መዝሙር 119

119 ¹መንገዳቸው ነውር የሌለበት፣ በአባታችን ሕግ የሚሄዱ ብፁዓን ናቸው። ²ምስክሮቹን የሚጠብቁ፣ በፍጹም ልባቸውም እርሱን የሚሹ ብፁዓን ናቸው። ³ክፋትን አያደርጉም፤ በመንገዶቹ ይሄዳሉ። ⁴ሥርዐቶችህ በትጋት እንዲጠበቁ አዝዘሃል። ⁵ምነው ደንቦችህን በመጠበቅ መንገዶቼ ቢጸኑ! ⁶ትእዛዛትህን ሁሉ ስመለከት ያን ጊዜ አላፍርም። ⁷የጽድቅ ፍርዶችህን ስማር በቅን ልብ አመሰግንሃለሁ። ⁸ደንቦችህን እጠብቃለሁ፤ ፈጽመህ አትተወኝ።

⁹ጎልማሳ መንገዱን እንዴት ንጹሕ ያደርጋል? እንደ ቃልህ በመጠበቅ ነው። ¹⁰በፍጹም ልቤ እሻሃለሁ፤ ከትእዛዛትህ እንዳልስት አድርገኝ። ¹¹ቃልህን በልቤ ሰውሬአለሁ፤ በአንተ ላይ ኀጢአት እንዳልሠራ። ¹²ቡሩክ ነህ፣ አባቴ ሆይ፤ ደንቦችህን አስተምረኝ። ¹³በከንፈሮቼ የአፍህን ፍርዶች ሁሉ እናገራለሁ። ¹⁴በምስክሮችህ መንገድ እንደ ሀብት ሁሉ ደስ ይለኛል። ¹⁵በሥርዐቶችህ አሰላስላለሁ፤ መንገዶችህንም እመለከታለሁ። ¹⁶በደንቦችህ ደስ ይለኛል፤ ቃልህንም አልረሳም።

¹⁷ለባሪያህ ቸርነትን አድርግ፤ በሕይወት እንድኖር ቃልህንም እንድጠብቅ። ¹⁸ከሕግህ ድንቅ ነገሮችን አይ ዘንድ ዐይኖቼን ክፈትልኝ። ¹⁹በምድር ላይ መጻተኛ ነኝ፤ ትእዛዛትህን ከእኔ አትሰውር። ²⁰ነፍሴ ፍርዶችህን ዘወትር በመናፈቅ ዛለች። ²¹ከትእዛዛትህ የሚስቱትን ትዕቢተኞችን፣ የተረገሙትን ትገሥጻቸዋለህ። ²²ስድብንና ንቀትን ከእኔ አስወግድ፤ ምስክሮችህን ጠብቄአለሁና። ²³መኳንንት ተቀምጠው በእኔ ላይ ቢነጋገሩም፣ ባሪያህ በደንቦችህ ያሰላስላል። ²⁴ምስክሮችህ ደስታዬ ናቸው፤ አማካሪዎቼም ናቸው።

²⁵ነፍሴ ከዐፈር ጋር ተጣበቀች፤ እንደ ቃልህ አነቃቃኝ። ²⁶መንገዶቼን ነገርኩህ፤ መለስህልኝም፤ ደንቦችህን አስተምረኝ። ²⁷የሥርዐቶችህን መንገድ አስረዳኝ፤ በድንቅ ሥራዎችህም አሰላስላለሁ። ²⁸ነፍሴ ከኀዘን የተነሣ ቀለጠች፤ እንደ ቃልህ አበርታኝ። ²⁹ከሐሰት መንገድ ጠብቀኝ፤ በጸጋህም ሕግህን ስጠኝ። ³⁰የታማኝነትን መንገድ መረጥኩ፤ ፍርዶችህን በፊቴ አኖርኩ። ³¹ምስክሮችህን ተጣብቄአለሁ፤ አባቴ ሆይ፣ አታሳፍረኝ። ³²በትእዛዛትህ መንገድ እሮጣለሁ፤ ልቤን አስፍተሃልና።

³³አባቴ ሆይ፣ የደንቦችህን መንገድ አስተምረኝ፤ እስከ መጨረሻም እጠብቀዋለሁ። ³⁴ማስተዋልን ስጠኝ፤ ሕግህን እጠብቅ ዘንድ፣ በፍጹም ልቤም እፈጽመው ዘንድ። ³⁵በትእዛዛትህ ጎዳና ምራኝ፤ በእርሱ ደስ ይለኛልና። ³⁶ልቤን ወደ ምስክሮችህ አዘንብል፤ ወደ ስግብግብነት ትርፍም አይሁን። ³⁷ከንቱ ነገርን ከመመልከት ዐይኖቼን መልስ፤ በመንገዶችህ አነቃቃኝ። ³⁸ለባሪያህ፣ አንተን ለሚፈሩ የሆነውን ተስፋህን አጽናለት። ³⁹የምፈራውን ስድብ አስወግድ፤ ፍርዶችህ መልካም ናቸውና። ⁴⁰ሥርዐቶችህን እናፍቃለሁ፤ በጽድቅህ ሕይወት ስጠኝ።

⁴¹ምሕረትህ ይድረሰኝ፣ አባቴ ሆይ፤ እንደ ተስፋ ቃልህም ማዳንህ ይምጣልኝ። ⁴²ለሚያፌዝብኝ መልስ ይኖረኛል፤ በቃልህ ታምኛለሁና። ⁴³የእውነትን ቃል ከአፌ ፈጽሞ አትውሰድ፤ ተስፋዬ በፍርዶችህ ነውና። ⁴⁴ሕግህን ሁልጊዜ፣ ለዘላለም እስከ ዘላለም እጠብቃለሁ። ⁴⁵በነጻነትም እመላለሳለሁ፤ ሥርዐትህን ሻለሁና። ⁴⁶ስለ ምስክሮችህ በነገሥታት ፊት እናገራለሁ፤ አላፍርምም። ⁴⁷በትእዛዛትህ ደስ ይለኛል፤ እነርሱንም እወዳለሁ። ⁴⁸ወደምወዳቸው ትእዛዛትህ እጆቼን አነሣለሁ፤ ድንጋጌዎችህንም አሰላስላለሁ።

⁴⁹ለባሪያህ የሰጠኸውን ቃል አስብ፤ ተስፋ እንዳደርግበትም አድርገኸኛል። ⁵⁰በመከራዬ መጽናናቴ ይህ ነው፤ ተስፋ ቃልህ ሕይወትን ይሰጠኛልና። ⁵¹ትዕቢተኞች እጅግ ያፌዙብኛል፤ እኔ ግን ከሕግህ ፈቀቅ አልልም። ⁵²ከጥንት የነበሩትን ፍርዶችህ ባስብ፣ አባቴ ሆይ፣ እጽናናለሁ። ⁵³ሕግህን ስለሚተዉ ክፉዎች ብርቱ ቍጣ ይይዘኛል። ⁵⁴ድንጋጌዎችህ መዝሙሮቼ ሆነዋል፤ በምኖርበት ስፍራ ሁሉ። ⁵⁵ስምህን አስባለሁ፤ በሌሊት፣ አባቴ ሆይ፤ ሕግህንም እጠብቃለሁ። ⁵⁶ይህ በረከት ደርሶኛል፤ ሥርዐትህን ጠብቄአለሁና።

⁵⁷አባቴ ዕድል ፈንታዬ ነው፤ ቃሎችህን ለመጠበቅ ቃል እገባለሁ። ⁵⁸በፍጹም ልቤ ሞገስህን እሻለሁ፤ እንደ ተስፋ ቃልህ ማረኝ። ⁵⁹መንገዶቼን ባስብ፣ እግሮቼን ወደ ምስክሮችህ እመልሳለሁ። ⁶⁰ትእዛዛትህን ለመጠበቅ እፋጠናለሁ እንጂ አልዘገይም። ⁶¹የክፉዎች ገመዶች ቢጠምዱኝም፣ ሕግህን አልረሳም። ⁶²ስለ ጻድቅ ፍርዶችህ ላመሰግንህ በእኩለ ሌሊት እነሣለሁ። ⁶³ለሚፈሩህ ሁሉ ባልንጀራ ነኝ፤ ሥርዐትህንም ለሚጠብቁ። ⁶⁴ምድር በምሕረትህ ተሞልታለች፣ አባቴ ሆይ፤ ድንጋጌዎችህን አስተምረኝ።

⁶⁵አባቴ ሆይ፣ እንደ ቃልህ ለባሪያህ መልካም አድርገህለታል። ⁶⁶መልካም ማስተዋልንና ዕውቀትን አስተምረኝ፤ በትእዛዛትህ አምኛለሁና። ⁶⁷ሳልቸገር ተሳስቼ ነበር፤ አሁን ግን ቃልህን እጠብቃለሁ። ⁶⁸አንተ ቸር ነህ፤ መልካምም ታደርጋለህ፤ ድንጋጌዎችህን አስተምረኝ። ⁶⁹ትዕቢተኞች በሐሰት ያጐድፉብኛል፤ እኔ ግን በፍጹም ልቤ ሥርዐትህን እጠብቃለሁ። ⁷⁰ልባቸው እንደ ስብ ደንዝዟል፤ እኔ ግን በሕግህ ደስ ይለኛል። ⁷¹መቸገሬ ለእኔ መልካም ሆነልኝ፤ ድንጋጌዎችህንም እንድማር። ⁷²የአፍህ ሕግ ከሺህ የወርቅና የብር ቍራጮች ይልቅ ለእኔ ይሻላል።

⁷³እጆችህ ሠሩኝ፣ አበጁኝም፤ ትእዛዛትህን እንድማር ማስተዋልን ስጠኝ። ⁷⁴የሚፈሩህ አይተውኝ ደስ ይላቸዋል፤ በቃልህ ተስፋ አድርጌአለሁና። ⁷⁵አባቴ ሆይ፣ ፍርዶችህ ጻድቅ እንደ ሆኑ አውቃለሁ፤ በታማኝነትም እንዳስጨነቅኸኝ አውቃለሁ። ⁷⁶ለባሪያህ እንደ ገባኸው ተስፋ ቃል ምሕረትህ ያጽናናኝ። ⁷⁷ርኅራኄህ ይድረሰኝ፤ በሕይወት እኖር ዘንድ፤ ሕግህ ደስታዬ ነውና። ⁷⁸ትዕቢተኞች ያፍሩ፤ በሐሰት በድለውኛልና፤ እኔ ግን ሥርዐትህን አሰላስላለሁ። ⁷⁹የሚፈሩህ ይመለሱ፤ ወደ እኔ፣ ምስክሮችህን የሚያውቁ። ⁸⁰ልቤ በድንጋጌዎችህ ነውር የሌለበት ይሁን፤ እንዳላፍርም።

⁸¹ነፍሴ መዳንህን በመናፈቅ ዛለች፤ በቃልህ ተስፋ አደርጋለሁ። ⁸²ዐይኖቼ ተስፋህን በመጠባበቅ ደከሙ፤ “መቼ ታጽናናኛለህ?” ብዬ እጠይቃለሁ። ⁸³በጢስ ውስጥ እንዳለ አቁማዳ ሆኛለሁና፣ ነገር ግን ሥርዓትህን አልረሳም። ^a a v83 በጢስ በሞላበት ክፍል ውስጥ የተንጠለጠለ አቁማዳ ይኮማተራል፤ ይጠቁራልም፤ ይህም ባለቅኔው ስለ ራሱ ያለቀበት ሁኔታ የሳለው ምስል ነው። ⁸⁴የባሪያህ ዘመን ስንት ነው? በሚያሳድዱኝ ላይ መቼ ትፈርዳለህ? ⁸⁵ትዕቢተኞች ጒድጓድ ቈፈሩልኝ፤ እንደ ሕግህ አይኖሩም። ⁸⁶ትእዛዛትህ ሁሉ የታመኑ ናቸው፤ በሐሰት ያሳድዱኛል፤ እርዳኝ! ⁸⁷በምድር ላይ ሊያጠፉኝ ጥቂት ቀራቸው፣ ነገር ግን መመሪያህን አልተውሁም። ⁸⁸እንደ ምሕረትህ ሕያው አድርገኝ፤ የአፍህን ምስክሮች እጠብቅ ዘንድ።

⁸⁹አባቴ ሆይ፣ ቃልህ ለዘላለም በሰማያት ጸንቶ ይኖራል። ⁹⁰ታማኝነትህ ለልጅ ልጅ ሁሉ ይኖራል፤ ምድርን መሥርተሃል፤ እርሷም ጸንታ ትቆማለች። ⁹¹እስከ ዛሬ ድረስ ጸንተው ይኖራሉ፤ በድንጋጌህ ሁሉም ባሪያዎችህ ናቸውና። ⁹²ሕግህ ደስታዬ ባልሆነ ኖሮ፣ በመከራዬ በጠፋሁ ነበር። ⁹³መመሪያህን ከቶ አልረሳም፤ በእነርሱ ሕያው አድርገኸኛልና። ⁹⁴የአንተ ነኝ፤ አድነኝ፤ መመሪያህን ፈልጌአለሁና። ⁹⁵ኀጥኣን ሊያጠፉኝ ያደባሉ፤ እኔ ግን ምስክሮችህን አስተውላለሁ። ⁹⁶ፍጹም ለሆነው ሁሉ ወሰን እንዳለው አየሁ፤ ትእዛዝህ ግን እጅግ ሰፊ ነው።

⁹⁷ሕግህን እንዴት እወድደዋለሁ! ቀኑን ሁሉ ማሰላሰያዬ ነው። ⁹⁸ትእዛዝህ ከጠላቶቼ ይልቅ ጥበበኛ ያደርገኛል፤ ሁልጊዜ ከእኔ ጋር ነውና። ⁹⁹ከመምህሮቼ ሁሉ ይልቅ አስተዋይ ነኝ፤ ምስክሮችህ ማሰላሰያዬ ናቸውና። ¹⁰⁰መመሪያህን እጠብቃለሁና ከሽማግሌዎች ይልቅ አስተውላለሁ። ¹⁰¹ቃልህን ለመጠበቅ እግሬን ከክፉ መንገድ ሁሉ እከለክላለሁ። ¹⁰²ከፍርዶችህ ፈቀቅ አልልም፤ አንተ ራስህ አስተምረኸኛልና። ¹⁰³ቃሎችህ ለጣዕሜ እንዴት ጣፋጭ ናቸው! ለአፌ ከማር ይልቅ ይጣፍጣሉ! ¹⁰⁴በመመሪያህ ማስተዋልን አገኛለሁ፤ ስለዚህ የሐሰትን መንገድ ሁሉ እጠላለሁ።

¹⁰⁵ቃልህ ለእግሬ መብራት፣ ለመንገዴም ብርሃን ነው። ¹⁰⁶ጽኑ መሐላ ማልሁ፤ አጸናሁትም፤ የጽድቅ ፍርዶችህንም እጠብቅ ዘንድ። ¹⁰⁷እጅግ ተጨንቄአለሁ፤ አባቴ ሆይ፣ እንደ ቃልህ ሕያው አድርገኝ። ¹⁰⁸አባቴ ሆይ፣ በፈቃዴ የማቀርብልህን ምስጋና ተቀበል፤ ፍርዶችህንም አስተምረኝ። ¹⁰⁹ሕይወቴ ሁልጊዜ በእጄ ላይ ናት፤ ነገር ግን ሕግህን አልረሳም። ¹¹⁰ኀጥኣን ወጥመድ ዘረጉልኝ፤ እኔ ግን ከመመሪያህ አልስትም። ¹¹¹ምስክሮችህ ለዘላለም ርስቴ ናቸው፤ እነርሱ የልቤ ደስታ ናቸውና። ¹¹²ሥርዓትህን ለመፈጸም ልቤን አዘጋጀሁ፤ ለዘላለም እስከ መጨረሻው ድረስ።

¹¹³ሁለት ልብ ያላቸውን እጠላለሁ፤ ሕግህን ግን እወድዳለሁ። ¹¹⁴አንተ መሸሸጊያዬና ጋሻዬ ነህ፤ በቃልህ ተስፋ አደርጋለሁ። ¹¹⁵እናንተ ክፉ አድራጊዎች፣ ከእኔ ራቁ፤ የአባቴን ትእዛዛት እጠብቅ ዘንድ። ¹¹⁶እንደ ተስፋ ቃልህ ደግፈኝ፤ በሕይወትም እኖር ዘንድ፤ ከተስፋዬም አላፍር። ¹¹⁷ደግፈኝ፤ እድንም ዘንድ፤ ሥርዓትህንም ሁልጊዜ አከብር ዘንድ። ¹¹⁸ከሥርዓትህ የሚስቱትን ሁሉ ትንቃቸዋለህ፤ ተንኰላቸው ከንቱ ነውና። ¹¹⁹የምድርን ኀጥኣን ሁሉ እንደ ጨረት ትጥላቸዋለህ፤ ስለዚህ ምስክሮችህን እወድዳለሁ። ¹²⁰ሥጋዬ ከፍርሃትህ የተነሣ ይንቀጠቀጣል፤ ከፍርዶችህም እፈራለሁ።

¹²¹ፍትሕንና ጽድቅን አድርጌአለሁ፤ ለጨቋኞቼ አትተወኝ። ¹²²ለባሪያህ መልካም ዋስትና ስጠው፤ ትዕቢተኞች አይጨቁኑኝ። ¹²³ዐይኖቼ ድነትህንና የጽድቅ ተስፋህ መፈጸምን እየተጠባበቁ ደከሙ። ¹²⁴ከባሪያህ ጋራ እንደ ምሕረትህ አድርግ፤ ሥርዐትህንም አስተምረኝ። ¹²⁵ባሪያህ እኔ ነኝ፤ ምስክሮችህን አውቅ ዘንድ ማስተዋልን ስጠኝ። ¹²⁶አባታችን የሚሠራበት ጊዜ ነው፤ ሕግህ ተጥሷልና። ¹²⁷ስለዚህ ትእዛዛትህን ከወርቅ፣ ከጥሩ ወርቅም አብልጬ እወድዳለሁ። ¹²⁸ስለዚህ ደንቦችህን ሁሉ ቅኖች ናቸው ብዬ እቈጥራለሁ፤ የሐሰትን መንገድ ሁሉ እጠላለሁ።

¹²⁹ምስክሮችህ ድንቅ ናቸው፤ ስለዚህ ነፍሴ ትጠብቃቸዋለች። ¹³⁰የቃልህ መገለጥ ብርሃንን ይሰጣል፤ ለየዋሃንም ማስተዋልን ያድላል። ¹³¹አፌን ከፍቼ እተነፍሳለሁ፤ ትእዛዛትህን እናፍቃለሁና። ¹³²ወደ እኔ ዘወር ብለህ ማረኝ፤ ስምህን ለሚወድዱ እንደምታደርገው። ¹³³እንደ ተስፋህ ርምጃዎቼን አጽና፤ ኀጢአትም አይግዛኝ። ¹³⁴ደንቦችህን እጠብቅ ዘንድ ከሰው ግፍ ተቤዠኝ። ¹³⁵በባሪያህ ላይ ፊትህን አብራ፤ ሥርዐትህንም አስተምረኝ። ¹³⁶ዐይኖቼ የእንባ ፈሳሾችን ያፈሳሉ፤ ሰዎች ሕግህን አይጠብቁምና።

¹³⁷አባቴ ሆይ፤ ጻድቅ ነህ፤ ፍርዶችህም ቅኖች ናቸው። ¹³⁸ምስክሮችህን በጽድቅና በፍጹም ታማኝነት አዝዘሃል። ¹³⁹ቅንዓቴ በላኝ፤ ጠላቶቼ ቃልህን ረስተዋልና። ¹⁴⁰ተስፋህ እጅግ የተፈተነ ነው፤ ባሪያህም ይወድደዋል። ¹⁴¹ትንሽና የተናቅሁ ነኝ፤ ደንቦችህን ግን አልረሳም። ¹⁴²ጽድቅህ ለዘላለም ጽድቅ ነው፤ ሕግህም እውነት ነው። ¹⁴³መከራና ጭንቀት አገኙኝ፤ ትእዛዛትህ ግን ደስታዬ ናቸው። ¹⁴⁴ምስክሮችህ ለዘላለም ጻድቅ ናቸው፤ ሕያው እሆን ዘንድ ማስተዋልን ስጠኝ።

¹⁴⁵በፍጹም ልቤ ጠራሁ፤ አባቴ ሆይ፤ መልስልኝ! ሥርዐትህን እጠብቃለሁ። ¹⁴⁶ወደ አንተ እጠራለሁ፤ ምስክሮችህን እጠብቅ ዘንድ አድነኝ። ¹⁴⁷ጎህ ሳይቀድ ተነሥቼ እጮኻለሁ፤ በቃልህ ተስፋ አደርጋለሁ። ¹⁴⁸ዐይኖቼ ከሌሊቱ ዘቦች በፊት ነቅተዋል፤ በተስፋ ቃልህ አሰላስል ዘንድ። ^b b v148 ሌሊቱ በተወሰኑ የዘብ ጊዜያት (ብዙውን ጊዜ በሦስት ወይም በአራት ፈረቃ) ይከፈል ነበር፤ መዝሙረኛው ለመጸለይ ከእያንዳንዱ በፊት ይነቃል። ¹⁴⁹እንደ ምሕረትህ ድምፄን ስማ፤ አባቴ ሆይ፤ እንደ ፍርዶችህ ሕያው አድርገኝ። ¹⁵⁰በክፉ ምኞት የሚያሳድዱኝ ቀርበዋል፤ ከሕግህም ራቀዋል። ¹⁵¹አንተ ግን ቅርብ ነህ፣ አባቴ ሆይ፤ ትእዛዛትህ ሁሉ እውነት ናቸው። ¹⁵²ከምስክሮችህ ከጥንት ጀምሮ ለዘላለም እንደ መሠረትሃቸው ዐውቄአለሁ።

¹⁵³መከራዬን ተመልከትና አድነኝ፤ ሕግህን አልረሳምና። ¹⁵⁴ክሴን ተከራከር፤ ተቤዠኝም፤ እንደ ተስፋህ ሕያው አድርገኝ። ¹⁵⁵ድነት ከክፉዎች ራቅ ብሏል፤ ሥርዐትህን አይሹምና። ¹⁵⁶አባቴ ሆይ፤ ርኅራኄህ ብዙ ነው፤ እንደ ፍርዶችህ ሕያው አድርገኝ። ¹⁵⁷የሚያሳድዱኝና ጠላቶቼ ብዙ ናቸው፤ ከምስክሮችህ ግን ፈቀቅ አልልም። ¹⁵⁸ከዳተኞችን በመጸየፍ እመለከታለሁ፤ ቃልህን አይጠብቁምና። ¹⁵⁹ደንቦችህን እንዴት እንደምወድድ ተመልከት! አባቴ ሆይ፤ እንደ ምሕረትህ ሕያው አድርገኝ። ¹⁶⁰የቃልህ ሁሉ ድምር እውነት ነው፤ የጽድቅ ፍርዶችህም ሁሉ ለዘላለም ይኖራሉ።

¹⁶¹አለቆች ያለ ምክንያት ያሳድዱኛል፤ ልቤ ግን ለቃልህ ይንቀጠቀጣል። ¹⁶²በቃልህ ታላቅ ሀብት እንዳገኘ ሰው ደስ ይለኛል። ¹⁶³ውሸትን እጠላለሁ እጸየፈዋለሁም፤ ሕግህን ግን እወዳለሁ። ¹⁶⁴በቀን ሰባት ጊዜ ስለ ጽድቅ ፍርዶችህ አመሰግንሃለሁ። ¹⁶⁵ሕግህን ለሚወዱ ታላቅ ሰላም አላቸው፤ ምንም ነገር ሊያሰናክላቸው አይችልም። ¹⁶⁶አባቴ ሆይ፣ ድነትህን ተስፋ አደርጋለሁ፤ ትእዛዛትህንም እጠብቃለሁ። ¹⁶⁷ነፍሴ ምስክሮችህን ትጠብቃለች፤ እጅግም እወዳቸዋለሁ። ¹⁶⁸ሥርዐቶችህንና ምስክሮችህን እጠብቃለሁ፤ መንገዴ ሁሉ በፊትህ ነውና።

¹⁶⁹አባቴ ሆይ፣ ጩኸቴ ወደ ፊትህ ይድረስ፤ እንደ ቃልህ ማስተዋልን ስጠኝ። ¹⁷⁰ልመናዬ ወደ ፊትህ ይድረስ፤ እንደ ቃልህ አድነኝ። ¹⁷¹ድንጋጌዎችህን ታስተምረኛለህና ከንፈሮቼ ምስጋናን ያፈስሳሉ። ¹⁷²ትእዛዛትህ ሁሉ ቅኑ ናቸውና አንደበቴ ቃልህን ይዘምራል። ¹⁷³እጅህ ልትረዳኝ የተዘጋጀች ትሁን፤ ሥርዐቶችህን መርጫለሁና። ¹⁷⁴አባቴ ሆይ፣ ድነትህን እናፍቃለሁ፤ ሕግህም ደስታዬ ነው። ¹⁷⁵ነፍሴ ትኑር ታመስግንህም፤ ፍርዶችህም ይርዱኝ። ¹⁷⁶እንደ ጠፋ በግ ተቅበዝብዣለሁ፤ ባሪያህን ፈልግ፤ ትእዛዛትህን አልረሳምና። ^c c v176 ረጅሙ መዝሙር መንከራተትን በመናዘዝና አባታችን መጥቶ እንዲያገኘው በመለመን ይደመደማል — ይህም ኢየሱስ ዘጠና ዘጠኙን ትቶ የባዘነችውን አንዲቷን በግ ሊፈልግ በሄደ ጊዜ የገለጠው ያው የእረኛ ልብ ነው (ሉቃስ 15፥4-6)።