Mezmurlar 119

119 ¹ Ne mutlu yolları kusursuz olanlara, Babamız'ın öğretisine göre yürüyenlere.

Alef: Ne Mutlu Kusursuz Olanlara

² Ne mutlu O'nun öğütlerine uyanlara, bütün yürekleriyle O'nu arayanlara. ³ Hiç haksızlık etmez, O'nun yollarında yürürler. ⁴ Sen koşullarını buyurdun, özenle yerine getirilsin diye. ⁵ Keşke kurallarını yerine getirmekte yollarım kararlı olsa! ⁶ O zaman utanmam, bütün buyruklarına baktığımda. ⁷ Dürüst yürekle sana şükrederim, doğru hükümlerini öğrendikçe. ⁸ Kurallarını yerine getireceğim, beni büsbütün terk etme.

⁹ Genç insan yolunu nasıl temiz tutar? Senin sözüne göre onu koruyarak. ¹⁰ Bütün yüreğimle seni arıyorum, buyruklarından sapmama izin verme. ¹¹ Sözünü yüreğimde biriktirdim, sana karşı günah işlemeyeyim diye. ¹² Övgüler olsun sana, Babam; bana kurallarını öğret. ¹³ Ağzından çıkan bütün hükümleri dudaklarımla anlatırım. ¹⁴ Öğütlerinin yolunda sevinç bulurum, sanki bütün hazineler benimmiş gibi. ¹⁵ Koşulların üzerine derin derin düşünürüm, gözlerimi senin yollarına dikerim. ¹⁶ Kurallarından zevk alırım, sözünü unutmam.

¹⁷ Kuluna cömertçe davran, yaşayayım ve sözüne uyayım diye. ¹⁸ Gözlerimi aç da göreyim, öğretindeki harikaları. ¹⁹ Ben yeryüzünde bir garibim, buyruklarını benden gizleme. ²⁰ Canım her an özlemle tükeniyor, hükümlerine hasret çekiyor. ²¹ Buyruklarından sapan küstahları, o lanetlileri azarlarsın. ²² Uzaklaştır benden küçümsemeyi, hor görülmeyi, çünkü öğütlerine uyuyorum. ²³ Önderler oturup bana karşı konuşsalar da, kulun senin kuralların üzerine derin derin düşünür. ²⁴ Öğütlerin benim zevkimdir, bana akıl veren onlardır.

²⁵ Canım toprağa yapıştı, sözün uyarınca bana yaşam ver. ²⁶ Yollarımı sana anlattım, bana yanıt verdin; bana kurallarını öğret. ²⁷ Koşullarının yolunu bana anlat, harikaların üzerine derin derin düşüneyim. ²⁸ Kederden canım eriyor, sözün uyarınca beni güçlendir. ²⁹ Beni yalan yolundan uzak tut, lütfunla öğretini bana ver. ³⁰ Sadakat yolunu seçtim, hükümlerini önüme koydum. ³¹ Öğütlerine sımsıkı sarılıyorum, Babam; utandırma beni. ³² Buyruklarının yolunda koşarım, çünkü yüreğimi ferahlatırsın.

³³ Kurallarının yolunu bana öğret, Babam, ona sonuna dek uyayım. ³⁴ Bana anlayış ver, öğretine uyayım, bütün yüreğimle onu yerine getireyim. ³⁵ Beni buyruklarının yolunda yürüt, çünkü ondan zevk alırım. ³⁶ Yüreğimi öğütlerine yönelt, çıkarcı kazanca değil. ³⁷ Gözlerimi boş şeylere bakmaktan çevir, yollarında bana yaşam ver. ³⁸ Kuluna vaadini doğrula, senden korkanlar için olan vaadini. ³⁹ Korktuğum aşağılanmayı benden uzaklaştır, çünkü senin hükümlerin iyidir. ⁴⁰ Koşullarına hasret çekiyorum, doğruluğunla bana yaşam ver.

⁴¹ Vefalı sevgin bana ulaşsın, Babam, vaadin uyarınca kurtarışın da. ⁴² O zaman beni aşağılayana verecek bir yanıtım olur, çünkü senin sözüne güveniyorum. ⁴³ Gerçeğin sözünü ağzımdan büsbütün alma, çünkü umudum senin hükümlerindedir. ⁴⁴ Öğretine sürekli uyacağım, sonsuza dek, çağlar boyunca. ⁴⁵ Özgürce yürüyeceğim, çünkü senin koşullarını aradım. ⁴⁶ Krallar önünde öğütlerinden söz edeceğim ve utanmayacağım. ⁴⁷ Buyruklarından zevk alıyorum, onları seviyorum. ⁴⁸ Sevdiğim buyruklarına ellerimi açarım, kuralların üzerine derin derin düşünürüm.

⁴⁹ Kuluna verdiğin sözü anımsa, onunla bana umut verdin. ⁵⁰ Acı çekerken beni avutan şudur: Vaadin bana yaşam verir. ⁵¹ Küstahlar bana alabildiğine alay ediyor, yine de öğretinden sapmıyorum. ⁵² Eskiden beri var olan hükümlerini anımsayınca avunurum, Babam. ⁵³ Öğretini bırakan kötüler yüzünden içimi kızgın bir öfke sarıyor. ⁵⁴ Kuralların benim ezgilerim oldu, yaşadığım her yerde. ⁵⁵ Adını anarım gece boyunca, Babam, ve öğretine uyarım. ⁵⁶ Payıma düşen bu oldu: Senin koşullarına uydum.

⁵⁷ Benim payım Babam'dır; sözlerine uyacağıma söz veriyorum. ⁵⁸ Bütün yüreğimle senin lütfunu ararım, vaadin uyarınca bana lütfet. ⁵⁹ Yollarımı düşünürüm, adımlarımı öğütlerine yöneltirim. ⁶⁰ Buyruklarına uymakta gecikmeden acele ederim. ⁶¹ Kötülerin ipleri beni sarsa da, öğretini unutmam. ⁶² Doğru hükümlerin için gece yarısı kalkıp sana şükrederim. ⁶³ Senden korkan herkesin dostuyum, koşullarına uyanların. ⁶⁴ Yeryüzü vefalı sevginle dolu, Babam; bana kurallarını öğret.

⁶⁵ Sözün uyarınca kuluna iyilik ettin, Babam. ⁶⁶ Bana sağduyu ve bilgi öğret, çünkü senin buyruklarına inanıyorum. ⁶⁷ Acı çekmeden önce yoldan sapmıştım, ama şimdi sözüne uyuyorum. ⁶⁸ Sen iyisin ve iyilik edersin; bana kurallarını öğret. ⁶⁹ Küstahlar bana yalanla iftira atıyor, ama ben bütün yüreğimle koşullarına uyuyorum. ⁷⁰ Onların yüreği yağ bağlamış, duygusuz; bense öğretinden zevk alıyorum. ⁷¹ Acı çekmem benim için iyi oldu, kurallarını öğreneyim diye. ⁷² Ağzından çıkan öğreti, binlerce altın ve gümüşten daha değerlidir benim için.

⁷³ Ellerin beni yarattı, biçimlendirdi; bana anlayış ver de buyruklarını öğreneyim. ⁷⁴ Senden korkanlar beni görünce sevinsin, çünkü senin sözüne umut bağladım. ⁷⁵ Biliyorum, Babam, hükümlerin doğrudur, bana sadakatinle acı çektirdin. ⁷⁶ Kuluna verdiğin söz uyarınca vefalı sevgin beni avutsun. ⁷⁷ Sevecen şefkatin bana ulaşsın da yaşayayım, çünkü öğretin benim zevkimdir. ⁷⁸ Küstahlar utandırılsın, çünkü yalanla bana haksızlık ettiler; bense senin koşulların üzerine derin derin düşüneceğim. ⁷⁹ Senden korkanlar bana dönsün, öğütlerini bilenler. ⁸⁰ Yüreğim kurallarında kusursuz olsun, utandırılmayayım diye.

⁸¹ Canım kurtarışını özlemekten tükeniyor, umudum senin sözünde. ⁸² Gözlerim vaadini beklemekten yoruldu, «Ne zaman avutacaksın beni?» diye soruyorum. ⁸³ Dumanda büzülmüş bir tuluma döndüm, yine de kurallarını unutmuyorum. ^a a v83 Dumanlı bir odada asılı duran tulum büzülüp kararır — şair kendi yıpranmış halini böyle resmediyor. ⁸⁴ Kulunun daha kaç günü kaldı? Bana zulmedenleri ne zaman yargılayacaksın? ⁸⁵ Küstahlar benim için çukurlar kazdı; onlar senin öğretine göre yaşamıyor. ⁸⁶ Bütün buyrukların güvenilirdir; yalanla bana zulmediyorlar; yardım et bana! ⁸⁷ Beni neredeyse yeryüzünden silecekler, ama ben koşullarını bırakmadım. ⁸⁸ Vefalı sevginle bana yaşam ver de ağzından çıkan öğütlere uyayım.

⁸⁹ Sözün sonsuza dek, Babam, göklerde sapasağlam duruyor. ⁹⁰ Sadakatin kuşaklar boyu sürer; yeryüzünü sen kurdun, o yerinde duruyor. ⁹¹ Bugün de ayakta duruyorlar senin buyruğunla, çünkü her şey senin kulundur. ⁹² Öğretin zevkim olmasaydı, çektiğim acı içinde yok olup giderdim. ⁹³ Koşullarını asla unutmayacağım, çünkü onlarla bana yaşam verdin. ⁹⁴ Ben seninim; kurtar beni, çünkü senin koşullarını aradım. ⁹⁵ Kötüler beni yok etmek için pusuda, bense senin öğütlerini düşünüyorum. ⁹⁶ Her yetkinliğin bir sınırı olduğunu gördüm, ama senin buyruğun sınırsızca geniştir.

⁹⁷ Öğretini ne kadar seviyorum! Gün boyu onu düşünürüm. ⁹⁸ Buyruğun beni düşmanlarımdan bilge kılar, çünkü hep benimledir. ⁹⁹ Bütün öğretmenlerimden daha anlayışlıyım, çünkü öğütlerin üzerine düşünürüm. ¹⁰⁰ Yaşlılardan daha çok anlarım, çünkü senin koşullarına uyarım. ¹⁰¹ Sözüne uymak için adımlarımı her kötü yoldan alıkoyarım. ¹⁰² Hükümlerinden sapmam, çünkü bana sen öğrettin. ¹⁰³ Sözlerin damağıma ne tatlı geliyor, ağzımda baldan da tatlı! ¹⁰⁴ Senin koşulların sayesinde anlayış kazanıyorum; bu yüzden her yalan yoldan nefret ediyorum.

¹⁰⁵ Sözün adımlarıma çıra, yoluma ışıktır. ¹⁰⁶ Ant içtim ve onu pekiştirdim: Doğru hükümlerine uyacağım. ¹⁰⁷ Çok acı çekiyorum; sözün uyarınca bana yaşam ver, Babam. ¹⁰⁸ Gönüllü sunduğum övgüleri kabul et, Babam, ve bana hükümlerini öğret. ¹⁰⁹ Canımı sürekli avucumda taşırım, yine de öğretini unutmam. ¹¹⁰ Kötüler bana tuzak kurdu, ama ben senin koşullarından sapmam. ¹¹¹ Öğütlerin sonsuza dek mirasımdır, çünkü onlar yüreğimin sevincidir. ¹¹² Kurallarını yerine getirmeye yüreğimi adadım, sonsuza dek, sonuna kadar.

¹¹³ Kararsız kişilerden nefret ederim, ama öğretini severim. ¹¹⁴ Sığınağım ve kalkanım sensin, umudum senin sözünde. ¹¹⁵ Uzaklaşın benden, ey kötülük yapanlar, Babam'ın buyruklarına uyayım diye. ¹¹⁶ Vaadin uyarınca beni ayakta tut da yaşayayım, umudumdan utandırma beni. ¹¹⁷ Beni destekle de güvende olayım, kurallarını sürekli göz önünde tutayım. ¹¹⁸ Kurallarından sapan herkesi hor görürsün, çünkü onların kurnazlığı boşunadır. ¹¹⁹ Yeryüzünün bütün kötülerini cüruf gibi atarsın, bu yüzden öğütlerini severim. ¹²⁰ Bedenim senin korkunla titriyor, hükümlerinden ürküyorum.

¹²¹ Adil ve doğru olanı yaptım, beni bana zulmedenlere bırakma. ¹²² Kuluna iyilik için güvence ver; bırakma, küstahlar bana baskı yapmasın. ¹²³ Gözlerim kurtarışını beklemekten yoruldu, doğru vaadinin yerine gelmesini gözlüyor. ¹²⁴ Kuluna vefalı sevgine göre davran ve bana kurallarını öğret. ¹²⁵ Ben senin kulunum; bana anlayış ver, öğütlerini bileyim diye. ¹²⁶ Babamız'ın harekete geçme zamanıdır, çünkü öğretin çiğnendi. ¹²⁷ Bu yüzden buyruklarını altından çok severim, saf altından da çok. ¹²⁸ Bu yüzden bütün koşullarını doğru sayarım; her yalan yoldan nefret ederim.

¹²⁹ Öğütlerin harikadır; bu yüzden canım onlara uyar. ¹³⁰ Sözlerinin açıklanması ışık saçar, saf kişilere anlayış verir. ¹³¹ Ağzımı açıp soluk soluğa kalıyorum, çünkü buyruklarına hasret çekiyorum. ¹³² Bana yönel ve lütfet, adını sevenlere olan âdetin gibi. ¹³³ Adımlarımı vaadin uyarınca sağlam kıl, hiçbir kötülük bana egemen olmasın. ¹³⁴ Beni insanların baskısından kurtar da senin koşullarına uyayım. ¹³⁵ Yüzün kulunun üzerine parlasın, bana kurallarını öğret. ¹³⁶ Gözlerimden gözyaşı sel gibi akıyor, çünkü insanlar öğretine uymuyor.

¹³⁷ Sen doğrusun, Babam, hükümlerin de adildir. ¹³⁸ Öğütlerini doğrulukla buyurdun, tam bir sadakatle. ¹³⁹ Gayretim beni tüketiyor, çünkü düşmanlarım senin sözlerini unutuyor. ¹⁴⁰ Vaadin çok denenmiştir, kulun onu sever. ¹⁴¹ Küçük ve hor görülen biriyim, yine de koşullarını unutmam. ¹⁴² Doğruluğun sonsuza dek doğrudur, öğretin de gerçektir. ¹⁴³ Sıkıntı ve dert beni buldu, ama buyrukların benim zevkimdir. ¹⁴⁴ Öğütlerin sonsuza dek doğrudur, bana anlayış ver de yaşayayım.

¹⁴⁵ Bütün yüreğimle haykırıyorum; yanıtla beni, Babam! Kurallarına uyacağım. ¹⁴⁶ Sana sesleniyorum; kurtar beni de öğütlerine uyayım. ¹⁴⁷ Şafaktan önce kalkıp yardıma çağırıyorum, umudum senin sözlerinde. ¹⁴⁸ Gecenin her nöbetinden önce gözlerim açık, vaadin üzerine derin derin düşüneyim diye. ^b b v148 Gece belirli nöbet dönemlerine bölünürdü (genellikle üç ya da dört vardiya); şair dua etmek için her birinden önce uyanır. ¹⁴⁹ Sesimi vefalı sevgine göre işit, Babam, hükümlerin uyarınca bana yaşam ver. ¹⁵⁰ Yaklaşıyorlar kötü niyetle bana zulmedenler; senin öğretinden uzaktırlar. ¹⁵¹ Ama sen yakınsın, Babam, bütün buyrukların da gerçektir. ¹⁵² Öğütlerinden çoktan öğrendim ki, onları sonsuza dek var ettin.

¹⁵³ Çektiğim acıya bak ve beni kurtar, çünkü öğretini unutmuyorum. ¹⁵⁴ Davamı savun ve kurtar beni; vaadin uyarınca bana yaşam ver. ¹⁵⁵ Kurtuluş kötülerden uzaktır, çünkü senin kurallarını aramazlar. ¹⁵⁶ Sevecen şefkatin büyüktür, Babam; hükümlerin uyarınca bana yaşam ver. ¹⁵⁷ Çoktur bana zulmedenler ve düşmanlarım, yine de öğütlerinden sapmam. ¹⁵⁸ Hainlere tiksinerek bakıyorum, çünkü senin sözüne uymuyorlar. ¹⁵⁹ Koşullarını ne kadar sevdiğime bak! Bana yaşam ver, Babam, vefalı sevgin uyarınca. ¹⁶⁰ Sözlerinin özü gerçektir, bütün doğru hükümlerin sonsuza dek sürer.

¹⁶¹ Önderler boş yere bana zulmediyor, ama yüreğim senin sözlerinden titrer. ¹⁶² Büyük bir hazine bulan biri gibi sözünle sevinirim. ¹⁶³ Yalandan nefret eder, tiksinirim, ama öğretini severim. ¹⁶⁴ Günde yedi kez sana şükrederim, doğru hükümlerin için. ¹⁶⁵ Öğretini sevenler büyük esenlik içindedir; hiçbir şey onları sendeletemez. ¹⁶⁶ Kurtarışını umuyorum, Babam, ve buyruklarına uyuyorum. ¹⁶⁷ Canım öğütlerine uyar, onları çok severim. ¹⁶⁸ Koşullarına ve öğütlerine uyarım, çünkü bütün yollarım senin önündedir.

¹⁶⁹ Feryadım sana ulaşsın, Babam; sözün uyarınca bana anlayış ver. ¹⁷⁰ Yalvarışım sana ulaşsın; sözün uyarınca beni kurtar. ¹⁷¹ Dudaklarım övgü dolup taşsın, çünkü bana kurallarını öğretiyorsun. ¹⁷² Dilim senin sözünü ezgiyle övsün, çünkü bütün buyrukların doğrudur. ¹⁷³ Elin bana yardıma hazır olsun, çünkü senin koşullarını seçtim. ¹⁷⁴ Kurtarışını özlüyorum, Babam, öğretin de benim zevkimdir. ¹⁷⁵ Canım yaşasın da sana övgüler sunsun, hükümlerin bana yardım etsin. ¹⁷⁶ Kaybolmuş bir koyun gibi yoldan saptım, kulunu ara, çünkü buyruklarını unutmuyorum. ^c c v176 En uzun mezmur, bir yolunu şaşırma itirafıyla ve Baba'nın gelip onu bulması için bir yakarışla sona erer — İsa'nın, yolunu şaşıran tek koyunu aramak için doksan dokuzu bırakırken açığa vurduğu aynı çoban yüreği (Luka 15:4-6).