Kêfxweşî bi Her Peyvê
Beşa herî dirêj di Kitêba Pîroz de, bîst û du malikên alfabeyî li ser yek mijarê: peyva Bavê me ku her roj pê tê jiyîn. Nivîskar tê tinazkirin, tê şopandin, tê êşandin û hindik mabû ku biqede, û dîsa jî wê şîretê stranê xwe, azadiya xwe, çira xwe, şêwirmendên xwe dibêje.
119 1Xwezî bi wan ên ku riya wan bêqusûr e, yên ku di Şerîeta Bavê me de dimeşin. 2Xwezî bi wan ên ku şahidiyên wî diparêzin, yên ku bi hemû dilê xwe li wî digerin. 3Ew tu neheqiyê nakin; di riyên wî de dimeşin. 4Te emir kiriye ku fermanên te bi xîret bên parastin. 5Xwezî riyên min di girtina qanûnên te de bisebat bûna! 6Hingê ezê şermezar nebim gava ez li hemû emrên te binêrim. 7Ezê bi dilekî rast pesnê te bidim gava ez hukmên te yên rast hîn bibim. 8Ezê qanûnên te biparêzim; min bi tevahî nehêle.
9Xortek çawa dikare riya xwe paqij bihêle? Bi parastina wê li gorî peyva te. 10Ez bi hemû dilê xwe li te digerim; nehêle ku ez ji emrên te dûr bikevim. 11Min peyva te di dilê xwe de veşartiye, da ku ez li hember te guneh nekim. 12Tu pîroz î, ya Bavê min; qanûnên xwe hînî min bike. 13Ez bi lêvên xwe hemû hukmên devê te vedibêjim. 14Di riya şahidiyên te de ez şa dibim, bi qasî ku bi hemû dewlemendiyan. 15Ezê li ser fermanên te bifikirim û çavên xwe li ser riyên te bihêlim. 16Ez bi qanûnên te kêfxweş dibim; ezê peyva te ji bîr nekim.
17Bi xulamê xwe re comerd be, da ku ez bijîm û peyva te biparêzim. 18Çavên min veke, da ku ez tiştên ecêb ji Şerîeta te bibînim. 19Ez li ser rûyê erdê xerîb im; emrên xwe ji min veneşêre. 20Canê min ji hesretê dişewite, her gav ji bo hukmên te. 21Tu li pozbilindan, li yên nifirkirî, ên ku ji emrên te dûr dikevin, dixeyidî. 22Tinaz û biçûkdîtinê ji ser min rake, çimkî ez şahidiyên te diparêzim. 23Her çiqas mîr rûdinin û li dijî min dipeyivin jî, xulamê te li ser qanûnên te difikire. 24Şahidiyên te kêfxweşiya min in; ew şîretkarên min in.
25Canê min bi axê ve zeliqiye; li gorî peyva xwe min vejîne. 26Min riyên xwe ji te re gotin, û te bersiv da min; qanûnên xwe hînî min bike. 27Riya fermanên xwe bi min bide fêmkirin, û ezê li ser karên te yên ecêb bifikirim. 28Canê min ji xemgîniyê dihele; li gorî peyva xwe min hêzdar bike. 29Min ji riya derewê dûr bigire, û bi keremê Şerîeta xwe bide min. 30Min riya dilsoziyê bijartiye; min hukmên te danîne ber xwe. 31Ez bi şahidiyên te ve dizeliqim, ya Bavê min; nehêle ku ez şermezar bibim. 32Ezê di riya emrên te de birevim, çimkî tu dilê min fireh dikî.
33Ya Bavê min, riya qanûnên xwe hînî min bike, û ezê heta dawiyê wê biparêzim. 34Têgihîştinê bide min, da ku ez Şerîeta te biparêzim û bi hemû dilê xwe wê bi cih bînim. 35Di şiveriya emrên xwe de rêberiya min bike, çimkî ez bi wê kêfxweş dibim. 36Dilê min ber bi şahidiyên xwe ve bizivirîne, ne ber bi qezenca xweperestiyê ve. 37Çavên min ji temaşekirina tiştên pûç bizivirîne; di riyên xwe de min zindî bike. 38Ji xulamê xwe re soza xwe ya ji bo kesên ku ji te ditirsin bi cih bîne. 39Riswabûna ku ez jê ditirsim ji min dûr bixe, çimkî hukmên te qenc in. 40Ez hesreta emrên te dikişînim; bi rastiya xwe jiyanê bide min.
41Bila dilovaniya te ya peymanê bê ba min, Bavo, rizgariya te jî li gorî soza te. 42Hingê wê bersiveke min hebe ji bo yê ku tinazan bi min dike, çimkî ez xwe dispêrim peyva te. 43Û peyva rastiyê bi tevahî ji devê min nestîne, çimkî hêviya min di hukmên te de ye. 44Ezê her dem şerîeta te biparêzim, her û her heta hetayê. 45Û ezê bi azadî bimeşim, çimkî ez li emrên te geriyame. 46Ezê li ber padîşahan behsa şahidiyên te bikim û şermezar nebim. 47Ez bi emrên te kêfxweş dibim, yên ku ez ji wan hez dikim. 48Ez destên xwe ber bi emrên te ve bilind dikim, yên ku ez ji wan hez dikim, û ez li ser qanûnên te difikirim.
49Peyva xwe ya ji xulamê xwe re bîne bîra xwe, ya ku te ez pê hêvîdar kirim. 50Di tengahiya min de teseliya min ev e, ku soza te jiyanê dide min. 51Pozbilind bi tevahî tinazan bi min dikin, lê ez dev ji şerîeta te bernadim. 52Gava ez hukmên te yên ji zemanên kevn ve tînim bîra xwe, Bavo, ez teselî dibim. 53Ji ber xeraban hêrseke dijwar min digire, yên ku dev ji şerîeta te berdidin. 54Qanûnên te bûne stranên min li her cihê ku ez lê mame. 55Ez navê te tînim bîra xwe bi şev, Bavo, û şerîeta te diparêzim. 56Ev bereket para min bû, ku min emrên te parastin.
57Bavê min para min e; ez soz didim ku gotinên te biparêzim. 58Ez bi hemû dilê xwe li kerema te digerim; li gorî soza xwe bi min re keremdar be. 59Gava ez li riyên xwe difikirim, ez lingên xwe ber bi şahidiyên te ve dizivirînim. 60Ez lez dikim û dereng namînim ku emrên te biparêzim. 61Herçiqas benên xeraban li min dialiqin jî, ez şerîeta te ji bîr nakim. 62Li nîvê şevê ez radibim ku ji bo hukmên te yên rast pesnê te bidim. 63Ez hevalê hemû kesên ku ji te ditirsin im, hevalê wan ên ku emrên te diparêzin. 64Erd bi dilovaniya te ya peymanê tije ye, Bavo; qanûnên xwe hînî min bike.
65Li gorî peyva xwe, Bavo, te qencî bi xulamê xwe re kir. 66Têgihîştina baş û zanînê hînî min bike, çimkî ez bi emrên te bawer dikim. 67Berî ku ez biketama tengahiyê, ez ji rê derketim, lê niha ez peyva te diparêzim. 68Tu qenc î û qenciyê dikî; qanûnên xwe hînî min bike. 69Pozbilind bi derewan min dilewitînin, lê ez bi hemû dilê xwe emrên te diparêzim. 70Dilê wan wek bez bêhest e, lê ez bi şerîeta te kêfxweş dibim. 71Ji min re baş e ku ez hatim êşandin, da ku ez qaydeyên te hîn bibim. 72Hînkirina devê te ji min re ji hezaran perçeyên zêr û zîv çêtir e.
73Destên te ez çêkirim û ez saz kirim; aqil bide min, da ku ez emrên te hîn bibim. 74Yên ku ji te ditirsin, wê min bibînin û şa bibin, çimkî min hêviya xwe bi peyva te ve girê daye. 75Ez dizanim, ya Bavê min, ku hukmên te rast in, û ku te bi dilsoziyê ez êşandim. 76Bila dilovaniya te ya peymanê, li gorî soza ku te daye xulamê xwe, min teselî bike. 77Bila dilrehmiya te ya nerm bigihîje min, da ku ez bijîm; çimkî hînkirina te kêfxweşiya min e. 78Bila pozbilind şermezar bibin, çimkî wan bi derewan neheqî li min kir; lê ez, ezê li ser şîretên te bifikirim. 79Bila yên ku ji te ditirsin vegerin ba min, yên ku şahidiyên te dizanin. 80Bila dilê min di qaydeyên te de bêqusûr be, da ku ez şermezar nebim.
81Canê min ji bo xilasiya te dihele; ez hêviya xwe bi peyva te ve girê didim. 82Çavên min ji çavnêriya soza te diwestin; ez dipirsim: “Tuyê kengê min teselî bikî?” 83Çimkî ez mîna meşkeke di nav dûxanê de bûme, lê dîsa jî ez qaydeyên te ji bîr nakim. a a v83 Meşka ku li odeyeke tije dûxan hatiye daliqandin hişk dibe û reş dibe — helbestvan bi vê wêneyê rewşa xwe ya westiyayî nîşan dide. 84Çend rojên xulamê te hene? Tuyê kengê yên ku zilmê li min dikin dadbar bikî? 85Pozbilindan ji min re çal kolane; ew li gorî hînkirina te najîn. 86Hemû emrên te dilsoz in; ew bi derewan zilmê li min dikin; alîkariya min bike! 87Hindik mabû ku ew min li ser rûyê erdê tune bikin, lê min dev ji şîretên te bernedaye. 88Bi dilovaniya xwe ya peymanê jiyanê bide min, da ku ez şahidiyên devê te biparêzim.
89Her û her, ya Bavê min, peyva te li ezmanan bi saxlemî sabît e. 90Dilsoziya te heta hemû nifşan dimîne; te erd damezirand û ew bi cih dimîne. 91Ew heta îro bi hukmê te disekinin, çimkî her tişt xulamên te ne. 92Heke hînkirina te ne kêfxweşiya min bûya, ezê di tengahiya xwe de helak bibûma. 93Ezê tu carî şîretên te ji bîr nekim, çimkî te bi wan jiyan daye min. 94Ez yê te me; min xilas bike, çimkî min li şîretên te geriyaye. 95Xerab kemînê digirin ku min helak bikin, lê ez li ser şahidiyên te difikirim. 96Min ji hemû kamiliyê re sînorek dît, lê emrê te gelekî fireh e.
97Ax, ez çiqas ji hînkirina te hez dikim! Ew hemû rojê ramana min e. 98Emrê te min ji dijminên min jîrtir dike, çimkî ew her tim bi min re ye. 99Têgihîştina min ji ya hemû mamosteyên min zêdetir e, çimkî şahidiyên te ramana min in. 100Ez ji kalan bêtir têdigihîjim, çimkî ez şîretên te diparêzim. 101Ez lingên xwe ji her riya xerab vedigirim, da ku peyva te biparêzim. 102Ez ji hukmên te venagerim, çimkî te bi xwe ez hîn kirime. 103Gotinên te li damaqa min çiqas şîrin in, ji hingiv şîrintir in li devê min! 104Bi şîretên te ez têgihîştinê distînim; loma ez ji her riya derewîn nefret dikim.
105Peyva te ji lingên min re çira ye û ji riya min re ronahî ye. 106Min sond xwariye û min ew piştrast kiriye, ku ez hukmên te yên rast biparêzim. 107Ez pir hatime êşandin; ya Bavê min, li gorî peyva xwe jiyanê bide min. 108Pesnên ku ez bi dilxwazî pêşkêş dikim qebûl bike, ya Bavê min, û hukmên xwe hînî min bike. 109Ez her dem jiyana xwe di destê xwe de digirim, lê ez qanûna te ji bîr nakim. 110Xeraban dafik danîne ji min re, lê ez ji şîretên te dûr nakevim. 111Şahidiyên te her û her mîrateya min in, çimkî ew şahiya dilê min in. 112Ez dilê xwe datînim ser pêkanîna qaydeyên te her û her, heta dawiyê.
113Ez ji dudilan nefret dikim, lê ez ji qanûna te hez dikim. 114Tu stargeha min û mertalê min î; ez li hêviya peyva te me. 115Ji min dûr bikevin, gelî xerabkaran, da ku ez emrên Bavê xwe biparêzim. 116Li gorî soza xwe min bigire, da ku ez bijîm, û nehêle ku ez ji hêviya xwe şermezar bibim. 117Piştgiriya min bike, da ku ez ewle bim û her dem bala xwe bidim qaydeyên te. 118Tu hemû yên ku ji qaydeyên te derdikevin red dikî, çimkî fêlbaziya wan pûç e. 119Tu hemû xerabên dinyayê wek qirêja madenan davêjî; loma ez ji şahidiyên te hez dikim. 120Bedena min ji tirsa te dilerize, û ez ji hukmên te ditirsim.
121Min tiştê dadperwer û rast kiriye; min nede destê zordarên min. 122Soza qenciyê bide xulamê xwe; nehêle ku pozbilind min biçewisînin. 123Çavên min ji çavnêriya xilasiya te diwestin û ji çavnêriya pêkhatina soza te ya rast. 124Li gorî dilovaniya xwe ya peymanê bi xulamê xwe re tevbigere, û qaydeyên xwe hînî min bike. 125Ez xulamê te me; têgihîştinê bide min, da ku ez şahidiyên te bizanim. 126Wext hatiye ku Bavê me dest bi kar bike, çimkî qanûna te hatiye şikandin. 127Loma ez ji emrên te ji zêr zêdetir hez dikim, ji zêrê saf jî zêdetir. 128Loma ez hemû şîretên te rast dihesibînim; ez ji her riya derewîn nefret dikim.
129Şahidiyên te ecêb in; loma canê min wan diparêze. 130Vekirina gotinên te ronahiyê dide; ew têgihîştinê dide yên sade. 131Ez devê xwe vedikim û bi helkehelk bêhnê distînim, çimkî ez bi hesreta emrên te me. 132Berê xwe bide min û keremê bi min bike, wek ku tu bi wan ên ku ji navê te hez dikin re dikî. 133Li gorî soza xwe gavên min sabit bike, û nehêle ku tu guneh li ser min serdest be. 134Min ji zordariya mirovan bikire, da ku ez şîretên te bînim cih. 135Bila rûyê te li ser xulamê te bibiriqe, û qanûnên xwe hînî min bike. 136Ji çavên min çemên hêsiran diherikin, çimkî mirov hînkirina te naparêzin.
137Tu rast î, ya Bavê min, û hukmên te durist in. 138Te şahidiyên xwe bi rastiyê û bi temamiya dilsoziyê destnîşan kirine. 139Xîreta min min dişewitîne, çimkî neyarên min gotinên te ji bîr dikin. 140Soza te gelek ceribandî ye, û xulamê te jê hez dike. 141Ez biçûk û rezîl im, lê dîsa jî şîretên te ji bîr nakim. 142Rastiya te her û her rast e, û hînkirina te heqîqet e. 143Tengahî û kovan hatin serê min, lê emrên te dilxweşiya min in. 144Şahidiyên te her û her rast in; têgihîştinê bide min, da ku ez bijîm.
145Bi hemû dilê xwe ez gazî dikim; ya Bavê min, bersiva min bide! Ezê qanûnên te biparêzim. 146Ez gazî te dikim; min xilas bike, da ku ez şahidiyên te bînim cih. 147Berî berbangê ez radibim û ji bo alîkariyê gazî dikim; ez bi gotinên te hêvîdar im. 148Çavên min berî nobetên şevê şiyar in, da ku ez li ser soza te bifikirim. b b v148 Şev li ser nobetên diyarkirî dihate parvekirin (bi gelemperî sê an çar nobet); helbestvan berî her yekê ji wan şiyar dibe, da ku dua bike. 149Li gorî dilovaniya xwe guh bide dengê min; ya Bavê min, li gorî hukmên xwe jiyanê bide min. 150Ew nêzîk dibin, yên ku bi niyeta xerab min diçewisînin; ew ji hînkirina te dûr in. 151Lê tu nêzîk î, ya Bavê min, û hemû emrên te rast in. 152Ji mêj ve min ji şahidiyên te zaniye ku te ew her û her ava kirine.
153Li tengahiya min binêre û min rizgar bike, çimkî ez hînkirina te ji bîr nakim. 154Doza min biparêze û min bikire; li gorî soza xwe jiyanê bide min. 155Xilasî ji xeraban dûr e, çimkî ew li qanûnên te nagerin. 156Dilrehmiya te ya nermik mezin e, ya Bavê min; li gorî hukmên xwe jiyanê bide min. 157Gelek in çewisînerên min û neyarên min, lê ez ji şahidiyên te venaqetim. 158Ez bi nefret li bêbextan dinêrim, çimkî ew gotina te naparêzin. 159Binêre ka ez çiqas ji şîretên te hez dikim! Ya Bavê min, li gorî dilovaniya xwe jiyanê bide min. 160Tevahiya gotina te heqîqet e, û her yek ji hukmên te yên rast her û her dimîne.
161Mîr bê sedem min diçewisînin, lê dilê min li ber gotinên te bi tirs û hurmet e. 162Ez bi gotina te şa dibim, mîna yê ku xezîneyeke mezin dibîne. 163Ez ji derewan nefret dikim û jê dikerihim, lê ez ji hînkirina te hez dikim. 164Rojê heft caran ez ji bo hukmên te yên rast pesnê te didim. 165Yên ku ji hînkirina te hez dikin xwedî aştiyeke mezin in; ti tişt nikare wan biterpilîne. 166Ez li hêviya xilasiya te me, ya Bavê min, û emrên te digirim. 167Canê min şahidiyên te digire; ez pir zêde ji wan hez dikim. 168Ez fermanên te û şahidiyên te digirim, çimkî hemû riyên min li ber te ne.
169Bila hawara min bigihîje ber te, ya Bavê min; li gorî gotina xwe têgihîştinê bide min. 170Bila lavakirina min were ber te; li gorî gotina xwe min rizgar bike. 171Lêvên min wê pesnê birijînin, çimkî tu qanûnên xwe hînî min dikî. 172Zimanê min wê ji gotina te re stranan bêje, çimkî hemû emrên te rast in. 173Bila destê te ji bo alîkariya min amade be, çimkî min fermanên te bijartine. 174Ez bêriya xilasiya te dikim, ya Bavê min, û hînkirina te kêfxweşiya min e. 175Bila canê min bijî û pesnê te bide, û bila dadbariyên te alîkariya min bikin. 176Ez wek pezekî winda ji rê derketime; li xulamê xwe bigere, çimkî ez emrên te ji bîr nakim. c c v176 Zebûra herî dirêj bi îtirafa ji rê derketinê û bi lavakirinekê bi dawî dibe ku Bav were û wî bibîne. Ev heman dilê şivantiyê ye ku Îsa eşkere dike, gava ku ew nod û nehan dihêle da ku li wî pezê ku ji rê derketiye bigere (Lûqa 15:4-6).