Dilovaniya Wî Her û Her Dimîne
Meşeke bi rêz li ber dergehên Perestgeha Bavê me. Dora stranbêj wek keriyeke mêşên hingiv hat girtin û ew ewqas bi tundî hat pêldan ku hema biketa, lê ew sax ma û di dergehê rastiyê re derbas bû. Kevirê hatî redkirin dibe kevirê rikin; roj bi xwe sedema şahiyê ye.
118 1Ji Bavê me re şikir bikin, çimkî ew qenc e; dilovaniya wî her û her dimîne.
2Bila Îsraêl bêje: “Dilovaniya wî her û her dimîne.” 3Bila mala Harûn bêje: “Dilovaniya wî her û her dimîne.” 4Bila yên ku ji Bavê me ditirsin bêjin: “Dilovaniya wî her û her dimîne.”
5Di tengahiya xwe de min gazî Bavê xwe kir; wî bersiva min da û ez azad kirim. 6Bavê min bi min re ye; ez natirsim. Mirov dikare çi bi min bike? 7Bavê min wekî alîkarê min bi min re ye; ezê bi serfirazî li yên ku ji min nefret dikin binêrim.
8Penah birina ba Bavê me ji bawerîkirina bi mirovan çêtir e. 9Penah birina ba Bavê me ji bawerîkirina bi mîran çêtir e. 10Hemû miletan dora min girt; bi navê Bavê me min ew birîn. 11Wan dora min girt, ji her aliyî ve dora min girt; bi navê Bavê me min ew birîn. 12Wan wek mêşên hingiv dora min girt; ew wek agirê stiriyan vemirîn; bi navê Bavê me min ew birîn. 13Ez ewqas bi tundî hatim pêldan ku hindik mabû ez bikevim, lê Bavê me alîkariya min kir. 14Bavê min hêza min û strana min e; ew bû xilasiya min.
15Stranên şahiyê yên xilasiyê di konên rastan de ne: “Destê Bavê me yê rastê karên mezin kirine. 16Destê Bavê me yê rastê bilind bûye; destê Bavê me yê rastê karên mezin kirine.” 17Ez namirim, lê ezê bijîm û karên Bavê xwe bidim zanîn. 18Bavê min bi giranî ez terbiye kirim, lê wî ez nedam destê mirinê.
19Deriyên rastiyê ji min re vekin, da ku ez di wan re herim hundir û ji Bavê xwe re şikir bikim. 20Ev deriyê Bavê me ye; yên rast wê di wî re herin hundir. 21Ez ji te re şikir dikim ku te bersiva min da û tu bûyî xilasiya min.
22Kevirê ku hostayan red kir bû kevirê serê quncê. a a v22 Îsa ev ayet ji bo xwe bi kar anî (Metta 21:42), û Petrûs li ber serwaran ew li ser wî da zanîn (Karên Şandiyan 4:11) — kevirê ku hat redkirin Xudan Îsa ye, yê ku bû kevirê serê quncê yê mala Bavê me. 23Ev kirina Bavê me ye; li ber çavên me ecêb e. 24Ev ew roj e ku Bavê me çêkiriye; werin em di wê de şa û kêfxweş bibin.
25Em lava dikin, niha me xilas bike, ya Bavê me! Ya Bavê me, em lava dikin, me serfiraz bike! 26Pîroz e yê ku bi navê Bavê me tê! Em ji mala Bavê me we pîroz dikin. b b v26 Gava Îsa ket Orşelîmê, elaletê ev ayet ji bo wî bi stranî got (Metta 21:9; Yûhenna 12:13) — Yê ku bi navê Bavê me tê, Îsayê Padîşah e. 27Bavê me Bavê me ye, û wî ronahiya xwe li ser me çirisand. Qurbana cejnê bi werîsan heta qiloçên gorîgehê girê bidin.
28Tu Bavê min î, û ezê ji te re şikir bikim; tu Bavê min î, ezê te bilind bikim.
29Ji Bavê me re şikir bikin, çimkî ew qenc e; dilovaniya wî her û her dimîne.
