Jabur 119 FHB Father's Heart Bible™

119 ¹Begja wong kang lakune tanpa cacad, kang lumaku miturut piwulange Rama kita. ²Begja wong kang netepi paseksene, kang ngupaya Panjenengane klawan gumolonging atine. ³Wong-wong mau ora nglakoni piala; padha lumaku ing dalan-dalane. ⁴Paduka sampun dhawuh bab pranatan Paduka, supados dipuntetepi kanthi temen-temen. ⁵Dhuh, mugi lampah kawula santosaa ing anggen kawula netepi katetepan Paduka! ⁶Temah kawula boten badhe kwirangan, nalika kawula ningali sadaya pepaken Paduka. ⁷Kawula badhe memuji Paduka kanthi tulusing manah, nalika kawula sinau putusan Paduka ingkang adil. ⁸Kawula badhe netepi katetepan Paduka; mugi Paduka sampun ngantos nilar kawula babar pisan.

⁹Kadospundi tiyang anem saged njagi lampahipun supados tetep suci? Inggih kanthi netepi pangandika Paduka. ¹⁰Kanthi gumolonging manah kawula ngupaya Paduka; mugi kawula sampun ngantos nyimpang saking pepaken Paduka. ¹¹Pangandika Paduka sampun kawula simpen ing manah kawula, supados kawula boten damel dosa dhateng Paduka. ¹²Pinujia Paduka, Dhuh Rama; mugi Paduka mulang katetepan Paduka dhateng kawula. ¹³Kanthi lambe kawula, kawula nyariosaken sadaya putusan ingkang miyos saking lesan Paduka. ¹⁴Ing margining paseksen Paduka kawula rena, kados dene ing sadaya kasugihan. ¹⁵Kawula badhe ngraos-raosaken pranatan Paduka, saha namataken paningal kawula dhateng margi Paduka. ¹⁶Kawula rena dhateng katetepan Paduka; kawula boten badhe kesupen pangandika Paduka.

¹⁷Mugi Paduka kersa paring kasaenan dhateng abdi Paduka, supados kawula gesang saha netepi pangandika Paduka. ¹⁸Mugi Paduka ngelekaken paningal kawula, supados kawula saged ningali kaelokan-kaelokan saking piwulang Paduka. ¹⁹Kawula punika tiyang neneka ing bumi; mugi pepaken Paduka sampun ngantos kasingidaken saking kawula. ²⁰Jiwa kawula ajur dening raos kangen dhateng putusan Paduka ing sadengah wekdal. ²¹Paduka ndukani tiyang ingkang kumalungkung, ingkang kena ing laknat, inggih ingkang nyimpang saking pepaken Paduka. ²²Mugi Paduka ngicalaken pepoyok saha panyampah saking kawula, awit kawula netepi paseksen Paduka. ²³Sanadyan para pangageng sami pinarak saha ngrembag awon bab kawula, abdi Paduka tetep ngraos-raosaken katetepan Paduka. ²⁴Paseksen Paduka punika kabingahan kawula; inggih punika ingkang paring pitedah dhateng kawula.

²⁵Jiwa kawula rumaket ing lebu; mugi Paduka ngagesangaken kawula miturut pangandika Paduka. ²⁶Kawula sampun ngaturaken lampah kawula, lajeng Paduka paring wangsulan dhateng kawula; mugi Paduka mulang katetepan Paduka dhateng kawula. ²⁷Mugi Paduka kersa paring pangertos dhateng kawula bab margining pranatan Paduka, temah kawula badhe ngraos-raosaken pakaryan Paduka ingkang elok. ²⁸Jiwa kawula luluh dening kasisahan; mugi Paduka nyantosakaken kawula miturut pangandika Paduka. ²⁹Mugi Paduka ngedohaken kawula saking margining goroh, saha kanthi sih-kadarman maringi piwulang Paduka dhateng kawula. ³⁰Kawula sampun milih margining kasetyan; putusan Paduka sampun kawula sumadhiyaken ing ngajeng kawula. ³¹Kawula rumaket dhateng paseksen Paduka, Dhuh Rama; mugi kawula sampun ngantos kwirangan. ³²Kawula badhe lumajeng ing margining pepaken Paduka, awit Paduka ngwiyaraken manah kawula.

³³Dhuh Rama, mugi Paduka mulang margining katetepan Paduka dhateng kawula, temah kawula badhe netepi ngantos dumugi ing wekasan. ³⁴Mugi Paduka paring pangertos dhateng kawula, supados kawula saged netepi piwulang Paduka saha nggatosaken kanthi gumolonging manah. ³⁵Mugi Paduka nuntun kawula ing margining pepaken Paduka, awit kawula rena dhateng margi punika. ³⁶Condhongna manah kawula dhateng paseksi Paduka, sanes dhateng kauntungan ingkang srakah. ³⁷Palingna mripat kawula saking ningali barang ingkang tanpa guna; gesangna kawula wonten ing margi-margi Paduka. ³⁸Mugi netepna dhateng abdi Paduka prasetya Paduka, ingkang katujokaken dhateng tiyang ingkang ngabekti dhateng Paduka. ³⁹Mugi singkirna wewirangan ingkang kawula ajrihi, awit pangadilan Paduka punika sae. ⁴⁰Kawula kapengin sanget dhateng pitedah Paduka; kanthi kaleresan Paduka, mugi gesangna kawula.

⁴¹Dhuh Rama, mugi sih-kadarman Paduka dhumawaha dhateng kawula, inggih kawilujengan Paduka miturut prasetya Paduka. ⁴²Temah kawula saged mangsuli tiyang ingkang nyenyamah kawula, awit kawula kumandel dhateng pangandika Paduka. ⁴³Saha sampun ngantos mundhut pangandika kayekten saking tutuk kawula babar pisan, awit pangajeng-ajeng kawula wonten ing pangadilan Paduka. ⁴⁴Kawula badhe netepi angger-angger Paduka tansah, salami-laminipun ing salawas-lawasipun. ⁴⁵Saha kawula badhe lumampah kanthi mardika, awit kawula sampun ngupadosi pitedah Paduka. ⁴⁶Kawula badhe nyariosaken paseksi Paduka wonten ing ngarsaning para raja, saha boten badhe kawirangan. ⁴⁷Kawula remen dhateng pepaken Paduka, ingkang kawula tresnani. ⁴⁸Kawula ngunggahaken tangan kawula dhateng pepaken Paduka, ingkang kawula tresnani, saha kawula ngraos-raosaken katetepan Paduka.

⁴⁹Mugi kengetana pangandika Paduka dhateng abdi Paduka, ingkang sampun damel kawula gadhah pangajeng-ajeng. ⁵⁰Punika panglipur kawula wonten ing kasangsaran kawula, inggih bilih prasetya Paduka nggesangaken kawula. ⁵¹Tiyang kumalungkung sanget anggenipun moyoki kawula, nanging kawula boten nyimpang saking angger-angger Paduka. ⁵²Dhuh Rama, nalika kawula ngengeti pangadilan Paduka wiwit jaman kina, kawula kalipur. ⁵³Nepsu ingkang mulad-mulad nguwaosi kawula margi tiyang duraka, ingkang sami nilar angger-angger Paduka. ⁵⁴Katetepan Paduka sampun dados kidung kawula wonten ing pundi kemawon kawula manggen. ⁵⁵Dhuh Rama, ing wanci dalu kawula ngengeti asma Paduka, saha netepi angger-angger Paduka. ⁵⁶Punika ingkang dados panduman kawula, inggih bilih kawula netepi pitedah Paduka.

⁵⁷Dhuh Rama, Paduka punika panduman kawula; kawula prasetya badhe netepi pangandika Paduka. ⁵⁸Kawula nyuwun sih Paduka kanthi gumolonging manah kawula; mugi Paduka welasana kawula miturut prasetya Paduka. ⁵⁹Nalika kawula ngraos-raosaken margi kawula, kawula menggokaken suku kawula dhateng paseksi Paduka. ⁶⁰Kawula enggal-enggal saha boten alelet anggen kawula netepi pepaken Paduka. ⁶¹Sanadyan talining tiyang duraka njiret kawula, kawula boten kesupen dhateng angger-angger Paduka. ⁶²Ing tengah dalu kawula tangi ngaturaken puji dhateng Paduka margi pangadilan Paduka ingkang adil. ⁶³Kawula kanca sakathahing tiyang ingkang ngabekti dhateng Paduka, inggih tiyang ingkang netepi pitedah Paduka. ⁶⁴Dhuh Rama, bumi punika kebak ing sih-kadarman Paduka; mugi Paduka mulanga kawula katetepan Paduka.

⁶⁵Dhuh Rama, Paduka sampun nindakaken kasaenan dhateng abdi Paduka, miturut pangandika Paduka. ⁶⁶Mugi Paduka mulanga kawula budi ingkang sae saha kawruh, awit kawula pitados dhateng pepaken Paduka. ⁶⁷Saderengipun kawula nandhang kasangsaran, kawula nasar, nanging sapunika kawula netepi pangandika Paduka. ⁶⁸Paduka punika sae saha tansah damel kasaenan; mugi Paduka mulanga kawula katetepan Paduka. ⁶⁹Tiyang kumalungkung mitenah kawula kanthi doracara, nanging kanthi gumolonging manah, kawula netepi pitedah Paduka. ⁷⁰Manahipun atos kados gajih, nanging kawula remen dhateng angger-angger Paduka. ⁷¹Prayoga tumrap kawula anggen kawula nandhang sangsara, supados kawula saged nyinau pranatan Paduka. ⁷²Piwulang saking tutuk Paduka punika langkung aji tumrap kawula tinimbang ewon kencana lan salaka.

⁷³Asta Paduka ingkang nitahake lan mangun kawula; mugi Paduka paring pangreten dhateng kawula, supados kawula saged nyinau pepaken Paduka. ⁷⁴Tiyang ingkang ajrih dhateng Paduka badhe sami ningali kawula lan bingah, awit kawula sampun ngajeng-ajeng dhateng pangandika Paduka. ⁷⁵Kawula sumerep, Dhuh Rama, bilih pangadilan Paduka punika adil, saha bilih kanthi kasetyan Paduka nandhukake sangsara dhateng kawula. ⁷⁶Mugi sih-kadarman Paduka nglipur kawula, miturut prasetya Paduka dhateng abdi Paduka. ⁷⁷Mugi welas asih Paduka dhumawah dhateng kawula, supados kawula gesang; awit piwulang Paduka punika kasenengan kawula. ⁷⁸Mugi tiyang ingkang kumalungkung sami kawirangan, awit sami damel piala dhateng kawula kanthi dora; dene kawula badhe ngraos-raosake pitedah Paduka. ⁷⁹Mugi tiyang ingkang ajrih dhateng Paduka sami wangsul dhateng kawula, inggih tiyang ingkang mangretos paseksen Paduka. ⁸⁰Mugi manah kawula tanpa cacad wonten ing pranatan Paduka, supados kawula boten kawirangan.

⁸¹Jiwa kawula lesu ngajeng-ajeng karahayon Paduka; kawula ngajeng-ajeng dhateng pangandika Paduka. ⁸²Mripat kawula sami sayah anggenipun ngantu-antu prasetya Paduka; kawula munjuk: “Benjing punapa Paduka badhe nglipur kawula?” ⁸³Awit kawula sampun dados kados impes anggur wonten ing kebul, ewasemanten kawula boten kesupen dhateng pranatan Paduka. ^a a v83 Impes anggur kang digantung ing kamar kang kebul-kebulen bakal mengkeret lan dadi ireng — iki gegambarane juru masmur tumrap kahanane dhewe kang wis lungkrah. ⁸⁴Pinten dintenipun abdi Paduka punika? Benjing punapa Paduka badhe ndhawahake pangadilan dhateng tiyang ingkang sami nguya-uya kawula? ⁸⁵Tiyang ingkang kumalungkung sami ndhudhuk luwangan kangge kawula; tiyang-tiyang punika gesangipun boten manut piwulang Paduka. ⁸⁶Sadaya pepaken Paduka punika setya tuhu; tiyang-tiyang punika sami nguya-uya kawula kanthi dora; mugi kawula Paduka tulungi! ⁸⁷Meh kemawon kawula dipunsirnakake saking bumi, nanging kawula boten nilar pitedah Paduka. ⁸⁸Miturut sih-kadarman Paduka, mugi kawula Paduka paringi gesang, supados kawula saged netepi paseksen saking tutuk Paduka.

⁸⁹Ing salaminipun, Dhuh Rama, pangandika Paduka tetep santosa wonten ing swarga. ⁹⁰Kasetyan Paduka lestantun turun-tumurun; Paduka sampun netepake bumi, satemah tetep santosa. ⁹¹Samukawis punika tetep ngadeg ngantos dinten punika, miturut angger-angger Paduka, awit samukawis punika dados abdi Paduka. ⁹²Saupami piwulang Paduka sanes kasenengan kawula, kawula temtu sampun sirna wonten ing sangsara kawula. ⁹³Kawula boten badhe kesupen dhateng pitedah Paduka ing salaminipun, awit srana punika Paduka sampun maringi gesang dhateng kawula. ⁹⁴Kawula punika kagungan Paduka; mugi Paduka wilujengaken kawula, awit kawula sampun madosi pitedah Paduka. ⁹⁵Tiyang duraka sami ngantu-antu badhe numpes kawula, nanging kawula ngraos-raosake paseksen Paduka. ⁹⁶Kawula sampun ningali watesipun saben kasampurnan, nanging pepaken Paduka punika wiyar tanpa upami.

⁹⁷Oh, saiba anggen kawula tresna dhateng piwulang Paduka! Punika dados raosan kawula sadinten muput. ⁹⁸Pepaken Paduka damel kawula langkung wicaksana tinimbang mengsah kawula, awit punika tansah nunggil kaliyan kawula. ⁹⁹Kawula langkung mangretos tinimbang sadaya guru kawula, awit paseksen Paduka punika dados raosan kawula. ¹⁰⁰Kawula langkung mangretos tinimbang tiyang sepuh-sepuh, awit kawula netepi pitedah Paduka. ¹⁰¹Kawula ngendhaleni suku kawula saking sadaya margi ingkang awon, supados saged netepi pangandika Paduka. ¹⁰²Kawula boten nyimpang saking pepancen Paduka, awit Paduka piyambak ingkang sampun mulang kawula. ¹⁰³Saiba legine pangandika Paduka tumrap pangraosan kawula, langkung legi katimbang madu tumrap tutuk kawula! ¹⁰⁴Lumantar pepaken Paduka kawula pikantuk pangreten; pramila kawula sengit dhateng sadaya margi ingkang palsu.

¹⁰⁵Pangandika Paduka punika damar tumrap suku kawula sarta pepadhang tumrap margi kawula. ¹⁰⁶Kawula sampun prasetya kanthi supaos sarta negesaken, inggih punika badhe netepi pepancen Paduka ingkang adil. ¹⁰⁷Kawula nandhang sangsara ingkang banget; mugi Paduka paring gesang dhateng kawula, dhuh Rama kawula, miturut pangandika Paduka. ¹⁰⁸Mugi Paduka karsaa nampeni pepujian ingkang kawula aturaken kanthi legawa, dhuh Rama kawula, sarta mulanga dhateng kawula bab pepancen Paduka. ¹⁰⁹Nyawa kawula tansah wonten ing tangan kawula, nanging kawula boten kesupen dhateng angger-angger Paduka. ¹¹⁰Tiyang duraka sampun masang jiret kangge kawula, nanging kawula boten nyimpang saking pepaken Paduka. ¹¹¹Paseksen Paduka punika pusaka kawula ing salami-laminipun, awit punika ingkang damel bingahing manah kawula. ¹¹²Kawula nata manah kawula kangge nindakaken pranatan Paduka ing salami-laminipun, ngantos dumugi wekasan.

¹¹³Kawula sengit dhateng tiyang ingkang mangro tingal, nanging kawula tresna dhateng angger-angger Paduka. ¹¹⁴Paduka punika pandhelikan kawula saha tameng kawula; kawula ngajeng-ajeng dhateng pangandika Paduka. ¹¹⁵Sumingkira saking kawula, he tiyang tukang damel piawon, supados kawula saged netepi dhawuhipun Rama kawula. ¹¹⁶Mugi Paduka njagi kawula miturut prasetya Paduka, supados kawula gesang, sarta sampun ngantos kawula kwirangan margi saking pangajeng-ajeng kawula. ¹¹⁷Mugi Paduka nyangga kawula, supados kawula wilujeng sarta tansah ngatos-atos dhateng pranatan Paduka. ¹¹⁸Paduka nampik sadaya tiyang ingkang nyimpang saking pranatan Paduka, awit kalonthonganipun punika tanpa guna. ¹¹⁹Sadaya tiyang duraka ing bumi dipun bucal dening Paduka kados karat; pramila kawula tresna dhateng paseksen Paduka. ¹²⁰Daging kawula gumeter margi ajrih dhateng Paduka, sarta kawula ajrih dhateng pepancen Paduka.

¹²¹Kawula sampun nindakaken punapa ingkang adil saha leres; mugi Paduka sampun ngantos nilar kawula wonten ing tanganipun tiyang ingkang nindhes kawula. ¹²²Mugi Paduka paring tanggelan ingkang sae dhateng abdi Paduka; sampun ngantos tiyang ingkang kumalungkung nindhes kawula. ¹²³Mripat kawula sampun sayah anggenipun ngantos-antos karahayon saking Paduka sarta kayektosanipun prasetya Paduka ingkang adil. ¹²⁴Mugi Paduka nindakaken dhateng abdi Paduka miturut sih-kadarman Paduka, sarta mulanga dhateng kawula bab pranatan Paduka. ¹²⁵Kawula punika abdi Paduka; mugi Paduka paring pangreten dhateng kawula, supados kawula saged mangertos paseksen Paduka. ¹²⁶Sampun dumugi wancinipun Rama kawula tumindak, awit angger-angger Paduka sampun dipun terak. ¹²⁷Pramila kawula tresna dhateng dhawuh Paduka ngungkuli emas, ngungkuli emas ingkang murni. ¹²⁸Pramila kawula nganggep sadaya pepaken Paduka punika leres; kawula sengit dhateng sadaya margi ingkang palsu.

¹²⁹Paseksen Paduka punika elok; pramila nyawa kawula netepi punika. ¹³⁰Wedharing pangandika Paduka paring pepadhang; punika maringi pangreten dhateng tiyang ingkang prasaja. ¹³¹Kawula mbikak tutuk kawula sarta megap-megap, margi kawula kangen dhateng dhawuh Paduka. ¹³²Mugi Paduka karsaa nolih dhateng kawula sarta paring sih-rahmat dhateng kawula, kadosdene ingkang dados padatan Paduka tumrap tiyang ingkang tresna dhateng asma Paduka. ¹³³Mugi Paduka netepaken lampah kawula miturut prasetya Paduka, sarta sampun ngantos wonten dosa ingkang nguwasani kawula. ¹³⁴Mugi kawula Paduka luwari saking panindhesing manungsa, supados kawula saged netepi dhawuh-dhawuh Paduka. ¹³⁵Mugi Paduka sunaraken pasuryan Paduka dhateng abdi Paduka, saha mugi kawula Paduka wulang katetepan Paduka. ¹³⁶Mripat kawula ngwutahaken ilining luh, amargi tiyang-tiyang boten netepi pitedah Paduka.

¹³⁷Paduka punika adil, Dhuh Rama, saha leres sadaya pangadilan Paduka. ¹³⁸Paduka sampun netepaken paseksen Paduka kanthi kaleresan saha kanthi sakathahing kasetyan. ¹³⁹Grengsenging manah kawula ngobong kawula, amargi mengsah-mengsah kawula sami kesupen dhateng pangandika Paduka. ¹⁴⁰Prasetya Paduka sampun kauji saestu, saha abdi Paduka tresna dhateng prasetya punika. ¹⁴¹Kawula punika alit saha asor, nanging kawula boten kesupen dhateng dhawuh-dhawuh Paduka. ¹⁴²Kaleresan Paduka punika adil ing salami-laminipun, saha pitedah Paduka punika leres. ¹⁴³Karibedan saha kasusahan sampun nempuh kawula, nanging pepaken Paduka punika kabingahan kawula. ¹⁴⁴Paseksen Paduka punika adil ing salami-laminipun; mugi kawula Paduka paringi pangreten supados kawula gesang.

¹⁴⁵Kanthi gumolonging manah kawula sesambat; mugi kawula Paduka wangsuli, Dhuh Rama! Kawula badhe netepi katetepan Paduka. ¹⁴⁶Kawula sesambat dhateng Paduka; mugi Paduka ngluwari kawula, supados kawula netepi paseksen Paduka. ¹⁴⁷Kawula tangi saderengipun bangun enjing saha sesambat nyuwun pitulungan; kawula ngajeng-ajeng dhateng pangandika Paduka. ¹⁴⁸Mripat kawula tetep melek saderengipun giliraning jagi ing dalu, supados kawula saged ngraosaken prasetya Paduka. ^b b v148 Wektu bengi diperang dadi pirang-pirang giliran jaga kang tinemtu (lumrahe telu utawa papat); sang pujangga tangi saben sadurunge giliran mau kanggo ndedonga. ¹⁴⁹Mugi Paduka miyarsakaken swanten kawula miturut sih-kadarman Paduka; Dhuh Rama, miturut pangadilan Paduka, mugi kawula Paduka gesangaken. ¹⁵⁰Sampun sami nyelaki tiyang ingkang nguya-uya kawula kanthi sedya awon; sami tebih saking pitedah Paduka. ¹⁵¹Nanging Paduka celak, Dhuh Rama, saha sadaya pepaken Paduka punika leres. ¹⁵²Wiwit rumiyin kawula sampun mangretos saking paseksen Paduka, bilih Paduka sampun netepaken punika ing salami-laminipun.

¹⁵³Mugi Paduka mirsani karibedan kawula saha ngluwari kawula, amargi kawula boten kesupen dhateng pitedah Paduka. ¹⁵⁴Mugi Paduka mbelani prakawis kawula saha ngluwari kawula; mugi kawula Paduka gesangaken miturut prasetya Paduka. ¹⁵⁵Karahayon punika tebih saking tiyang duraka, amargi sami boten ngupadosi katetepan Paduka. ¹⁵⁶Ageng welas asih Paduka, Dhuh Rama; mugi kawula Paduka gesangaken miturut pangadilan Paduka. ¹⁵⁷Kathah tiyang ingkang nguya-uya saha mengsah kawula, nanging kawula boten nyimpang saking paseksen Paduka. ¹⁵⁸Kawula ningali tiyang ingkang boten setya kanthi gigu, amargi sami boten netepi pangandika Paduka. ¹⁵⁹Mugi Paduka nggalih anggen kawula tresna dhateng dhawuh-dhawuh Paduka! Mugi kawula Paduka gesangaken, Dhuh Rama, miturut sih-kadarman Paduka. ¹⁶⁰Intining pangandika Paduka punika kayekten, saha saben pangadilan Paduka ingkang adil punika lestantun ing salami-laminipun.

¹⁶¹Para panggedhe sami nguya-uya kawula tanpa sabab, nanging manah kawula ajrih saha ngurmati dhateng pangandika Paduka. ¹⁶²Kawula bingah dening pangandika Paduka, kados tiyang ingkang manggih bandha ageng. ¹⁶³Kawula sengit saha gigu dhateng dora, nanging kawula tresna dhateng pitedah Paduka. ¹⁶⁴Kaping pitu sadinten kawula ngalembana dhateng Paduka awit saking pangadilan Paduka ingkang adil. ¹⁶⁵Tiyang ingkang tresna dhateng pitedah Paduka sami ngraosaken tentrem ingkang ageng; boten wonten punapa-punapa ingkang saged damel kesandhung. ¹⁶⁶Kawula ngajeng-ajeng dhateng kawilujengan Paduka, dhuh Rama, saha kawula netepi pepaken Paduka. ¹⁶⁷Nyawa kawula netepi pepenget Paduka; kawula tresna sanget dhateng punika. ¹⁶⁸Kawula netepi pitedah saha pepenget Paduka, awit sadaya margi kawula wonten ing ngarsa Paduka.

¹⁶⁹Mugi sesambat kawula dumugia ing ngarsa Paduka, dhuh Rama; mugi kawula Paduka paringi pangreten miturut pangandika Paduka. ¹⁷⁰Mugi panyuwun kawula dumugia ing ngarsa Paduka; mugi kawula Paduka luwari miturut pangandika Paduka. ¹⁷¹Lathi kawula badhe ngwedalaken pepujian, awit Paduka mulang katetepan Paduka dhateng kawula. ¹⁷²Ilat kawula badhe ngidungaken pangandika Paduka, awit sadaya pepaken Paduka punika leres. ¹⁷³Mugi asta Paduka cumawisa kangge mitulungi kawula, awit kawula sampun milih pitedah Paduka. ¹⁷⁴Kawula kangen dhateng kawilujengan Paduka, dhuh Rama, saha angger-angger Paduka punika kabingahan kawula. ¹⁷⁵Mugi nyawa kawula gesanga saha memuji dhateng Paduka, saha mugi pangadilan Paduka mitulungana kawula. ¹⁷⁶Kawula sampun kesasar kados menda ingkang ical; mugi Paduka ngupadosi abdi Paduka, awit kawula boten kesupen dhateng pepaken Paduka. ^c c v176 Jabur kang paling dawa iki ditutup kanthi pangakon anggone nglembara lan panyuwun supaya Rama kita rawuh nggoleki wong mau — yaiku panggalih pangon kang padha karo kang kaatingalake dening Gusti Yesus nalika Panjenengane nilar wedhus satus kurang siji kanggo nggoleki wedhus siji kang kesasar (Lukas 15:4-6).