Asih Satia-Na Langgeng Salalanggengna
Kidung arak-arakan di gapura Bait Rama urang. Nu ngawih teh kungsi dikepung siga ku ngagimbung tawon, sarta disurung nepi ka ampir labuh, tapi tetep hirup nepi ka bisa leumpang asup ka gapura kaadilan. Batu anu dipiceun jadi batu pojok; poe eta sorangan jadi alesan pikeun bungah.
118 1Muji sukur ka Rama urang, karana Mantenna maha sae; asih satia-Na langgeng salalanggengna.
2Pék urang Israil nyebut, “Asih satia-Na langgeng salalanggengna.” 3Pék kulawarga Harun nyebut, “Asih satia-Na langgeng salalanggengna.” 4Pék sakur nu ajrih ka Rama urang nyebut, “Asih satia-Na langgeng salalanggengna.”
5Dina kasusah, abdi sasambat ka Rama abdi; Mantenna ngawaler sarta ngabébaskeun abdi. 6Rama abdi nyarengan abdi; abdi moal sieun. Naon nu bisa dipigawé ku jalma ka abdi? 7Rama abdi nyarengan abdi minangka panulung abdi; abdi bakal ningali kaéléhan sakur nu ngewa ka abdi.
8Leuwih hadé nyalindung ka Rama urang tibatan muntang ka jalma. 9Leuwih hadé nyalindung ka Rama urang tibatan muntang ka para pangagung. 10Sakabéh bangsa ngepung abdi; kalawan pajenengan Rama urang, ku abdi ditumpes. 11Maranéhna ngepung abdi, ngepung abdi ti sakuriling; kalawan pajenengan Rama urang, ku abdi ditumpes. 12Maranéhna ngepung abdi lir nyiruan; tapi parareum lir seuneu cucuk; kalawan pajenengan Rama urang, ku abdi ditumpes. 13Abdi didupak nepi ka arék labuh, tapi Rama urang nulungan abdi. 14Rama abdi téh kakuatan abdi jeung kawih abdi; Mantenna parantos jadi kasalametan abdi.
15Sora kawih bungah kasalametan aya di kémah jalma-jalma bener: “Panangan katuhu Rama urang parantos midamel perkara-perkara nu rohaka. 16Panangan katuhu Rama urang ngacung luhur; panangan katuhu Rama urang parantos midamel perkara-perkara nu rohaka.” 17Abdi moal maot, tapi bakal hirup, sarta nyaritakeun padamelan Rama abdi. 18Rama abdi parantos ngawarah abdi kalawan beurat, tapi abdi henteu diselehkeun kana maot.
19Bukakeun ka abdi panto-panto kabeneran, supaya abdi bisa asup ngaliwatan éta sarta muji sukur ka Rama abdi. 20Ieu panto Rama urang; jalma bener bakal arasup ngaliwatan dinya. 21Abdi muji sukur ka Ama, reh Ama parantos ngawaler abdi sarta parantos jadi kasalametan abdi.
22Batu nu ditampik ku para tukang ngawangun geus jadi batu juru nu utama. a a v22 Yésus nerapkeun ieu ayat ka salira-Na (Mateus 21:42), sarta Petrus ngedalkeunana ngeunaan Anjeunna di payuneun para pangagung (Rasul 4:11) — batu nu ditampik téh nya éta Gusti Yésus, nu dijadikeun batu juru imah Rama urang. 23Ieu téh damelan Rama urang; matak hélok dina panon urang. 24Ieu téh poé nu dijadikeun ku Rama urang; hayu urang suka bungah jeung gumbira dina poé ieu.
25Mugi salametkeun abdi sadaya ayeuna, Nun Ama! Nun Ama, mugi paparin kajayaan ka abdi sadaya! 26Diberkahan nu sumping kalawan pajenengan Rama urang! Kami ngaberkahan aranjeun ti imah Rama urang. b b v26 Jalma rea ngahaleuangkeun ayat ieu pikeun Yésus waktu Anjeunna lebet ka Yérusalém (Matius 21:9; Yohanes 12:13) — Anu sumping kalawan pajenengan Rama urang téh nya éta Yésus Raja urang. 27Rama urang téh Rama urang, sarta Mantenna parantos nyaangan ku cahaya-Na ka urang. Talian kurban pésta ku tambang, nepi ka tanduk mézbah.
28Ama téh Rama abdi, sarta abdi seja muji sukur ka Ama; Ama téh Rama abdi, abdi seja ngamulyakeun Ama.
29Muji sukur ka Rama urang, karana Mantenna maha sae; asih satia-Na langgeng salalanggengna.