هر ڪلام ۾ خوشي ماڻڻ

بائبل جو سڀ کان ڊگهو باب، هڪ ئي موضوع تي ٻاويهه الفابائي بند: اسان جي پيءُ جو ڪلام، جنهن سان روزانو گذاريو ويندو آهي. لکندڙ جي ٺٺولي ٿئي ٿي، پيڇو ڪيو وڃي ٿو، تڪليف ملي ٿي ۽ لڳ ڀڳ ختم ٿي وڃي ٿو، تڏهن به انهيءَ هدايت کي پنهنجو گيت، پنهنجي آزادي، پنهنجو چراغ ۽ پنهنجا صلاحڪار چوي ٿو.

باب 119.

مبارڪ آهن اهي جن جو راهه بي عيب آهي، جيڪي اسان جي پيءُ جي تعليم ۾ هلن ٿا. مبارڪ آهن اهي جيڪي سندس شاهديون سنڀالين ٿا، جيڪي پنهنجي سڄي دل سان کيس ڳولين ٿا. اهي ڪا بہ بڇڙائي نہ ٿا ڪن؛ سندس راهن تي هلن ٿا. تو پنهنجيون هدايتون ڏنيون آهن تہ انهن تي ڌيان سان عمل ڪجي. ڪاش منهنجا راهه تنهنجن قانونن تي قائم رهڻ ۾ پڪا ٿين! تڏهن مان شرمندو نہ ٿيندس، جڏهن تنهنجن سڀني حڪمن ڏانهن ڏسندس. جڏهن مان تنهنجا سچا فيصلا سکندس، تڏهن سڌي دل سان تنهنجي واکاڻ ڪندس. مان تنهنجا قانون سنڀاليندس؛ مون کي بلڪل نہ ڇڏج.

نوجوان پنهنجو راهه ڪيئن پاڪ رکي سگهي ٿو؟ تنهنجي ڪلام موجب انهيءَ جي نگهباني ڪرڻ سان. مان سڄي دل سان تو کي ڳوليان ٿو؛ مون کي پنهنجن حڪمن کان ڀٽڪڻ نہ ڏج. مون تنهنجو ڪلام پنهنجي دل ۾ سانڍي رکيو آهي، جيئن تو خلاف گناهه نہ ڪريان. اي بابا، تون مبارڪ آهين؛ مون کي پنهنجا قانون سيکار. مان پنهنجن چپن سان تنهنجي وات جا سڀ فيصلا بيان ڪريان ٿو. تنهنجين شاهدين جي راهه ۾ مان ايترو خوش ٿيان ٿو، جيترو سموري دولت ۾. مان تنهنجين هدايتن تي غور ڪندس ۽ تنهنجن راهن تي نظر رکندس. مان تنهنجن قانونن ۾ خوشي ماڻيان ٿو؛ تنهنجو ڪلام نہ وساريندس.

پنهنجي ٻانهي تي سخاوت ڪر، تہ مان جيئرو رهان ۽ تنهنجو ڪلام سنڀاليان. منهنجيون اکيون کول، تہ مان تنهنجي تعليم مان عجيب ڳالهيون ڏسان. مان ڌرتيءَ تي پرديسي آهيان؛ پنهنجا حڪم مون کان نہ لڪاءِ. هر وقت تنهنجن فيصلن جي تمنا ۾ منهنجو جيءُ ڳرندو وڃي ٿو. مغرور ۽ ملعون ماڻهن کي، جيڪي تنهنجن حڪمن کان ڀٽڪن ٿا، تون ڌمڪائين ٿو. ملامت ۽ حقارت مون کان پري ڪر، ڇاڪاڻ تہ مان تنهنجون شاهديون سنڀاليان ٿو. جيتوڻيڪ سردار ويهي مون خلاف ڳالهائين ٿا، تڏهن بہ تنهنجو ٻانهو تنهنجن قانونن تي غور ڪري ٿو. تنهنجيون شاهديون منهنجي خوشي آهن؛ اهي منهنجيون صلاحڪار آهن.

منهنجو جيءُ مٽيءَ سان چنبڙيل آهي؛ پنهنجي ڪلام موجب مون کي جياري. مون تو کي پنهنجا راهه ٻڌايا، تہ تو مون کي جواب ڏنو؛ مون کي پنهنجا قانون سيکار. مون کي پنهنجين هدايتن جو راهه سمجهاءِ، تہ مان تنهنجن عجيب ڪمن تي غور ڪريان. غم کان منهنجو جيءُ ڳرندو وڃي ٿو؛ پنهنجي ڪلام موجب مون کي مضبوط ڪر. مون کي ڪوڙ جي راهه کان بچائي رک، ۽ مهربانيءَ سان مون کي پنهنجي تعليم عطا ڪر. مون وفاداريءَ جو راهه چونڊيو آهي؛ تنهنجا فيصلا مون پنهنجي اڳيان رکيا آهن. مان تنهنجين شاهدين سان چنبڙيل آهيان؛ اي بابا، مون کي شرمندو نہ ٿيڻ ڏج. مان تنهنجن حڪمن جي راهه تي ڊوڙندس، ڇاڪاڻ تہ تون منهنجي دل کي ڪشادو ڪرين ٿو.

اي بابا، مون کي پنهنجن قانونن جو راهه سيکار، تہ مان آخر تائين انهيءَ کي سنڀاليندس. مون کي سمجهه عطا ڪر، تہ مان تنهنجي تعليم کي سنڀاليان ۽ سڄي دل سان انهيءَ تي عمل ڪريان. مون کي پنهنجن حڪمن جي واٽ تي هلاءِ، ڇاڪاڻ تہ مان انهيءَ ۾ خوشي ماڻيان ٿو. منهنجي دل کي تنهنجين شاهدين ڏانهن جھڪاءِ، خودغرضيءَ واري ڪمائي ڏانهن نہ. منهنجين اکين کي بيڪار شين کي ڏسڻ کان موڙ؛ تنهنجين واٽن ۾ مون کي جياري. تنهنجي ٻانهي سان تنهنجو واعدو قائم ڪر، جيڪو تو کان ڊڄندڙن لاءِ آهي. جنهن بدنامي کان آءٌ ڊڄان ٿو، سا ٽار، ڇاڪاڻ تہ تنهنجا فيصلا چڱا آهن. مون کي تنهنجين هدايتن جي تانگهه آهي؛ پنهنجي سچائيءَ ۾ مون کي جياري.

اي منهنجا بابا، تنهنجي عهد واري شفقت ۽ تنهنجي واعدي موجب تنهنجي نجات مون وٽ اچي. پوءِ مون کي طعنا ڏيندڙ کي جواب ڏئي سگهندس، ڇاڪاڻ تہ آءٌ تنهنجي ڪلام تي ڀروسو ڪريان ٿو. سچ جو ڪلام منهنجي وات مان هرگز نہ ڪڍ، ڇاڪاڻ تہ منهنجي اميد تنهنجن فيصلن ۾ آهي. آءٌ تنهنجي شريعت تي هميشه، سدائين ۽ ابد تائين عمل ڪندو رهندس. آءٌ آزاديءَ ۾ هلندس، ڇاڪاڻ تہ مون تنهنجين هدايتن جي ڳولا ڪئي آهي. آءٌ بادشاهن اڳيان تنهنجين شاهدين بابت ڳالهائيندس ۽ شرمندو نہ ٿيندس. آءٌ تنهنجن حڪمن ۾ خوش آهيان، جن سان مون کي پيار آهي. آءٌ تنهنجن حڪمن ڏانهن، جن سان مون کي پيار آهي، پنهنجا هٿ کڻان ٿو، ۽ تنهنجن قاعدن تي غور ڪريان ٿو.

پنهنجي ٻانهي سان ڪيل تنهنجو ڪلام ياد ڪر، جنهن ۾ تو مون کي اميد ڏياري آهي. منهنجي مصيبت ۾ مون لاءِ هيءَ تسلي آهي تہ تنهنجو واعدو مون کي جياري ٿو. مغرور مون تي ڏاڍو ٺٺولي ڪن ٿا، پر آءٌ تنهنجي شريعت کان نہ ٿو ڦران. جڏهن آءٌ تنهنجن قديم زماني جي فيصلن کي ياد ڪريان ٿو، اي منهنجا بابا، تڏهن مون کي تسلي ملي ٿي. جيڪي تنهنجي شريعت کي ڇڏين ٿا، تن بدڪارن جي ڪري مون کي سخت ڪاوڙ اچي ٿي. جتي بہ آءٌ رهيو آهيان، تنهنجا قاعدا منهنجا گيت رهيا آهن. اي منهنجا بابا، آءٌ رات جو تنهنجو نالو ياد ڪريان ٿو ۽ تنهنجي شريعت تي عمل ڪريان ٿو. هيءَ برڪت مون کي ملي آهي تہ مون تنهنجين هدايتن تي عمل ڪيو آهي.

منهنجو پيءُ منهنجو حصو آهي؛ مون واعدو ڪيو آهي تہ تنهنجن ڪلامن تي عمل ڪندس. آءٌ پوري دل سان تنهنجي مهرباني گھران ٿو؛ تنهنجي واعدي موجب مون تي فضل ڪر. جڏهن آءٌ پنهنجين واٽن تي ويچار ڪريان ٿو، تڏهن پنهنجا پير تنهنجين شاهدين ڏانهن ڦيران ٿو. آءٌ تنهنجن حڪمن تي عمل ڪرڻ لاءِ تڪڙ ٿو ڪريان ۽ دير نہ ٿو ڪريان. جيتوڻيڪ بدڪارن جون رسيون مون کي ڦاسائين ٿيون، تڏهن بہ آءٌ تنهنجي شريعت کي نہ ٿو وساريان. اڌ رات جو آءٌ تنهنجن سچائيءَ وارن فيصلن لاءِ تنهنجي ساراهه ڪرڻ جي خاطر اُٿان ٿو. آءٌ انهن سڀني جو ساٿي آهيان جيڪي تو کان ڊڄن ٿا، ۽ جيڪي تنهنجين هدايتن تي عمل ڪن ٿا. اي منهنجا بابا، ڌرتي تنهنجي عهد واري شفقت سان ڀريل آهي؛ مون کي تنهنجا قاعدا سيکار.

اي منهنجا بابا، تو پنهنجي ٻانهي سان پنهنجي ڪلام موجب چڱائي ڪئي آهي. مون کي چڱي سمجھ ۽ ڄاڻ سيکار، ڇاڪاڻ تہ مون کي تنهنجن حڪمن تي ڀروسو آهي. مصيبت ۾ اچڻ کان اڳ آءٌ ڀٽڪي ويو هوس، پر هاڻي تنهنجي ڪلام تي عمل ڪريان ٿو. تون چڱو آهين ۽ چڱائي ڪرين ٿو؛ مون کي تنهنجا قاعدا سيکار. مغرور مون تي ڪوڙ جا داغ هڻن ٿا، پر آءٌ پوري دل سان تنهنجين هدايتن تي عمل ڪريان ٿو. انهن جي دل چرٻيءَ وانگر بي حس آهي، پر مون کي تنهنجي شريعت ۾ خوشي آهي. مون لاءِ چڱو آهي تہ مون کي ستايو ويو، تہ جيئن آءٌ تنهنجا قاعدا سکان. تنهنجي وات جي شريعت مون لاءِ هزارين سون ۽ چانديءَ جي سڪن کان بهتر آهي.

تنهنجن هٿن مون کي ٺاهيو ۽ جوڙيو آهي؛ مون کي سمجھ ڏي تہ جيئن آءٌ تنهنجا حڪم سکان. تو کان ڊڄڻ وارا مون کي ڏسي خوش ٿيندا، ڇاڪاڻ تہ مون تنهنجي ڪلام تي آس رکي آهي. اي منهنجا بابا، آءٌ ڄاڻان ٿو تہ تنهنجا فيصلا سچا آهن، ۽ تہ تو وفاداريءَ سان مون کي ستايو آهي. تنهنجي ٻانهي سان ڪيل تنهنجي واعدي موجب، تنهنجي لافاني شفقت مون کي تسلي ڏئي. تنهنجو نرم رحم مون وٽ اچي، تہ جيئن آءٌ جيئرو رهان؛ ڇاڪاڻ تہ تنهنجي شريعت منهنجي خوشي آهي. مغرور شرمندا ٿين، ڇاڪاڻ تہ هنن ڪوڙ سان مون سان ناانصافي ڪئي آهي؛ پر آءٌ تنهنجين هدايتن تي غور ڪندس. تو کان ڊڄڻ وارا، جيڪي تنهنجيون شاهديون ڄاڻن ٿا، سي مون ڏانهن موٽي اچن. منهنجي دل تنهنجن قاعدن ۾ بي عيب ٿئي، تہ جيئن آءٌ شرمندو نہ ٿيان.

تنهنجي نجات جي انتظار ۾ منهنجو جيءُ ٿڪجي پيو آهي؛ آءٌ تنهنجي ڪلام تي آس رکان ٿو. تنهنجي واعدي کي ڏسندي منهنجيون اکيون ٿڪجي پيون آهن؛ آءٌ پڇان ٿو تہ ”تون مون کي ڪڏهن تسلي ڏيندين؟“ ڇاڪاڻ تہ آءٌ دونهين ۾ پيل شراب جي مشڪيزي وانگر ٿي ويو آهيان، تڏهن بہ تنهنجا قاعدا نہ ٿو وساريان. ^a تنهنجي ٻانهي جا ڏينهن ڪيترا آهن؟ جيڪي مون کي ستائين ٿا، تن تي تون فيصلو ڪڏهن آڻيندين؟ مغرورن مون لاءِ کڏون کوٽيون آهن؛ اهي تنهنجي شريعت موجب نہ ٿا هلن. تنهنجا سڀ حڪم وفادار آهن؛ اهي ڪوڙ سان مون کي ٿا ستائين؛ منهنجي مدد ڪر! هنن زمين تي مون کي لڳ ڀڳ ختم ڪري ڇڏيو، پر مون تنهنجيون هدايتون نہ ڇڏيون. پنهنجي لافاني شفقت موجب مون کي جيئاري ڏي، تہ جيئن آءٌ تنهنجي وات جون شاهديون مڃيان.

اي منهنجا بابا، تنهنجو ڪلام هميشه لاءِ آسمان ۾ پڪو قائم آهي. تنهنجي وفاداري سڀني نسلن تائين قائم رهي ٿي؛ تو زمين کي قائم ڪيو آهي، ۽ اها قائم بيٺي آهي. اهي اڄ ڏينهن تائين تنهنجي حڪم سان بيٺا آهن، ڇاڪاڻ تہ سڀ شيون تنهنجا ٻانها آهن. جيڪڏهن تنهنجي شريعت منهنجي خوشي نہ هجي ها، تہ آءٌ پنهنجي مصيبت ۾ ناس ٿي وڃان ها. آءٌ تنهنجيون هدايتون ڪڏهن بہ نہ وساريندس، ڇاڪاڻ تہ انهن ئي سان تو مون کي جياريو آهي. آءٌ تنهنجو آهيان؛ مون کي بچاءِ، ڇاڪاڻ تہ مون تنهنجيون هدايتون ڳوليون آهن. بدڪار مون کي ناس ڪرڻ لاءِ گھات ۾ ويٺا آهن، پر آءٌ تنهنجين شاهدين تي غور ڪريان ٿو. مون سڀ ڪمال جي حد ڏٺي آهي، پر تنهنجو حڪم تمام وسيع آهي.

اوهه، مون کي تنهنجي شريعت سان ڪيڏو نہ پيار آهي! اها سڄو ڏينهن منهنجو غور آهي. تنهنجو حڪم مون کي منهنجن دشمنن کان وڌيڪ عقلمند ٿو بڻائي، ڇاڪاڻ تہ اهو هميشه مون سان گڏ آهي. مون کي پنهنجن سڀني استادن کان وڌيڪ سمجھ آهي، ڇاڪاڻ تہ تنهنجيون شاهديون منهنجو غور آهن. آءٌ بزرگن کان وڌيڪ سمجھان ٿو، ڇاڪاڻ تہ آءٌ تنهنجيون هدايتون مڃيان ٿو. آءٌ پنهنجا پير هر بڇڙي واٽ کان روڪي ٿو رکان، تہ جيئن تنهنجي ڪلام تي قائم رهان. آءٌ تنهنجن فيصلن کان نہ ٿو هٽان، ڇاڪاڻ تہ تو پاڻ مون کي سيکاريو آهي. تنهنجا لفظ منهنجي ذائقي لاءِ ڪيترا مٺا آهن، منهنجي وات لاءِ ماکيءَ کان بہ وڌيڪ مٺا! تنهنجن حڪمن جي وسيلي آءٌ سمجھ ماڻيان ٿو؛ تنهنڪري هر ڪوڙي واٽ کان نفرت ٿو ڪريان.

تنهنجو ڪلام منهنجن پيرن لاءِ ڏيئو ۽ منهنجي واٽ لاءِ روشني آهي. مون قسم کنيو آهي ۽ ان کي پختو ڪيو آهي، تہ تنهنجن سچن فيصلن تي عمل ڪندس. آءٌ ڏاڍو ڏکويل آهيان؛ اي منهنجا بابا، پنهنجي ڪلام موجب مون کي زندگي ڏي. اي منهنجا بابا، منهنجي دل جي خوشيءَ سان پيش ڪيل ساراهه قبول ڪر، ۽ مون کي پنهنجا فيصلا سيکار. منهنجي جان هر وقت منهنجي هٿ ۾ آهي، پر آءٌ تنهنجي شريعت کي نہ ٿو وساريان. بدڪارن مون لاءِ ڦاهو وڇايو آهي، پر آءٌ تنهنجن حڪمن کان نہ ٿو ڀٽڪان. تنهنجون شاهديون سدائين لاءِ منهنجو ورثو آهن، ڇاڪاڻ تہ اهي منهنجي دل جي خوشي آهن. مون پنهنجي دل تنهنجن قاعدن تي هميشہ، آخر تائين، عمل ڪرڻ ڏانهن لڳائي آهي.

آءٌ ٻٽي دل وارن کان نفرت ٿو ڪريان، پر تنهنجي شريعت سان پيار ٿو ڪريان. تون منهنجي پناهه ۽ منهنجي ڍال آهين؛ آءٌ تنهنجي ڪلام تي اميد ٿو رکان. اي بدڪارو، مون کان پري ٿيو، تہ جيئن آءٌ پنهنجي پيءُ جا حڪم مڃان. پنهنجي وعدي موجب مون کي سنڀال، تہ جيئن آءٌ جيئرو رهان، ۽ مون کي منهنجي اميد تي شرمندو نہ ڪر. مون کي ٿامي رک، تہ جيئن آءٌ محفوظ رهان ۽ هميشہ تنهنجن قاعدن جو خيال رکان. جيڪي تنهنجن قاعدن کان ڀٽڪي وڃن ٿا، تون انهن سڀني کي ٺڪرائين ٿو، ڇاڪاڻ تہ انهن جي چالاڪي اجائي آهي. تون زمين جي سڀني بدڪارن کي ڪٽ وانگر ڦٽو ڪري ڇڏين ٿو؛ تنهنڪري آءٌ تنهنجين شاهدين سان پيار ٿو ڪريان. تنهنجي خوف کان منهنجو جسم ڏڪي ٿو، ۽ آءٌ تنهنجن فيصلن کان ڊڄان ٿو.

مون اهو ڪيو آهي جيڪو انصاف ۽ سچ آهي؛ مون کي منهنجن ستمگارن جي حوالي نہ ڪر. پنهنجي ٻانهي جي ڀلائيءَ لاءِ ضمانت ڏي؛ مغرور مون تي ظلم نہ ڪن. تنهنجي نجات ۽ تنهنجي سچي وعدي جي پوري ٿيڻ کي ڏسندي منهنجيون اکيون ٿڪجي ويون آهن. پنهنجي ٻانهي سان پنهنجي لافاني شفقت موجب هلت ڪر، ۽ مون کي پنهنجا قاعدا سيکار. آءٌ تنهنجو ٻانهو آهيان؛ مون کي سمجھ ڏي، تہ جيئن آءٌ تنهنجيون شاهديون ڄاڻان. اسان جي پيءُ لاءِ ڪم ڪرڻ جو وقت آيو آهي، ڇاڪاڻ تہ تنهنجي شريعت ڀڳي وئي آهي. تنهنڪري آءٌ تنهنجن حڪمن سان سون کان بہ وڌيڪ پيار ٿو ڪريان، خالص سون کان بہ وڌيڪ. تنهنڪري آءٌ تنهنجن سڀني حڪمن کي سچو ٿو سمجھان؛ هر ڪوڙي واٽ کان نفرت ٿو ڪريان.

تنهنجيون شاهديون عجيب آهن؛ تنهنڪري منهنجي جان انهن تي عمل ٿي ڪري. تنهنجن لفظن جو کلڻ روشني ٿو ڏئي؛ اهو سادن کي سمجھ ٿو بخشي. آءٌ وات کولي ساهه ٿو ڦوڪيان، ڇاڪاڻ تہ مون کي تنهنجن حڪمن جي تانگهه آهي. جيئن تنهنجي نالي سان پيار ڪندڙن سان تنهنجي ريت آهي، تيئن مون ڏانهن ڦري ۽ مون تي فضل ڪر. پنهنجي وعدي موجب منهنجا قدم مضبوط رک، ۽ ڪنهن بہ گناهه کي مون تي حڪومت نہ ڪرڻ ڏي. مون کي ماڻهوءَ جي ظلم کان ڇڏاءِ، تہ آءٌ تنهنجيون هدايتون مڃان. پنهنجو منهن پنهنجي ٻانهي تي چمڪاءِ، ۽ مون کي پنهنجا قاعدا سيکار. منهنجين اکين مان ڳوڙهن جا وهڪرا وهن ٿا، ڇاڪاڻ تہ ماڻهو تنهنجي شريعت تي نہ ٿا هلن.

اي منهنجا بابا، تون سچار آهين، ۽ تنهنجا فيصلا سڌا آهن. تو پنهنجيون شاهديون سچائيءَ سان ۽ پوري وفاداريءَ سان مقرر ڪيون آهن. منهنجو جوش مون کي کائي ٿو ڇڏي، ڇاڪاڻ تہ منهنجن دشمنن تنهنجا ڪلام وساري ڇڏيا آهن. تنهنجو واعدو چڱيءَ طرح پرکيل آهي، ۽ تنهنجو ٻانهو ان سان پيار ٿو ڪري. آءٌ ننڍڙو ۽ حقير آهيان، تڏهن بہ تنهنجيون هدايتون نہ ٿو وساريان. تنهنجي سچائي سدائين سچائي آهي، ۽ تنهنجي شريعت سچي آهي. مصيبت ۽ ڏک مون تي اچي ويا آهن، پر تنهنجا حڪم منهنجي خوشي آهن. تنهنجيون شاهديون سدائين سچيون آهن، مون کي سمجھ ڏي تہ آءٌ جيئرو رهان.

آءٌ سڄيءَ دل سان پڪاريان ٿو؛ اي منهنجا بابا، مون کي جواب ڏي! آءٌ تنهنجا قاعدا مڃيندس. آءٌ تو کي ٿو پڪاريان؛ مون کي بچاءِ، تہ آءٌ تنهنجيون شاهديون سانڍيان. آءٌ صبح کان اڳ اٿي مدد لاءِ دانهن ٿو ڪريان؛ تنهنجن ڪلامن تي اميد ٿو رکان. منهنجون اکيون رات جي پهرن کان اڳ جاڳنديون آهن، تہ آءٌ تنهنجي واعدي تي ويچار ڪريان. ^b تنهنجي لافاني شفقت موجب منهنجو آواز ٻڌ؛ اي منهنجا بابا، پنهنجن فيصلن موجب مون کي زندگي ڏي. جيڪي بڇڙي ارادي سان مون کي ستائن ٿا، سي ويجها اچن ٿا؛ اهي تنهنجي شريعت کان پري آهن. پر اي منهنجا بابا، تون ويجهو آهين، ۽ تنهنجا سڀ حڪم سچا آهن. مون گهڻو اڳ تنهنجين شاهدين مان ڄاتو آهي تہ تو انهن کي سدائين لاءِ قائم ڪيو آهي.

منهنجي ڏکيائيءَ تي نظر ڪر ۽ مون کي ڇڏاءِ، ڇاڪاڻ تہ آءٌ تنهنجي شريعت کي نہ ٿو وساريان. منهنجو مقدمو وڙهه ۽ مون کي ڇڏاءِ؛ پنهنجي واعدي موجب مون کي زندگي ڏي. نجات بدڪارن کان پري آهي، ڇاڪاڻ تہ اهي تنهنجا قاعدا نہ ٿا ڳوليين. اي منهنجا بابا، تنهنجو رحم وڏو آهي؛ پنهنجن فيصلن موجب مون کي زندگي ڏي. منهنجا ستائيندڙ ۽ دشمن گهڻا آهن، پر آءٌ تنهنجين شاهدين کان نہ ٿو ڦران. آءٌ بيوفائن کي نفرت سان ٿو ڏسان، ڇاڪاڻ تہ اهي تنهنجو ڪلام نہ ٿا مڃين. ڏس تہ آءٌ تنهنجين هدايتن سان ڪيترو پيار ٿو ڪريان! اي منهنجا بابا، پنهنجي لافاني شفقت موجب مون کي زندگي ڏي. تنهنجي ڪلام جو جوهر سچ آهي، ۽ تنهنجو هر هڪ سچو فيصلو سدائين قائم رهي ٿو.

سردار بنا سبب مون کي ستائن ٿا، پر منهنجي دل تنهنجن ڪلامن کان ڊڄي ٿي. جيئن ڪو وڏو خزانو لڀندڙ خوش ٿئي ٿو، تيئن آءٌ تنهنجي ڪلام تي خوش ٿو ٿيان. آءٌ ڪوڙ کان نفرت ٿو ڪريان ۽ کيس مڪروہ ٿو سمجھان، پر تنهنجي شريعت سان پيار ٿو ڪريان. ڏينهن ۾ ست ڀيرا آءٌ تنهنجي سچن فيصلن لاءِ تنهنجي ساراهه ٿو ڪريان. جيڪي تنهنجي شريعت سان پيار ٿا ڪن، تن کي وڏي سلامتي آهي؛ ڪا شيءِ کين ٿاٻو نہ ٿي کارائي سگهي. اي بابا، آءٌ تنهنجي نجات جي آس ٿو رکان، ۽ تنهنجا حڪم مڃان ٿو. منهنجي جان تنهنجيون شاهديون مڃي ٿي؛ آءٌ کين تمام گهڻو پيار ٿو ڪريان. آءٌ تنهنجا ضابطا ۽ شاهديون مڃان ٿو، ڇاڪاڻ تہ منهنجا سڀ رستا تنهنجي اڳيان آهن.

اي بابا، منهنجي دانهن تنهنجي اڳيان پهچي؛ تنهنجي ڪلام موجب مون کي سمجهه عطا ڪر. منهنجو عرض تنهنجي اڳيان پهچي؛ تنهنجي ڪلام موجب مون کي ڇڏاءِ. منهنجا چپ ساراهه جا چشما وهائيندا، ڇاڪاڻ تہ تون مون کي پنهنجا قاعدا سيکارين ٿو. منهنجي زبان تنهنجي ڪلام جا گيت ڳائيندي، ڇاڪاڻ تہ تنهنجا سڀ حڪم سچا آهن. تنهنجو هٿ مون کي مدد ڏيڻ لاءِ تيار رهي، ڇاڪاڻ تہ مون تنهنجا ضابطا چونڊيا آهن. اي بابا، مون کي تنهنجي نجات جي تانگهه آهي، ۽ تنهنجي شريعت منهنجي خوشي آهي. منهنجي جان جيئري رهي ۽ تنهنجي ساراهه ڪري، ۽ تنهنجا فيصلا منهنجي مدد ڪن. آءٌ گم ٿيل رڍ وانگر ڀٽڪي ويو آهيان؛ پنهنجي ٻانهي کي ڳولهي لهه، ڇاڪاڻ تہ آءٌ تنهنجا حڪم نہ ٿو وساريان. ^c