Faly amin’ny Teny Rehetra

Ny toko lava indrindra ao amin'ny Baiboly, ampahany roa amby roapolo araka ny abidia, ho amin'ny lohahevitra iray ihany: ny tenin'i Rayntsika raketina isan'andro. Tsikaritra, enjehina, ampahorina ary saika lany ny mpanoratra, nefa mbola antsoiny hoe hiram-pientanany, fahafahany, fanilony ary mpanolo-tsainy ny fampianarana.

Toko 119.

Sambatra izay tsy misy tsiny ny lalany, izay mandeha araka ny fampianarana nataon’i Raintsika. Sambatra izay mitandrina ny fanambarany, izay mitady Azy amin’ny fony manontolo. Tsy manao ratsy izy; mandeha amin’ny lalany. Nandidy ny fepetrao Ianao mba hotandremana tsara. Enga anie ka ho tsy mivadika ny lalako amin’ny fitandremana ny fitsipikao! Dia tsy ho menatra aho rehefa mijery ny didinao rehetra. Hidera Anao amin’ny fo mahitsy aho rehefa mianatra ny fitsarananao marina. Hitandrina ny fitsipikao aho; aza mahafoy ahy tanteraka.

Ahoana no ahafahan’ny tovolahy mitandrina ny lalany ho madio? Amin’ny fiambenana azy araka ny teninao. Amin’ny foko manontolo no itadiavako Anao; aza avela hania lavitra ny didinao aho. Nitahiry ny teninao tao am-poko aho, mba tsy hanota Aminao. Isaorana Ianao, Raiko ô; ampianaro ahy ny fitsipikao. Amin’ny molotro no ilazako ny fitsarana rehetra avy amin’ny vavanao. Amin’ny lalan’ny fanambaranao no ifaliako, tahaka ny amin’ny harena rehetra. Hisaintsaina ny fepetrao aho ary hanopy ny masoko amin’ny lalanao. Mankafy ny fitsipikao aho; tsy hanadino ny teninao aho.

Manaova soa ny mpanomponao, mba hiaina aho ka hitandrina ny teninao. Sokafy ny masoko, mba hahita aho zava-mahagaga avy amin’ny fampianaranao. Vahiny eto an-tany aho; aza afeninao amiko ny didinao. Lanin’ny faniriana ny fanahiko ho amin’ny fitsarananao amin’ny fotoana rehetra. Ianao mananatra ny mpiavonavona, ireo voaozona, izay mania lavitra ny didinao. Esory amiko ny fihomehezana sy ny fanamavoana, fa mitandrina ny fanambaranao aho. Na dia mipetraka ny andriana ka miteny ratsy ahy aza, dia misaintsaina ny fitsipikao ny mpanomponao. Ny fanambaranao no ifalian’ny foko; izy ireo no mpanolo-tsainako.

Mifikitra amin’ny vovoka ny fanahiko; velomy aho araka ny teninao. Nolazaiko Anao ny lalako, ka namaly ahy Ianao; ampianaro ahy ny fitsipikao. Ampahazoy ahy ny lalan’ny fepetrao, dia hisaintsaina ny asanao mahagaga aho. Mitsonika noho ny alahelo ny fanahiko; ampio hery aho araka ny teninao. Ario lavitra ahy ny lalan’ny lainga, ary omeo ahy amim-pahasoavana ny fampianaranao. Efa nofidiko ny lalan’ny fahatokiana; napetrako eo anoloako ny fitsarananao. Mifikitra amin’ny fanambaranao aho, Raiko ô; aza avela ho menatra aho. Hihazakazaka amin’ny lalan’ny didinao aho, fa Ianao no manitatra ny foko.

Ampianaro ahy, Raiko ô, ny lalan’ny fitsipikao, dia hitandrina azy hatramin’ny farany aho. Omeo fahalalana aho, mba hitandrina ny fampianaranao sy hankatò azy amin’ny foko manontolo. Tariho aho amin’ny lalan’ny didinao, fa mankafy izany aho. Ataovy miandany amin’ny teni-vavolombelonao ny foko, fa tsy amin’ny tombom-barotra ho an’ny tena. Ataovy hiala amin’ny fijery zavatra tsy misy dikany ny masoko; velomy aho amin’ny lalanao. Hamafiso amin’ny mpanomponao ny teny fikasanao, izay ho an’ireo matahotra Anao. Esory ny fanevatevana izay atahorako, fa tsara ny didim-pitsaranao. Indro, maniry ny fitsipikao aho; velomy aho amin’ny fahamarinanao.

Aoka hankeo amiko ny famindrampo, Raiko ô, ny famonjenao araka ny teny fikasanao. Dia hanana valiny ho an’izay mandatsa-tsiny ahy aho, fa matoky ny teninao aho. Ary aza esorinao tanteraka amin’ny vavako ny teny marina, fa ny didim-pitsaranao no antenaiko. Hitandrina ny fampianaranao mandrakariva aho, mandrakizay doria. Ary handeha malalaka aho, fa nitady ny fitsipikao. Hitory ny teni-vavolombelonao eo anatrehan’ny mpanjaka aho, ary tsy ho menatra. Faly amin’ny didinao aho, izay tiako. Manandratra ny tanako manatrika ny didinao aho, izay tiako, ary misaintsaina ny lalànao.

Tsarovy ny teninao ho an’ny mpanomponao, izay nahatonga ahy hanantena. Izao no fampiononana ahy amin’ny fahoriako: ny teny fikasanao no mamelona ahy. Mihomehy ahy tanteraka ny mpirehareha, fa tsy miala amin’ny fampianaranao aho. Rehefa mahatsiaro ny didim-pitsaranao tamin’ny andro taloha aho, Raiko ô, dia mahita fampiononana. Mirehitra ny fahatezerana ahy noho ny ratsy fanahy, izay mahafoy ny fampianaranao. Ny lalànao no tonon-kiko na aiza na aiza nitoerako. Mahatsiaro ny anaranao aho amin’ny alina, Raiko ô, ary mitandrina ny fampianaranao. Izao no nanjo ahy: ny nitandremako ny fitsipikao.

Ny Raiko no anjarako; nampanantena aho fa hitandrina ny teninao. Mitady ny fankasitrahanao amin’ny foko manontolo aho; mamindrà fo amiko araka ny teny fikasanao. Rehefa misaintsaina ny lalako aho, dia mitodika amin’ny teni-vavolombelonao ny tongotro. Maika aho ka tsy mitaredretra hitandrina ny didinao. Na dia misambotra ahy aza ny tadin’ny ratsy fanahy, dia tsy hadinoko ny fampianaranao. Amin’ny misasakalina dia mitsangana aho hidera Anao noho ny didim-pitsaranao marina. Naman’ny rehetra matahotra Anao aho, sy ny mitandrina ny fitsipikao. Henika ny famindrampo, Raiko ô, ny tany; ampianaro ahy ny lalànao.

Nanao soa ny mpanomponao Ianao, Raiko ô, araka ny teninao. Ampianaro ahy ny fahendrena sy ny fahalalana tsara, fa mino ny didinao aho. Talohan’ny nampijalina ahy dia nania aho, fa ankehitriny dia mitandrina ny teninao. Tsara Ianao ary manao soa; ampianaro ahy ny lalànao. Mamotika lainga ahy ny mpirehareha, fa amin’ny foko manontolo aho no mitandrina ny fitsipikao. Tsy mahatsapa na inona na inona ny fony, tahaka ny abora, fa faly amin’ny fampianaranao aho. Tsara ho ahy ny nampahorinao ahy, mba hianarako ny fitsipikao. Tsara kokoa amiko ny lalàna avy amin’ny vavanao noho ny volamena sy ny volafotsy arivoarivo.

Ny tananao no nanao sy namorona ahy; omeo fahazavan-tsaina aho mba hianarako ny didinao. Hahita ahy ireo matahotra Anao ka hifaly, satria niandry ny teninao aho. Fantatro, Raiko ô, fa marina ny fitsaranao, ary noho ny fahatokianao no nampahorinao ahy. Aoka ny famindrampo fanekenao no hampionona ahy, araka ny teny fampanantenanao tamin’ny mpanomponao. Aoka ho tonga amiko ny fiantranao malefaka, mba hiaina aho; fa ny lalànao no fahafinaretako. Aoka hahazo henatra ny mpirehareha, satria nanisy ratsy ahy tamin’ny lainga izy; fa izaho kosa dia hisaintsaina ny baikonao. Aoka hiverina amiko ireo matahotra Anao, dia ireo mahalala ny teni-vavolombelonao. Aoka ho tsy misy tsiny ny foko amin’ny fitsipikao, mba tsy hahazo henatra aho.

Reraka noho ny famonjenao ny fanahiko; miandry ny teninao aho. Reraka ny masoko amin’ny fitiliana ny teny fampanantenanao; manontany aho hoe: « Rahoviana no hampionona ahy Ianao? » Fa tonga tahaka ny gony tao anaty setroka aho, nefa tsy hadinoko ny fitsipikao. ^a Firy ny andron’ny mpanomponao? Rahoviana no hanaovanao fitsarana ireo manenjika ahy? Nihady lavaka ho ahy ireo mpirehareha, izay tsy mandeha araka ny lalànao. Mahatoky ny didinao rehetra; manenjika ahy tamin’ny lainga izy; ampio aho! Efa saika nahalany ahy teto an-tany izy, nefa tsy nafoiko ny baikonao. Amin’ny famindrampo fanekenao dia velomy aho, mba hitandremako ny teni-vavolombelon’ny vavanao.

Mandrakizay, Raiko ô, ny teninao dia mitoetra tsy mihozongozona any an-danitra. Maharitra amin’ny taranaka rehetra ny fahatokianao; Ianao no nanorina ny tany, ka mijoro izy. Mijoro mandraka androany izy ireo araka ny fitsaranao, fa mpanompo Anao ny zavatra rehetra. Raha tsy ny lalànao no fahafinaretako, dia ho very aho tamin’ny fahoriako. Tsy hanadino ny baikonao mandrakizay aho, fa tamin’izany no nampiainanao ahy. Anao aho; vonjeo aho, fa nitady ny baikonao aho. Miandry hanimba ahy ny ratsy fanahy, fa izaho kosa dia mandinika ny teni-vavolombelonao. Hitako ny fetran’ny fahatanterahana rehetra, fa tena malalaka dia malalaka ny didinao.

Endrey ny fitiavako ny lalànao! Izany no isaintsaiko mandritra ny andro andro. Mahatonga ahy hendry kokoa noho ny fahavalako ny didinao, satria miaraka amiko mandrakariva izany. Manana fahalalana mihoatra noho ny mpampianatra ahy rehetra aho, fa ny teni-vavolombelonao no isaintsaiko. Mahalala mihoatra noho ny antitra aho, fa mitandrina ny baikonao. Nisakana ny tongotro tsy hanaraka lalana ratsy rehetra aho, mba hitandrina ny teninao. Tsy mivily amin’ny fitsipikao aho, fa Ianao no nampianatra ahy. Endrey ny hamamin’ny teninao raha tsimoina, mamy noho ny tantely amin’ny vavako! Amin’ny andidinao no ahazoako fahatakarana; koa halako ny lalana mamitaka rehetra.

Fanilo ho an’ny tongotro ny teninao ary fahazavana ho an’ny lalako. Nianiana aho ary nanamafy izany, fa hitandrina ny fitsipikao marina. Mijaly indrindra aho; velomo aho, Raiko ô, araka ny teninao. Raiko ô, ekeo ny fiderana avy amin’ny vavako an-tsitrapo, ary ampianaro ahy ny fitsipikao. Ao an-tanako mandrakariva ny ainako, kanefa tsy hadinoko ny fampianaranao. Nametraka fandrika ho ahy ny ratsy fanahy, nefa tsy mivily amin’ny andidinao aho. Lovako mandrakizay ny teni-vavolombelonao, fa fifalian’ny foko ireny. Nandrisika ny foko aho hanao ny lalànao mandrakizay, hatramin’ny farany.

Halako ny olona roa saina, fa ny fampianaranao no tiako. Ianao no fierena sy ampingako; manantena amin’ny teninao aho. Mialà amiko, ry mpanao ratsy, mba hitandrinako ny didin’ny Raiko. Tohano aho araka ny teny fikasanao, mba ho velona, ary aza avela ho menatra noho ny fanantenako aho. Tohano aho, mba ho voavonjy aho ary hijery ny lalànao mandrakariva. Manamavo izay rehetra mivily amin’ny lalànao Ianao, fa zava-poana ny fitaka ataony. Manary ny ratsy fanahy rehetra amin’ny tany toy ny fako Ianao; koa tiako ny teni-vavolombelonao. Mangovitra noho ny tahotra Anao ny nofoko, ary matahotra ny fitsipikao aho.

Nanao izay mitombina sy marina aho; aza avelanao eo an-tanan’ny mpampahory ahy aho. Atero ho antoka ny soa ho an’ny mpanomponao; aza avela hampahory ahy ny mpiavonavona. Reraka ny masoko amin’ny fiandrasana ny famonjenao sy ny fahatanterahan’ny teny fikasanao marina. Ataovy amin’ny mpanomponao araka ny famindrampo nataonao, ary ampianaro ahy ny lalànao. Mpanomponao aho; omeo fahatakarana aho, mba hahafantarako ny teni-vavolombelonao. Fotoana hiasan’i Rainay izao, fa norava ny fampianaranao. Koa tiako mihoatra noho ny volamena ny didinao, mihoatra noho ny volamena tsara indrindra. Koa ny andidinao rehetra dia ataoko ho marina; halako ny lalana mamitaka rehetra.

Ny teni-vavolombelonao dia mahagaga; koa mitandrina azy ny fanahiko. Ny fanehoan’ny teninao dia mampahazava; manome fahatakarana ny tsotra izany. Mamelatra ny vavako aho ka miliahy, satria maniry mafy ny didinao. Mitodiha amiko ary mamindrà fo amiko, araka ny fanaonao amin’izay tia ny anaranao. Ampiorena ny dian-tongotro araka ny teny fikasanao, ary aza avela hanapaka ahy ny ota. Avoty aho amin’ny famoretan’ny olona, mba hotandremako ny fitsipikao. Ataovy mamirapiratra amin’ny mpanomponao ny tavanao, ary ampianaro ahy ny didinao. Ranomaso mandriaka no mivoaka amin’ny masoko, satria tsy mitandrina ny lalànao ny olona.

Marina Ianao, Ray ô, ary mahitsy ny fitsaranao. Nasianao ny teni-vavolombelonao araka ny fahamarinana sy ny fahatokiana rehetra. Mandany ahy ny fiherimbeliko, satria manadino ny teninao ny fahavaloko. Voadona tsara ny teny fikasanao, ary tian’ny mpanomponao izany. Kely sady rarna aho, nefa tsy hadinoko ny fitsipikao. Fahamarinana mandrakizay ny fahamarinanao, ary marina ny lalànao. Nahatratra ahy ny fahoriana sy ny alahelo, kanefa ny didinao no mahafaly ahy. Marina mandrakizay ny teni-vavolombelonao; omeo fahalalana aho mba ho velona.

Miantso amin’ny foko rehetra aho; valio aho, Ray ô! Hitandrina ny didinao aho. Miantso Anao aho; vonjeo aho, mba hitandremako ny teni-vavolombelonao. Mifoha alohan’ny fiposahan’ny masoandro aho ka mitaraina; manantena ny teninao aho. Mifoha alohan’ny fiambenan’ny alina ny masoko, mba hisaintsainako ny teny fikasanao. ^b Henoy ny feoko araka ny famindrampo mahatoky anao; Ray ô, velomy aho araka ny fitsaranao. Manakaiky izay manenjika ahy amin’ny fikasana ratsy; lavitra ny lalànao izy. Nefa Ianao, Ray ô, dia eo akaiky, ary marina ny didinao rehetra. Hatry ny ela dia fantatro tamin’ny teni-vavolombelonao fa Ianao no nanorina izany mandrakizay.

Jereo ny fahoriako ka vonjeo aho, satria tsy hadinoko ny lalànao. Tohano ny adiko ary avoty aho; velomy aho araka ny teny fikasanao. Lavitra ny ratsy fanahy ny famonjena, satria tsy mitady ny didinao izy. Lehibe ny fiantranao malefaka, Ray ô; velomy aho araka ny fitsaranao. Maro ny mpanenjika ahy sy ny fahavaloko, nefa tsy mivily amin’ny teni-vavolombelonao aho. Mijery ireo mpivadika amin’ny fahavinirana aho, satria tsy mitandrina ny teninao izy. Jereo ny fitiavako ny fitsipikao! Velomy aho, Ray ô, araka ny famindrampo mahatoky anao. Fahamarinana ny fitambaran’ny teninao, ary maharitra mandrakizay ny fitsarana marina rehetra ataonao.

Manenjika ahy tsy misy antony ny andriana, nefa matahotra ny teninao ny foko. Mifaly amin’ny teninao aho tahaka ny olona mahita harena be. Mankahala sy mandà ny lainga aho, fa tiako ny lalànao. Impito isan’andro aho no midera Anao noho ny fitsaranao marina. Be fiadanana ireo tia ny lalànao; tsy misy hahatafintohina azy. Manantena ny famonjenao aho, Ray ô, ary mitandrina ny didinao. Mitandrina ny teni-vavolombelonao ny fanahiko; tiako indrindra ireny. Mitandrina ny fitsipikao sy ny teni-vavolombelonao aho, fa eo anatrehanao ny lalako rehetra.

Aoka ho tonga eo anatrehanao ny fitarainako, Ray ô; omeo fahazavan-tsaina aho araka ny teninao. Aoka ho tonga eo anatrehanao ny fangatahako; vonjeo aho araka ny teninao. Hiboiboika fiderana ny molotro, satria mampianatra ahy ny lalànao Ianao. Hihira ny teninao ny lelako, fa marina ny didinao rehetra. Aoka ho vonona hamonjy ahy ny tananao, fa nofidiko ny fitsipikao. Maniry mafy ny famonjenao aho, Ray ô, ary fifaliana ho ahy ny lalànao. Aoka ho velona ny fanahiko ka hidera Anao, ary aoka hamonjy ahy ny fitsaranao. Efa nania toy ny ondry very aho; karohy ny mpanomponao, fa tsy manadino ny didinao aho. ^c