ଗୀତସଂହିତା 119 FHB Father's Heart Bible™

119 ¹ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପଥ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ, ଯେଉଁମାନେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଶିକ୍ଷାରେ ଚାଲନ୍ତି, ସେମାନେ ଧନ୍ୟ। ²ଯେଉଁମାନେ ତାହାଙ୍କ ପ୍ରମାଣବାକ୍ୟ ପାଳନ କରନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଆପଣା ସମସ୍ତ ଅନ୍ତଃକରଣ ସହିତ ତାହାଙ୍କୁ ଅନ୍ଵେଷଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଧନ୍ୟ। ³ସେମାନେ କୌଣସି ଅନ୍ୟାୟ କରନ୍ତି ନାହିଁ; ସେମାନେ ତାହାଙ୍କ ପଥରେ ଚାଲନ୍ତି। ⁴ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ବିଧାନସବୁ ଯତ୍ନ ସହିତ ପାଳନ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଆଜ୍ଞା ଦେଇଅଛ। ⁵ଆହା, ତୁମ୍ଭ ବିଧିସବୁ ପାଳନ କରିବାରେ ମୋହର ପଥ ଯେବେ ସ୍ଥିର ହୁଅନ୍ତା! ⁶ତେବେ ତୁମ୍ଭର ସମସ୍ତ ଆଜ୍ଞା ପ୍ରତି ଦୃଷ୍ଟି କଲେ ମୁଁ ଲଜ୍ଜିତ ହେବି ନାହିଁ। ⁷ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ତୁମ୍ଭର ଧର୍ମମୟ ଶାସନ ଶିକ୍ଷା କରେ, ସେତେବେଳେ ମୁଁ ସରଳ ଅନ୍ତଃକରଣରେ ତୁମ୍ଭର ପ୍ରଶଂସା କରିବି। ⁸ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ବିଧିସବୁ ପାଳନ କରିବି; ମୋତେ ନିତାନ୍ତ ତ୍ୟାଗ କର ନାହିଁ।

⁹ଯୁବା ଲୋକ କିପରି ଆପଣା ପଥ ପବିତ୍ର ରଖିବ? ତୁମ୍ଭ ବାକ୍ୟ ଅନୁସାରେ ତାହା ରକ୍ଷା କରିବା ଦ୍ଵାରା। ¹⁰ମୁଁ ଆପଣା ସମସ୍ତ ଅନ୍ତଃକରଣ ସହିତ ତୁମ୍ଭକୁ ଅନ୍ଵେଷଣ କରିଅଛି; ତୁମ୍ଭ ଆଜ୍ଞାରୁ ମୋତେ ବିଚଳିତ ହେବାକୁ ଦିଅ ନାହିଁ। ¹¹ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ବାକ୍ୟ ଆପଣା ହୃଦୟରେ ସଞ୍ଚୟ କରିଅଛି, ଯେପରି ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ବିରୁଦ୍ଧରେ ପାପ ନ କରେ। ¹²ହେ ମୋହର ପିତା, ତୁମ୍ଭେ ଧନ୍ୟ; ମୋତେ ତୁମ୍ଭ ବିଧିସବୁ ଶିକ୍ଷା ଦିଅ। ¹³ମୁଁ ଆପଣା ଓଷ୍ଠାଧରରେ ତୁମ୍ଭ ମୁଖର ସମସ୍ତ ଶାସନ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଅଛି। ¹⁴ତୁମ୍ଭ ପ୍ରମାଣବାକ୍ୟର ପଥରେ ମୁଁ ସମସ୍ତ ଧନରେ ଯେପରି, ସେପରି ଆନନ୍ଦ କରେ। ¹⁵ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ବିଧାନସବୁ ଧ୍ୟାନ କରିବି ଆଉ ତୁମ୍ଭ ପଥ ପ୍ରତି ଆପଣା ଦୃଷ୍ଟି ରଖିବି। ¹⁶ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ବିଧିସବୁରେ ଆନନ୍ଦ କରେ; ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ବାକ୍ୟ ପାସୋରିବି ନାହିଁ।

¹⁷ଆପଣା ଦାସ ପ୍ରତି ଉଦାର ହୁଅ, ଯେପରି ମୁଁ ବଞ୍ଚି ତୁମ୍ଭ ବାକ୍ୟ ପାଳନ କରେ। ¹⁸ମୋହର ଚକ୍ଷୁ ଫିଟାଇ ଦିଅ, ଯେପରି ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ଶିକ୍ଷାରୁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ବିଷୟସବୁ ଦେଖେ। ¹⁹ମୁଁ ପୃଥିବୀରେ ଏକ ବିଦେଶୀ; ତୁମ୍ଭ ଆଜ୍ଞାସବୁ ମୋʼଠାରୁ ଗୋପନ କର ନାହିଁ। ²⁰ମୋହର ପ୍ରାଣ ସର୍ବଦା ତୁମ୍ଭ ଶାସନ ନିମନ୍ତେ ବ୍ୟାକୁଳତାରେ କ୍ଷୀଣ ହୁଏ। ²¹ତୁମ୍ଭ ଆଜ୍ଞାରୁ ବିଚଳିତ ହେଉଥିବା ଅହଂକାରୀ, ଅଭିଶପ୍ତ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ତୁମ୍ଭେ ଭର୍ତ୍ସନା କର। ²²ମୋʼଠାରୁ ନିନ୍ଦା ଓ ଅବଜ୍ଞା ଦୂର କର, କାରଣ ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ପ୍ରମାଣବାକ୍ୟ ପାଳନ କରେ। ²³ଅଧିପତିମାନେ ବସି ମୋʼ ବିରୁଦ୍ଧରେ କଥା କହିଲେ ହେଁ, ତୁମ୍ଭ ଦାସ ତୁମ୍ଭ ବିଧିସବୁ ଧ୍ୟାନ କରେ। ²⁴ତୁମ୍ଭ ପ୍ରମାଣବାକ୍ୟ ମୋହର ଆନନ୍ଦ; ସେହିସବୁ ମୋହର ମନ୍ତ୍ରଣାଦାତା।

²⁵ମୋହର ପ୍ରାଣ ଧୂଳିରେ ଲାଗି ରହିଅଛି; ତୁମ୍ଭ ବାକ୍ୟ ଅନୁସାରେ ମୋତେ ସଜୀବ କର। ²⁶ମୁଁ ଆପଣା ପଥ ତୁମ୍ଭକୁ ଜଣାଇଲି, ଆଉ ତୁମ୍ଭେ ମୋତେ ଉତ୍ତର ଦେଲ; ମୋତେ ତୁମ୍ଭ ବିଧିସବୁ ଶିକ୍ଷା ଦିଅ। ²⁷ତୁମ୍ଭ ବିଧାନର ପଥ ମୋତେ ବୁଝାଇ ଦିଅ, ତେବେ ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କର୍ମସବୁ ଧ୍ୟାନ କରିବି। ²⁸ମୋହର ପ୍ରାଣ ଶୋକରେ ତରଳି ଯାଏ; ତୁମ୍ଭ ବାକ୍ୟ ଅନୁସାରେ ମୋତେ ସବଳ କର। ²⁹ମିଥ୍ୟାର ପଥରୁ ମୋତେ ଦୂରେ ରଖ, ଆଉ ଅନୁଗ୍ରହ ପୂର୍ବକ ତୁମ୍ଭ ଶିକ୍ଷା ମୋତେ ଦିଅ। ³⁰ମୁଁ ବିଶ୍ଵସ୍ତତାର ପଥ ମନୋନୀତ କରିଅଛି; ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ଶାସନ ଆପଣା ସମ୍ମୁଖରେ ରଖିଅଛି। ³¹ହେ ମୋହର ପିତା, ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ପ୍ରମାଣବାକ୍ୟରେ ଲାଗି ରହିଅଛି; ମୋତେ ଲଜ୍ଜିତ ହେବାକୁ ଦିଅ ନାହିଁ। ³²ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ଆଜ୍ଞାର ପଥରେ ଦୌଡ଼ିବି, କାରଣ ତୁମ୍ଭେ ମୋହର ହୃଦୟ ପ୍ରଶସ୍ତ କରିବ।

³³ହେ ମୋହର ପିତା, ତୁମ୍ଭ ବିଧିର ପଥ ମୋତେ ଶିକ୍ଷା ଦିଅ, ତେବେ ମୁଁ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାହା ପାଳନ କରିବି। ³⁴ମୋତେ ବୁଦ୍ଧି ଦିଅ, ଯେପରି ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ଶିକ୍ଷା ପାଳନ କରେ ଆଉ ଆପଣା ସମସ୍ତ ଅନ୍ତଃକରଣ ସହିତ ତାହା ମାନେ। ³⁵ତୁମ୍ଭ ଆଜ୍ଞାର ପଥରେ ମୋତେ ଗମନ କରାଅ, କାରଣ ତହିଁରେ ମୁଁ ଆନନ୍ଦ କରେ। ³⁶ତୁମ୍ଭ ପ୍ରମାଣବାକ୍ୟ ପ୍ରତି ମୋହର ହୃଦୟ ଆକର୍ଷଣ କର, ଲୋଭ ପ୍ରତି ନୁହେଁ। ³⁷ଅସାର ବିଷୟ ଦେଖିବାରୁ ମୋହର ଚକ୍ଷୁ ଫେରାଅ; ତୁମ୍ଭ ପଥରେ ମୋତେ ସଞ୍ଜୀବିତ କର। ³⁸ତୁମ୍ଭ ଦାସ ନିମନ୍ତେ ତୁମ୍ଭ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ସ୍ଥିର କର, ଯାହା ତୁମ୍ଭକୁ ଭୟ କରିବା ଲୋକଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଅଟେ। ³⁹ଯେଉଁ ନିନ୍ଦାକୁ ମୁଁ ଭୟ କରେ, ତାହା ଦୂର କର, କାରଣ ତୁମ୍ଭ ଶାସନ ଉତ୍ତମ ଅଟେ। ⁴⁰ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ବିଧାନ ନିମନ୍ତେ ଲାଳାୟିତ ଅଟେ; ତୁମ୍ଭ ଧାର୍ମିକତାରେ ମୋତେ ଜୀବନ ଦିଅ।

⁴¹ହେ ମୋହର ପିତା, ତୁମ୍ଭ ଦୟା ମୋʼ ନିକଟକୁ ଆସୁ, ତୁମ୍ଭ ପ୍ରତିଜ୍ଞାନୁସାରେ ତୁମ୍ଭ ପରିତ୍ରାଣ ଆସୁ। ⁴²ତେବେ ଯେ ମୋତେ ତିରସ୍କାର କରେ, ତାହାକୁ ମୁଁ ଉତ୍ତର ଦେବି, କାରଣ ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ବାକ୍ୟରେ ନିର୍ଭର କରେ। ⁴³ପୁଣି ମୋʼ ମୁଖରୁ ସତ୍ୟର ବାକ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପେ ହରଣ ନ କର, କାରଣ ତୁମ୍ଭ ଶାସନରେ ମୋହର ଭରସା ଅଛି। ⁴⁴ମୁଁ ସଦାକାଳ, ଯୁଗେ ଯୁଗେ ଅନନ୍ତକାଳ ତୁମ୍ଭ ଶିକ୍ଷା ପାଳନ କରିବି। ⁴⁵ପୁଣି ମୁଁ ସ୍ଵାଧୀନତାରେ ଗମନ କରିବି, କାରଣ ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ବିଧାନ ଅନ୍ଵେଷଣ କରିଅଛି। ⁴⁶ମୁଁ ରାଜାମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ତୁମ୍ଭ ପ୍ରମାଣବାକ୍ୟ ବିଷୟ କହିବି ଓ ଲଜ୍ଜିତ ହେବି ନାହିଁ। ⁴⁷ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ଆଜ୍ଞାରେ ଆନନ୍ଦ କରେ, ଯାହାକୁ ମୁଁ ପ୍ରେମ କରେ। ⁴⁸ଯେଉଁ ଆଜ୍ଞାକୁ ମୁଁ ପ୍ରେମ କରେ, ତୁମ୍ଭ ସେହି ଆଜ୍ଞା ଆଡ଼କୁ ମୁଁ ଆପଣା ହସ୍ତ ଉତ୍ତୋଳନ କରେ, ପୁଣି ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ବିଧି ଧ୍ୟାନ କରେ।

⁴⁹ତୁମ୍ଭ ଦାସ ପ୍ରତି ଉକ୍ତ ବାକ୍ୟ ସ୍ମରଣ କର, ଯାହାରେ ତୁମ୍ଭେ ମୋତେ ଭରସା ଦେଇଅଛ। ⁵⁰ଏହା ହିଁ ମୋʼ ଦୁଃଖ ସମୟରେ ମୋହର ସାନ୍ତ୍ଵନା, ଯେ ତୁମ୍ଭ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ମୋତେ ଜୀବନ ଦିଏ। ⁵¹ଅହଙ୍କାରୀ ଲୋକେ ମୋତେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିଦ୍ରୂପ କରନ୍ତି, ତଥାପି ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ଶିକ୍ଷାରୁ ବିମୁଖ ହୁଏ ନାହିଁ। ⁵²ହେ ମୋହର ପିତା, ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ପୁରାତନ କାଳର ତୁମ୍ଭ ଶାସନ ସ୍ମରଣ କରେ, ସେତେବେଳେ ମୁଁ ସାନ୍ତ୍ଵନା ପାଏ। ⁵³ତୁମ୍ଭ ଶିକ୍ଷା ପରିତ୍ୟାଗ କରିବା ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକଙ୍କ ସକାଶୁ ପ୍ରଚଣ୍ଡ କ୍ରୋଧ ମୋତେ ଆକ୍ରାନ୍ତ କରେ। ⁵⁴ମୋହର ପ୍ରବାସ ଗୃହରେ ତୁମ୍ଭ ବିଧିସବୁ ମୋʼ ଗୀତ ସ୍ଵରୂପ ହୋଇଅଛି। ⁵⁵ହେ ମୋହର ପିତା, ରାତ୍ରିରେ ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ନାମ ସ୍ମରଣ କରେ ଓ ତୁମ୍ଭ ଶିକ୍ଷା ପାଳନ କରେ। ⁵⁶ଏହି ଆଶୀର୍ବାଦ ମୋତେ ମିଳିଅଛି, ଯେ ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ବିଧାନ ପାଳନ କରିଅଛି।

⁵⁷ମୋହର ପିତା ମୋହର ଅଂଶ ଅଟନ୍ତି; ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ବାକ୍ୟ ପାଳନ କରିବି ବୋଲି ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରେ। ⁵⁸ମୁଁ ସମସ୍ତ ଅନ୍ତଃକରଣ ସହିତ ତୁମ୍ଭ ଅନୁଗ୍ରହ ଅନ୍ଵେଷଣ କରେ; ତୁମ୍ଭ ପ୍ରତିଜ୍ଞାନୁସାରେ ମୋତେ ଦୟା କର। ⁵⁹ମୁଁ ଆପଣା ପଥ ବିଷୟ ବିବେଚନା କଲି, ପୁଣି ତୁମ୍ଭ ପ୍ରମାଣବାକ୍ୟ ଆଡ଼କୁ ଆପଣା ଚରଣ ଫେରାଇଲି। ⁶⁰ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ଆଜ୍ଞା ପାଳନ କରିବାକୁ ତ୍ଵରା କଲି, ବିଳମ୍ବ କଲି ନାହିଁ। ⁶¹ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କ ରଜ୍ଜୁ ମୋତେ ଜଡ଼ାଇ ଧରିଲେ ହେଁ ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ଶିକ୍ଷା ପାସୋରେ ନାହିଁ। ⁶²ତୁମ୍ଭ ଧର୍ମମୟ ଶାସନ ସକାଶୁ ତୁମ୍ଭର ପ୍ରଶଂସା କରିବା ନିମନ୍ତେ ମୁଁ ମଧ୍ୟରାତ୍ରିରେ ଉଠେ। ⁶³ଯେଉଁମାନେ ତୁମ୍ଭକୁ ଭୟ କରନ୍ତି ଓ ତୁମ୍ଭ ବିଧାନ ପାଳନ କରନ୍ତି, ସେହି ସମସ୍ତଙ୍କର ମୁଁ ସଙ୍ଗୀ ଅଟେ। ⁶⁴ହେ ମୋହର ପିତା, ପୃଥିବୀ ତୁମ୍ଭ ଦୟାରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ; ମୋତେ ତୁମ୍ଭ ବିଧିସବୁ ଶିକ୍ଷା ଦିଅ।

⁶⁵ହେ ମୋହର ପିତା, ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ବାକ୍ୟାନୁସାରେ ତୁମ୍ଭ ଦାସ ପ୍ରତି ମଙ୍ଗଳ କରିଅଛ। ⁶⁶ମୋତେ ଉତ୍ତମ ବିଚାରଶକ୍ତି ଓ ଜ୍ଞାନ ଶିକ୍ଷା ଦିଅ, କାରଣ ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ଆଜ୍ଞାରେ ବିଶ୍ଵାସ କରେ। ⁶⁷ଦୁଃଖ ପାଇବା ପୂର୍ବରୁ ମୁଁ ବିପଥଗାମୀ ହୋଇଥିଲି, ମାତ୍ର ଏବେ ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ବାକ୍ୟ ପାଳନ କରେ। ⁶⁸ତୁମ୍ଭେ ମଙ୍ଗଳମୟ ଓ ମଙ୍ଗଳ ସାଧନ କରୁଅଛ; ମୋତେ ତୁମ୍ଭ ବିଧିସବୁ ଶିକ୍ଷା ଦିଅ। ⁶⁹ଅହଙ୍କାରୀ ଲୋକେ ମିଥ୍ୟା ଦ୍ଵାରା ମୋʼ ଉପରେ କଳଙ୍କ ଲଗାନ୍ତି, ମାତ୍ର ମୁଁ ସମସ୍ତ ଅନ୍ତଃକରଣ ସହିତ ତୁମ୍ଭ ବିଧାନ ପାଳନ କରେ। ⁷⁰ସେମାନଙ୍କ ହୃଦୟ ମେଦ ପରି ଅନୁଭବଶୂନ୍ୟ, ମାତ୍ର ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ଶିକ୍ଷାରେ ଆନନ୍ଦ କରେ। ⁷¹ମୁଁ ଯେ କ୍ଲେଶ ପାଇଲି, ତାହା ମୋʼ ପକ୍ଷରେ ମଙ୍ଗଳଜନକ, ଯେପରି ମୁଁ ତୁମ୍ଭର ବିଧିସବୁ ଶିଖି ପାରେ। ⁷²ତୁମ୍ଭ ମୁଖର ଶିକ୍ଷା ମୋʼ ନିକଟରେ ସହସ୍ର ସହସ୍ର ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଓ ରୌପ୍ୟ ଖଣ୍ଡ ଅପେକ୍ଷା ଉତ୍ତମ।

⁷³ତୁମ୍ଭର ହସ୍ତ ମୋତେ ନିର୍ମାଣ କରି ଗଢ଼ିଅଛି; ମୋତେ ବୁଦ୍ଧି ଦିଅ, ଯେପରି ମୁଁ ତୁମ୍ଭର ଆଜ୍ଞାସବୁ ଶିଖି ପାରେ। ⁷⁴ଯେଉଁମାନେ ତୁମ୍ଭକୁ ଭୟ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମୋତେ ଦେଖି ଆନନ୍ଦ କରିବେ, କାରଣ ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ବାକ୍ୟରେ ଭରସା ରଖିଅଛି। ⁷⁵ହେ ମୋହର ପିତା, ମୁଁ ଜାଣେ ଯେ ତୁମ୍ଭର ବିଚାରସବୁ ଧର୍ମମୟ, ପୁଣି ବିଶ୍ଵସ୍ତତାରେ ତୁମ୍ଭେ ମୋତେ କ୍ଲେଶ ଦେଇଅଛ। ⁷⁶ତୁମ୍ଭ ଦାସ ପ୍ରତି ତୁମ୍ଭର ପ୍ରତିଜ୍ଞାନୁସାରେ ତୁମ୍ଭର ନିୟମର ଦୟା ମୋତେ ସାନ୍ତ୍ଵନା ଦେଉ। ⁷⁷ତୁମ୍ଭର ସ୍ନେହପୂର୍ଣ୍ଣ କୃପା ମୋʼ ନିକଟକୁ ଆସୁ, ଯେପରି ମୁଁ ବଞ୍ଚିବି; କାରଣ ତୁମ୍ଭର ଶିକ୍ଷା ମୋହର ଆନନ୍ଦ। ⁷⁸ଗର୍ବୀମାନେ ଲଜ୍ଜିତ ହେଉନ୍ତୁ, କାରଣ ସେମାନେ ମିଥ୍ୟା ଦ୍ଵାରା ମୋʼ ପ୍ରତି ଅନ୍ୟାୟ କରିଅଛନ୍ତି; ମାତ୍ର ମୁଁ ତୁମ୍ଭର ବିଧାନସବୁ ଧ୍ୟାନ କରିବି। ⁷⁹ଯେଉଁମାନେ ତୁମ୍ଭକୁ ଭୟ କରନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ତୁମ୍ଭର ପ୍ରମାଣ-ବାକ୍ୟ ଜାଣନ୍ତି, ସେମାନେ ମୋʼ ଆଡ଼କୁ ଫେରନ୍ତୁ। ⁸⁰ତୁମ୍ଭ ବିଧିସବୁରେ ମୋହର ହୃଦୟ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ହେଉ, ଯେପରି ମୁଁ ଲଜ୍ଜିତ ନ ହୁଏ।

⁸¹ତୁମ୍ଭ ପରିତ୍ରାଣ ନିମନ୍ତେ ମୋହର ପ୍ରାଣ ମୂର୍ଚ୍ଛିତ ହୁଏ; ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ବାକ୍ୟରେ ଭରସା ରଖେ। ⁸²ତୁମ୍ଭ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଅପେକ୍ଷା କରି କରି ମୋହର ଚକ୍ଷୁ କ୍ଷୀଣ ହୁଏ; ମୁଁ ପଚାରେ, “ତୁମ୍ଭେ କେବେ ମୋତେ ସାନ୍ତ୍ଵନା ଦେବ?” ⁸³କାରଣ ମୁଁ ଧୂଆଁରେ ଥିବା ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ-କୁମ୍ପା ପରି ହୋଇଅଛି, ତଥାପି ମୁଁ ତୁମ୍ଭର ବିଧିସବୁ ପାସୋରେ ନାହିଁ। ^a a v83 ଧୂଆଁଭରା କୋଠରୀରେ ଟଙ୍ଗା ଯାଇଥିବା ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ-କୁମ୍ପା କୁଞ୍ଚିତ ଓ କଳା ପଡ଼ିଯାଏ — କବି ଆପଣାର ଜୀର୍ଣ୍ଣ ଅବସ୍ଥାର ଏହି ଚିତ୍ର ଦେଇଅଛନ୍ତି। ⁸⁴ତୁମ୍ଭ ଦାସର ଦିନ କେତେ? ଯେଉଁମାନେ ମୋତେ ତାଡ଼ନା କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ତୁମ୍ଭେ କେବେ ବିଚାର ଆଣିବ? ⁸⁵ଗର୍ବୀମାନେ ମୋʼ ନିମନ୍ତେ ଗର୍ତ୍ତ ଖୋଳିଅଛନ୍ତି; ସେମାନେ ତୁମ୍ଭ ଶିକ୍ଷାନୁସାରେ ଜୀବନ ଯାପନ କରନ୍ତି ନାହିଁ। ⁸⁶ତୁମ୍ଭର ସମସ୍ତ ଆଜ୍ଞା ବିଶ୍ଵସନୀୟ; ସେମାନେ ମିଥ୍ୟା ଦ୍ଵାରା ମୋତେ ତାଡ଼ନା କରନ୍ତି; ମୋତେ ସାହାଯ୍ୟ କର! ⁸⁷ସେମାନେ ପୃଥିବୀରେ ମୋତେ ପ୍ରାୟ ବିନାଶ କରିଥିଲେ, ତଥାପି ମୁଁ ତୁମ୍ଭର ବିଧାନସବୁ ପରିତ୍ୟାଗ କରି ନାହିଁ। ⁸⁸ତୁମ୍ଭ ନିୟମର ଦୟାନୁସାରେ ମୋତେ ସଜୀବ କର, ଯେପରି ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ମୁଖର ପ୍ରମାଣ-ବାକ୍ୟ ପାଳନ କରିବି।

⁸⁹ହେ ମୋହର ପିତା, ତୁମ୍ଭର ବାକ୍ୟ ଅନନ୍ତକାଳ ସ୍ଵର୍ଗରେ ସୁସ୍ଥିର ହୋଇ ରହିଅଛି। ⁹⁰ତୁମ୍ଭର ବିଶ୍ଵସ୍ତତା ପୁରୁଷାନୁକ୍ରମେ ସ୍ଥାୟୀ; ତୁମ୍ଭେ ପୃଥିବୀକୁ ସ୍ଥାପନ କରିଅଛ, ଆଉ ତାହା ସ୍ଥିର ଥାଏ। ⁹¹ତୁମ୍ଭ ବିଧାନାନୁସାରେ ସେସବୁ ଆଜି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଟିକି ଅଛି, କାରଣ ସମସ୍ତ ବସ୍ତୁ ତୁମ୍ଭର ଦାସ। ⁹²ତୁମ୍ଭର ଶିକ୍ଷା ଯଦି ମୋହର ଆନନ୍ଦ ନ ହୋଇଥାଆନ୍ତା, ତେବେ ମୁଁ ଆପଣା କ୍ଲେଶରେ ବିନଷ୍ଟ ହୋଇଥାଆନ୍ତି। ⁹³ମୁଁ ତୁମ୍ଭର ବିଧାନସବୁ କଦାପି ପାସୋରିବି ନାହିଁ, କାରଣ ତଦ୍ଵାରା ତୁମ୍ଭେ ମୋତେ ସଜୀବ କରିଅଛ। ⁹⁴ମୁଁ ତୁମ୍ଭର; ମୋତେ ଉଦ୍ଧାର କର, କାରଣ ମୁଁ ତୁମ୍ଭର ବିଧାନସବୁ ଅନ୍ଵେଷଣ କରିଅଛି। ⁹⁵ଦୁଷ୍ଟମାନେ ମୋତେ ବିନାଶ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଛକି ବସିଅଛନ୍ତି, ମାତ୍ର ମୁଁ ତୁମ୍ଭର ପ୍ରମାଣ-ବାକ୍ୟ ବିବେଚନା କରେ। ⁹⁶ମୁଁ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧତାର ସୀମା ଦେଖିଅଛି, ମାତ୍ର ତୁମ୍ଭର ଆଜ୍ଞା ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିସ୍ତୃତ।

⁹⁷ଆଃ, ମୁଁ ତୁମ୍ଭର ଶିକ୍ଷାକୁ କେଡ଼େ ପ୍ରେମ କରେ! ତାହା ସାରାଦିନ ମୋହର ଧ୍ୟାନ। ⁹⁸ତୁମ୍ଭର ଆଜ୍ଞା ମୋତେ ମୋʼ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ଜ୍ଞାନବାନ୍ କରେ, କାରଣ ତାହା ସର୍ବଦା ମୋʼ ସଙ୍ଗରେ ଥାଏ। ⁹⁹ମୋʼ ସମସ୍ତ ଗୁରୁଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ମୋହର ଅଧିକ ବୁଦ୍ଧି ଅଛି, କାରଣ ତୁମ୍ଭର ପ୍ରମାଣ-ବାକ୍ୟ ମୋହର ଧ୍ୟାନ। ¹⁰⁰ବୃଦ୍ଧମାନଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ମୁଁ ଅଧିକ ବୁଝେ, କାରଣ ମୁଁ ତୁମ୍ଭର ବିଧାନସବୁ ପାଳନ କରେ। ¹⁰¹ତୁମ୍ଭ ବାକ୍ୟ ପାଳନ କରିବା ନିମନ୍ତେ ମୁଁ ପ୍ରତ୍ୟେକ କୁପଥରୁ ଆପଣା ଚରଣ ନିବୃତ୍ତ କରିଅଛି। ¹⁰²ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ଶାସନରୁ ବିମୁଖ ହୁଏ ନାହିଁ, କାରଣ ତୁମ୍ଭେ ନିଜେ ମୋତେ ଶିକ୍ଷା ଦେଇଅଛ। ¹⁰³ତୁମ୍ଭ ବାକ୍ୟ ମୋʼ ରସନାକୁ କିପରି ମଧୁର, ମୋʼ ମୁଖକୁ ମଧୁଠାରୁ ମଧୁର! ¹⁰⁴ତୁମ୍ଭ ବିଧାନ ଦ୍ଵାରା ମୁଁ ବୁଦ୍ଧି ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ; ଏଣୁ ମୁଁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ମିଥ୍ୟା ପଥ ଘୃଣା କରେ।

¹⁰⁵ତୁମ୍ଭ ବାକ୍ୟ ମୋʼ ଚରଣ ନିମନ୍ତେ ପ୍ରଦୀପ ଓ ମୋʼ ପଥ ନିମନ୍ତେ ଆଲୋକ ଅଟେ। ¹⁰⁶ତୁମ୍ଭ ଧର୍ମମୟ ଶାସନ ପାଳନ କରିବା ନିମନ୍ତେ ମୁଁ ଶପଥ କରି ତାହା ସ୍ଥିର କରିଅଛି। ¹⁰⁷ମୁଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ଲେଶଗ୍ରସ୍ତ; ହେ ପିତା, ତୁମ୍ଭ ବାକ୍ୟାନୁସାରେ ମୋତେ ସଞ୍ଜୀବିତ କର। ¹⁰⁸ହେ ପିତା, ମୁଁ ସ୍ଵେଚ୍ଛାରେ ଉତ୍ସର୍ଗ କରୁଥିବା ସ୍ତୁତି ଗ୍ରହଣ କର, ଆଉ ମୋତେ ତୁମ୍ଭ ଶାସନ ଶିକ୍ଷା ଦିଅ। ¹⁰⁹ମୁଁ ନିରନ୍ତର ଆପଣା ପ୍ରାଣ ହସ୍ତରେ ଧରିଅଛି, ତଥାପି ତୁମ୍ଭ ଉପଦେଶ ପାସୋରେ ନାହିଁ। ¹¹⁰ଦୁଷ୍ଟମାନେ ମୋʼ ନିମନ୍ତେ ଫାନ୍ଦ ପାତିଅଛନ୍ତି, ତଥାପି ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ବିଧାନରୁ ବିପଥଗାମୀ ହୁଏ ନାହିଁ। ¹¹¹ତୁମ୍ଭ ପ୍ରମାଣବାକ୍ୟ ଅନନ୍ତକାଳ ନିମନ୍ତେ ମୋହର ଅଧିକାର, କାରଣ ତାହାସବୁ ମୋʼ ହୃଦୟର ଆନନ୍ଦ ଅଟେ। ¹¹²ଅନନ୍ତକାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୁମ୍ଭ ବିଧି ପାଳନ କରିବାକୁ ମୁଁ ଆପଣା ମନ ନିବେଶ କରିଅଛି।

¹¹³ମୁଁ ଦ୍ଵିମନା ଲୋକଙ୍କୁ ଘୃଣା କରେ, ମାତ୍ର ତୁମ୍ଭ ଉପଦେଶକୁ ପ୍ରେମ କରେ। ¹¹⁴ତୁମ୍ଭେ ମୋହର ଆଶ୍ରୟସ୍ଥାନ ଓ ମୋହର ଢାଲ ଅଟ; ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ବାକ୍ୟରେ ଭରସା ରଖେ। ¹¹⁵ହେ କୁକର୍ମକାରୀମାନେ, ତୁମ୍ଭେମାନେ ମୋʼ ନିକଟରୁ ଦୂର ହୁଅ, ଯେପରି ମୁଁ ମୋହର ପିତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ପାଳନ କରିବି। ¹¹⁶ତୁମ୍ଭ ପ୍ରତିଜ୍ଞାନୁସାରେ ମୋତେ ଧରି ରଖ, ଯେପରି ମୁଁ ବଞ୍ଚିବି, ଆଉ ମୋତେ ଆପଣା ଭରସା ବିଷୟରେ ଲଜ୍ଜିତ ହେବାକୁ ଦିଅ ନାହିଁ। ¹¹⁷ମୋତେ ଧରି ରଖ, ଯେପରି ମୁଁ ନିରାପଦ ହେବି ଆଉ ନିରନ୍ତର ତୁମ୍ଭ ବିଧି ପ୍ରତି ଦୃଷ୍ଟି ରଖିବି। ¹¹⁸ତୁମ୍ଭ ବିଧିରୁ ବିପଥଗାମୀ ହେଉଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ତୁମ୍ଭେ ତୁଚ୍ଛ କର, କାରଣ ସେମାନଙ୍କ ଚତୁରତା ବୃଥା। ¹¹⁹ତୁମ୍ଭେ ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍ଟଙ୍କୁ ଖାଦ ତୁଲ୍ୟ ଦୂର କରିଦିଅ; ଏଣୁ ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ପ୍ରମାଣବାକ୍ୟକୁ ପ୍ରେମ କରେ। ¹²⁰ତୁମ୍ଭ ଭୟରେ ମୋʼ ଶରୀର କମ୍ପିତ ହୁଏ, ଆଉ ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ଶାସନରେ ଭୀତ ହୁଏ।

¹²¹ମୁଁ ନ୍ୟାୟ ଓ ଧର୍ମ ସାଧନ କରିଅଛି; ମୋତେ ମୋʼ ଉପଦ୍ରବକାରୀମାନଙ୍କ ହସ୍ତରେ ଛାଡ଼ି ଦିଅ ନାହିଁ। ¹²²ଆପଣା ଦାସ ନିମନ୍ତେ ମଙ୍ଗଳର ବନ୍ଧକ ଦିଅ; ଅହଙ୍କାରୀମାନେ ମୋʼ ଉପରେ ଉପଦ୍ରବ ନ କରନ୍ତୁ। ¹²³ତୁମ୍ଭ ପରିତ୍ରାଣ ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କରୁ କରୁ ମୋʼ ଚକ୍ଷୁ କ୍ଷୀଣ ହୁଏ, ପୁଣି ତୁମ୍ଭ ଧର୍ମମୟ ପ୍ରତିଜ୍ଞାର ସଫଳତା ପାଇଁ। ¹²⁴ତୁମ୍ଭ ଦୟାନୁସାରେ ଆପଣା ଦାସ ପ୍ରତି ବ୍ୟବହାର କର, ଆଉ ମୋତେ ତୁମ୍ଭ ବିଧି ଶିକ୍ଷା ଦିଅ। ¹²⁵ମୁଁ ତୁମ୍ଭର ଦାସ; ମୋତେ ବୁଦ୍ଧି ଦିଅ, ଯେପରି ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ପ୍ରମାଣବାକ୍ୟ ଜାଣିବି। ¹²⁶ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାର ସମୟ ଉପସ୍ଥିତ, କାରଣ ତୁମ୍ଭ ଉପଦେଶ ଲଙ୍ଘିତ ହୋଇଅଛି। ¹²⁷ଏଣୁ ମୁଁ ସୁବର୍ଣ୍ଣଠାରୁ ଅଧିକ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ସୁବର୍ଣ୍ଣଠାରୁ ଅଧିକ ତୁମ୍ଭ ଆଜ୍ଞାକୁ ପ୍ରେମ କରେ। ¹²⁸ଏଣୁ ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ସମସ୍ତ ବିଧାନକୁ ଯଥାର୍ଥ ବୋଲି ମାନେ; ମୁଁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ମିଥ୍ୟା ପଥ ଘୃଣା କରେ।

¹²⁹ତୁମ୍ଭ ପ୍ରମାଣବାକ୍ୟ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ; ଏଣୁ ମୋʼ ପ୍ରାଣ ତାହାସବୁ ପାଳନ କରେ। ¹³⁰ତୁମ୍ଭ ବାକ୍ୟର ପ୍ରକାଶ ଦୀପ୍ତି ପ୍ରଦାନ କରେ; ତାହା ସରଳ ଲୋକଙ୍କୁ ବୁଦ୍ଧି ପ୍ରଦାନ କରେ। ¹³¹ମୁଁ ଆପଣା ମୁଖ ମେଲାଇ ହାଙ୍କୁଟେ, କାରଣ ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ଆଜ୍ଞା ନିମନ୍ତେ ଲାଳାୟିତ। ¹³²ତୁମ୍ଭ ନାମକୁ ପ୍ରେମ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପ୍ରତି ତୁମ୍ଭ ଯେଉଁ ରୀତି, ସେହି ଅନୁସାରେ ମୋʼ ଆଡ଼କୁ ଫେର ଓ ମୋʼ ପ୍ରତି ଅନୁଗ୍ରହ କର। ¹³³ତୁମ୍ଭ ବାକ୍ୟାନୁସାରେ ମୋʼ ପାଦକ୍ଷେପ ସ୍ଥିର ରଖ, ଆଉ କୌଣସି ପାପ ମୋʼ ଉପରେ କର୍ତ୍ତୃତ୍ୱ ନ କରୁ। ¹³⁴ମନୁଷ୍ୟର ଉପଦ୍ରବରୁ ମୋତେ ମୁକ୍ତ କର, ତେବେ ମୁଁ ତୁମ୍ଭର ବିଧାନ ପାଳନ କରିବି। ¹³⁵ଆପଣା ଦାସ ଉପରେ ତୁମ୍ଭର ମୁଖ ପ୍ରସନ୍ନ କର, ଆଉ ମୋତେ ତୁମ୍ଭର ବିଧି ଶିଖାଅ। ¹³⁶ମୋହର ଚକ୍ଷୁ ଜଳସ୍ରୋତ ବୁହାଉଅଛି, କାରଣ ଲୋକମାନେ ତୁମ୍ଭର ଶିକ୍ଷା ପାଳନ କରନ୍ତି ନାହିଁ।

¹³⁷ହେ ମୋହର ପିତା, ତୁମ୍ଭେ ଧାର୍ମିକ, ଆଉ ତୁମ୍ଭର ବିଚାର ନ୍ୟାୟସଙ୍ଗତ। ¹³⁸ତୁମ୍ଭେ ଧାର୍ମିକତାରେ ଓ ପରମ ବିଶ୍ଵସ୍ତତାରେ ଆପଣା ପ୍ରମାଣ-ବାକ୍ୟ ନିରୂପଣ କରିଅଛ। ¹³⁹ମୋହର ଉଦ୍‍ଯୋଗ ମୋତେ ଗ୍ରାସ କରୁଅଛି, କାରଣ ମୋହର ବିପକ୍ଷଗଣ ତୁମ୍ଭର ବାକ୍ୟ ପାସୋରି ଯାଆନ୍ତି। ¹⁴⁰ତୁମ୍ଭର ପ୍ରତିଜ୍ଞା ସୁପରୀକ୍ଷିତ, ଆଉ ତୁମ୍ଭର ଦାସ ତାହା ପ୍ରେମ କରେ। ¹⁴¹ମୁଁ କ୍ଷୁଦ୍ର ଓ ତୁଚ୍ଛୀକୃତ, ତଥାପି ମୁଁ ତୁମ୍ଭର ବିଧାନ ପାସୋରେ ନାହିଁ। ¹⁴²ତୁମ୍ଭର ଧାର୍ମିକତା ଅନନ୍ତକାଳସ୍ଥାୟୀ ଧର୍ମ, ଆଉ ତୁମ୍ଭର ଶିକ୍ଷା ସତ୍ୟ। ¹⁴³ସଙ୍କଟ ଓ ଯନ୍ତ୍ରଣା ମୋତେ ଆକ୍ରାନ୍ତ କରିଅଛି, ମାତ୍ର ତୁମ୍ଭର ଆଜ୍ଞାସବୁ ମୋହର ଆନନ୍ଦ। ¹⁴⁴ତୁମ୍ଭର ପ୍ରମାଣ-ବାକ୍ୟ ଅନନ୍ତକାଳ ଧାର୍ମିକ; ମୋତେ ବୁଦ୍ଧି ଦିଅ, ତେବେ ମୁଁ ବଞ୍ଚିବି।

¹⁴⁵ମୁଁ ସମସ୍ତ ଅନ୍ତଃକରଣ ସହିତ ଡାକୁଅଛି; ହେ ମୋହର ପିତା, ମୋତେ ଉତ୍ତର ଦିଅ! ମୁଁ ତୁମ୍ଭର ବିଧି ପାଳନ କରିବି। ¹⁴⁶ମୁଁ ତୁମ୍ଭକୁ ଡାକୁଅଛି; ମୋତେ ଉଦ୍ଧାର କର, ତେବେ ମୁଁ ତୁମ୍ଭର ପ୍ରମାଣ-ବାକ୍ୟ ପାଳନ କରିବି। ¹⁴⁷ମୁଁ ଅରୁଣୋଦୟ ପୂର୍ବରୁ ଉଠି ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ କ୍ରନ୍ଦନ କରେ; ମୁଁ ତୁମ୍ଭର ବାକ୍ୟରେ ଭରସା ରଖେ। ¹⁴⁸ତୁମ୍ଭର ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଧ୍ୟାନ କରିବା ନିମନ୍ତେ ରାତ୍ରିର ପ୍ରହର ପୂର୍ବରୁ ମୋହର ଚକ୍ଷୁ ଜାଗ୍ରତ ଥାଏ। ^b b v148 ରାତ୍ରି ନିରୂପିତ ପ୍ରହର-କାଳରେ (ସାଧାରଣତଃ ତିନି କିମ୍ବା ଚାରି ପାଳିରେ) ବିଭକ୍ତ ହେଉଥିଲା; କବି ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରହର ପୂର୍ବରୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା ନିମନ୍ତେ ଜାଗ୍ରତ ହୁଅନ୍ତି। ¹⁴⁹ତୁମ୍ଭର ଦୟାନୁସାରେ ମୋହର ରବ ଶୁଣ; ହେ ମୋହର ପିତା, ତୁମ୍ଭର ବିଚାରାନୁସାରେ ମୋତେ ଜୀବିତ କର। ¹⁵⁰ଦୁଷ୍ଟ ଅଭିପ୍ରାୟରେ ମୋତେ ତାଡ଼ନା କରିବା ଲୋକମାନେ ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ହୁଅନ୍ତି; ସେମାନେ ତୁମ୍ଭର ଶିକ୍ଷାରୁ ଦୂରବର୍ତ୍ତୀ। ¹⁵¹ମାତ୍ର ହେ ମୋହର ପିତା, ତୁମ୍ଭେ ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ, ଆଉ ତୁମ୍ଭର ଆଜ୍ଞାସବୁ ସତ୍ୟ। ¹⁵²ତୁମ୍ଭର ପ୍ରମାଣ-ବାକ୍ୟ ଦ୍ଵାରା ମୁଁ ବହୁ କାଳରୁ ଜାଣିଅଛି ଯେ ତୁମ୍ଭେ ତାହାସବୁ ଅନନ୍ତକାଳ ନିମନ୍ତେ ସ୍ଥାପନ କରିଅଛ।

¹⁵³ମୋହର କ୍ଲେଶ ପ୍ରତି ଦୃଷ୍ଟି କରି ମୋତେ ଉଦ୍ଧାର କର, କାରଣ ମୁଁ ତୁମ୍ଭର ଶିକ୍ଷା ପାସୋରେ ନାହିଁ। ¹⁵⁴ମୋହର ବିବାଦ ନିଷ୍ପତ୍ତି କରି ମୋତେ ମୁକ୍ତ କର; ତୁମ୍ଭର ପ୍ରତିଜ୍ଞାନୁସାରେ ମୋତେ ଜୀବିତ କର। ¹⁵⁵ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କଠାରୁ ପରିତ୍ରାଣ ଦୂରବର୍ତ୍ତୀ, କାରଣ ସେମାନେ ତୁମ୍ଭର ବିଧି ଅନ୍ଵେଷଣ କରନ୍ତି ନାହିଁ। ¹⁵⁶ହେ ମୋହର ପିତା, ତୁମ୍ଭର କୋମଳ କରୁଣା ମହତ୍; ତୁମ୍ଭର ବିଚାରାନୁସାରେ ମୋତେ ଜୀବିତ କର। ¹⁵⁷ମୋହର ତାଡ଼ନାକାରୀ ଓ ବିପକ୍ଷଗଣ ଅନେକ, ତଥାପି ମୁଁ ତୁମ୍ଭର ପ୍ରମାଣ-ବାକ୍ୟରୁ ବିଚଳିତ ହୁଏ ନାହିଁ। ¹⁵⁸ମୁଁ ବିଶ୍ଵାସଘାତକମାନଙ୍କୁ ଘୃଣାର ସହିତ ନିରୀକ୍ଷଣ କରେ, କାରଣ ସେମାନେ ତୁମ୍ଭର ବାକ୍ୟ ପାଳନ କରନ୍ତି ନାହିଁ। ¹⁵⁹ଦେଖ, ମୁଁ ତୁମ୍ଭର ବିଧାନ କେତେ ପ୍ରେମ କରେ! ହେ ମୋହର ପିତା, ତୁମ୍ଭର ଦୟାନୁସାରେ ମୋତେ ଜୀବିତ କର। ¹⁶⁰ତୁମ୍ଭର ବାକ୍ୟର ସମଷ୍ଟି ସତ୍ୟ, ଆଉ ତୁମ୍ଭର ଧାର୍ମିକ ବିଚାରସବୁ ଅନନ୍ତକାଳସ୍ଥାୟୀ।

¹⁶¹ଅଧିପତିଗଣ ବିନା କାରଣରେ ମୋତେ ତାଡ଼ନା କରନ୍ତି, ମାତ୍ର ମୋହର ଅନ୍ତଃକରଣ ତୁମ୍ଭର ବାକ୍ୟ ବିଷୟରେ ଭୀତ ଥାଏ। ¹⁶²ମହାଧନ ପ୍ରାପ୍ତ ଲୋକ ପରି ମୁଁ ତୁମ୍ଭର ବାକ୍ୟରେ ଉଲ୍ଲସିତ ହୁଏ। ¹⁶³ମୁଁ ମିଥ୍ୟା ଘୃଣା ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ ତୁଚ୍ଛ କରେ, ମାତ୍ର ତୁମ୍ଭର ଶିକ୍ଷା ପ୍ରେମ କରେ। ¹⁶⁴ତୁମ୍ଭର ଧାର୍ମିକ ବିଚାର ସକାଶେ ମୁଁ ଦିନକୁ ସାତ ଥର ତୁମ୍ଭର ପ୍ରଶଂସା କରେ। ¹⁶⁵ଯେଉଁମାନେ ତୁମ୍ଭର ଶିକ୍ଷା ପ୍ରେମ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ମହା ଶାନ୍ତି ଥାଏ; କୌଣସି ବିଷୟ ସେମାନଙ୍କୁ ବିଘ୍ନ ଜନ୍ମାଇ ପାରେ ନାହିଁ। ¹⁶⁶ହେ ମୋହର ପିତା, ମୁଁ ତୁମ୍ଭର ପରିତ୍ରାଣର ଅପେକ୍ଷାରେ ଥାଏ, ପୁଣି ତୁମ୍ଭର ଆଜ୍ଞାସବୁ ପାଳନ କରେ। ¹⁶⁷ମୋହର ପ୍ରାଣ ତୁମ୍ଭର ପ୍ରମାଣ-ବାକ୍ୟସବୁ ପାଳନ କରେ; ମୁଁ ସେହିସବୁକୁ ନିତାନ୍ତ ପ୍ରେମ କରେ। ¹⁶⁸ମୁଁ ତୁମ୍ଭର ବିଧାନ ଓ ପ୍ରମାଣ-ବାକ୍ୟସବୁ ପାଳନ କରେ, କାରଣ ମୋହର ସମସ୍ତ ପଥ ତୁମ୍ଭ ସମ୍ମୁଖରେ ଅଛି।

¹⁶⁹ହେ ମୋହର ପିତା, ମୋହର କାକୂକ୍ତି ତୁମ୍ଭ ସମ୍ମୁଖରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଉ; ତୁମ୍ଭ ବାକ୍ୟ ଅନୁସାରେ ମୋତେ ବୁଦ୍ଧି ଦିଅ। ¹⁷⁰ମୋହର ନିବେଦନ ତୁମ୍ଭ ସମ୍ମୁଖରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଉ; ତୁମ୍ଭ ବାକ୍ୟ ଅନୁସାରେ ମୋତେ ଉଦ୍ଧାର କର। ¹⁷¹ମୋହର ଓଷ୍ଠାଧର ପ୍ରଶଂସା ଉଚ୍ଛ୍ଵଳିତ କରିବ, କାରଣ ତୁମ୍ଭେ ମୋତେ ତୁମ୍ଭର ବିଧିସବୁ ଶିକ୍ଷା ଦେଉଅଛ। ¹⁷²ମୋହର ଜିହ୍ଵା ତୁମ୍ଭ ବାକ୍ୟର ଗାନ କରିବ, କାରଣ ତୁମ୍ଭର ସମସ୍ତ ଆଜ୍ଞା ନ୍ୟାୟସଙ୍ଗତ। ¹⁷³ତୁମ୍ଭର ହସ୍ତ ମୋହର ସାହାଯ୍ୟ ନିମନ୍ତେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଉ, କାରଣ ମୁଁ ତୁମ୍ଭର ବିଧାନସବୁ ମନୋନୀତ କରିଅଛି। ¹⁷⁴ହେ ମୋହର ପିତା, ମୁଁ ତୁମ୍ଭର ପରିତ୍ରାଣ ନିମନ୍ତେ ବ୍ୟାକୁଳ ଥାଏ, ପୁଣି ତୁମ୍ଭର ଶିକ୍ଷା ମୋହର ଆନନ୍ଦ ଅଟେ। ¹⁷⁵ମୋହର ପ୍ରାଣ ବଞ୍ଚି ତୁମ୍ଭର ପ୍ରଶଂସା କରୁ, ପୁଣି ତୁମ୍ଭର ଶାସନସବୁ ମୋହର ସାହାଯ୍ୟ କରୁ। ¹⁷⁶ମୁଁ ହଜିଯାଇଥିବା ମେଷ ପରି ଭ୍ରାନ୍ତ ହୋଇଅଛି; ତୁମ୍ଭ ଦାସକୁ ଅନ୍ଵେଷଣ କର, କାରଣ ମୁଁ ତୁମ୍ଭର ଆଜ୍ଞାସବୁ ପାସୋରେ ନାହିଁ। ^c c v176 ଏହି ଦୀର୍ଘତମ ଗୀତ ଭ୍ରମଣର ସ୍ଵୀକାରୋକ୍ତି ଓ ପିତା ଆସି ତାହାଙ୍କୁ ଖୋଜିବା ନିମନ୍ତେ ଏକ କାକୂକ୍ତି ସହିତ ଶେଷ ହୁଏ — ଯେଉଁ ମେଷପାଳକ-ହୃଦୟ ଯୀଶୁ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି ଯେତେବେଳେ ସେ ଭ୍ରାନ୍ତ ହୋଇଥିବା ଗୋଟିଏ ମେଷକୁ ଖୋଜିବା ନିମନ୍ତେ ଅନେଶତ (ଅର୍ଥାତ୍ ନବେ-ନଅ)ଟିକୁ ଛାଡ଼ିଯାଆନ୍ତି (ଲୂକ ୧୫:୪-୬)।