசு வெளிப்படுத்துகிற அதே மேய்ப்பனின் இருதயமே இது (லூக்கா 15:4-6).