Η χαρά σε κάθε λόγο
Το μεγαλύτερο κεφάλαιο της Βίβλου, είκοσι δύο αλφαβητικές στροφές για ένα θέμα: τον λόγο του Πατέρα μας, βιωμένο καθημερινά. Ο συγγραφέας χλευάζεται, καταδιώκεται, θλίβεται και σχεδόν αφανίζεται, κι όμως ονομάζει αυτή τη διδαχή τραγούδι του, ελευθερία του, λυχνάρι του, συμβούλους του.
119 1Μακάριοι όσοι βαδίζουν άμεμπτοι στον δρόμο τους, όσοι πορεύονται με τη διδαχή του Πατέρα μας. 2Μακάριοι όσοι τηρούν τις εντολές του, όσοι τον αναζητούν μ’ όλη τους την καρδιά. 3Δεν κάνουν κανένα κακό· πορεύονται στους δρόμους του. 4Εσύ όρισες να τηρούνται με επιμέλεια οι εντολές σου. 5Μακάρι οι δρόμοι μου να ήταν σταθεροί στην τήρηση των διαταγμάτων σου! 6Τότε δεν θα ντροπιαστώ όταν κοιτάζω όλες τις εντολές σου. 7Θα σε δοξολογώ με ευθεία καρδιά όταν μαθαίνω τις δίκαιες κρίσεις σου. 8Θα τηρώ τα διατάγματά σου· μη με εγκαταλείψεις ολότελα.
9Πώς μπορεί ένας νέος να κρατήσει καθαρό τον δρόμο του; Φυλάγοντάς τον σύμφωνα με τον λόγο σου. 10Μ’ όλη μου την καρδιά σε αναζητώ· μη μ’ αφήσεις να ξεστρατίσω από τις εντολές σου. 11Φύλαξα σαν θησαυρό τον λόγο σου στην καρδιά μου, για να μην αμαρτήσω απέναντί σου. 12Ευλογητός είσαι, Πατέρα μου· δίδαξέ μου τα διατάγματά σου. 13Με τα χείλη μου διηγούμαι όλες τις κρίσεις του στόματός σου. 14Στον δρόμο των εντολών σου χαίρομαι, όσο και με όλα τα πλούτη. 15Θα στοχάζομαι τις εντολές σου και θα προσηλώνω τα μάτια μου στους δρόμους σου. 16Χαίρομαι με τα διατάγματά σου· δεν θα ξεχάσω τον λόγο σου.
17Φανερώσου γενναιόδωρος στον δούλο σου, για να ζήσω και να τηρήσω τον λόγο σου. 18Άνοιξε τα μάτια μου, για να δω θαυμαστά πράγματα μέσα από τη διδαχή σου. 19Είμαι ξένος πάνω στη γη· μην κρύψεις από μένα τις εντολές σου. 20Η ψυχή μου λιώνει από τον πόθο για τις κρίσεις σου κάθε ώρα. 21Επιτιμάς τους αλαζόνες, τους καταραμένους, που ξεστρατίζουν από τις εντολές σου. 22Πάρε μακριά μου την περιφρόνηση και τη χλεύη, γιατί τηρώ τις εντολές σου. 23Ακόμα κι αν άρχοντες κάθονται και μιλούν εναντίον μου, ο δούλος σου στοχάζεται τα διατάγματά σου. 24Οι εντολές σου είναι η χαρά μου· αυτές είναι οι σύμβουλοί μου.
25Η ψυχή μου κόλλησε στο χώμα· ζωογόνησέ με σύμφωνα με τον λόγο σου. 26Σου φανέρωσα τους δρόμους μου, κι εσύ μου αποκρίθηκες· δίδαξέ μου τα διατάγματά σου. 27Κάνε με να κατανοήσω τον δρόμο των εντολών σου, και θα στοχάζομαι τα θαυμαστά σου έργα. 28Η ψυχή μου λιώνει από τη θλίψη· ενίσχυσέ με σύμφωνα με τον λόγο σου. 29Κράτησέ με μακριά από τον δρόμο του ψέματος, και χάρισέ μου με ευσπλαχνία τη διδαχή σου. 30Διάλεξα τον δρόμο της πιστότητας· έβαλα μπροστά μου τις κρίσεις σου. 31Προσκολλώμαι στις εντολές σου, Πατέρα μου· μη μ’ αφήσεις να ντροπιαστώ. 32Θα τρέχω στον δρόμο των εντολών σου, γιατί εσύ πλαταίνεις την καρδιά μου.
33Δίδαξέ μου, Πατέρα μου, τον δρόμο των διαταγμάτων σου, και θα τον τηρώ ως το τέλος. 34Δώσε μου σύνεση, για να τηρώ τη διδαχή σου και να την εφαρμόζω μ’ όλη μου την καρδιά. 35Οδήγησέ με στο μονοπάτι των εντολών σου, γιατί σ’ αυτό βρίσκω τη χαρά μου. 36Στρέψε την καρδιά μου στις μαρτυρίες σου, κι όχι στο άδικο κέρδος. 37Γύρισε τα μάτια μου να μην κοιτάζουν μάταια πράγματα· ζωντάνεψέ με στους δρόμους σου. 38Βεβαίωσε στον δούλο σου την υπόσχεσή σου, που είναι για όσους σε φοβούνται. 39Διώξε τη ντροπή που φοβάμαι, γιατί οι κρίσεις σου είναι καλές. 40Λαχταρώ τα παραγγέλματά σου· με τη δικαιοσύνη σου δώσε μου ζωή.
41Ας έρθει σ’ εμένα η πιστή σου αγάπη, Πατέρα μου, η σωτηρία σου σύμφωνα με την υπόσχεσή σου. 42Τότε θα έχω απάντηση γι’ αυτόν που με χλευάζει, γιατί εμπιστεύομαι τον λόγο σου. 43Και μην πάρεις ολότελα τον λόγο της αλήθειας από το στόμα μου, γιατί η ελπίδα μου είναι στις κρίσεις σου. 44Θα τηρώ τον νόμο σου ακατάπαυστα, στον αιώνα τον αιώνα. 45Και θα περπατώ ελεύθερα, γιατί αναζήτησα τα παραγγέλματά σου. 46Θα μιλώ για τις μαρτυρίες σου μπροστά σε βασιλιάδες και δεν θα ντροπιαστώ. 47Βρίσκω τη χαρά μου στις εντολές σου, που τις αγαπώ. 48Υψώνω τα χέρια μου προς τις εντολές σου, που τις αγαπώ, και στοχάζομαι τα προστάγματά σου.
49Θυμήσου τον λόγο σου στον δούλο σου, με τον οποίο μου έδωσες ελπίδα. 50Αυτή είναι η παρηγοριά μου μέσα στη θλίψη μου, ότι η υπόσχεσή σου μου δίνει ζωή. 51Οι αλαζόνες με περιγελούν ολότελα, όμως εγώ δεν ξεστρατίζω από τον νόμο σου. 52Όταν θυμάμαι τις κρίσεις σου από τα παλιά τα χρόνια, Πατέρα μου, παρηγοριέμαι. 53Με κυριεύει φλογερή αγανάκτηση για τους ασεβείς, που εγκαταλείπουν τον νόμο σου. 54Τα προστάγματά σου έγιναν τα τραγούδια μου, όπου κι αν έζησα. 55Θυμάμαι το όνομά σου μέσα στη νύχτα, Πατέρα μου, και τηρώ τον νόμο σου. 56Αυτή η ευλογία μού έτυχε, ότι τήρησα τα παραγγέλματά σου.
57Ο Πατέρας μου είναι η μερίδα μου· υπόσχομαι να τηρώ τα λόγια σου. 58Ζητώ την εύνοιά σου μ’ όλη μου την καρδιά· δείξε μου χάρη σύμφωνα με την υπόσχεσή σου. 59Όταν σκέφτομαι τους δρόμους μου, στρέφω τα βήματά μου στις μαρτυρίες σου. 60Βιάζομαι και δεν αργώ να τηρήσω τις εντολές σου. 61Αν και τα δεσμά των ασεβών με παγιδεύουν, δεν ξεχνώ τον νόμο σου. 62Τα μεσάνυχτα σηκώνομαι να σε υμνήσω για τις δίκαιες κρίσεις σου. 63Είμαι σύντροφος όλων όσων σε φοβούνται, εκείνων που τηρούν τα παραγγέλματά σου. 64Η γη είναι γεμάτη από την πιστή σου αγάπη, Πατέρα μου· δίδαξέ μου τα προστάγματά σου.
65Φέρθηκες καλά στον δούλο σου, Πατέρα μου, σύμφωνα με τον λόγο σου. 66Δίδαξέ μου καλή κρίση και γνώση, γιατί πιστεύω στις εντολές σου. 67Προτού ταλαιπωρηθώ, ξεστράτισα, όμως τώρα τηρώ τον λόγο σου. 68Εσύ είσαι καλός και κάνεις το καλό· δίδαξέ μου τα προστάγματά σου. 69Οι αλαζόνες με συκοφαντούν με ψέματα, όμως εγώ μ’ όλη μου την καρδιά τηρώ τα παραγγέλματά σου. 70Η καρδιά τους είναι αναίσθητη σαν το πάχος, όμως εγώ βρίσκω τη χαρά μου στον νόμο σου. 71Είναι καλό για μένα που δοκιμάστηκα, για να μάθω τα προστάγματά σου. 72Ο νόμος του στόματός σου αξίζει για μένα πιο πολύ από χιλιάδες κομμάτια χρυσάφι κι ασήμι.
73Τα χέρια σου με δημιούργησαν και με έπλασαν· δώσε μου σύνεση, για να μάθω τις εντολές σου. 74Όσοι σε σέβονται θα με δουν και θα χαρούν, γιατί έλπισα στον λόγο σου. 75Ξέρω, Πατέρα μου, πως οι κρίσεις σου είναι δίκαιες, κι ότι με πιστότητα με δοκίμασες. 76Ας με παρηγορήσει η πιστή αγάπη σου, σύμφωνα με την υπόσχεση που έδωσες στον δούλο σου. 77Ας έρθει σ’ εμένα η τρυφερή σου ευσπλαχνία, για να ζήσω· γιατί ο νόμος σου είναι η χαρά μου. 78Ας ντροπιαστούν οι αλαζόνες, γιατί με αδίκησαν με ψέματα· εγώ όμως θα μελετώ τα παραγγέλματά σου. 79Ας στραφούν σ’ εμένα όσοι σε σέβονται, αυτοί που γνωρίζουν τις μαρτυρίες σου. 80Ας είναι η καρδιά μου άμεμπτη στα προστάγματά σου, για να μην ντροπιαστώ.
81Η ψυχή μου λαχταρά τη σωτηρία σου· ελπίζω στον λόγο σου. 82Τα μάτια μου κουράστηκαν να προσμένουν την υπόσχεσή σου· ρωτώ: «Πότε θα με παρηγορήσεις;» 83Γιατί έγινα σαν ασκί μέσα στον καπνό, όμως δεν ξεχνώ τα προστάγματά σου. a a v83 Ένα ασκί κρεμασμένο σε δωμάτιο γεμάτο καπνό ζαρώνει και μαυρίζει — η εικόνα που δίνει ο ποιητής για τη δική του εξαντλημένη κατάσταση. 84Πόσες μέρες έχει ο δούλος σου; Πότε θα κρίνεις αυτούς που με καταδιώκουν; 85Οι αλαζόνες έσκαψαν λάκκους για μένα· δε ζουν σύμφωνα με τον νόμο σου. 86Όλες οι εντολές σου είναι αξιόπιστες· με καταδιώκουν με ψέματα· βοήθησέ με! 87Λίγο έλειψε να με εξαφανίσουν από τη γη, εγώ όμως δεν εγκατέλειψα τα παραγγέλματά σου. 88Με την πιστή σου αγάπη δώσε μου ζωή, για να τηρώ τις μαρτυρίες του στόματός σου.
89Για πάντα, Πατέρα μου, ο λόγος σου στέκει στερεός στους ουρανούς. 90Η πιστότητά σου διαρκεί από γενιά σε γενιά· στερέωσες τη γη, κι εκείνη στέκει ακλόνητη. 91Στέκουν μέχρι σήμερα με το πρόσταγμά σου, γιατί τα πάντα σε υπηρετούν. 92Αν ο νόμος σου δεν ήταν η χαρά μου, θα είχα χαθεί μέσα στη θλίψη μου. 93Ποτέ δε θα ξεχάσω τα παραγγέλματά σου, γιατί μ’ αυτά μου έδωσες ζωή. 94Δικός σου είμαι· σώσε με, γιατί αναζήτησα τα παραγγέλματά σου. 95Οι ασεβείς παραμονεύουν για να με καταστρέψουν, εγώ όμως στοχάζομαι τις μαρτυρίες σου. 96Είδα όριο σε κάθε τελειότητα, όμως η εντολή σου είναι απέραντη.
97Πόσο αγαπώ τον νόμο σου! Όλη τη μέρα τον μελετώ. 98Η εντολή σου με κάνει πιο σοφό από τους εχθρούς μου, γιατί είναι πάντοτε μαζί μου. 99Έχω περισσότερη σύνεση απ’ όλους τους δασκάλους μου, γιατί τις μαρτυρίες σου μελετώ. 100Καταλαβαίνω περισσότερα από τους γέροντες, γιατί τηρώ τα παραγγέλματά σου. 101Κρατώ τα πόδια μου μακριά από κάθε κακό δρόμο, για να τηρήσω τον λόγο σου. 102Δεν παρεκκλίνω από τις κρίσεις σου, γιατί εσύ ο ίδιος με δίδαξες. 103Πόσο γλυκά είναι τα λόγια σου στη γεύση μου, πιο γλυκά κι από το μέλι στο στόμα μου! 104Μέσα από τις εντολές σου αποκτώ σύνεση· γι’ αυτό μισώ κάθε ψεύτικο δρόμο.
105Ο λόγος σου είναι λυχνάρι στα πόδια μου και φως στο μονοπάτι μου. 106Έδωσα όρκο και τον επιβεβαίωσα, ότι θα τηρώ τις δίκαιες κρίσεις σου. 107Είμαι βαριά βασανισμένος· δώσε μου ζωή, Πατέρα μου, σύμφωνα με τον λόγο σου. 108Δέξου τους αίνους που πρόθυμα σου προσφέρω, Πατέρα μου, και δίδαξέ μου τις κρίσεις σου. 109Κρατώ τη ζωή μου στο χέρι μου διαρκώς, όμως δεν ξεχνώ τη διδαχή σου. 110Οι ασεβείς έστησαν παγίδα για μένα, όμως δεν ξεστρατίζω από τις εντολές σου. 111Οι μαρτυρίες σου είναι η κληρονομιά μου για πάντα, γιατί αυτές είναι η χαρά της καρδιάς μου. 112Έβαλα στην καρδιά μου να εκτελώ τα διατάγματά σου για πάντα, ως το τέλος.
113Μισώ τους δίψυχους, αλλά αγαπώ τη διδαχή σου. 114Εσύ είσαι το καταφύγιό μου και η ασπίδα μου· ελπίζω στον λόγο σου. 115Φύγετε από μένα, κακοποιοί, για να τηρήσω τις εντολές του Πατέρα μου. 116Στήριξέ με σύμφωνα με την υπόσχεσή σου, για να ζήσω, και ας μην ντροπιαστώ για την ελπίδα μου. 117Κράτησέ με όρθιο, για να είμαι ασφαλής και να προσέχω τα διατάγματά σου διαρκώς. 118Απορρίπτεις όλους όσοι ξεστρατίζουν από τα διατάγματά σου, γιατί η πανουργία τους είναι μάταιη. 119Πετάς σαν σκουριά όλους τους ασεβείς της γης· γι’ αυτό αγαπώ τις μαρτυρίες σου. 120Η σάρκα μου τρέμει από τον φόβο σου, και φοβάμαι τις κρίσεις σου.
121Έκανα το δίκαιο και το σωστό· μη με παραδώσεις στους καταπιεστές μου. 122Δώσε στον δούλο σου εγγύηση για το καλό· ας μη με καταπιέζουν οι αλαζόνες. 123Τα μάτια μου κουράζονται να προσμένουν τη σωτηρία σου και την εκπλήρωση της δίκαιης υπόσχεσής σου. 124Φέρσου στον δούλο σου σύμφωνα με την πιστή αγάπη σου, και δίδαξέ μου τα διατάγματά σου. 125Εγώ είμαι ο δούλος σου· δώσε μου σύνεση, για να γνωρίσω τις μαρτυρίες σου. 126Είναι καιρός να δράσει ο Πατέρας μας, γιατί η διδαχή σου καταπατήθηκε. 127Γι’ αυτό αγαπώ τις εντολές σου πιο πολύ από το χρυσάφι, πιο πολύ κι από το καθαρό χρυσάφι. 128Γι’ αυτό θεωρώ όλες τις εντολές σου σωστές· μισώ κάθε ψεύτικο δρόμο.
129Οι μαρτυρίες σου είναι θαυμαστές· γι’ αυτό η ψυχή μου τις τηρεί. 130Η αποκάλυψη των λόγων σου φωτίζει· δίνει σύνεση στους απλούς. 131Ανοίγω το στόμα μου και λαχανιάζω, γιατί λαχταρώ τις εντολές σου. 132Στρέψου σ’ εμένα και δείξε μου χάρη, όπως συνηθίζεις μ’ εκείνους που αγαπούν το όνομά σου. 133Στερέωσε τα βήματά μου σύμφωνα με την υπόσχεσή σου, και ας μην κυριαρχήσει πάνω μου καμιά αμαρτία. 134Λύτρωσέ με από την καταπίεση των ανθρώπων, για να τηρώ τις εντολές σου. 135Κάνε το πρόσωπό σου να λάμψει πάνω στον δούλο σου, και δίδαξέ μου τα προστάγματά σου. 136Τα μάτια μου χύνουν ποτάμια δάκρυα, επειδή οι άνθρωποι δεν τηρούν τη διδαχή σου.
137Δίκαιος είσαι, Πατέρα μου, και σωστές είναι οι κρίσεις σου. 138Όρισες τις μαρτυρίες σου με δικαιοσύνη και με κάθε πιστότητα. 139Ο ζήλος μου κατατρώει εμένα, επειδή οι εχθροί μου ξεχνούν τα λόγια σου. 140Η υπόσχεσή σου είναι καλά δοκιμασμένη, και ο δούλος σου την αγαπά. 141Είμαι μικρός και περιφρονημένος, όμως δεν ξεχνώ τις εντολές σου. 142Η δικαιοσύνη σου είναι δίκαιη για πάντα, και η διδαχή σου είναι αληθινή. 143Στενοχώρια και αγωνία με βρήκαν, αλλά οι εντολές σου είναι η χαρά μου. 144Οι μαρτυρίες σου είναι δίκαιες για πάντα· δώσε μου σύνεση για να ζήσω.
145Μ' όλη μου την καρδιά φωνάζω· απάντησέ μου, Πατέρα μου! Θα τηρήσω τα προστάγματά σου. 146Σ' εσένα φωνάζω· σώσε με, για να τηρώ τις μαρτυρίες σου. 147Σηκώνομαι πριν ξημερώσει και ζητώ βοήθεια· ελπίζω στα λόγια σου. 148Τα μάτια μου μένουν ξύπνια πριν από τις βάρδιες της νύχτας, για να στοχάζομαι την υπόσχεσή σου. b b v148 Η νύχτα χωριζόταν σε καθορισμένες βάρδιες φύλαξης (συνήθως τρεις ή τέσσερις βάρδιες)· ο ποιητής ξυπνά πριν από καθεμιά για να προσευχηθεί. 149Άκουσε τη φωνή μου σύμφωνα με την πιστή αγάπη σου· Πατέρα μου, σύμφωνα με τις κρίσεις σου δώσε μου ζωή. 150Πλησιάζουν αυτοί που με καταδιώκουν με κακό σκοπό· είναι μακριά από τη διδαχή σου. 151Εσύ όμως είσαι κοντά, Πατέρα μου, και όλες οι εντολές σου είναι αληθινές. 152Από καιρό ξέρω από τις μαρτυρίες σου ότι τις θεμελίωσες για πάντα.
153Δες τη θλίψη μου και γλίτωσέ με, γιατί δεν ξεχνώ τη διδαχή σου. 154Υπεράσπισε την υπόθεσή μου και λύτρωσέ με· δώσε μου ζωή σύμφωνα με την υπόσχεσή σου. 155Η σωτηρία είναι μακριά από τους ασεβείς, γιατί δεν αναζητούν τα προστάγματά σου. 156Μεγάλη είναι η τρυφερή ευσπλαχνία σου, Πατέρα μου· δώσε μου ζωή σύμφωνα με τις κρίσεις σου. 157Πολλοί είναι αυτοί που με καταδιώκουν και οι εχθροί μου, αλλά δεν παρεκκλίνω από τις μαρτυρίες σου. 158Βλέπω τους άπιστους με αηδία, επειδή δεν τηρούν τον λόγο σου. 159Δες πόσο αγαπώ τις εντολές σου! Δώσε μου ζωή, Πατέρα μου, σύμφωνα με την πιστή αγάπη σου. 160Το σύνολο του λόγου σου είναι αλήθεια, και κάθε μία από τις δίκαιες κρίσεις σου διαρκεί για πάντα.
161Άρχοντες με καταδιώκουν χωρίς αιτία, αλλά η καρδιά μου στέκεται με δέος μπροστά στα λόγια σου. 162Χαίρομαι για τον λόγο σου σαν κάποιον που βρίσκει μεγάλο θησαυρό. 163Μισώ και απεχθάνομαι το ψέμα, αλλά αγαπώ τη διδαχή σου. 164Εφτά φορές την ημέρα σε δοξολογώ για τις δίκαιες κρίσεις σου. 165Όσοι αγαπούν τη διδαχή σου έχουν μεγάλη ειρήνη· τίποτε δεν μπορεί να τους κάνει να σκοντάψουν. 166Ελπίζω στη σωτηρία σου, Πατέρα μου, και τηρώ τις εντολές σου. 167Η ψυχή μου τηρεί τις μαρτυρίες σου· τις αγαπώ πάρα πολύ. 168Τηρώ τις οδηγίες σου και τις μαρτυρίες σου, γιατί όλοι οι δρόμοι μου είναι μπροστά σου.
169Ας έρθει η κραυγή μου μπροστά σου, Πατέρα μου· δώσε μου σύνεση σύμφωνα με τον λόγο σου. 170Ας έρθει η ικεσία μου μπροστά σου· λύτρωσέ με σύμφωνα με τον λόγο σου. 171Τα χείλη μου θα ξεχύσουν αίνο, γιατί εσύ με διδάσκεις τα προστάγματά σου. 172Η γλώσσα μου θα υμνήσει τον λόγο σου, γιατί όλες οι εντολές σου είναι δίκαιες. 173Ας είναι το χέρι σου έτοιμο να με βοηθήσει, γιατί διάλεξα τις οδηγίες σου. 174Λαχταρώ τη σωτηρία σου, Πατέρα μου, και η διδασκαλία σου είναι η χαρά μου. 175Ας ζήσει η ψυχή μου και να σε αινεί, κι ας με βοηθούν οι κρίσεις σου. 176Περιπλανήθηκα σαν χαμένο πρόβατο· αναζήτησε τον δούλο σου, γιατί δεν ξεχνώ τις εντολές σου. c c v176 Ο πιο μακρύς ψαλμός τελειώνει με μια ομολογία περιπλάνησης και μια ικεσία να έρθει ο Πατέρας να τον βρει — την ίδια καρδιά βοσκού που φανερώνει ο Ιησούς όταν αφήνει τα ενενήντα εννέα για να αναζητήσει το ένα πρόβατο που ξεστράτισε (Λουκάς 15:4-6).