Salmo 119 FHB Father's Heart Bible™

119 ¹Bulahan ang mga wala sing kasawayan sa ila dalanon, nga nagalakat sa pagtudlo sang aton Amay. ²Bulahan ang mga nagabantay sang iya mga pagpamatuod, nga nagapangita sa iya sa bug-os nila nga tagipusoon. ³Wala sila nagahimo sing malaut; nagalakat sila sa iya mga dalanon. ⁴Ginsugo mo ang imo mga pagsulondan nga bantayan sing makugi. ⁵O, kabay nga ang akon mga dalanon mangin malig-on sa pagbantay sang imo mga palatukoran! ⁶Niyan indi ako mahuya kon tulokon ko ang tanan mo nga mga sugo. ⁷Dayawon ko ikaw sa tadlong nga tagipusoon kon matun-an ko ang imo matarung nga mga paghukom. ⁸Bantayan ko ang imo mga palatukoran; dili mo ako pagpabay-i sing bug-os.

⁹Paano matipigan sang pamatan-on nga lalaki nga matinlo ang iya dalanon? Paagi sa pagbantay sini suno sa imo pulong. ¹⁰Sa bug-os ko nga tagipusoon ginapangita ko ikaw; dili mo ako pagtuguti nga magtalang gikan sa imo mga sugo. ¹¹Gintipigan ko ang imo pulong sa akon tagipusoon, agud nga indi ako makasala sa imo. ¹²Dalayawon ikaw, akon Amay; tudloi ako sang imo mga palatukoran. ¹³Sa akon mga bibig ginasugid ko ang tanan nga mga paghukom sang imo baba. ¹⁴Sa dalan sang imo mga pagpamatuod nagakalipay ako, subong sa tanan nga manggad. ¹⁵Pamalandongon ko ang imo mga pagsulondan kag itulok ko ang akon mga mata sa imo mga dalanon. ¹⁶Nagakalipay ako sa imo mga palatukoran; indi ko pagkalimtan ang imo pulong.

¹⁷Magmahinatagon ka sa imo alagad, agud nga mabuhi ako kag matuman ang imo pulong. ¹⁸Buksi ang akon mga mata, agud nga makita ko ang makatilingala nga mga butang gikan sa imo pagtudlo. ¹⁹Dumuloong ako sa duta; dili mo pagtagoi sa akon ang imo mga sugo. ²⁰Ang akon kalag ginaut-ot sang handum sa imo mga paghukom sa tanan nga tion. ²¹Ginasaway mo ang mga bugalon, ang mga ginpakamalaut, nga nagatalang gikan sa imo mga sugo. ²²Kuhaa sa akon ang pagyaguta kag pagtamay, kay ginabantayan ko ang imo mga pagpamatuod. ²³Bisan ang mga principe nagapungko kag nagahambal batok sa akon, ang imo alagad nagapamalandong sang imo mga palatukoran. ²⁴Ang imo mga pagpamatuod amo ang akon kalipay; sila amo ang akon mga manuglaygay.

²⁵Ang akon kalag nagapilit sa yab-ok; buhia ako liwat suno sa imo pulong. ²⁶Ginsugid ko sa imo ang akon mga dalanon, kag ginsabat mo ako; tudloi ako sang imo mga palatukoran. ²⁷Paintiendiha ako sang dalan sang imo mga pagsulondan, kag pamalandongon ko ang imo makatilingala nga mga binuhatan. ²⁸Ang akon kalag nagakatunaw sa kasubo; pabakura ako suno sa imo pulong. ²⁹Ilikaw ako sa dalan sang kabutigan, kag sa imo bugay ihatag sa akon ang imo pagtudlo. ³⁰Ginpili ko ang dalan sang pagkamatutom; ginbutang ko ang imo mga paghukom sa akon atubangan. ³¹Nagapilit ako sa imo mga pagpamatuod, akon Amay; dili ako pagpakahuy-i. ³²Magadalagan ako sa dalan sang imo mga sugo, kay ginapasangkad mo ang akon tagipusoon.

³³Tudloi ako, akon Amay, sang dalan sang imo mga palatukoran, kag bantayan ko ini tubtob sa katapusan. ³⁴Hatagi ako sing paghangup, agud nga mabantayan ko ang imo pagtudlo kag matuman ko ini sa bug-os ko nga tagipusoon. ³⁵Tuytoyi ako sa banas sang imo mga sugo, kay nagakalipay ako sini. ³⁶Ihuyog ang akon tagiposoon sa imo mga pagpamatuod, kag indi sa makagod nga kapuslanan. ³⁷Ipaliso ang akon mga mata sa pagtan-aw sang mga butang nga walay pulos; buhia ako sa imo mga dalanon. ³⁸Palig-una sa imo alagad ang imo saad, nga para sa mga nagakahadluk sa imo. ³⁹Kuhaa ang pagpakahuya nga akon ginakahadlukan, kay ang imo mga paghukom maayo. ⁴⁰Ginahandum ko ang imo mga pagsulundan; sa imo pagkamatarung hatagi ako sing kabuhi.

⁴¹Mag-abut sa akon ang imo malig-on nga paghigugma, Amay, ang imo kaluwasan suno sa imo saad. ⁴²Niyan may isabat ako sa nagayaguta sa akon, kay nagasalig ako sa imo pulong. ⁴³Kag indi pagkuhaa sing bug-os ang pulong sang kamatuoran sa akon baba, kay ang akon paglaum yara sa imo mga paghukom. ⁴⁴Tumanon ko ang imo kasoguan sa gihapon, sa walay katapusan. ⁴⁵Kag magalakat ako sa kahilwayan, kay ginpangita ko ang imo mga pagsulundan. ⁴⁶Magahambal ako tuhoy sa imo mga pagpamatuod sa atubangan sang mga hari kag indi mahuy-an. ⁴⁷Nagakalipay ako sa imo mga sugo, nga akon ginahigugma. ⁴⁸Ginabayaw ko ang akon mga kamot sa imo mga sugo, nga akon ginahigugma, kag ginapamalandong ko ang imo mga palatukuran.

⁴⁹Dumduma ang imo pulong sa imo alagad, nga sa diin ginpalaum mo ako. ⁵⁰Amo ini ang akon lugpay sa akon kapipit-an, nga ang imo saad nagahatag sa akon sing kabuhi. ⁵¹Ginayaguta ako sing tuman sang mga palabilabihon, apang wala ako nagatalikod sa imo kasoguan. ⁵²Kon dumdumon ko ang imo mga paghukom halin sang una nga mga katuigan, Amay, nalugpayan ako. ⁵³Nagagahom sa akon ang mainit nga kaakig tungud sa mga malaut, nga nagabiya sa imo kasoguan. ⁵⁴Ang imo mga palatukuran nangin akon mga ambahanon bisan diin ako nagapuyo. ⁵⁵Ginadumdum ko ang imo ngalan sa kagab-ihon, Amay, kag ginatuman ko ang imo kasoguan. ⁵⁶Nangin akon ini nga pagpakamaayo, nga gintuman ko ang imo mga pagsulundan.

⁵⁷Ang akon Amay amo ang akon bahin; nagasaad ako sa pagtuman sang imo mga pulong. ⁵⁸Ginapangita ko ang imo kahamuot sa bug-os ko nga tagiposoon; kaluoyi ako suno sa imo saad. ⁵⁹Kon palandungon ko ang akon mga dalanon, ginapaliso ko ang akon mga tiil padulong sa imo mga pagpamatuod. ⁶⁰Nagadali-dali ako kag wala nagapadugay sa pagtuman sang imo mga sugo. ⁶¹Bisan ginagapos ako sang mga lubid sang mga malaut, wala ko ginakalipatan ang imo kasoguan. ⁶²Sa tungang gab-i nagabangon ako sa pagdayaw sa imo tungud sa imo matarung nga mga paghukom. ⁶³Kaupod ako sang tanan nga nagakahadluk sa imo, sang mga nagatuman sang imo mga pagsulundan. ⁶⁴Ang duta puno sang imo malig-on nga paghigugma, Amay; tudloi ako sang imo mga palatukuran.

⁶⁵Maayo ka sa imo alagad, Amay, suno sa imo pulong. ⁶⁶Tudloi ako sing maayo nga paghukom kag ihibalo, kay nagatoo ako sa imo mga sugo. ⁶⁷Sa wala pa ako mapiot nagtalang ako, apang karon ginatuman ko ang imo pulong. ⁶⁸Maayo ka kag nagahimo ka sing maayo; tudloi ako sang imo mga palatukuran. ⁶⁹Ginabutangbutangan ako sang mga palabilabihon sing mga kabutigan, apang sa bug-os ko nga tagiposoon ginatuman ko ang imo mga pagsulundan. ⁷⁰Ang ila tagiposoon wala sing balatyagon subong sang sebo, apang nagakalipay ako sa imo kasoguan. ⁷¹Maayo para sa akon nga gin-antos ako, agud matun-an ko ang imo mga palatukuran. ⁷²Ang panudlo sang imo baba mas maayo para sa akon sangsa linibo ka bahin nga bulawan kag pilak.

⁷³Ang imo mga kamot naghimo kag nagporma sa akon; hatagi ako sing paghangup agud matun-an ko ang imo mga sugo. ⁷⁴Ang mga nagakahadluk sa imo makakita sa akon kag magakalipay, kay naglaum ako sa imo pulong. ⁷⁵Nakahibalo ako, akon Amay, nga ang imo mga paghukom matarung, kag nga sa pagkamatutum gin-antos mo ako. ⁷⁶Kabay nga lipayon ako sang imo gugma nga katipan suno sa imo saad sa imo alagad. ⁷⁷Kabay nga mag-abut sa akon ang imo malulo nga kalooy, agud mabuhi ako; kay ang imo panudlo amo ang akon kalipay. ⁷⁸Kabay nga mahuy-an ang mga matinaastaason, kay ginhimuan nila ako sing sayup paagi sa kabutigan; kon tuhoy sa akon, pamalandungan ko ang imo mga pagsulundan. ⁷⁹Kabay nga magbalik sa akon ang mga nagakahadluk sa imo, ang mga nakahibalo sang imo mga pamatuod. ⁸⁰Kabay nga ang akon tagiposoon mangin wala sing kasawayan sa imo mga palatukuran, agud indi ako mahuy-an.

⁸¹Ang akon kalag nagakapoy sa paghulat sang imo kaluwasan; nagalaum ako sa imo pulong. ⁸²Ang akon mga mata nagakapoy sa paghulat sang imo saad; nagapamangkot ako, “San-o mo ako lipayon?” ⁸³Kay nangin kaangay ako sang panit nga suludlan sang alak sa aso-aso, apang wala ko ginakalimtan ang imo mga palatukuran. ^a a v83 Ang panit nga suludlan sang alak nga ginbitay sa hulot nga mausukon nagakuros kag nagaitum — amo ini ang larawan sang manunulat sang balak sa iya kaugalingon nga naluya na nga kahimtangan. ⁸⁴Pila na bala ka adlaw ang imo alagad? San-o mo pagahukman ang mga nagahingabot sa akon? ⁸⁵Ang mga matinaastaason nagkutkot sing mga buho para sa akon; wala sila nagakabuhi suno sa imo panudlo. ⁸⁶Ang tanan mo nga mga sugo matutum; ginahingabot nila ako paagi sa kabutigan; buligi ako! ⁸⁷Daw halus na nila ako ginlaglag sa duta, apang wala ko ginbiyaan ang imo mga pagsulundan. ⁸⁸Sa imo gugma nga katipan hatagi ako sing kabuhi, agud matuman ko ang mga pamatuod sang imo baba.

⁸⁹Sa walay katubtuban, akon Amay, ang imo pulong nalig-on sa mga langit. ⁹⁰Ang imo pagkamatutum nagapadayon sa tanan nga kaliwatan; gintukod mo ang duta, kag nagapabilin ini nga malig-on. ⁹¹Nagapabilin sila tubtub karon nga adlaw suno sa imo kasugoan, kay ang tanan nga butang imo mga alagad. ⁹²Kon ang imo panudlo wala nangin akon kalipay, nalaglag na kuntani ako sa akon pag-antos. ⁹³Indi ko gid pagkalimtan ang imo mga pagsulundan, kay paagi sa ila ginhatagan mo ako sing kabuhi. ⁹⁴Imo ako; luwasa ako, kay ginpangita ko ang imo mga pagsulundan. ⁹⁵Ang mga malaut nagahulat sa paglaglag sa akon, apang ginapamalandungan ko ang imo mga pamatuod. ⁹⁶Nakita ko ang dulonan sang tanan nga pagkahingpit, apang ang imo sugo tama kalapad.

⁹⁷O daw ano ang akon paghigugma sa imo panudlo! Amo ini ang akon ginapamalandungan sa bug-os nga adlaw. ⁹⁸Ang imo sugo nagahimo sa akon nga labi pa ka maalam sangsa akon mga kaaway, kay yara ini pirme sa akon. ⁹⁹May labi pa ako nga paghangup sangsa tanan ko nga mga manunudlo, kay ang imo mga pamatuod amo ang akon ginapamalandungan. ¹⁰⁰May labi pa ako nga paghangup sangsa mga tigulang, kay ginatuman ko ang imo mga pagsulundan. ¹⁰¹Ginapunggan ko ang akon mga tiil sa tagsa ka malaut nga dalan, agud matuman ko ang imo pulong. ¹⁰²Wala ako nagatalikod sa imo mga paghukom, kay ikaw gid ang nagtudlo sa akon. ¹⁰³Daw ano katam-is sang imo mga pulong sa akon pagtilaw, matam-is pa sa dugos sa akon baba! ¹⁰⁴Paagi sa imo mga sugo nagabaton ako sing paghangup; busa ginakaugtan ko ang tagsa ka butig nga dalan.

¹⁰⁵Ang imo pulong amo ang suga sa akon mga tiil kag kapawa sa akon alagyan. ¹⁰⁶Nagsumpa ako kag ginpalig-on ko ini, nga tumanon ko ang imo matarung nga mga paghukom. ¹⁰⁷Ginapaantus ako sing tuman; buhia ako, Amay ko, suno sa imo pulong. ¹⁰⁸Batuna ang mga pagdayaw nga kinabubut-on ko nga ginahalad, Amay ko, kag tudlui ako sang imo mga paghukom. ¹⁰⁹Ginakaptan ko ang akon kabuhi sa akon kamot sa gihapon, apang wala ko ginakalimtan ang imo pagpanudlo. ¹¹⁰Ginbutangan ako sang mga malauton sing siod, apang wala ako nagatalang sa imo mga sugo. ¹¹¹Ang imo mga pagpamatuud amo ang akon palanublion sa walay katubtuban, kay ini amo ang kalipay sang akon tagiposoon. ¹¹²Ginapaandam ko ang akon tagiposoon sa pagtuman sang imo mga palatukuran sa walay katubtuban, tubtub sa katapusan.

¹¹³Ginakaugtan ko ang mga maduhaduhaon, apang ginahigugma ko ang imo pagpanudlo. ¹¹⁴Ikaw ang akon palanaguan kag akon taming; nagalaum ako sa imo pulong. ¹¹⁵Magpalayo kamo sa akon, kamo nga mga manughimo sing malaut, agud matuman ko ang mga sugo sang akon Amay. ¹¹⁶Sapwela ako suno sa imo saad, agud mabuhi ako, kag indi ako pagpakahuy-i sa akon paglaum. ¹¹⁷Sakdila ako, agud maluwas ako kag padayon nga magtamud sa imo mga palatukuran. ¹¹⁸Ginasikway mo ang tanan nga nagatalang sa imo mga palatukuran, kay ang ila pagkamalalangon wala sing pulos. ¹¹⁹Ginatabog mo ang tanan nga mga malauton sang duta subong taeng salsalon; busa ginahigugma ko ang imo mga pagpamatuud. ¹²⁰Nagakurog ang akon unud sa kahadluk sa imo, kag nahadluk ako sa imo mga paghukom.

¹²¹Ginhimo ko ang matarung kag husto; indi ako pagpabay-i sa akon mga manugpigos. ¹²²Ihatag sa imo alagad ang saad sang kaayuhan; indi pagtuguti nga pigoson ako sang mga bugalon. ¹²³Nagakapoy ang akon mga mata sa pagpaabut sang imo kaluwasan kag sa katumanan sang imo matarung nga saad. ¹²⁴Buhati ang imo alagad suno sa imo malig-on nga paghigugma, kag tudlui ako sang imo mga palatukuran. ¹²⁵Ako imo alagad; hatagi ako sing paghangup, agud mahibaloan ko ang imo mga pagpamatuud. ¹²⁶Tion na ini nga maghulag ang aton Amay, kay ginlapas ang imo pagpanudlo. ¹²⁷Busa ginahigugma ko ang imo mga sugo labaw sa bulawan, labaw sa pinakamaayo nga bulawan. ¹²⁸Busa ginakabig ko nga matarung ang tanan mo nga mga sugo; ginakaugtan ko ang tagsa ka butig nga dalan.

¹²⁹Ang imo mga pagpamatuud makatilingala; busa ginatuman sila sang akon kalag. ¹³⁰Ang pagbukas sang imo mga pulong nagahatag sing kapawa; nagahatag ini sing paghangup sa mga kulang sing kaalam. ¹³¹Ginabuka ko ang akon baba kag nagahangus ako, kay nagahandum ako sang imo mga sugo. ¹³²Balikdi ako kag kaloy-i ako, subong sang imo kinabatasan sa mga nagahigugma sang imo ngalan. ¹³³Palig-una ang akon mga tikang suno sa imo saad, kag indi pagtuguti nga maggahum sa akon ang bisan ano nga sala. ¹³⁴Tubosa ako sa pagpamigos sang tawo, agud nga matuman ko ang imo mga pagsulundan. ¹³⁵Pasilaka ang imo nawong sa imo alagad, kag tudloi ako sang imo mga palatukuran. ¹³⁶Ang akon mga mata nagapaagay sing mga sapa sang luha, kay wala nagabantay ang mga tawo sang imo pagtudlo.

¹³⁷Matarung ikaw, Amay, kag husto ang imo mga paghukom. ¹³⁸Gintangdo mo ang imo mga pamatuod sa pagkamatarung kag sa bug-os nga pagkamatutum. ¹³⁹Ginaut-ot ako sang akon kakugi, kay ginakalimtan sang akon mga kaaway ang imo mga pulong. ¹⁴⁰Natilawan sing maayo ang imo saad, kag ginahigugma ini sang imo alagad. ¹⁴¹Diutay ako kag tinamay, apang wala ko ginakalimtan ang imo mga pagsulundan. ¹⁴²Ang imo pagkamatarung matarung sa gihapon, kag matuod ang imo pagtudlo. ¹⁴³Nag-abut sa akon ang kalisud kag ang kasubo, apang ang imo mga sugo amo ang akon kalipay. ¹⁴⁴Ang imo mga pamatuod matarung sa gihapon; hatagi ako sing paghangup agud nga mabuhi ako.

¹⁴⁵Sa bug-os ko nga tagiposoon nagatuaw ako; sabta ako, Amay! Bantayan ko ang imo mga palatukuran. ¹⁴⁶Nagapanawag ako sa imo; luwasa ako, agud nga matuman ko ang imo mga pamatuod. ¹⁴⁷Nagabangon ako antes magpamanagbanag kag nagatuaw sing bulig; nagalaum ako sa imo mga pulong. ¹⁴⁸Ang akon mga mata nagamata antes sa mga pulungbantayan sang gab-i, agud nga mapamalandungan ko ang imo saad. ^b b v148 Ginbahin ang gab-i sa pinat-ud nga mga tion sang pagbantay (masami tatlo ukon apat ka halinton); nagamata ang manunulat antes sa kada isa agud magpangamuyo. ¹⁴⁹Pamatii ang akon tingug suno sa imo paghigugma sa katipan; Amay, suno sa imo mga paghukom buhia ako. ¹⁵⁰Nagapalapit ang mga nagahingabot sa akon nga may malaut nga tuyo; malayo sila sa imo pagtudlo. ¹⁵¹Apang malapit ikaw, Amay, kag matuod ang tanan mo nga mga sugo. ¹⁵²Dugay na nga nahibaloan ko gikan sa imo mga pamatuod nga gintukod mo ini sa gihapon.

¹⁵³Tanawa ang akon kapipitan kag luwasa ako, kay wala ko ginakalimtan ang imo pagtudlo. ¹⁵⁴Apinan mo ako sa akon kaso kag tubosa ako; buhia ako suno sa imo saad. ¹⁵⁵Malayo ang kaluwasan sa mga malaut, kay wala sila nagapangita sang imo mga palatukuran. ¹⁵⁶Daku ang imo mapinalanggaon nga kalooy, Amay; buhia ako suno sa imo mga paghukom. ¹⁵⁷Madamu ang mga nagahingabot sa akon kag ang akon mga kaaway, apang wala ako nagatipas gikan sa imo mga pamatuod. ¹⁵⁸Ginatan-aw ko nga may kangil-ad ang mga maluibon, kay wala sila nagabantay sang imo pulong. ¹⁵⁹Binagbinaga kon daw ano ang akon paghigugma sa imo mga pagsulundan! Buhia ako, Amay, suno sa imo malig-on nga paghigugma. ¹⁶⁰Ang kabug-osan sang imo pulong amo ang kamatuoran, kag ang tagsa sa imo matarung nga mga paghukom nagapadayon sa gihapon.

¹⁶¹Ginahingabot ako sang mga prinsipe sa wala sing kabangdanan, apang ang akon tagiposoon nagakahadluk sa imo mga pulong. ¹⁶²Nagakalipay ako sa imo pulong subong sang isa nga nakakita sing daku nga bahandi. ¹⁶³Ginadumtan ko kag ginakangil-aran ang kabutigan, apang ginahigugma ko ang imo pagtudlo. ¹⁶⁴Makapito sa isa ka adlaw ginadayaw ko ikaw tungud sa imo matarung nga mga paghukom. ¹⁶⁵Ang mga nagahigugma sang imo pagtudlo may daku nga paghidait; wala sing makapasandad sa ila. ¹⁶⁶Nagalaum ako sang imo kaluwasan, akon Amay, kag ginatuman ko ang imo mga sugo. ¹⁶⁷Ginatuman sang akon kalag ang imo mga pamatuod; ginahigugma ko sila sing tama gid. ¹⁶⁸Ginatuman ko ang imo mga pagsulundan kag mga pamatuod, kay ang tanan ko nga mga dalanon yara sa atubangan mo.

¹⁶⁹Kabay nga ang akon pagtu-aw magdangat sa imo atubangan, akon Amay; hatagi ako sing paghangup suno sa imo pulong. ¹⁷⁰Kabay nga ang akon pangabay magdangat sa imo atubangan; luwasa ako suno sa imo pulong. ¹⁷¹Magabuhagay ang akon mga bibig sang pagdayaw, kay ginatudlo mo sa akon ang imo mga palatukuran. ¹⁷²Magaamba ang akon dila tuhoy sa imo pulong, kay ang tanan mo nga mga sugo matarung. ¹⁷³Kabay nga handa ang imo kamot sa pagbulig sa akon, kay ginpili ko ang imo mga pagsulundan. ¹⁷⁴Ginahandum ko ang imo kaluwasan, akon Amay, kag ang imo pagtudlo amo ang akon kalipay. ¹⁷⁵Kabay nga mabuhi ang akon kalag kag magdayaw sa imo, kag kabay nga buligan ako sang imo mga paghukom. ¹⁷⁶Nagtalang ako subong sang nadula nga karnero; pangitaa ang imo alagad, kay wala ko ginakalimtan ang imo mga sugo. ^c c v176 Ang pinakalaba nga salmo nagatapos sa isa ka pagtu-ad sang pagtalang kag isa ka pangabay nga magkari ang Amay sa pagpangita sa iya — ang amo man gid nga tagipusoon sang manugbantay nga ginapakita ni Jesus sang ginbayaan niya ang kasiaman kag siam agud pangitaon ang isa ka karnero nga nagtalang (Lucas 15:4-6).