د هغو کسانو په مينځ کښې چې د سلامتۍ نه نفرت کوى
د زينې سندره.
یو مسافر له هغو خلکو سره له اوسېدو ستړی شوی دی چې د سولې خبرو ته یې په جګړې ځواب ورکوي. هغه زموږ پلار ته د دروغجنو ژبو شکایت کوي، ځواب یې د یوه جنګیالي د غشو او سوځېدونکو سکروټو انځور دی، او خپله جلاوطني نوموي: مِشِک، د قیدار خېمې.
120 1زۀ چې په تکليف کښې وم نو زمونږ پلار ته مې فرياد وکړو، او هغۀ زما جواب راکړو.
2اے زما پلاره، د دروغو وئيونکو شونډو نه او د دوکهبازې ژبې نه ما خلاص کړه. 3اے دوکهبازې ژبې، زمونږ پلار به تا له څۀ درکوى، او تا له به نور څۀ هم ورزياتوى؟ 4د جنګياليو تېره کړې غشى، د جهاز د ونې د سرو سکرو سره. a a v4 د جهاز ونه د رېګستان يوه بوټے ده چې سکروټه يې ډېره سخته تاوده وى او د ډېرې اوږدې مودې دپاره بليږى.
5پر ما افسوس، چې زۀ په مَسَک کښې اوسېږم، چې زۀ د قيدار د خېمو په مينځ کښې ژوند تېروم! b b v5 مَسَک لرې پۀ شمال کښې او قيدار لرې پۀ جنوب ختيز کښې د عربو پۀ رېګستان کښې پروت وو — دا د معلومې دُنيا پۀ دوو مقابلو څنډو کښې ځايونه وو، چې يو ځائ نومولے شوى دى ترڅو هغه ژوند انځور کړى چې د دُښمنو پردو پۀ مينځ کښې تېريږى. 6ما ډېره اوږده موده د هغو کسانو په مينځ کښې ژوند تېر کړے دے چې د سلامتۍ نه نفرت کوى. 7زۀ د سلامتۍ طرفدار يم، خو کله چې زۀ خبرې کوم، نو هغوئ د جنګ طرفدار وى.
