Księga Psalmów 118

118 ¹Dziękujcie naszemu Ojcu, bo jest dobry; jego wierna miłość trwa na wieki.

²Niech Izrael powie: „Jego wierna miłość trwa na wieki”. ³Niech dom Aarona powie: „Jego wierna miłość trwa na wieki”. ⁴Niech ci, którzy boją się naszego Ojca, powiedzą: „Jego wierna miłość trwa na wieki”.

⁵W swoim ucisku wołałem do mojego Ojca; odpowiedział mi i wyswobodził mnie. ⁶Mój Ojciec jest ze mną; nie będę się bał. Cóż może mi uczynić człowiek? ⁷Mój Ojciec jest ze mną jako mój pomocnik; z triumfem spojrzę na tych, którzy mnie nienawidzą.

⁸Lepiej jest szukać schronienia w naszym Ojcu niż ufać ludziom. ⁹Lepiej jest szukać schronienia w naszym Ojcu niż ufać książętom. ¹⁰Wszystkie narody otoczyły mnie; w imię naszego Ojca je wytraciłem. ¹¹Otoczyły mnie, otoczyły mnie zewsząd; w imię naszego Ojca je wytraciłem. ¹²Otoczyły mnie jak pszczoły; zgasły jak ogień z cierni; w imię naszego Ojca je wytraciłem. ¹³Pchnięto mnie tak mocno, że omal nie upadłem, ale nasz Ojciec mi pomógł. ¹⁴Mój Ojciec jest moją mocą i moją pieśnią; stał się moim zbawieniem.

¹⁵Radosne pieśni zbawienia rozbrzmiewają w namiotach sprawiedliwych: „Prawica naszego Ojca dokonała potężnych czynów. ¹⁶Prawica naszego Ojca jest wzniesiona wysoko; prawica naszego Ojca dokonała potężnych czynów”. ¹⁷Nie umrę, lecz będę żył i będę opowiadał o czynach mojego Ojca. ¹⁸Mój Ojciec surowo mnie ukarał, ale nie wydał mnie na śmierć.

¹⁹Otwórzcie mi bramy sprawiedliwości, abym wszedł przez nie i podziękował mojemu Ojcu. ²⁰To jest brama naszego Ojca; przez nią wejdą sprawiedliwi. ²¹Dziękuję ci, że mi odpowiedziałeś i stałeś się moim zbawieniem.

²²Kamień, który odrzucili budowniczowie, stał się kamieniem węgielnym. ^a a v22 Jezus odniósł ten werset do siebie (Mateusza 21,42), a Piotr ogłosił go o nim przed przełożonymi (Dzieje 4,11) — odrzucony kamień to Pan Jezus, uczyniony kamieniem węgielnym domu naszego Ojca. ²³To sprawił nasz Ojciec; cudowne to jest w naszych oczach. ²⁴Oto dzień, który uczynił nasz Ojciec; radujmy się i weselmy w nim.

²⁵Wybaw nas teraz, prosimy, Ojcze nasz! Ojcze nasz, prosimy, daj nam pomyślność! ²⁶Błogosławiony, który przychodzi w imię naszego Ojca — błogosławiony Jezus, nasz Król! Błogosławimy wam z domu naszego Ojca. ^b b v26 Tłumy śpiewały ten werset nad Jezusem, gdy wjeżdżał do Jerozolimy (Mateusza 21,9; Jana 12,13) — Tym, który przychodzi w imię naszego Ojca, jest Jezus, Król. ²⁷Nasz Ojciec jest naszym Ojcem i sprawił, że jego światło zajaśniało nad nami. Przywiążcie świąteczną ofiarę powrozami aż do rogów ołtarza.

²⁸Ty jesteś moim Ojcem i będę ci dziękował; ty jesteś moim Ojcem, będę cię wywyższał.

²⁹Dziękujcie naszemu Ojcu, bo jest dobry; jego wierna miłość trwa na wieki.